V SA/Wa 2452/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Protokolant st. specjalista - Małgorzata Broniarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2013r. sprawy ze skargi T. P. na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] sierpnia 2012r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego; oddala skargę Przedmiotem skargi T. P. (zwana dalej skarżącą) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] sierpnia nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] nr [...] o odmowie zawieszenia postępowania odwoławczego. Przedmiotowe postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym. S. P. złożył w dniu 16 maja 2008 r. w Biurze Powiatowym ARiMR w [...] wniosek o przyznanie płatności na rok 2008, w którym zadeklarował działki rolne położone na dwóch działkach ewidencyjnych o numerach: [...],[...], znajdujących się w obrębie ewidencyjnym [...], na terenie gminy Krośniewice, powiat [...], województwo [...]. W dniu 27 sierpnia 2008 r. do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] wpłynął odpis skrócony aktu zgonu S. P., z którego wynikało, iż zmarł on w dniu 12 sierpnia 2008 r. Następnie dnia 10 marca 2009 r. do ww. organu wpłynął wniosek T. P. o przyznanie jednolitej płatności obszarowej lub płatności uzupełniającej w przypadku przekazania gospodarstwa rolnego, do którego dołączyła zaświadczenie z Sądu Rejonowego Wydział I Cywilny z [...] o zarejestrowaniu sprawy z wniosku T. P. o otwarcie i ogłoszenie testamentu S. P. i stwierdzenia nabycia spadku. W dniu 1 kwietnia 2011 r. skarżąca złożyła w organie pismo zatytułowane "oświadczenie", w którym między innymi opisała przebieg postępowania sądowego w przedmiocie stwierdzenia nabycia spadku po S. P.. Do przedmiotowego oświadczenia dołączyła zaświadczenie lekarskie oraz zaświadczenie Sądu Rejonowego w [...] o zarejestrowaniu sprawy z powództwa Z. P. i T. P. przeciwko J. P. o uznanie za niegodną dziedziczenia. W dniu 8 kwietnia 2011 r. do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] wpłynęły postanowienia: - Sądu Rejonowego w [...] Wydział I Cywilny (sygn. akt I Ns 436/08) o stwierdzeniu nabycia spadku po S. P., - Sądu Okręgowego w [...], III Wydział Cywilny Odwoławczy (sygn. akt III Ca 883/09), oddalające apelację T. P., - Sądu Najwyższego (sygn. akt. II CSK 129/10), odmawiające przyjęcia skargi kasacyjnej. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] w dniu 19 maja 2011 r. wezwał skarżącą do złożenia wyjaśnień, poprzez wskazanie, czy "pismo z dnia 1 kwietnia 2011 r. było jedynie oświadczeniem czy prośbą o przywrócenie terminu na złożenie prawomocnego postanowienia z sądu". W odpowiedzi skarżąca wyjaśniła, że pismo z dnia 1 kwietnia 2011 r. było wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia prawomocnego postanowienia sądowego. Skarżąca wyjaśniła ponadto, że niedotrzymanie terminu na złożenie prawomocnego postanowienia sądowego było spowodowane trwającą chorobą psychiczną, na którą zapadła po śmierci syna. Do pisma z dnia 26 maja 2011 r. skarżąca dołączyła zaświadczenie NZOZ "[...]" oraz oświadczenie Z. P.z o wyrażeniu zgody na "wstąpienie T. P. na miejsce spadkodawcy i przyznanie jej płatności. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] skarżącej przywrócenia terminu do złożenia prawomocnego postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku po zmarłym S. P. Na ww. postanowienie skarżąca złożyła zażalenie do Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] i, który postanowieniem Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przywrócił termin na złożenie prawomocnego postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] w dniu [...] września 2011 r. na podstawie art. 64 § 2 Kpa wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych, poprzez dostarczenie "brakującego oświadczenia pozostałych spadkobierców o wyrażeniu zgody na wypłatę płatności za rok 2008, koniecznego, jeżeli z postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku albo z zarejestrowanego aktu poświadczenia dziedziczenia sporządzonego przez notariusza wynika, że uprawnionych do nabycia spadku jest więcej niż jeden spadkobierca". W odpowiedzi na wezwanie skarżąca złożyła oświadczenie, w którym wskazała, że "współspadkobierca Z. P. po spadkodawcy S. P. wyraża zgodę, na wypłatą płatności za rok 2008 wnioskodawcy T. P.. Wskazała też, że złożenie oświadczenia przez współspadkobiercę J. P. obecnie jest niemożliwe ze względu na to, że nie jest jej znany jej adres zamieszkania, a obecnie z jej powództwa toczy się przeciwko J. P. postępowanie sądowe o uznanie za niegodną dziedziczenia ". Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] odmówił skarżącej przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2008 po zmarłym S. P.. Od powyższej decyzji skarżąca złożyła odwołanie do Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] z jednoczesną prośbą o zawieszenie postępowania odwoławczego do czasu całkowitego zakończenia postępowania sądowego. W dniu 28 lutego 2012 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...]i zwrócił się z pismem do Sądu Rejonowego w [...] z prośbą o poinformowanie o sposobie rozstrzygnięcia sprawy z powództwa T. P. przeciwko J. P. o uznanie za niegodną dziedziczenia. Jednocześnie tego samego dnia Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] wydał postanowienie Nr [...] o zawieszeniu postępowania odwoławczego toczącego się przed Dyrektorem [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] Nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. o odmowie przyznania T. P. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2008 po zmarłym S. P.. Pismem z dnia 8 marca 2012 r. skarżąca zwróciła się do Dyrektora .[...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...], o "przedłużenie w czasie zawieszonego z urzędu postępowania odwoławczego nr [...] z dn. [...] lutego br. dotyczącego przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego po zmarłym S. P. do czasu całkowitego przeprowadzenia przez Prokuraturę Rejonową w [...] łącznie z systemem odwoławczym postępowania przeciwko J. P.; ewentualnie do czasu przeprowadzenia postępowania o dział spadku na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kp.a". W dniu 26 marca 2012 r. do Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] wpłynęło pismo z Sądu Rejonowego w [...] z dnia 21 marca 2012 r., w którym poinformowano, że w sprawie z powództwa Z. P. i T. P. przeciwko J. P. - o uznanie za niegodną dziedziczenia w dniu 4 października 2011 r. została wniesiona do Sądu Okręgowego w [...] za pośrednictwem Sądu Rejonowego w [...] apelacja powoda Z. P. od wyroku Sądu Rejonowego w [...] z dnia 26 lipca 2011 r. oraz apelacja powódki T. P. od ww. wyroku. Wyrokiem z dnia 13 grudnia 2011 r. Sąd Okręgowy w [...] Wydział III Odwoławczy oddalił obie apelacje. W związku z powyższym, wyrok łączny Sądu Rejonowego w [...] oddalający powództwa wydany w dniu 26 lipca 2011 r. jest prawomocny. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r. Nr [...] podjął postępowanie odwoławcze zawieszone postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r. Nr [...]. Następnie dnia [...] maja 2012 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] wydał postanowienie Nr [...] o odmowie zawieszenia postępowania odwoławczego toczącego się przed Dyrektorem [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] Nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. o odmowie przyznania T. P. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2008 po zmarłym S. P.. Organ wyjaśnił, że rozstrzygnięcie sprawy w postępowaniu odwoławczym i wydanie decyzji przez organ II instancji zależało od treści rozstrzygnięcia przez Sąd Rejonowy w [...] Wydział I Cywilny sprawy o sygn. akt IC 86/09 z powództwa T. P. przeciwko J. P. o uznanie za niegodną dziedziczenia Organ odwoławczy postanowił zawiesić z urzędu, działając na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 Kpa, postępowanie odwoławcze w sprawie odmowy przyznania T. P. płatności na rok 2008 do czasu rozstrzygnięcia przez Sąd Rejonowy w [...] sprawy o sygn. akt IC 86/09 (tak postanowienie Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r.), bowiem zaistnienie takiej okoliczności rodzi po stronie organu administracji obowiązek zawieszenia postępowania. Z uwagi na fakt, iż w dniu [...] marca 2012 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR powziął informację, iż postępowanie w sprawie z powództwa Z. P. i T. P. przeciwko J. P. o uznanie za niegodną dziedziczenia sygn. akt IC 86/09 zostało zakończone wyrokiem z dnia 26 lipca 2012 r., a ponadto na podstawie pisma z dnia 26 marca 2012 r. ustalono, iż wyrok ten jest prawomocny, w przedmiotowej sprawie ustała przyczyna, z powodu, której postępowanie zostało zawieszone. Organ stwierdził, że okoliczność, na które powołała się skarżąca wnosząc o przedłużenie w czasie zawieszonego postępowania tj. złożenie do Prokuratury Rejonowej zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa, nie stanowi podstawy do ponownego zastosowania w niniejszej sprawie instytucji zawieszenia postępowania, o której mowa w art. 97 § 1 pkt 4 Kpa. Wyjaśnił, iż nie dopatrzył się w przedstawionych przez skarżącą dokumentach, ani też w jej argumentacji związku przyczynowego pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. Podkreślił, iż w razie gdy związek ten nie występuje nie jest dopuszczalne zawieszenie postępowania. Uzasadniając takie rozstrzygnięcie organ wskazał, iż złożenie przez stronę postępowania zawiadomienia o popełnieniu przez J. P. przestępstwa z art. 160 § 1 lub 3 ewentualnie z art. 162 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r, - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 z późn. zm.) pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie spornej sprawy, bowiem nawet gdyby zawiadomienie to było uzasadnione (co winno być stwierdzone prawomocnym wyrokiem właściwego sądu) to nie przesądza to jeszcze niegodności dziedziczenia, a tym samym nie stanowi okoliczności będącej podstawą zawieszenia postępowania odwoławczego. Organ I instancji odnoszącą się do ewentualnego zawieszenia postępowania wskazał, iż okoliczność, na którą powołała się skarżąca wnosząc o przedłużenie w czasie zawieszonego postępowania tj. złożenie do Prokuratury Rejonowej zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa, nie stanowi podstawy do zastosowania w niniejszej sprawie instytucji zawieszenia postępowania. Od powyższego postanowienia odwołała się T. P.. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia nr [...] Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. utrzymał w mocy postanowienie nr [...]. Organ II instancji przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania oraz poczynione przez organ I instancji ustalenia, co do stanu faktycznego. Ww. organ zauważył, iż pismo skarżącej z dnia 8 marca 2012 r. zwierające wniosek o ,,przedłużenie w czasie zawieszonego z urzędu postępowania odwoławczego (...) wpłynął do Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] w dniu 12 marca 2012 r., a więc w czasie, gdy postępowanie w sprawie odwołania od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] Nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. było już przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] zawieszone postanowieniem nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r. W związku z powyższym organ uznał wniosek skarżącej o przedłużenie terminu zawieszonego z urzędu postępowania odwoławczego za bezprzedmiotowy ponieważ w momencie jego złożenia postępowanie w tej sprawie było zawieszone, w związku z tym organ nie mógł zawiesić postępowania już zawieszonego. W ocenie organu odwoławczego w niniejszej sprawie nie występuje zagadnienie wstępne, od którego uzależnione jest zakończenie postępowania odwoławczego toczącego się przed Dyrektorem [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...]. Wyjaśnił on, iż skarżąca nie może skutecznie opierać żądania zawieszenia postępowania administracyjnego na podstawie okoliczności, które mogą zostać ujawnione dopiero w przyszłości w następstwie hipotetycznych i przyszłych jej działań. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła T. P. wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji z powodu wskazanego naruszenia, które miało istotny wpływ na wynik postępowania oraz zawieszenie postępowania odwoławczego na podstawie art.98 § 1 Kpa do czasu przeprowadzenia postępowania o dział spadku ,ewentualnie o uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżącą wskazała, iż postępowaniu naruszono przepisy prawa, które miały istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy poprzez: -odmowę zawieszenia postępowania administracyjnego na podstawie art.97 § 1 pkt 4 kpa, mimo występujących podstaw do jego zawieszenia, -nieuwzględnienie złożonego do Kierownika BP ARiMR w [...] pisemnego wyjaśnienia, w którym podała, że złożenie wymaganego oświadczenia przez współspadkobiercę Jolantę Przybyłowicz o wyrażeniu zgody na przejecie przeze nią płatności bezpośrednich za 2008 rok jest niemożliwe ze względu na to, że nie jest jej znany adres zamieszkania tego spadkobiercy. Powyższa okoliczność zdaniem skarżącej stanowiła również podstawę do zawieszenia postępowania odwoławczego na mocy art. 98 § 1 Kpa. – błędy w ustaleniach faktycznych wynikające z błędnej oceny dowodów, polegające na uznaniu, że jej podanie z dnia 8 marca 2012 r. o zawieszenie postępowania odwoławczego dotyczyło postępowania już zawieszonego. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - patrz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269). Uzupełnieniem powyższego jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jednolity ze zm.) - dalej: p.p.s.a., w którym wskazano, iż sądy stosują środki określone w ustawie. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Rozważając w tym kontekście argumenty przedstawione w skardze, stwierdzić należy, że są one bezzasadne. Ustalenia faktyczne i prawne dokonane przez organ są prawidłowe. Istota niniejszego sporu sprowadza się do ustalenia czy organy wydające zaskarżone postanowienia zasadnie przyjęły, iż w przedmiotowej sprawie nie pojawiło się zagadnienie wstępne w rozumieniu przepisu art. 97 § 1 pkt 4 Kpa. Na wstępie należy wskazać, że pojęcie zagadnienia wstępnego sformułowane w przepisie art. 97 § 1 pkt 4 Kpa rozumiane jest jako zagadnienie, które wyłania się w toku postępowania administracyjnego, a jego rozstrzygniecie zależy od innego organu lub sądu. Wymaga ono "uprzedniego" rozstrzygnięcia - tzn. musi poprzedzać rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji oraz, że istnieje zależność między uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego, a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji. Ostatni z wymienionych elementów konstrukcji zagadnienia wstępnego jest w istocie elementem najważniejszym. Wskazana zależność określana jest też jako istnienie związku przyczynowego między rozstrzygnięciem sprawy, a zagadnieniem wstępnym z zastrzeżeniem, że ustalenie tego związku należy do organu. Formułując wymóg istnienia zależności, kodeks postępowania administracyjnego nie określa jej charakteru. Jednak przyjąć należy, że przepis wymaga związku bezpośredniego. (por. wyrok NSA z dnia 7 marca 2001r. sygn. akt. III SA 32/00 niepubl.). Innymi słowy - jeżeli w sprawie wyłania się zagadnienie, które wykazuje jedynie pośredni, luźny związek z rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji, nie ma ono charakteru zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 ust. 4 Kpa i wobec tego nie może rodzić obowiązku zawieszania postępowania administracyjnego. Od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego powinno bowiem zależeć rozpatrzenie sprawy administracyjnej w ogóle, nie zaś wydanie pozytywnej dla wnioskodawcy decyzji. (por. wyroki niepubl. NSA z dnia 8 czerwca 1998 r. sygn. akt II SA 555/98, z dnia 6 października 1997r. sygn. akt II SA 14/97 oraz z dnia 7 maja 1999 r. sygn. akt IV SA 744/97). W orzecznictwie sądowo - administracyjnym podkreśla się, że musi istnieć wyraźny związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. W przypadku braku takiego związku zawieszenie postępowania na tej podstawie nie jest dopuszczalne (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 26 stycznia 2012r. sygn. akt II SA/Wa 2247/11). Kodeks Postępowania Administracyjnego nie określa wyraźnie podstaw prawnych analizowanej zależności. Judykatura przyjmuje, że przesądza o niej treść przepisów prawa materialnego, stanowiących podstawę prawną decyzji administracyjnej, czyli zagadnienie wstępne to zagadnienie materialnoprawne. Taki sam pogląd prezentowany jest w orzecznictwie, które podnosi, że zagadnieniem wstępnym jest tylko zagadnienie o charakterze materialnym, którego rozstrzygniecie należy do właściwości innego organu lub sądu i zagadnienie to może być odrębnym przedmiotem postępowania przed takim organem lub sądem. (wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 14 sierpnia 2012 r. sygn. akt II SA/Rz 610/12, wyrok WSA w Warszawie z dnia 2 kwietnia 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 2657/11). Pomimo, że nie można wykluczyć sytuacji, w których także przepisy prawa procesowego będą wyznaczać wyłączną podstawę zależności, o której mowa w art. 97 § 1 ust. 4 Kpa wystąpi to w przypadku, gdy uprzednie rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego uczyni postępowanie bezprzedmiotowym, a zatem zakończy się ono rozstrzygnięciem natury formalnej. Podkreślenia przy tym wymaga, że nie będzie zagadnieniem wstępnym samo twierdzenie, iż wynik innego postępowania może mieć, a nawet – ze względów ekonomicznych czy celowościowych – będzie miał wpływ na rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej, jeżeli możliwe jest jej rozpatrzenie i wydanie decyzji. (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 19 kwietnia 2012 r. sygn. akt II SA/Go 118/12). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy przyjąć, iż okoliczność, na którą powołała się skarżąca wnosząc o przedłużenie w czasie zawieszonego postępowania tj. złożenie do Prokuratury Rejonowej zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa, nie stanowi podstawy do zastosowania w niniejszej sprawie instytucji zawieszenia postępowania. Skarżąca w skardze podniosła, iż organ popełnił błąd w ustaleniach faktycznych, ponieważ uznał, że jej podanie z 8 marca 2012 r. o zawieszeniu postępowania odwoławczego dotyczyło postępowania już zawieszonego. Wyjaśniła, iż podanie z 8 marca 2012 r. do Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] o zawieszenie postępowania odwoławczego dotyczy wszczętego postępowania przez Prokuraturę Rejonową w [...] i jest z tym postępowaniem ściśle związane. Wskazała, że nie dotyczyło ono natomiast zawieszonego postępowania odwoławczego w związku ze sprawą sygn. akt. IC86/09 przed Sądem Rejonowym w [...]. Odnosząc się do tego zarzutu należy wyjaśnić, że jak słusznie zauważył organ odwoławczy w momencie złożenia przedmiotowego wniosku do organu tj. w dniu 12 marca 2012 r. (data wpłynięcia pisma z 8 marca 2012 r. do organu) postępowanie w sprawie było zawieszone na podstawie postanowienia nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r., a więc wniosek w chwili jego złożenia był bezprzedmiotowy, ponieważ organ nie mógł zawiesić postępowania już zawieszonego. Należy wskazać, że złożenie przez skarżącą zawiadomienia o popełnieniu przez J. P. przestępstwa z art. 160 § 1 lub 3 ewentualnie z art. 162 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 z późn. zm.) pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, bowiem nawet gdyby zawiadomienie to było uzasadnione (co winno być stwierdzone prawomocnym wyrokiem właściwego sądu) to nie przesądza to jeszcze o niegodności dziedziczenia, a tym samym nie może stanowić podstawy do zawieszenia postępowania odwoławczego. Należy również zauważyć, że kwestia uznania J. P. za niegodną dziedziczenia była już przedmiotem postępowania sądowego, które zakończyło się oddaleniem powództwa, a wyrok w tej sprawie stał się prawomocny. Należy stwierdzić, iż w niniejszej sprawie brak było podstaw do przedłużenia zawieszenia postępowania odwoławczego, ponieważ przepisy postępowania administracyjnego nie znają takiej instytucji. Podstawy zwieszenia postępowania administracyjnego są enumeratywnie wymienione w art. 97 § 1 Kpa. Odnosząc się do kwestii zagadnienia wstępnego należy wskazać, iż w chwili złożenia wniosku o przedłużenie terminu zawieszenia tj w dniu 8 marca 2012 r., postępowanie odwoławcze było zawieszone zgodnie z postanowieniem z dnia [...] lutego 2013 r. Nr [...], a więc organ nie mógł zawiesić postępowania już zawieszonego. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie występuje zagadnienie wstępne, od którego uzależnione było zakończenie postępowania odwoławczego toczącego się przed Dyrektorem [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...]. Złożenie do Prokuratury Rejonowej zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa, nie stanowi podstawy do zastosowania w niniejszej sprawie instytucji zawieszenia postępowania. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie dopatrzył się uchybień w postępowaniu i rozstrzygnięciach organów administracji, które mogłyby doprowadzić do uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia i z powyższych względów na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2003 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 tekst jednolity ze zm.) orzekł jak w sentencji.