V SA/Wa 2621/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenie wysokości dotacji przypadającej do zwrotu postanawia: postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji M. B. (dalej "Strona" lub "Skarżąca") złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] lipca 2016 r. nr [...], w przedmiocie ustalenia wysokości dotacji przypadającej do zwrotu. W treść skargi zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu skarżąca podniosła, że zwrot dotacji w kwocie ponad [...] złotych jest kwotą na tyle znaczącą, że podjęcie przez uprawniony organ działań zmierzających do jej natychmiastowego odebrania skutkować będzie po stronie skarżącej nieodwracalnymi konsekwencjami. Przystąpienie przez organ do wykonania decyzji spowoduje, co podkreśliła skarżąca zajęcie rachunków bankowych [...] i wstrzymanie bieżącej działalności [...] i możliwości regulowania podstawowych zobowiązań finansowych, w tym wynagrodzeń pracowniczych. Do skargi została załączona kopia upomnienia z [...] lipca 2016 r., kopia PIT-36L za 2015 rok, kopia PIT/B za 2015 rok, kopia PIT-37 za 2015 rok, kopia podatkowej księgi przychodów i rozchodów za czerwiec 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie Sąd powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też nie wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Jednakże wykazanie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. np. post. NSA: z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. akt FZ 474/04; z dnia 6 listopada 2009 r., sygn. akt II OZ 975/09; z dnia 25 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OZ 692/11; z dnia 8 kwietnia 2012 r., sygn. akt II GZ 132/12; z dnia 31 lipca 2013 r. sygn. akt II OSK 1651/13 dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). W przedmiotowej sprawie podane przez skarżącą twierdzenia odnośnie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powinny odwoływać się do materiałów źródłowych obrazujących jej sytuację materialną, każda bowiem decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym (post. NSA z dnia 28 stycznia 2011 r. II GSK 49/11 dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 29 maja 2009 r., I FZ 148/09 (dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl), w którym stwierdził, że uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń lub okoliczności, jednakże w taki sposób, aby sąd miał możliwość dokonania kontroli ich prawdziwości. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie – sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie, skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić jej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, ponieważ wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji zawarty w skardze, nie został dostatecznie uzasadniony. Skarżąca jedynie ogólnikowo stwierdziła, że zapłata określonej decyzją kwoty może spowodować "nieodwracalne konsekwencje" w postaci wstrzymania bieżącej działalności, regulowania podstawowych zobowiązań finansowych, w tym wynagrodzeń pracowniczych. Wprawdzie ze złożonych zeznań podatkowych PIT, wynika, że skarżąca w roku 2015 osiągnęła dochód, jednakże nie podała przy tym np. czy posiada jakieś nieruchomości, przedmioty wartościowe, oszczędności. Skarżąca nie złożyła również wyciągów z posiadanych rachunków bankowych i nie podała pełnych bieżących informacji dotyczących średnich miesięcznych przychodów prowadzonego [...], kosztów jego utrzymania, czy stałych wydatków popartej dowodami w postaci dokumentów odzwierciedlających sytuację majątkową skarżącej, które mogłyby potwierdzić możliwość zaistnienia okoliczności wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Podczas gdy Sąd nie jest zobowiązany do poszukiwania takich okoliczności (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 6 lutego 2009, sygn. akt II FZ 39/09; z 25 lipca 2008r., sygn. akt II OZ 766/08). W tym stanie rzeczy Sąd uznał zatem za zasadne odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania obu decyzji, orzekając w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.