V SA/Wa 3047/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Matylda Arnold-Rogiewicz (spr.), Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Protokolant st. specjalista - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 września 2017 r. sprawy ze skargi P. na decyzję Ministra Finansów (obecnie: Ministra Rozwoju i Finansów) z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2010 oddala skargę Decyzją z dnia [...].09.2016 r. wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, dalej "k.p.a.") oraz art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1453, dalej: "ustawa o dochodach jednostek samorządu terytorialnego"), po rozpatrzeniu wniosku Powiatu [...] (dalej: "Skarżący") o ponowne rozpatrzenie sprawy zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2010, zakończonej decyzją Ministra Finansów z dnia [...].12.2014 r., Minister Finansów (dalej: "Minister") uchylił uprzednią decyzję w części dotyczącej ustalenia wysokości podlegającej zwrotowi kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2010 i ustalił te kwotę w wysokości 1.458.402,27 zł. Decyzja ta wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym: Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w W. przeprowadził w Skarżącym powiecie postępowanie kontrolne w zakresie prawidłowości gospodarowania środkami publicznymi obejmującymi część oświatową subwencji ogólnej, którego ustalenia zawarte zostały w wyniku kontroli z dnia [...].12.2013 r. (dalej: "wynik kontroli"). Z treści powyższego dokumentu wynika, że w ocenie kontrolujących zaistniały nieprawidłowości polegające na rozbieżnościach pomiędzy danymi wykazanymi w Systemie Informacji Oświatowej (dalej: "SIO") przez kontrolowane placówki oświatowe a danymi wynikającymi z orzeczeń wydawanych przez poradnie psychologiczno-pedagogiczne, na skutek czego Skarżący otrzymał część oświatową subwencji ogólnej zawyżoną o kwotę 1.946.829,77 złotych. Nieprawidłowości dotyczą trzech placówek: Młodzieżowego Ośrodka W. w S. (dalej: "[...]"), Niepublicznego Specjalnego Ośrodka S. w J. (dalej: "Ośrodek") i Zespołu Szkół S. przy [...] w W. (dalej: "Zespół"). I. Młodzieżowy Ośrodek W. w S.: 1. Ustalenia w zakresie liczby uczennic/wychowanek: M. w S. w SIO na dzień 30 września 2009 r. zawyżył ilość uczennic/wychowanek o niżej wymienione 4 uczennice/wychowanki oraz i 1 "miejsce rezerwowe": - Ś.M. - wykazana w SIO jako uczennica Gimnazjum oraz wychowanka MOW. Nieletnia została skierowana do M. w S. przez Centrum Metodyczne Pomocy P. w W. (dalej: "Centrum Metodyczne") w dniu 25.08.2009 r. Pismem z dnia 30.11.2009 r. M. w S. powiadomił Urząd Miasta w P. o skreśleniu Ś.M. z listy oczekujących z powodu przeterminowania wskazania Centrum Metodycznego z dnia 25.08.2009 r., odsyłając jednocześnie dokumentację. Ś.M. nie została ujęta w ewidencji uczniów, gdyż nie stawiła się w M.; - K.S. - wykazana w SIO jako uczennica Zespołu Szkół Zawodowych (dalej: "ZSZ") oraz wychowanka M. Nieletnia została skierowana do M. w S. przez Centrum Metodyczne w dniu 26.06.2009 r. Pismem z dnia 06.10.2009 r. M. w S. powiadomił Starostwo Powiatowe w L. o skreśleniu K.S. z listy oczekujących na podstawie postanowienia Sądu w L. z dnia [...].07.2009 r. - zmiana środka wychowawczego, odsyłając jednocześnie dokumentację. K.S. nie została ujęta w ewidencji uczniów, gdyż nie stawiła się w M.; - H. M. - wykazana w SIO jako uczennica ZSZ oraz wychowanka M. Nieletnia została skierowana do M. w S. przez Centrum Metodyczne w dniu 06.08.2009 r. Pismem z dnia 20.11.2009 r. M. w S. powiadomił Starostwo Powiatowe w N. o wygaśnięciu terminu ważności wskazania z dnia 06.08.2009 r. H.M. nie została ujęta w ewidencji uczniów, gdyż nie stawiła się w M.; - P.J. nr w księdze uczniów [...], została wykazana w SIO jako uczennica ZSZ oraz wychowanka M. Nieletnia została skierowana do M. w S. przez Centrum Metodyczne w dniu 08.12.2005 r. do II klasy Gimnazjum. Pismem z dnia 05.05.2008 r. skierowanym do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w C. M. w S. poinformował, że P.J. na własną prośbę chciałaby kontynuować naukę w Liceum Ogólnokształcącym w S. w klasie I od dnia 16.05.2008 r. Na czas kontynuowania nauki za zgodą Dyrektora M., P.J. mieszkałaby w internacie M. w S. Pismem z dnia 14.05.2008 r. P.J. zwróciła się do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w C. o przyznanie środków finansowych z tytułu kontynuowania nauki od dnia 16.05.2008 r., tj. od dnia ukończenia 18 lat. Prośbę umotywowała tym, że chciałaby kontynuować naukę w Liceum Ogólnokształcącym w S. w klasie I, rok szkolny 2007/2008, a jako osoba pełnoletnia straci status wychowanki M. w S. Postanowieniem z dnia [...].05.2008 r. Sąd Rejonowy w C. przedłużył okres pobytu nieletniej P.J. w M. w S. do zakończenia roku szkolnego. Ponadto M. w S. wykazał w SIO 1 "miejsce rezerwowe" dotyczące liczby wychowanek internatu i ZSZ. 2. Ustalenia w zakresie orzeczeń o potrzebie kształcenia specjalnego: a) Gimnazjum M. w S. zawyżyło ilość uczennic posiadających orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego (dalej: "orzeczenia") łącznie o 24 uczennice, z tego: - w przypadku 9 uczennic posiadających następujące numery w księdze uczniów: [...] - stwierdzono brak orzeczenia, - w przypadku 13 uczennic posiadających następujące numery w księdze uczniów: [...] - orzeczenia zostały wydane po dniu 30.09.2009 r., tj. na dzień 30.09.2009 r. ww. uczennice nie posiadały orzeczeń, - w przypadku 2 uczennic posiadających następujące numery w księdze uczniów: [...] – stwierdzono, że orzeczenia zostały wydane odpowiednio "na czas nieokreślony" oraz "do czasu zmiany postanowienia sądu", tj. na inny okres niż wynika to z § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 18 września 2008 r. w sprawie orzeczeń i opinii wydawanych przez zespoły orzekające działające w publicznych poradniach psychologiczno-pedagogicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 173, poz. 1072, dalej: "rozporządzenie MEN z dnia 18 września 2008 r."), który stanowi, że orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego wydaje się na okres roku szkolnego, etapu edukacyjnego albo okresu kształcenia w danej szkole. W związku z powyższym stwierdzono, że M. w S. zawyżył ilość uczniów Gimnazjum w tabeli NP2a. łącznie o 24 uczniów, wykazując w niej uczniów nieposiadających orzeczeń na dzień 30.09.2009 (22 uczniów) oraz uczniów posiadających orzeczenia niespełniające warunków określonych w powołanym wyżej rozporządzeniu (2 uczniów). b) ZSZ M. w S. zawyżył ilość uczennic posiadających orzeczenia łącznie o 18 uczennic, z tego: - w przypadku 11 uczennic posiadających następujące numery w księdze uczniów: [...] - stwierdzono brak orzeczenia, - w przypadku 2 uczennic posiadających następujące numery w księdze uczniów: [...] - stwierdzono, że orzeczenia zostały wydane po dniu 30.09.2009 r., tj. na dzień 30.09.2009 r. ww. uczennice nie posiadały orzeczeń, - w przypadku 1 uczennicy posiadającej numer w księdze uczniów [...] - stwierdzono, że orzeczenie zostało wydane "do czasu obowiązywania postanowienia sądowego", tj. na inny okres niż wynikało z § 9 ust. 1 powołanego wyżej rozporządzenia MEN z dnia 18 września 2008 r., - w przypadku 4 uczennic posiadających następujące numery w księdze uczniów: [...] - stwierdzono, że orzeczenia zostały wydane na niewłaściwy etap edukacji, tj. na czas kształcenia w gimnazjum. W związku z powyższym stwierdzono, że M. w S. zawyżył ilość uczniów ZSZ w tabeli NP2a. łącznie o 18 uczniów, wykazując w niej uczniów nieposiadających orzeczeń na dzień 30.09.2009 r. (13 uczniów), uczniów posiadających orzeczenia niespełniające warunków określonych w powołanym wyżej rozporządzeniu (1 uczeń) oraz uczniów posiadających orzeczenia wydane na niewłaściwy etap edukacji (4 uczniów). 3. Ustalenia w zakresie powiązania danych wykazanych w SIO z przypisanymi im wagami: Biorąc pod uwagę opisane wyżej ustalenia dotyczące liczby uczniów/wychowanków w oraz orzeczeń o potrzebie kształcenia specjalnego stwierdzono, że M. w S. zawyżył w SIO liczbę uczniów w tabelach: a) dotyczących Gimnazjum: - U3.1 "Uczniowie w bieżącym roku szkolnym według klas, oddziałów, profili kształcenia, zawodów lub specjalności" - o 1 uczennicę (S.M.), która na dzień 30.09.2009 r. nie była uczennicą, - NP2a. "Uczniowie z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego z powodu niedostosowania społecznego" - o 25 uczennic, z tego: • 1 uczennica, o którą zawyżono dane w tabeli U3.1, • 24 uczennice, które na dzień 30.09.2009 r. nie posiadały orzeczeń lub posiadały orzeczenia niezgodne z obowiązującymi przepisami. b) dotyczących ZSZ: - U3.1 "Uczniowie w bieżącym roku szkolnym według klas, oddziałów, profili kształcenia, zawodów lub specjalności" - o 4 uczennice, z tego: • 3 uczennice (K.S., H.M. i P.J.), które na dzień 30.09.2009 r. nie były uczennicami, • 1 miejsce wykazane jako "rezerwowe". - NP2a. "Uczniowie z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego z powodu niedostosowania społecznego" - o 22 uczennice, z tego: • 4 uczennice, o które zawyżono dane w tabeli U3.1, • 18 uczennic, które na dzień 30.09.2009 r. nie posiadały orzeczeń lub posiadały orzeczenia niezgodne z obowiązującymi przepisami. c) dotyczących Internatu: - S03. "Wychowankowie niedostosowani społecznie, zagrożeni niedostosowaniem społecznym, z zaburzeniami zachowania, zagrożeni uzależnieniami" - o 5 wychowanek, z tego: • 4 wychowanki, które na dzień 30.09.2009 r. nie korzystały z zakwaterowania w internacie, tj.: Ś.M., K.S., H.M. i P.J, • 1 miejsce wykazane jako "rezerwowe". II. Niepubliczny Specjalny O. [...] przy [...]w J.: 1. Ustalenia w zakresie liczby uczniów/wychowanków: W powyższym zakresie nie stwierdzono nieprawidłowości. 2. Ustalenia w zakresie orzeczeń o potrzebie kształcenia specjalnego: Na podstawie przedłożonych orzeczeń o potrzebie kształcenia specjalnego ustalono: a) odnośnie szkoły podstawowej: Ośrodek na dzień 30.09.2009 r. w SIO w tabeli NP1. "Uczniowie z więcej niż jedną niepełnosprawnością posiadający orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego" zawyżył liczbę uczniów o 9 uczniów, z tego: - 3 uczniów, którzy nie posiadali ważnych orzeczeń (1 uczeń posiadający orzeczenie wydane po dniu 30.09.2009 r., tj. uczeń K.P. nr w księdze wychowanków [...] uczniów posiadających orzeczenia wydane na niewłaściwy etap edukacji, tj. uczniów S.J. nr [...] i G.D. nr [...] ). Uczniów tych należało - w ocenie kontrolujących -wykazać jedynie w tabeli U3.1., - 6 uczniów, którzy posiadali jedną niepełnosprawność. Uczniów tych należało - w ocenie kontrolujących - wykazać w tabeli NP2., z tego: • w wierszu nr [...] - z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim - 1 ucznia, tj. S.A. nr [...], • w wierszu nr [...] - z upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym lub znacznym - 2 uczniów, tj. [...], • w wierszu nr [...] - z niepełnosprawnością ruchową - 3 uczniów, tj. Z.S. nr [...]. Wyżej opisane nieprawidłowości dotyczyły następujących uczniów (uczennic): - K.P. nr [...] - wykazana w SIO w tabeli NP1. Orzeczenie nr [...] z dnia [...].11.2009 r. zostało wydane po terminie, tj. po dniu 30.09.2009 r., - S.J. nr [...] - wykazana w SIO w tabeli NP1. Orzeczenie nr [...] z dnia [...].05.2009 r. zostało wydane do czasu rozpoczęcia obowiązku szkolnego - czyli na niewłaściwy etap edukacji, - G.D. nr [...] - wykazana w SIO w tabeli NP1. Orzeczenie nr [...] z dnia [...].05.2009 r. zostało wydane do czasu rozpoczęcia obowiązku szkolnego - czyli na niewłaściwy etap edukacji, - S.A. nr [...] - wykazana w SIO w tabeli NP1. Z orzeczenia nr [...] z dnia [...].07.2009 r. wynika, że zostało wydane z uwagi na niepełnosprawność intelektualną (upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim), zespół T. Kontrolujący stwierdzili, że z wzoru orzeczenia obowiązującego od dnia 15.10.2008 r. wynika, że w przypadku niepełnosprawności sprzężonej należy wskazać współwystępujące niepełnosprawności. Z uwagi na fakt, że w sentencji orzeczenia nie podano drugiej niepełnosprawności wymienionej w § 2 ust. 1 pkt 1-8 powołanego rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 18 stycznia 2005 r. w sprawie warunków organizowania kształcenia, wychowania i opieki dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych oraz niedostosowanych społecznie w specjalnych przedszkolach, szkołach i oddziałach oraz w ośrodkach (Dz.U. Nr 19, poz. 166, dalej: "rozporządzenie MENiS z dnia 18 stycznia 2005 r.") - brak było podstaw do ujęcia dziecka w SIO w tabeli NP1. Uczennicę S.A. należało wykazać w tabeli NP2. wiersz 5 jako dziecko o orzeczonej jednej niepełnosprawności - z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim, - Z.S. nr [...] - wykazany w SIO w tabeli NP1. Z orzeczenia nr [...] z dnia [...].07.2009 r. wynika, że zostało wydane z uwagi na niepełnosprawność ruchową, porażenie spastyczne 4-kończynowe i MPDz. Z sentencji orzeczenia nie wynika druga niepełnosprawność wymieniona w § 2 ust. 1 pkt 1-8 powołanego rozporządzenia MENiS z dnia 18 stycznia 2005 r., - N.M. nr [...] - wykazany w SIO w tabeli NP1. Z orzeczenia nr [...] z dnia [...].06.2008 r. wynika, że zostało wydane z uwagi na upośledzenie umysłowe w stopniu umiarkowanym, afazję rozwojową. Z diagnozy wynika, że dziecko ma zaburzenia mowy, - P.L. nr [...] - wykazany w SIO w tabeli NP1. Z orzeczenia nr [...] z dnia [...].09.2007 r. wynika, że zostało wydane z uwagi na niepełnosprawność ruchową i zaburzenia rozwojowe. Z diagnozy wynika, że dziecko cierpi m.in. na rdzeniowy zanik mięśni oraz niedowład ręki. Z diagnozy nie wynika druga niepełnosprawność wymieniona w § 2 ust. 1 pkt 1-8 powołanego rozporządzenia MENiS z dnia 18 stycznia 2005 r., - L.M. nr [...] - wykazany w SIO w tabeli NP1. Z orzeczenia nr [...] poz. [...] z dnia [...].10.2007 r. wynika, że zostało wydane z uwagi na upośledzenie umysłowe w stopniu znacznym i afazję rozwojową. Z treści orzeczenia nie wynika druga niepełnosprawność wymieniona w § 2 ust. 1 pkt 1-8 powołanego rozporządzenia MENiS z dnia 18 stycznia 2005 r. W ocenie kontrolujących brak było zatem podstaw do ujęcia ucznia w tabeli NP1. Dziecko należało ująć w tabeli NP2. wiersz 6 jako dziecko o orzeczonej jednej niepełnosprawności - upośledzenie umysłowe w stopniu umiarkowanym lub znacznym, - Z.A. nr [...] - wykazany w SIO w tabeli NP1. Z orzeczenia nr [...] z dnia [...].09.2003 r. wynika, że zostało wydane z uwagi na zespół wad wrodzonych (niepełnosprawność ruchowa) i MPD. Z treści orzeczenia nie wynika druga niepełnosprawność wymieniona w § 2 ust. 1 pkt 1-8 powołanego rozporządzenia MENiS z dnia 18 stycznia 2005 r. W ocenie kontrolujących brak było zatem podstaw do ujęcia ucznia w tabeli NP1. Dziecko należało ująć w tabeli NP2. wiersz 7 jako dziecko o orzeczonej jednej niepełnosprawności - niepełnosprawności ruchowej. b) odnośnie gimnazjum: Ośrodek na dzień 30.09.2009 r. w SIO w tabeli NP1. "Uczniowie z więcej niż jedną niepełnosprawnością posiadający orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego" zawyżył liczbę uczniów o 2 uczniów, którzy posiadali jedną niepełnosprawność. Uczniów tych należało – w ocenie kontrolujących - wykazać w tabeli NP2., z tego: • w wierszu nr [...] - z upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym lub znacznym - 1 ucznia tj. U.A. nr [...], • w wierszu nr [...] - z niepełnosprawnością ruchową - 1 ucznia, tj. M.T. nr [...]. Wyżej opisane nieprawidłowości dotyczą następujących uczniów: - M.T. nr [...] - wykazany w SIO w tabeli NP1. Z orzeczenia nr [...] z dnia [...].06.2007 r. wynika, że zostało wydane z uwagi na sprzężony charakter zaburzeń: niepełnosprawność ruchowa oraz 4-kończynowe, piramidowe dziecięce porażenie mózgowe. Z treści orzeczenia nie wynika druga niepełnosprawność wymieniona w § 2 ust. 1 pkt 1-8 powołanego rozporządzenia MENiS z dnia 18 stycznia 2005 r., - U.A. nr [...] - wykazany w SIO w tabeli NP1. Z orzeczenia nr [...] z dnia [...].07.2009 r. wynika, że zostało wydane z uwagi na niepełnosprawność intelektualną (ogólne funkcjonowanie dziecka na poziomie upośledzenia umysłowego w stopniu znacznym), zespół Downa oraz afazję. Z sentencji orzeczenia nie wynika druga niepełnosprawność wymieniona w § 2 ust. 1 pkt 1-8 powołanego rozporządzenia MENiS z dnia 18 stycznia 2005 r. III. Zespół Szkół S. przy [...] w W.: 1.Ustalenia w zakresie liczby uczniów: W powyższym zakresie nie stwierdzono nieprawidłowości. 2. Ustalenia w zakresie orzeczeń o potrzebie kształcenia specjalnego: Na podstawie przedłożonych orzeczeń o potrzebie kształcenia specjalnego stwierdzono następujące nieprawidłowości: a) szkoła podstawowa: - P.K. nr w księdze uczniów [...] - wykazana w SIO w tabeli NP5. "Dzieci i młodzież w wieku 3-25 lat z upośledzeniem umysłowym w stopniu głębokim, uczestniczący w zajęciach rewalidacyjno-wychowawczych". Uczennica posiada orzeczenie o potrzebie zajęć rewalidacyjno-wychowawczych zespołowych nr [...] z dnia [...].11.2009 r. Orzeczenie zostało wydane po terminie, tj. po dniu 30.09.2009 r. Zatem uczennica P.K. na dzień 30.09.2009 r. nie posiadała orzeczenia i brak było podstaw do ujęcia jej w tabeli NP5, - H.K. nr [...] - wykazana w SIO w tabeli NP4. "Dzieci z więcej niż jedną niepełnosprawnością posiadający orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego. Przedszkola". Dziecko posiada orzeczenie nr [...] z dnia [...].11.2008 r. wydane z uwagi na upośledzenie umysłowe w stopniu umiarkowanym, zespół Downa. Kontrolujący stwierdzili, że z wzoru orzeczenia obowiązującego od dnia 15.10.2008 r. wynika, że w przypadku niepełnosprawności sprzężonej należy wskazać współwystępujące niepełnosprawności. Z uwagi na fakt, że w sentencji orzeczenia nie podano drugiej niepełnosprawności wymienionej w § 2 ust. 1 pkt 1-8 powołanego rozporządzenia MENiS z dnia 18 stycznia 2005 r. kontrolujący uznali, że brak było podstaw do ujęcia dziecka w SIO w tabeli NP4. Dziecko H.K. należało wykazać w tabeli NP3. "Dzieci z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego (o orzeczonej jednej niepełnosprawności)" - jako dziecko o orzeczonej jednej niepełnosprawności - z upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym, - S.T. nr [...] - wykazana w SIO w tabeli NP4. Dziecko posiada orzeczenie nr [...] z dnia [...].07.2009 r. wydane z uwagi na upośledzenie umysłowe w stopniu umiarkowanym. Kontrolujący stwierdzili, że z wzoru orzeczenia obowiązującego od dnia 15.10.2008 r. wynika, że w przypadku niepełnosprawności sprzężonej należy wskazać współwystępujące niepełnosprawności. Z uwagi na fakt, że w sentencji orzeczenia nie podano drugiej niepełnosprawności wymienionej w § 2 ust. 1 pkt 1-8 powołanego rozporządzenia MENiS z dnia 18 stycznia 2005 r. kontrolujący uznali, że brak było podstaw do ujęcia dziecka w SIO w tabeli NP4. Dziecko S.T. należało wykazać w tabeli NP3. - jako dziecko o orzeczonej jednej niepełnosprawności - z upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym, - L.T. nr [...] - wykazany w SIO w tabeli NP4. Dziecko na dzień [...].09.2009 r. nie posiadało orzeczenia. W związku z tym brak było podstaw do ujęcia dziecka w tabeli NP4, - B.A. nr [...] - wykazana w SIO w tabeli NP4. Dziecko posiada orzeczenie nr [...] z dnia [...].03.2010 r. Orzeczenie zostało wydane po terminie, tj. po dniu 30.09.2009 r. Mając powyższe na uwadze stwierdzono, że na dzień 30.09.2009 r. nie posiadała orzeczenia. Zatem brak było podstaw do ujęcia jej w tabeli NP4, - K.P. nr [...] - wykazany w SIO w tabeli NP1. "Uczniowie z więcej niż jedną niepełnosprawnością posiadający orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego". Uczeń posiada orzeczenie nr [...] z dnia [...].08.2009 r. wydane z uwagi na niepełnosprawność sprzężoną (upośledzenie umysłowe w stopniu umiarkowanym, mózgowe porażenie dziecięce). Kontrolujący stwierdzili, że z wzoru orzeczenia obowiązującego od dnia 15.10.2008 r. wynika, że w przypadku niepełnosprawności sprzężonej należy wskazać współwystępujące niepełnosprawności. Z uwagi na fakt, że w sentencji orzeczenia nie podano drugiej niepełnosprawności wymienionej w § 2 ust. 1 pkt 1-8 powołanego rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 18 stycznia 2005 r. kontrolujący uznali, że brak było podstaw do ujęcia ucznia w SIO w tabeli NP1. Ucznia K.P. należało wykazać w tabeli NP2. "Uczniowie z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego (o orzeczonej jednej niepełnosprawności)" wiersz [...] - jako ucznia o orzeczonej jednej niepełnosprawności - upośledzenie umysłowe w stopniu umiarkowanym, - S.D. nr [...] - wykazana w SIO w tabeli NP1. Uczennica posiada orzeczenie nr [...] z dnia [...].07.2009 r. wydane z uwagi na upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim. W sentencji orzeczenia nie podano drugiej niepełnosprawności wymienionej w § 2 ust. 1 pkt 1-8 powołanego rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 18 stycznia 2005 r. Kontrolujący uznali, że brak było podstaw do ujęcia uczennicy w SIO w tabeli NP1. Uczennicę S.D. należało wykazać w tabeli NP2. wiersz [...] - jako uczennicę o orzeczonej jednej niepełnosprawności - upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim, - K.R. nr [...] - wykazany w SIO w tabeli NP1. Uczeń posiada orzeczenie nr [...] z dnia [...].09.2007 r. wydane z uwagi na niepełnosprawność ruchową (przepuklina oponowo-rdzeniowa odcinka piersiowo-lędźwiowego, Zespół Chiarii z wodogłowiem), chłopiec porusza się na wózku inwalidzkim. Z orzeczenia nie wynika, aby uczeń posiadał drugą niepełnosprawność. W ocenie kontrolujących brak było zatem podstaw do ujęcia ucznia w SIO w tabeli NP1. Ucznia K.R. należało wykazać w tabeli NP2. wiersz [...] - jako ucznia o orzeczonej jednej niepełnosprawności - niepełnosprawności ruchowej, - H.P. nr [...] - wykazana w SIO w tabeli NP1. Uczennica posiada orzeczenie nr [...] z dnia [...].07.2007 r. wydane z uwagi na lekką niepełnosprawność intelektualną ze względu na odchylenia rozwojowe wymagające stosowania specjalnej organizacji i metod pracy. Z orzeczenia nie wynika, aby uczennica posiadała drugą niepełnosprawność. Brak było zatem podstaw do ujęcia jej w SIO w tabeli NP1. Uczennicę H.P. należało wykazać w tabeli NP2. wiersz [...] - jako uczennicę o orzeczonej jednej niepełnosprawności - upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim, - W.K. nr [...] - wykazany w SIO w tabeli NP1. Uczeń posiada orzeczenie nr [...] z dnia [...].06.2008 r. wydane z uwagi na upośledzenie umysłowe umiarkowanego stopnia. Z orzeczenia nie wynika, aby uczeń posiadał drugą niepełnosprawność. W ocenie kontrolujących brak było zatem podstaw do ujęcia ucznia w SIO w tabeli NP1. Ucznia W.K. należało wykazać w tabeli NP2. wiersz [...] - jako ucznia o orzeczonej jednej niepełnosprawności - upośledzenie umysłowe w stopniu umiarkowanym, - M.M. nr [...] - wykazana w SIO w tabeli NP1. Uczennica posiada orzeczenie nr [...] z dnia [...].05.2007 r. wydane z uwagi na upośledzenie umysłowe umiarkowanego stopnia. Z orzeczenia nie wynika, aby uczennica posiadała drugą niepełnosprawność. W ocenie kontrolujących brak było zatem podstaw do ujęcia jej w SIO w tabeli NP1. Uczennicę M.M. należało wykazać w tabeli NP2. wiersz [...] - jako uczennicę o orzeczonej jednej niepełnosprawności - upośledzenie umysłowe w stopniu umiarkowanym, - R.K. nr [...] - wykazana w SIO w tabeli NP1. Uczennica posiada orzeczenie nr [...] z dnia [...].05.2003 r. wydane z uwagi na upośledzenie umysłowe w stopniu umiarkowanym. Z orzeczenia nie wynika, aby uczennica posiadała drugą niepełnosprawność. W ocenie kontrolujących brak było zatem podstaw do ujęcia jej w SIO w tabeli NP1. Uczennicę R.K. należało wykazać w tabeli NP2. wiersz [...] - jako uczennicę o orzeczonej jednej niepełnosprawności - upośledzenie umysłowe w stopniu umiarkowanym, - O.D. nr [...] - wykazana w SIO w tabeli NP1. Uczennica posiada orzeczenie nr [...] z dnia [...].09.2003 r. wydane z uwagi na zaburzenia sprzężone. Z orzeczenia wynika, że uczennica posiadała jedną niepełnosprawność - poziom rozwoju intelektualnego w stopniu umiarkowanym. W ocenie kontrolujących brak było zatem podstaw do ujęcia jej w SIO w tabeli NP1. Uczennicę O.D. należało wykazać w tabeli NP2. wiersz [...] - jako uczennicę o orzeczonej jednej niepełnosprawności - upośledzenie umysłowe w stopniu umiarkowanym, - G.M. nr [...] - wykazana w SIO w tabeli NP1. Uczennica posiada orzeczenie nr [...] z dnia [...].03.2008 r. wydane z uwagi na upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim. Z orzeczenia nie wynika, aby uczennica posiadała drugą niepełnosprawność. W ocenie kontrolujących brak było zatem podstaw do ujęcia jej w SIO w tabeli NP1. Uczennicę G.M. należało wykazać w tabeli NP2. wiersz [...] - jako uczennicę o orzeczonej jednej niepełnosprawności - upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim, - H.M. nr [...] - wykazany w SIO w tabeli NP1. Uczeń posiada orzeczenie nr [...] z dnia [...].07.2007 r. wydane z uwagi na stan zdrowia. Z orzeczenia wynika, że uczeń jest niepełnosprawny ruchowo, brak drugiej niepełnosprawności. W ocenie kotrolujących nie było zatem podstaw do ujęcia ucznia w SIO w tabeli NP1. Ucznia H.M. należało wykazać w tabeli NP2. wiersz [...] - jako ucznia o orzeczonej jednej niepełnosprawności - niepełnosprawność ruchowa, - S.F. nr [...] - wykazany w SIO w tabeli NP1. Uczeń posiada orzeczenie nr [...] z dnia [...].12.2008 r. wydane z uwagi na niepełnosprawność ruchową (mózgowe porażenie dziecięce, niedowład czterokończynowy spastyczny, opóźniony rozwój psychomotoryczny). W sentencji orzeczenia nie podano drugiej niepełnosprawności wymienionej w § 2 ust. 1 pkt 1-8 powołanego rozporządzenia MENiS z dnia 18 stycznia 2005 r. W ocenie kontrolujących należało zatem uznać, że brak było podstaw do ujęcia ucznia w SIO w tabeli NP1. Ucznia S.F. należało wykazać w tabeli NP2. wiersz [...] - jako ucznia o orzeczonej jednej niepełnosprawności - niepełnosprawność ruchowa, - T.I. nr [...] - wykazana w SIO w tabeli NP1. Uczennica posiada orzeczenie nr [...] z dnia [...].07.2009 r. wydane z uwagi na niepełnosprawność ruchową (stan po poparzeniu blizny pooparzeniowe, pooperacyjne całego ciała z przykurczami kończyn i amputacją palców stopy prawej). W sentencji orzeczenia nie podano drugiej niepełnosprawności wymienionej w § 2 ust. 1 pkt 1-8 powołanego rozporządzenia MENiS z dnia 18 stycznia 2005 r. W ocenie kontrolujących należy zatem uznać, że brak było podstaw do ujęcia uczennicy w SIO w tabeli NP1. Uczennicę T.I. należało wykazać w tabeli NP2. wiersz [...] - jako uczennicę o orzeczonej jednej niepełnosprawności - niepełnosprawność ruchowa, - K.A. nr [...] - wykazana w SIO w tabeli NP1. Uczennica posiada orzeczenie nr [...] z dnia [...].05.2006 r. wydane z uwagi na niepełnosprawność ruchową, mózgowe porażenie dziecięce. Z orzeczenia nie wynika, aby uczennica posiadała drugą niepełnosprawność. W ocenie kontrolujących brak było zatem podstaw do ujęcia jej w SIO w tabeli NP1. Uczennicę K.A. należało wykazać w tabeli NP2. wiersz [...] - jako uczennicę o orzeczonej jednej niepełnosprawności - niepełnosprawność ruchowa. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia stwierdzono, że Zespół na dzień 30.09.2009 r. odnośnie szkoły podstawowej w SIO dokonał następujących zawyżeń w tabelach: - NP4. "Dzieci z więcej niż jedną niepełnosprawnością posiadający orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego. Przedszkola" zawyżył liczbę dzieci o 4 dzieci, z tego: • 2 dzieci, o orzeczonej jednej niepełnosprawności (tj.: H.K. nr w księdze uczniów [...] oraz S.T. nr [...]). Dzieci te należało wykazać w tabeli NP3. "Dzieci z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego (o orzeczonej jednej niepełnosprawności)", • 1 dziecko, które nie posiadało orzeczenia (tj. L.T. nr [...]), • 1 dziecko, które posiadało orzeczenie wydane po dniu 30.09.2009 r. (tj. B.A. nr [...]), - NP1. "Uczniowie z więcej niż jedną niepełnosprawnością posiadający orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego" zawyżył liczbę uczniów o 13 uczniów. Uczniów tych należało wykazać w tabeli NP2. "Uczniowie z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego o orzeczonej jednej niepełnosprawności", z tego: • w wierszu nr 5 - uczniowie z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim - 3 uczniów (tj. [...]), • w wierszu nr 6 - uczniowie z upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym lub znacznym - 5 uczniów (tj. [...]), • w wierszu nr 7 - uczniowie z niepełnosprawnością ruchową - 5 uczniów (tj. [...]), - NP5. "Dzieci i młodzież w wieku 3-25 lat z upośledzeniem umysłowym w stopniu głębokim uczestniczący w zajęciach rewalidacyjno-wychowawczych" zawyżył liczbę dzieci o 1 dziecko (tj. P.K. nr [...]), które posiadało orzeczenie wydane po dniu 30.09.2009 r., b) gimnazjum: - P.M. nr [...] - wykazana w SIO w tabeli NP1. Uczennica posiada orzeczenie nr [...] z dnia [...].07.2008 r. wydane z uwagi na niepełnosprawność sprzężoną (upośledzenie umysłowe w stopniu umiarkowanym, toczeń rumieniowaty układowy, nefropatia, obustronny odpływ pęcherzowo-moczowy). Z orzeczenie nie wynika, aby uczennica posiadała drugą niepełnosprawność warunkującą niepełnosprawność sprzężoną. W ocenie kontrolujących należało zatem uznać, że brak było podstaw do ujęcia uczennicy w SIO w tabeli NP1. Uczennicę P.M. należało wykazać w tabeli NP2. wiersz [...] - jako uczennicę o orzeczonej jednej niepełnosprawności - upośledzenie umysłowe w stopniu umiarkowanym, - S.E. nr [...] - wykazana w SIO w tabeli NP1. Uczennica posiada orzeczenie nr [...] z dnia [...].07.2008 r. wydane z uwagi na niepełnosprawność sprzężoną (upośledzenie umysłowe w stopniu umiarkowanym, Zespół Downa, wada serca). Z orzeczenia nie wynika, aby uczennica posiadała drugą (oprócz upośledzenia umysłowego w stopniu umiarkowanym) niepełnosprawność warunkującą niepełnosprawność sprzężoną. W ocenie kontrolujących należało zatem uznać, że brak było podstaw do ujęcia uczennicy w SIO w tabeli NP1. Uczennicę S.E. należało wykazać w tabeli NP2. wiersz [...] - jako uczennicę o orzeczonej jednej niepełnosprawności – upośledzenie umysłowe w stopniu umiarkowanym, - G.A. nr [...] - wykazana w SIO w tabeli NP1. Uczennica posiada orzeczenie [...] z dnia [...].01.2007 r. wydane z uwagi na niepełnosprawność sprzężoną (upośledzenie umysłowe w stopniu umiarkowanym, mózgowe porażenie dziecięce). Z orzeczenia nie wynika, aby uczennica posiadała drugą (oprócz upośledzenia umysłowego w stopniu umiarkowanym) niepełnosprawność warunkującą niepełnosprawność sprzężoną. W ocenie kontrolujących należało zatem uznać, że brak było podstaw do ujęcia uczennicy w SIO w tabeli NP1. Uczennicę G.A. należało wykazać w tabeli NP2. wiersz 6 - jako uczennicę o orzeczonej jednej niepełnosprawności - upośledzenie umysłowe w stopniu umiarkowanym, - Z.T. nr [...] - wykazany w SIO w tabeli NP1. Uczeń posiada orzeczenie nr [...] z dnia [...].08.2006 r. wydane z uwagi na niepełnosprawność sprzężoną: upośledzenie umysłowe umiarkowanego stopnia, schorzenia neurologiczne. Z orzeczenia nie wynika, aby uczeń posiadał drugą (oprócz upośledzenia umysłowego w stopniu umiarkowanym) niepełnosprawność warunkującą niepełnosprawność sprzężoną. W ocenie kontrolujących należało zatem uznać, że brak było podstaw do ujęcia ucznia w SIO w tabeli NP1. Ucznia Ż.T. należało wykazać w tabeli NP2. wiersz [...] - jako ucznia o orzeczonej jednej niepełnosprawności - upośledzenie umysłowe w stopniu umiarkowanym, - L.P. nr [...] - wykazany w SIO w tabeli NP1. Uczeń posiada orzeczenie nr [...] z dnia [...].07.2009 r. wydane z uwagi na niepełnosprawność ruchową. Z sentencji orzeczenia nie wynika, aby uczeń posiadał drugą niepełnosprawność. W ocenie kontrolujących brak było zatem podstaw do ujęcia go w SIO w tabeli NP1. Ucznia L.P. należało wykazać w tabeli NP2. wiersz 7 - jako ucznia o orzeczonej jednej niepełnosprawności - niepełnosprawność ruchowa, - P.K. nr [...] - wykazany w SIO w tabeli NP1. Uczeń posiada orzeczenie nr [...] z dnia [...].09.2003 r. wydane z uwagi na niedowłady spastyczne kończyn dolnych, wadę wrodzoną kręgosłupa, chłopiec porusza się na wózku. Z orzeczenia nie wynika, aby uczeń posiadał drugą niepełnosprawność. W ocenie kontrolujących brak było zatem podstaw do ujęcia go w SIO w tabeli NP1. Ucznia P.K. należało wykazać w tabeli NP2. wiersz [...] - jako ucznia o orzeczonej jednej niepełnosprawności - niepełnosprawność ruchowa, - W.D. nr [...] - wykazany w SIO w tabeli NP1. Uczeń posiada orzeczenie nr [...] z dnia [...].10.2009 r. Orzeczenie zostało wydane po terminie, tj. po dniu 30.09.2009 r. Zatem na dzień 30.09.2009 r. uczeń W.D. nie posiadał orzeczenia. Brak było podstaw do ujęcia go w tabeli NP1, - B.A. nr [...] - wykazany w SIO w tabeli NP1. Uczeń posiada orzeczenie nr [...] z dnia [...].07.2008 r. wydane z uwagi na niepełnosprawność ruchową. Z orzeczenia nie wynika, aby uczeń posiadał drugą niepełnosprawność. W ocenie kontrolujących brak było zatem podstaw do ujęcia go w SIO w tabeli NP1. Ucznia B.A. należało wykazać w tabeli NP2. wiersz 7 - jako ucznia o orzeczonej jednej niepełnosprawności - niepełnosprawność ruchowa, - W.M. nr [...] - wykazana w SIO w tabeli NP1. Uczennica posiada orzeczenie nr [...] z dnia [...].09.2008 r. wydane z uwagi na niepełnosprawność ruchową. Z orzeczenia nie wynika, aby uczennica posiadała drugą niepełnosprawność. W ocenie kontrolujących brak było zatem podstaw do ujęcia jej w SIO w tabeli NP1. Uczennicę W.M. należało wykazać w tabeli NP2. wiersz [...] - jako uczennicę o orzeczonej jednej niepełnosprawności - niepełnosprawność ruchowa, - M.A. nr [...] - wykazany w SIO w tabeli NP1. Uczeń posiada orzeczenie nr [...] z dnia [...].04.2006 r. wydane z uwagi na niepełnosprawność ruchową pod postacią mózgowego porażenia dziecięcego - postać czterokończynowa, spastyczna. Z orzeczenia nie wynika, aby uczeń posiadał drugą niepełnosprawność. W ocenie kontrolujących brak było zatem podstaw do ujęcia go w SIO w tabeli NP1. Ucznia M.A. należało wykazać w tabeli NP2. wiersz [...] - jako ucznia o orzeczonej jednej niepełnosprawności - niepełnosprawność ruchowa, - T.P. nr [...] - wykazana w SIO w tabeli NP1. Uczennica posiada orzeczenie nr [...] z dnia [...].05.2006 r. wydane z uwagi na dziecięce porażenie mózgowe czterokończynowe. Z orzeczenia nie wynika, aby uczennica posiadała drugą niepełnosprawność. W ocenie kontrolujących brak było zatem podstaw do ujęcia jej w SIO w tabeli NP1. Uczennicę T.P. należało wykazać w tabeli NP2. wiersz [...] - jako uczennicę o orzeczonej jednej niepełnosprawności - niepełnosprawność ruchowa, - K.M. nr [...] - wykazana w SIO w tabeli NP1. Uczennica posiada orzeczenie nr [...] z dnia [...].06.2005 r. wydane z uwagi na upośledzenie umysłowe w stopniu umiarkowanym. Z orzeczenia nie wynika, aby uczennica posiadała drugą niepełnosprawność. W ocenie kontrolujących brak było zatem podstaw do ujęcia jej w SIO w tabeli NP1. Uczennicę K.M. należało wykazać w tabeli NP2. wiersz [...] - jako uczennicę o orzeczonej jednej niepełnosprawności - upośledzenie umysłowe w stopniu umiarkowanym. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia stwierdzono, że Zespół na dzień 30.09.2009 r. odnośnie gimnazjum w SIO w tabeli NP1. zawyżył liczbę uczniów o 12 uczniów, z tego: - 11 uczniów, o orzeczonej jednej niepełnosprawności. Uczniów tych należało wykazać w tabeli NP2, z tego: • w wierszu nr [...] - uczniowie z upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym lub znacznym - 5 uczniów (tj. [...]), • w wierszu nr [...] - uczniowie z niepełnosprawnością ruchową - 6 uczniów (tj. [...]), - 1 ucznia posiadającego orzeczenie wydane po dniu 30.09.2009 r. (tj. W.D. nr [...]). c) liceum ogólnokształcące: - S.L. nr [...] - wykazany w SIO w tabeli NP1. Uczeń posiada orzeczenie nr [...] z dnia [...].07.2009 r. wydane z uwagi na niepełnosprawność ruchową sprzężoną z wadą wzroku. Kontrolujący stwierdzili, że z wzoru orzeczenia obowiązującego od dnia 15.10.2008 r. wynika, że w przypadku niepełnosprawności sprzężonej należy wskazać współwystępujące niepełnosprawności. Z uwagi na fakt, że w sentencji orzeczenia nie podano drugiej niepełnosprawności wymienionej w § 2 ust. 1 pkt 1-8 powołanego rozporządzenia MENiS z dnia 18 stycznia 2005 r. zdaniem kontrolujących należało uznać, że brak było podstaw do ujęcia ucznia w SIO w tabeli NP1. Ucznia S.L. należało wykazać w tabeli NP2. wiersz [...] - jako ucznia o orzeczonej jednej niepełnosprawności - niepełnosprawność ruchowa, - B.M. nr [...] - wykazana w SIO w tabeli NP1. Uczennica posiada orzeczenie nr [...] z dnia [...].05.2009 r. wydane z uwagi na wadę wzroku sprzężoną z niepełnosprawnością ruchową. Kontrolujący stwierdzili, że z wzoru orzeczenia obowiązującego od dnia 15.10.2008 r. wynika, że w przypadku niepełnosprawności sprzężonej należy wskazać współwystępujące niepełnosprawności. Z uwagi na fakt, że w sentencji orzeczenia nie podano drugiej niepełnosprawności wymienionej w § 2 ust. 1 pkt 1-8 powołanego rozporządzenia MENiS z dnia 18 stycznia 2005 r. zdaniem kontrolujących należało uznać, że brak było podstaw do ujęcia uczennicy w SIO w tabeli NP1. Uczennicę B.M. należało wykazać w tabeli NP2. wiersz [...] - jako uczennicę o orzeczonej jednej niepełnosprawności - niepełnosprawność ruchowa, - J.B. nr [...] - wykazana w SIO w tabeli NP1. Uczennica posiada orzeczenie nr [...] z dnia [...].06.2008 r. wydane z uwagi na niepełnosprawność ruchową. Z orzeczenia nie wynika, aby uczennica posiadała drugą niepełnosprawność. W ocenie kontrolujących brak było zatem podstaw do ujęcia jej w SIO w tabeli NP1. Uczennicę J.B. należało wykazać w tabeli NP2. wiersz [...] - jako uczennicę o orzeczonej jednej niepełnosprawności - niepełnosprawność ruchowa, - F.A. nr [...] - wykazany w SIO w tabeli NP2 wiersz [...]. Uczeń posiada orzeczenie nr [...] z dnia [...].05.2003 r. wydane na czas zasadniczej szkoły zawodowej. Z uwagi na fakt, iż F.A. na dzień 30.09.2009 r. był uczniem liceum ogólnokształcącego stwierdzono, że orzeczenie zostało wydane na okres kształcenia w niewłaściwej szkole. W związku z tym na dzień 30.09.2009 r. uczeń nie posiadał ważnego orzeczenia i brak było podstaw do ujęcia go w SIO w tabeli NP2. wiersz [...], - K.M. nr [...] - wykazana w SIO w tabeli NP1. Uczennica posiada orzeczenie nr [...] z dnia [...].07.2007 r. wydane z uwagi na niepełnosprawność ruchową. Z orzeczenia nie wynika, aby uczennica posiadała drugą niepełnosprawność. W ocenie kontrolujących brak było zatem podstaw do ujęcia jej w SIO w tabeli NP1. Uczennicę K.M. należało wykazać w tabeli NP2. wiersz [...] - jako uczennicę o orzeczonej jednej niepełnosprawności - niepełnosprawność ruchowa, - K.M. nr [...] - wykazana w SIO w tabeli NP2 wiersz [...]. Uczennica posiada orzeczenie nr [...] z dnia [...].03.2002 r. wydane z uwagi na epilepsję, upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim. Z orzeczenia nie wynika, aby uczennica posiadała niepełnosprawność ruchową. W ocenie kontrolujących brak było zatem podstaw do ujęcia jej w SIO w tabeli NP2 wiersz [...] "uczniowie z niepełnosprawnością ruchową". Uczennicę K.M. należało wykazać w tabeli NP2. wiersz [...] - jako uczennicę o orzeczonym upośledzeniu umysłowym w stopniu lekkim, - N.J. nr [...] - wykazana w SIO w tabeli NP2 wiersz 7. Uczennica posiada orzeczenie nr [...] z dnia [...].07.2009 r. wydane z uwagi na niepełnosprawność sprzężoną (upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim, dziecięce porażenie mózgowe czterokończynowe). Z uwagi na wynikające z sentencji orzeczenia upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim powinna zostać wykazana w tabeli NP2. wiersz [...]. Została natomiast wykazana w tabeli NP2. "uczniowie z niepełnosprawnością ruchową", - P.M. nr [...] - wykazana w SIO w tabeli NP2 wiersz 7. Uczennica posiada orzeczenie nr [...] z dnia [...].12.2008 r. wydane z uwagi na niepełnosprawność sprzężoną ruchową (zespół schorzeń neurologicznych - stan po wieloodłamowym uszkodzeniu czaszki, połowicze, prawostronne porażenie spastyczne kończyn dolnych), upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim. Z uwagi na orzeczoną niepełnosprawność sprzężoną uczennica powinna zostać wykazana w tabeli NP1 wiersz 5 "uczniowie z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim" oraz w wierszu [...] "uczniowie z niepełnosprawnością ruchową". Została natomiast wykazana w tabeli NP2. "uczniowie z niepełnosprawnością ruchową", - S.A. nr [...] - wykazana w SIO w tabeli NP2 wiersz [...]. Uczennica posiada orzeczenie nr [...] z dnia [...].06.2009 r. wydane z uwagi na niepełnosprawność sprzężoną - intelektualną i ruchową (upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim, niedowład kończyn dolnych). Z uwagi na orzeczoną niepełnosprawność sprzężoną uczennica powinna zostać wykazana w tabeli NP1 wiersz [...] "uczniowie z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim" oraz w wierszu [...] "uczniowie z niepełnosprawnością ruchową". Została natomiast wykazana w tabeli NP2. "uczniowie z niepełnosprawnością ruchową", - B.P. nr [...] - wykazany w SIO w tabeli NP2 wiersz [...]. Uczeń posiada orzeczenie nr [...] z dnia [...].06.2008 r. wydane z uwagi na niepełnosprawność sprzężoną - ruchową i intelektualną (upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim, zespól wad wrodzonych układu kostnego). Z uwagi na orzeczoną niepełnosprawność sprzężoną uczeń powinien zostać wykazany w tabeli NP1 wiersz [...] "uczniowie z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim" oraz w wierszu [...] "uczniowie z niepełnosprawnością ruchową". Został natomiast wykazany w tabeli NP2. wiersz [...] "uczniowie z niepełnosprawnością ruchową", - G.D. nr [...] - wykazany w SIO w tabeli NP2 wiersz [...]. Uczeń posiada orzeczenie nr [...] z dnia [...].07.2007 r. wydane z uwagi na niepełnosprawność sprzężoną - upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim, niepełnosprawność ruchowa. Z uwagi na orzeczoną niepełnosprawność sprzężoną uczeń powinien zostać wykazany w tabeli NP1 wiersz [...] "uczniowie z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim" oraz w wierszu [...] "uczniowie z niepełnosprawnością ruchową". Został natomiast wykazany w tabeli NP2. wiersz [...] "uczniowie z niepełnosprawnością ruchową". Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia stwierdzono, że Zespół na dzień 30.09.2009 r. odnośnie liceum ogólnokształcącego nieprawidłowo wykazał w SIO dane skutkujące zarówno zawyżeniem, jak i zaniżeniem dotacji. W ramach opisu nieprawidłowości skutkujących zawyżeniem dotacji kontrolujący stwierdzili, że Zespół zawyżył liczbę uczniów w tabelach: - NP1. o 4 uczniów (tj. [...]). Uczniów tych należało wykazać w tabeli NP2., w wierszu nr [...] - uczniowie z niepełnosprawnością ruchową, - NP2. wiersz nr [...] - uczniowie z niepełnosprawnością ruchową - o 3 uczniów, z tego: • 2 uczniów o orzeczonym upośledzeniu umysłowym w stopniu lekkim (tj. [...]). Uczniowie ci powinni być wykazani w tabeli NP2. wiersz nr [...] - uczniowie z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim, • 1 ucznia, który posiadał orzeczenie wydane na czas nauki w niewłaściwej szkole (tj. [...]). Ponadto w protokole kontroli wskazano także nieprawidłowości skutkujące zaniżeniem dotacji. Zespół wykazał w tabeli NP2. "Uczniowie z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego o orzeczonej jednej niepełnosprawności" wiersz nr [...] - z niepełnosprawnością ruchową – 4 uczniów o orzeczonej niepełnosprawności sprzężonej: upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim oraz niepełnosprawność ruchową. Uczniów tych należało wykazać w tabeli NP1. "Uczniowie z więcej niż jedną niepełnosprawnością posiadający orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego" w wierszach nr [...]. Powyższe dotyczy następujących uczniów: [...]. W piśmie Ministerstwa Edukacji Narodowej (dalej: "MEN") z dnia [...].04.2014 r. skierowanym do Podsekretarza Stanu w Ministerstwie Finansów wskazano, że w ww. placówkach stwierdzono zawyżenie liczby uczniów związane z błędami popełnionymi przez dyrektorów placówek w zakresie danych wykazanych w systemie informacji oświatowej według stanu na 30.09.2009 r. W wyniku błędów dyrektora Młodzieżowego Ośrodka W. w S.: 1) w Gimnazjum (wchodzącym w skład M.): - zawyżono o 1 liczbę uczniów statystycznych i jednocześnie przeliczanych wagą P26, - zawyżono o 25 liczbę uczniów przeliczanych wagą P2. 2) w Zasadniczej Szkole Zawodowej (M.): - zawyżono o 4 liczbę uczniów statystycznych i jednocześnie przeliczanych wagami P7 i P8 i P2, - zawyżono o 18 liczbę uczniów przeliczanych wagą P2. 3) w internacie (M.): - zawyżono o 5 liczbę uczniów przeliczanych wagą P34. W wyniku błędów dyrektora Niepublicznego Specjalnego O. [...] przy [...] w J.: 1) w Szkole Podstawowej (wchodzącej w skład Ośrodka): - zawyżono o 9 liczbę uczniów przeliczanych wagą P5 z tego: o 3 uczniów, którzy nie posiadali ważnych orzeczeń, o 1 ucznia, który powinien zostać przeliczony wagą P2, o 3 uczniów, którzy powinni zostać przeliczeni wagą P3 i o 2 uczniów, którzy powinni zostać przeliczeni wagą P4. 2) w Gimnazjum (wchodzącego w skład Ośrodka): - zawyżono o 2 liczbę uczniów przeliczanych wagą P5 z tego: o 1 ucznia, który powinien zostać przeliczony wagą P3 i o 1 ucznia, który powinien zostać" przeliczony wagą P4. W wyniku błędów dyrektora [...] przy [...] w W.: 1) w klasie "0" Szkoły Podstawowej (wchodzącej w skład Zespołu): - zawyżono o 4 liczbę uczniów przeliczanych wagą P36 z tego: o 2 uczniów, którzy powinni zostać przeliczeni wagą P28, o 1 ucznia, który nie posiadał orzeczenia i o 1 ucznia, który posiadał orzeczenie wydane po terminie. 2) w Szkole Podstawowej (wchodzącej w skład Zespołu): - zawyżono o 14 liczbę uczniów przeliczanych wagą P5 z tego: o 3 uczniów, którzy powinni zostać przeliczeni wagą P2, o 5 uczniów, którzy powinni zostać przeliczeni wagą P3, 5 uczniów, którzy powinni zostać przeliczeni wagą P4 i o 1 ucznia, który posiadał orzeczenie wydane po terminie. 3) w Gimnazjum (wchodzącym w skład Zespołu): - zawyżono o 12 liczbę uczniów przeliczanych wagą P5 z tego: o 6 uczniów, którzy powinni zostać przeliczeni wagą P3, o 5 uczniów, którzy powinni zostać przeliczeni wagą P4 i o 1 ucznia, który posiadał orzeczenie wydane po terminie. 4) w Liceum Ogólnokształcącym (wchodzącym w skład Zespołu): - zawyżono o 4 liczbę uczniów przeliczanych wagą P5 (którzy powinni zostać przeliczeni wagą P3), - zawyżono o 3 liczbę uczniów przeliczanych wagą P3 z tego: o 2 uczniów, którzy powinni zostać przeliczeni wagą P2 i o 1 ucznia, który posiadał orzeczenie wydane na czas nauki w niewłaściwej szkole. Dalej MEN wskazał, że ogółem liczba uczniów przeliczeniowych została zawyżona o 446,0711. W związku z powyższym, część oświatowa subwencji ogólnej za rok 2010 dla Powiatu [...] została zawyżona o kwotę 1.946.829,69 zł. Jednocześnie MEN poinformował, że zgodnie z art. 37 ust. 4 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach samorządu terytorialnego, jeżeli w sprawozdaniu, którego obowiązek sporządzenia wynika z odrębnych przepisów, zostały podane nieprawdziwe dane i jednostka samorządu terytorialnego otrzymała część oświatową subwencji ogólnej w kwocie niższej od należnej - jednostce tej nie przysługuje zwiększenie części oświatowej subwencji ogólnej. Wobec powyższego przy kalkulacji zmniejszeń części oświatowej subwencji ogólnej za 2010 r. nie zostało uwzględnione zaniżenie o 4 liczby uczniów (wychowanków) w Z. [...] przy [...] w W., którzy powinni być przeliczeni wagą P5 zamiast wagą P3. W następstwem powyższego, pismem z dnia [...].05.2014 r, Minister wszczął postępowanie w sprawie zwrotu części oświatowej subwencji ogólnej. Skarżący w piśmie z dnia [...].05.2014 r. przedstawił obszerne wyjaśnienia podkreślając, że środki przyznane w ramach części oświatowej subwencji ogólnej na 2010 r. zostały wykorzystane w dobrej wierze, oraz wskazując, z jakich przyczyn nie zgadza się z ustaleniami zawartymi w wyniku kontroli. Pismo to przekazane zostało do MEN, które w piśmie z dnia [...].11.2014 r. ustosunkowało się do zastrzeżeń Skarżącego, uznając ich część za uzasadnione. MEN wyjaśnił, że uczniom Młodzieżowego Ośrodka W. przysługiwała waga P34, waga od P1 do P2a przysługiwała jedynie tym uczniom którzy posiadali orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego. MEN wskazał następnie, że nawet jeżeli orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego nie były zgodne z przepisami rozporządzenia MEN z dnia 18 września 2008 r., w zakresie czasu na jaki były wydane, to jednak winny zostać uwzględnione o ile treść orzeczenia pozwala na określenie właściwego czasu pobytu w ośrodku. W związku z powyższym MEN uznał prawidłowość orzeczeń dotyczących 3 uczennic M. w S. (waga P2). MEN podkreślił, że poradnie psychologiczno-pedagogiczne są obowiązanie do stosowania określeń rodzajów niepełnosprawności wskazanych w przepisach. Zastosowanie innego określenia jest uchybieniem, jednak jeżeli użyte określenie pozwala na określenie rodzaju niepełnosprawności to orzeczenie powinno zostać uwzględnione, np. w razie wskazania "niedowidzenie" zamiast poprawnego określenia "słabe widzenie", "głuchota" zamiast poprawnego "niesłyszenie", "porażenie czterokończynowe", "mózgowe porażenie dziecięce" zamiast poprawnego określenia "niepełnosprawność ruchowa", "niepełnosprawność intelektualna" zamiast poprawnego określenia "upośledzenie umysłowe". Jeżeli na podstawie treści orzeczenia (nie tylko sentencji) można ocenić jakiego rodzaju niepełnosprawność występuje u dziecka, należy orzeczenie uznać za stanowiące podstawę do wykazania ucznia w SIO. MEN uznał również prawidłowość orzeczeń dotyczących uczniów: [...] oraz podkreślił, że stanowisko UKS w wielu przypadkach nie uwzględnia faktu rzeczywistej, zgodnej z potrzebami ucznia realizacji orzeczenia np. w przypadku ucznia [...] nr [...] posiadającego orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, wydane na czas kształcenia w zasadniczej szkole zawodowej, który kształcił się w innymi typie szkoły ponadgimnazjalnej, tj w liceum ogólnokształcącym. Podsumowując, w analizowanym piśmie wskazano, że Skarżący zawyżył część oświatową subwencji ogólnej o 425,6140 uczniów, a kwota zawyżenia części oświatowej subwencji ogólnej wynosi 1.857.547,26 zł. Decyzją Ministra z dnia [...].12.2014 r. wydaną na podstawie art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, Skarżący został zobowiązany do zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2010, w wysokości 1.857.547,26 zł. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że część oświatowa subwencji ogólnej na rok 2010 dla Powiatu [...] została skalkulowana z uwzględnieniem zawyżonej, o 425,6140 uczniów, liczby uczniów przeliczeniowych. Skarżący w ustawowym terminie złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, zarzucają naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną interpretację i wynikające z niej niewłaściwe zastosowanie art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego oraz naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na treść zaskarżonej decyzji, w szczególności art. 7 k.p.a., poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej oraz zasady uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania lub, z ostrożności, o uchylenie zaskarżonej decyzji i ponowne ustalenie kwoty przypadającej do zwrotu ze wskazaniem i wyjaśnieniem podstaw tego wyliczenia, w sposób uwzględniający prawidłowość zakwalifikowania uczniów i wychowanków do poszczególnych wag w oparciu o orzeczenia oraz z uwzględnieniem pozostałej dotyczącej tych uczniów/wychowanków dokumentacji. W obszernym uzasadnieniu Skarżący podtrzymał wyjaśnienia zawarte uprzednio w piśmie z dnia [...].05.2014 r. Decyzją z dnia [...].03.2015 r. Minister utrzymał w mocy decyzję z dnia [...].12.2014 r. W uzasadnieniu decyzji wyjaśnił, że w wyniku błędnych danych, wykazanych w systemie informacji oświatowej, według stanu na dzień 30.09.2009 r.: 1) w Gimnazjum przy Młodzieżowym O. w S., zawyżono o 1 ucznia liczbę uczniów ogółem i jednocześnie przeliczonych wagą P26, oraz zawyżono o 23 uczniów liczbę uczniów przeliczonych wagą P2, 2) w Zasadniczej Szkole Zawodowej przy Młodzieżowym O. w S., zawyżono o 4 uczniów liczbę uczniów ogółem i jednocześnie przeliczonych wagami P7, P8 i P2 oraz zawyżono o 17 uczniów liczbę uczniów przeliczonych wagą P2, 3) w internacie przy Młodzieżowym O. w S., zawyżono o 5 uczniów liczbę uczniów przeliczonych wagą P34, 4) w Szkole Podstawowej wchodzącej w skład Niepublicznego Specjalnego O. [...] przy [...] w J., zawyżono o 9 uczniów liczbę uczniów przeliczonych wagą P5 z tego; 3 uczniów, którzy nie posiadali ważnych orzeczeń, o 1 ucznia, który powinien zostać przeliczony wagą P2, o 3 uczniów, którzy powinni zostać przeliczeni wagą P3 1 o 2 uczniów, którzy powinni zostać przeliczeni wagą P4, 5) w Gimnazjum wchodzącym w skład Niepublicznego Specjalnego O. [...] przy [...] w J., zawyżono o 2 uczniów liczbę uczniów przeliczonych wagą P5 z tego: o 1 ucznia, który powinien zostać przeliczony wagą P3 i o 1 ucznia, który powinien zostać przeliczony wagą P4, 6) w Szkole Podstawowej (w klasie "0") wchodzącej w skład Zespołu Szkół S. przy [...] w W., zawyżono o 4 uczniów liczbę uczniów przeliczonych wagą P36 z tego: o 2 uczniów, którzy powinni zostać przeliczeni wagą P28, o 1 ucznia, który nie posiadał orzeczenia i o 1 ucznia, który posiadał orzeczenie wydane po terminie, 7) w Szkole Podstawowej wchodzącej w skład Zespołu Szkół S. przy [...] w W., zawyżono o 13 uczniów liczbę uczniów przeliczonych wagą P5 z tego: o 3 uczniów, którzy powinni zostać przeliczeni wagą P2, o 5 uczniów, którzy powinni zostać przeliczeni wagą P3, o 4 uczniów, którzy powinni zostać przeliczeni wagą P4 i o 1 ucznia, który posiadał orzeczenie wydane po terminie, 8) w Gimnazjum wchodzącym w skład Zespołu Szkół S. przy [...] w W., zawyżono o 11 uczniów liczbę uczniów przeliczonych wagą P5 z tego: o 6 uczniów, którzy powinni zostać przeliczeni wagą P3, o 4 uczniów, którzy powinni zostać przeliczeni wagą P4 i o 1 ucznia, który posiadał orzeczenie wydane po terminie, 9) w Liceum Ogólnokształcącym wchodzącym w skład Zespołu Szkół S. przy [...] w W., zawyżono o 3 uczniów liczbę uczniów przeliczonych wagą P5 (którzy powinni zostać przeliczeni wagą P3) oraz zawyżono o 2 uczniów liczbę uczniów przeliczonych wagą P3 (którzy powinni zostać przeliczeni wagą P2). Spowodowało to zawyżenie liczby uczniów przeliczeniowych o 425,6140 uczniów. Minister wskazał, że część oświatowa subwencji ogólnej za rok 2010, o której Skarżący został powiadomiony w piśmie z dnia 9 lutego 2010 r., została skalkulowana z uwzględnieniem zawyżonej, o 425,6140 uczniów, liczby uczniów przeliczeniowych i wynosiła 16.927.318,00 zł. Po ponownym przeliczeniu, tj. bez uwzględnienia 425,6140 uczniów przeliczeniowych, część oświatowa subwencji ogólnej wynosi 15.069.770,74 zł. Kwotę 1.857.547,26 zł, stanowiącą różnicę między kwotą części oświatowej subwencji ogólnej, którą Skarżący otrzymał na rok 2010 a kwotą ustaloną w wyniku wszczętego i przeprowadzonego w sprawie postępowania administracyjnego, należało uznać za nienależną. Kwota ta podlega zwrotowi do budżetu państwa. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z Warszawie. Wyrokiem z dnia 03.12.2015 r. sygn. akt V SA/Wa 2366/15 Sąd uchylił decyzję Ministra z dnia [...].03.2015 r., wskazując, że sposób sformułowania decyzji przez organ drugiej instancji uniemożliwia kontrolę prawidłowości tej decyzji. Sąd nie jest bowiem w stanie ustalić, czy Minister zbadał treść zakwestionowanych orzeczeń z uwzględnieniem uwag MEN. W decyzji organu drugiej instancji poprzestano na wyliczeniu, jakie ilości uczniów zostały uznane za zaliczone wadliwie do poszczególnych wag. Jednak ilości uczniów podane w uzasadnieniu decyzji organu drugiej instancji nie pokrywają się z zastrzeżeniami organu kontroli, nie jest również jasne w jakim zakresie uwzględnione zostały poglądy Ministra Edukacji Narodowej, a jeżeli uwzględnione zostały one tylko w części, to których uczniów dotyczą i dlaczego. Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja Ministra wydana została z naruszeniem art. 7 oraz art. 77 § 1 k.p.a., które obligują organy administracji publicznej do podejmowania z urzędu wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, a także do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Minister finansów naruszył ponadto art. 80 k.p.a., który stanowi, że organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona oraz art. 107 § 3 k.p.a. nakazujący by uzasadnienie faktyczne decyzji zawierało wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu którym innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Sąd nie podzielił natomiast poglądów Skarżącego w tym zakresie, w jakim kwestionuje on konieczność legitymowania się przez danego ucznia orzeczeniem wydanym przez poradnię psychologiczno-pedagogiczną o potrzebie kształcenia specjalnego ważnym na dzień 30.09.2009 r. celem możliwości zaliczenia go do danej wagi, a co za tym idzie, ustalenia przypadającej na niego części oświatowej subwencji ogólnej. Jedyną podstawą do wykazywania uczniów objętych kształceniem specjalnym w Systemie Informacji Oświatowej według stanu na dzień 30.09.2009 r. a następnie uwzględnienia przy naliczaniu części oświatowej subwencji ogólnej na rok 2010, stanowić mogły – zdaniem Sądu - orzeczenia publicznej poradni psychologiczno-pedagogicznej, w tym poradni specjalistycznej, o potrzebie kształcenia specjalnego. Sąd nie podzielił również argumentów Skarżącego, że część oświatowa subwencji ogólnej winna być wypłacona również na tych uczniów, którzy nie zgłosili się do placówek oświatowych według stanu na dzień 30.09.2009 r. W ocenie Sądu, przyznanie części oświatowej subwencji ogólnej wiąże się z finansowanie przez daną jednostkę samorządu terytorialnego kosztów ponoszonych w związku z pobytem ucznia w danej szkole. W sytuacji, w której uczeń ten nie stawia się w danej placówce, brak jest podstaw do uwzględnienia go przy naliczaniu części oświatowej subwencji ogólnej. W związku z prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 03.12.2015 r. sygn. akt V SA/Wa 2366/15 Minister Finansów pismem z dnia [...].04.2016 r. poinformował Skarżącego o prowadzonym postępowaniu administracyjnym w sprawie uzyskania przez Powiat nienależnej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2010. Powiat [...] pismem z dnia [...].04.2016 r. poinformował, iż w całości podtrzymuje prezentowane dotychczas stanowisko przedstawione w skardze na decyzję Ministra Finansów skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a które to stanowisko poprzez uchylenie decyzji Ministra zostało przez ten Sąd uznane w pełni za zasadne. Ponadto Skarżący podniósł, iż ze względu na stan prawny sprawy, a więc wyeliminowanie uchylonej decyzji Ministra Finansów dotyczącej zwrotu części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2010 przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z obrotu prawnego, możliwość wydania nowej decyzji uległa przedawnieniu i postępowanie w tej sprawie winno zostać umorzone ze względu na postawiony zarzut przedawnienia. Stan sprawy, a przede wszystkim uchybienia, których dopuścił się organ - Minister Finansów przy wydawaniu decyzji, do chwili przedmiotowego pisma nie uległ zmianie, szczególnie, że po uchyleniu decyzji nie zostało wszczęte nowe postępowanie. Skarżący zauważył, że nie może odnieść się do pisma informującego o prowadzeniu postępowania w sposób merytoryczny, poza stanowiskiem przedstawianym w całym toczącym się w sprawie postępowaniu administracyjnym, a szczególnie w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a jednocześnie z powodu braku postanowienia o wszczęciu postępowania celem ewentualnego wydania nowej decyzji. Minister pismem z dnia [...].06.2016 r. przekazał do Ministerstwa Edukacji Narodowej orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego celem dokonania ich analizy w kontekście ustaleń kontroli i jednoznacznego ustosunkowania się do wyjaśnień i argumentacji Skarżącego, przedstawionych we wniosku z dnia [...].01.2015 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2010. Pismem z dnia [...].08.2016 r. Ministerstwo Edukacji Narodowej poinformowało, że możliwe jest zakwalifikowanie uczniów jako uczniów z niepełnosprawnością sprzężoną, posiadających orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego, tj. ucznia [...]. MEN wskazał, że wydaje się słuszne uznanie ważności orzeczeń wydanych przed 22.04.2009 r. (tj. przed wejściem w życie ustawy z dnia 19 marca 2009 r. o zmianie ustawy o systemie oświato oraz o zmianie niektórych innych ustaw, Dz. U. nr 56, poz. 458, wprowadzającej definicję niepełnosprawności sprzężonej) jako wskazujących na niepełnosprawności sprzężone, jak również orzeczeń wydanych z uwagi na powyższe po wskazanym terminie, ze względu na to, iż pomimo posiadania przez nie wady prawnej, weszły one do obrotu prawnego. Jednocześnie MEN poinformował, że nie jest możliwe uwzględnienie w kalkulacji części oświatowej subwencji ogólnej na rok 2010 dla Powiatu [...] orzeczenia ucznia S.J. nr [...] oraz ucznia G.D. nr [...], gdyż orzeczenia te obowiązywały do czasu rozpoczęcia obowiązku szkolnego, natomiast uczniowie ci w dniu 30.09.2009 r. uczęszczali do Szkoły Podstawowej wchodzącej w skład Niepublicznego Specjalnego O. [...] przy [...] w J. W odniesieniu do ustaleń dotyczących Młodzieżowego O. w S., Ministerstwo Edukacji Narodowej podtrzymało swoje stanowisko zawarte w piśmie z dnia [...].11.2014 r. Pismem z dnia [...].08.2016 r. Ministerstwo Edukacji Narodowej, nawiązując do pisma z dnia [...].08.2016 r., poinformowało Ministra Finansów, iż po ponownej analizie dostarczonej dokumentacji i po uwzględnieniu orzeczeń o potrzebie kształcenia specjalnego ww. uczniów kwota zawyżonej przez Skarżącego części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2010 wynosi 1.458.402,27 zł, na skutek zawyżenia liczby uczniów przeliczeniowych o 334,1592. Decyzją z dnia [...].09.2016 r. Minister uchylił decyzję z dnia [...].12.2014 r. w części dotyczącej ustalenia wysokości podlegającej zwrotowi kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2010 i ustalił te kwotę w wysokości 1.458.402,27 zł. W uzasadnieniu decyzji wyjaśnił, że w wyniku błędnych danych, wykazanych w SIO, według stanu na dzień 30.09.2009 r.: 1) w Gimnazjum przy Młodzieżowym O. w S.: - liczba uczniów ogółem oraz liczba uczniów przeliczonych wagą P2 i P26 została zawyżona o 1 ucznia, - liczba uczniów przeliczonych wagą P2 została zawyżona o 22 uczniów, 2) w Zasadniczej Szkole Zawodowej przy [...] w S.: - liczba uczniów ogółem oraz liczba uczniów przeliczonych wagami: P2, P7, P8 została zawyżona o 4 uczniów, - liczba uczniów przeliczonych wagą P2 została zawyżona o 17 uczniów, 3) w Młodzieżowym O. w S. liczba wychowanków przeliczonych wagą P34 została zawyżona o 5 wychowanków, 4) w Szkole Podstawowej wchodzącej w skład Niepublicznego Specjalnego O. [...] przy [...] w J.: - liczba uczniów przeliczonych wagą P5 została zawyżona o 3 uczniów, - dwoje uczniów zostało niesłusznie przeliczonych wagą P5 zamiast wagą P3, - dwoje uczniów zostało niesłusznie przeliczonych wagą P5 zamiast wagą P4, 5) w Szkole Podstawowej (w klasie "0") wchodzącej w skład Zespołu Szkół S. przy [...] w W.: - liczba dzieci przeliczonych wagą P36 została zawyżona o 2 dzieci, - dwoje dzieci zostało niesłusznie przeliczonych wagą P36 zamiast wagą P28, 6) w Szkole Podstawowej wchodzącej w skład Zespołu Szkół S. przy [...] w W.: - liczba uczniów przeliczonych wagą P5 została zawyżona o 1 ucznia, - dwoje uczniów zostało niesłusznie przeliczonych wagą P5 zamiast wagą P2, - troje uczniów zostało niesłusznie przeliczonych wagą P5 zamiast wagą P3, - dwoje uczniów zostało niesłusznie przeliczonych wagą P5 zamiast wagą P4, 7) w Gimnazjum wchodzącym w skład Zespołu Szkół S. przy [...] w W.: - liczba uczniów przeliczonych wagą P5 została zawyżona o 1 ucznia, - sześcioro uczniów zostało niesłusznie przeliczonych wagą P5 zamiast wagą P3, - jeden uczeń został niesłusznie przeliczony wagą P5 zamiast wagą P4, 8) w Liceum Ogólnokształcącym wchodzącym w skład Zespołu Szkół S. przy [...] w W.: - dwoje uczniów zostało niesłusznie przeliczonych wagą P5 zamiast wagą P3, - jeden uczeń został niesłusznie przeliczony wagą P3 zamiast wagą P2. Spowodowało to zawyżenie liczby uczniów przeliczeniowych o 334,1592. Dalej Minister wyjaśnił, że przekazane we wniosku Skarżącego z dnia [...].01.2015 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2010 wyjaśnienia i argumentacje oraz orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego ucznia: [...] zostały poddane ponownej analizie. W jej wyniku stwierdzono, że możliwe jest zakwalifikowanie jako uczniów z niepełnosprawnością sprzężoną, posiadających orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego, uczniów: [...]. W związku z tym ustalona w decyzji z dnia [...].12.2014 r. kwota zawyżenia części oświatowej subwencji ogólnej na 2010 r. w wysokości 1.857.547,26 zł ulega zmianie. Po ponownym przeliczeniu kwota zawyżenia części oświatowej subwencji ogólnej na rok 2010 dla Skarżącego wynosi 1.458.402,27 zł w wyniku zawyżenia liczby uczniów przeliczeniowych o 334,1592. W związku z powyższym Minister ustalił, że część oświatowa subwencji ogólnej na rok 2010, o której Skarżący został powiadomiony pismem z dnia [...].02.2010 r., została skalkulowana z uwzględnieniem zawyżonej o 334,1592 liczby uczniów przeliczeniowych i wynosiła 16.927.318,00 zł. Po ponownym przeliczeniu, tj. bez uwzględnienia 334,1592 uczniów przeliczeniowych, część oświatowa subwencji ogólnej na 2010 r. wynosi 15.468.915,73 zł. Kwotę 1.458.402,27 zł stanowiącą różnicę pomiędzy kwotą części oświatowej subwencji ogólnej, którą otrzymał Skarżący na rok 2010 a kwotą ustaloną na podstawie skorygowanych danych, należy uznać za kwotę nienależną. Kwota ta podlega zwrotowi do budżetu państwa. Odnosząc się do zastrzeżeń zawartych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczących zawyżenia liczby wychowanków Młodzieżowego O. w S. w systemie informacji oświatowej, według stanu na dzień 30.09.2009 r., Minister wskazał, że: - uczennica S.M. została wykazana w systemie informacji oświatowej, według stanu na dzień 30.09.2009 r., jako uczennica Gimnazjum oraz wychowanka Młodzieżowego O. w S.. Pomimo skierowania do M. w S. przez Centrum Metodyczne P. w W. w dniu 25.08.2009 r. ww. uczennica nie stawiła się do M. na dzień 30.09.2009 r., w związku z tym nie była uczniem Gimnazjum ani wychowanką M. w S., - uczennice: K.S. i H.M. zostały wykazane w systemie informacji oświatowej, według stanu na dzień 30.09.2009 r., jako uczennice Zasadniczej Szkoły Zawodowej oraz wychowanki M. w S. Pomimo skierowania do M. w S. przez Centrum Metodyczne P. [...] w W. odpowiednio w dniu 26.06.2009 r. oraz w dniu 6.08.2009 r. nie stawiły się do M. na dzień 30.09.2009 r., w związku z tym nie były uczennicami ZSZ ani wychowankami M. w S., - uczennica P.J. została wykazana w systemie informacji oświatowej, według stanu na dzień 30.09.2009 r., jako uczennica ZSZ oraz wychowanka M. w S.. Uczennica ta jako osoba pełnoletnia straciła status wychowanki M. w S. Postanowieniem z dnia [...].05.2008 r. Sąd Rejonowy w C. przedłużył okres pobytu nieletniej P.J. w M. w S. do zakończenia roku szkolnego celem umożliwienia jej ukończenia roku szkolnego w szkole, do której obecnie uczęszczała, - dyrektor M. w S. wykazał w systemie informacji oświatowej, według stanu na dzień 30.09.2009 r., jedno "miejsce rezerwowe" dotyczące liczby uczniów ZSZ oraz wychowanków M. W związku z tym Minister stwierdził, że wykazana w systemie informacji oświatowej liczba uczniów została zawyżona o 5, tj. w Gimnazjum o uczennicę Ś.M., w ZSZ o uczennice: K.S., H.M., P.J. oraz o 1 miejsce "rezerwowe". Tym samym została zawyżona o 5 liczba wychowanek przeliczonych wagą P34 oraz liczba uczniów ogółem została zawyżona o 5 uczniów oraz została zawyżona liczba uczniów przeliczonych wagą P2 o 5 uczniów, P7 o 4 uczniów, P8 o 4 uczniów i P26 o 1 ucznia. Zgodnie z algorytmem podziału części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego w roku 2010 dodatkową wagą P34 byli przeliczani jedynie wychowankowie młodzieżowych ośrodków wychowawczych, którzy korzystali z zakwaterowania w tych ośrodkach i zostali wykazani - wg stanu na dzień 30.09.2009 r. - w odpowiedniej tabeli w systemie informacji oświatowej. Dlatego też brak jest podstaw do uwzględnienia przy kalkulacji kwoty części oświatowej subwencji ogólnej na rok 2010 wychowanków, którzy nie korzystali z zakwaterowania w ww. ośrodku na dzień 30 września 2009 r. Dalej Minister zauważył, że waga P34 przysługiwała na wszystkich wychowanków Młodzieżowego O. niezależnie od tego czy posiadali orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego czy nie. Natomiast inaczej wyglądała sytuacja w przypadku uczniów szkół w Młodzieżowym O. W opisie tabel od NP1 do NP2a jednoznacznie wskazano, że należy wykazywać uczniów z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego. Nie było zatem uprawnione wykazywanie w tych tabelach uczniów, którzy takiego orzeczenia nie posiadali. Odnosząc się do kwestii zawyżenia ilości uczennic posiadających orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego w: 1) Gimnazjum przy Młodzieżowym O. w S., należy zauważyć, że w przypadku: - 9 uczennic stwierdzono brak orzeczeń, - 13 uczennic stwierdzono, że orzeczenia zostały wydane po dniu 30.09.2009 r., tj. na dzień 30.09.2009 r. uczennice te nie posiadały orzeczeń. W związku z powyższym w Gimnazjum przy Młodzieżowym O. w S. została zawyżona ilość uczniów wykazanych w tabeli NP2a w systemie informacji oświatowej, według stanu na dzień 30.09.2009 r., łącznie o 22 uczniów. 2) Zasadniczej Szkole Zawodowej przy Młodzieżowym O. w S., należy zauważyć, że w przypadku: - 11 uczennic stwierdzono brak orzeczeń, - 2 uczennic stwierdzono, że orzeczenia zostały wydane po dniu 30.09.2009 r., tj. na dzień 30.09.2009 r., uczennice te nie posiadały orzeczeń, - 4 uczennic stwierdzono, że orzeczenia zostały wydane na niewłaściwy etap edukacji, tj. na czas kształcenia w gimnazjum. W związku z powyższym w Zasadniczej Szkole Zawodowej przy Młodzieżowym O. w S. została zawyżona ilość uczniów wykazanych w tabeli NP2a w systemie informacji oświatowej, według stanu na dzień 30.09.2009 r. łącznie o 17 uczniów. Przez wykazanie w tabeli NP2a 13 uczniów nieposiadających orzeczenia na dzień 30 września 2009 r. oraz 4 uczniów posiadających orzeczenia wydane na niewłaściwy etap edukacji liczba uczniów przeliczonych wagą P2 została zawyżona o 17 uczniów przy naliczaniu części oświatowej subwencji ogólnej na rok 2010. Minister stwierdził również, że nie jest możliwe uwzględnienie w kalkulacji części oświatowej subwencji ogólnej na rok 2010 dla Skarżącego orzeczenia nr [...] z dnia [...] maja 2009 r. (ucznia S.J. nr [...]) oraz nr [...] z dnia [...] maja 2009 r. (ucznia G.D. nr [...]). Orzeczenia te obowiązywały do czasu rozpoczęcia obowiązku szkolnego, natomiast uczniowie ci w dniu 30.09.2009 r. uczęszczali do Szkoły Podstawowej wchodzącej w skład Niepublicznego S. [...] przy [...] w J. Co do uczennicy K.P. nr [...] wykazanej w systemie informacji oświatowej, według stanu na dzień 30.09.2009 r., Minister stwierdził, że uczennica ta posiadała orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego ważne do dnia 31.08.2009 r. (tj. nieaktualne w dniu sprawozdawczym) oraz orzeczenie nr [...] z dnia [...].11.2009 r., tj. wydane po okresie sprawozdawczym. W związku z tym, że jedno orzeczenie straciło ważność przed dniem 30.09.2009 r. a drugie zostało wydane dopiero po 30.09.2009 r., orzeczenia te nie stanowiły podstawy do wykazania ucznia w systemie informacji oświatowej, na dzień 30.09.2009 r., jako posiadającego orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego. Natomiast uczennica P.K. nr [...] wykazana w systemie informacji oświatowej, według stanu na dzień 30.09.2009 r., na podstawie orzeczenia o zajęciach rewalidacyjno-wychowawczych zespołowych nr [...] z dnia [...].11.2009 r. miała orzeczenie wydane po terminie, tj. po dniu 30.09.2009 r. Zatem w ocenie Ministra uczennica ta na dzień sprawozdawczy nie posiadała orzeczenia i brak było podstaw do ujęcia jej w systemie informacji oświatowej w tabeli NP5, a tym samym brak było podstaw do uwzględnienia przy naliczaniu części oświatowej subwencji ogólnej przy wadze P5. Odnosząc się natomiast do kwestii błędnego wykazania w systemie informacji oświatowej, według stanu na dzień 30.09.2009 r., czterech uczniów: PM. nr [...], S.A. nr [...], B.P. nr [...], G.D. nr [...] Liceum Ogólnokształcącego należy zauważyć, że w wyniku błędu dyrektora ww. uczniowie zostali wykazani w tabeli NP2. Uczniowie z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego o orzeczonej jednej niepełnosprawności zamiast w tabeli NP1. Uczniowie z więcej niż jedną niepełnosprawnością posiadający orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego. W związku z tym kwota części oświatowej subwencji ogólnej została zaniżona z powyższego tytułu. W myśl przepisu art. 37 ust. 4 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, jeżeli do bazy danych systemu informacji oświatowej zostały przekazane nieprawdziwe dane i jednostka samorządu terytorialnego otrzymała część oświatową subwencji ogólnej w kwocie niższej od należnej - jednostce tej nie przysługuje zwiększenie części oświatowej subwencji ogólnej. W związku z powyższym nie jest możliwe zwiększenie części oświatowej subwencji ogólnej ani pomniejszenie kwoty do zwrotu w wyniku błędów popełnionych przez dyrektorów szkół (placówek) prowadzonych/dotowanych przez jednostkę samorządu terytorialnego przy wprowadzania danych do systemu informacji oświatowej. Przy ustalaniu nienależnej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za 2010 r. nie mogli być uwzględnieni uczniowie, którzy nie zostali wykazani w systemie informacji oświatowej lub zostali wykazani nieprawidłowo. Minister stwierdził również, że nie zasługuje na uwzględnienie wniosek Skarżącego o umorzenie postępowania ze względu na przedawnienie. Należy zauważyć, że nie może być mowy o umorzeniu postępowania ze względu na przedawnienie, albowiem decyzja zobowiązująca Skarżącego do zwrotu nienależnie uzyskanej części oświatowej subwencji ogólnej za 2010 r. została przez Ministra wydana w dniu [...].12.2014 r. i dostarczona Skarżącemu w dniu 29.12.2014 r., czyli przed upływem terminu przedawnienia. W myśl art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, w odniesieniu do nienależnie otrzymanych w latach poprzedzających rok budżetowy kwot części oświatowej subwencji ogólnej stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201 ze zm., dalej: "Ordynacja podatkowa" lub "O.p."). Wyłączenie przepisów ustawy Ordynacja podatkowa zawiera m.in. art. 37 ust. 5 w związku z art. 36 ust. 8 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego. Zgodnie z tymi przepisami do decyzji o zwrocie nienależnej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej przepis art. 36 ust. 8 stosuje się odpowiednio. Przepis ten z kolei stanowi, iż decyzja o zwrocie nienależnej kwoty części subwencji ogólnej nie może być wydana po upływie 5 lat, licząc od końca roku budżetowego, za który sporządzono sprawozdanie z wykonania budżetu jednostki samorządu terytorialnego, zawierające dane stanowiące podstawę do wyliczenia subwencji. Podstawą do ustalenia subwencji na 2010 r. były dane z 2009 r., a zatem 5 letni termin biegł od dnia 31.12.2009 r. i upłynął z dniem 31.12.2014 r. Zaskarżona decyzja organu pierwszej instancji wydana została w dniu [...].12.2014 r., a doręczona w dniu 29.12.2014 r., a więc przed upływem terminu przedawnienia prawa do jej wydania, czyli 5 lat. Wskazać należy, że okres przedawnienia prawa do wydania decyzji w sprawie ustalenia zobowiązania dotyczy tylko decyzji organu pierwszej instancji. Decyzja kończąca ponowne rozpatrywanie sprawy i to zarówno utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji, jak i uchylająca ją i ustalająca zobowiązanie w kwocie niższej niż wskazana w decyzji organu drugiej instancji może być wydana również po upływie terminu przedawnienia prawa do wydania decyzji. Skoro nienależnie otrzymana kwota ustalona przez Ministra w postępowaniu jest niższa od kwoty ustalonej w zaskarżonej decyzji z dnia [...].12.2014 r., uchylił on uprzednią decyzję w części dotyczącej ustalenia wysokości podlegającej zwrotowi kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za rak 2010 i ustalił te kwotę w wysokości 1.458.402,27 zł. Zgodnie bowiem z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie I instancji w całości albo w części. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem Skarżący wniósł do tutejszego Sądu skargę, w której rozstrzygnięciu organu drugiej instancji zarzucił: 1) rażące naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, które ma istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności naruszenie art. 6 k.p.a., art.7 k.p.a. w zw. z art. 107 k.p.a., tj. naruszenie zasady legalności oraz przestrzegania prawa w postępowaniu administracyjnym poprzez: - brak wskazania w podstawie prawnej decyzji przepisu prawa stanowiącego podstawę rozstrzygnięcia decyzji co do jej istoty, - brak uzasadnienia prawnego i faktycznego decyzji, czego skutkiem było ponowne przyjęcie przez organ orzekający w sprawie, iż uczniowie wskazani w materiale dowodowym, który stanowiły: wyniki kontroli Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...].12.2013 r. nr [...] oraz wyjaśnienia Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...].04.2014 r. i z dnia [...].11.2014 r. nr [...] stanowiące podstawę rozstrzygnięcia i przywołane w decyzji, nie spełniali warunków do wykazania w systemie informacji oświatowej, a tym samym do uwzględnienia przy kalkulacji części oświatowej subwencji ogólnej przy wagach dla uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, - brak wskazania i uzasadnienia, które dowody i ustalenia w sprawie zostały przez organ uznane za uzasadnione do obniżenia wcześniej wyliczonej do zwrotu kwoty subwencji oświatowej za rok 2010, a co spowodowało jej obniżenie o kwotę 399.144,99 złote, oraz przyczyn zmiany decyzji w tym zakresie, co stanowi - w ocenie Skarżącego - naruszenie zasady prawdy obiektywnej oraz zasady uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli; 2) naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną interpretację i wynikające z niej niewłaściwe zastosowanie art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, polegające na niewłaściwym ustaleniu kwoty subwencji należnej za rok 2010, co miało decydujący wpływ na sposób ustalenia i wyliczenia kwoty nienależnie uzyskanej części oświatowej subwencji ogólnej podlegającej zwrotowi, biorąc pod uwagę wskazania Skarżącego braku podstaw do nieuznania, że uczniowie wykazani w systemie informacji oświatowej spełniali do tego warunki zawarte we wskazanych przepisach; 3) nieuwzględnienie podnoszonego zarzutu przedawnienia do wydania przedmiotowej decyzji. Z uwagi na powyższe uchybienia Skarżący wniósł o: 1) uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz decyzji ją poprzedzającej i umorzenie postępowania, lub 2) uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji z dnia [...].12.2014 r. i ustalenie kwoty przypadającej do zwrotu w wysokości uwzględniającej uznanie za prawidłowe zakwalifikowanie uczniów, w stosunku do których organ uznał niespełnienie warunków do zakwalifikowania przy wagach dla uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, 3) zasądzenie na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów z tytułu zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skargi Skarżący w pełni podtrzymał zastrzeżenia i wyjaśnienia wyrażane na wcześniejszym etapie postępowania, w tym w piśmie z dnia [...].05.2014 r. oraz we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy złożonym od decyzji z dnia [...].12.2014 r. W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Z art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego pod kątem zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Jednocześnie, zgodnie z przepisem art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a. Oznacza to między innymi, że sąd administracyjny nie musi w ocenie legalności zaskarżonej decyzji ograniczać się tylko do zarzutów sformułowanych w skardze, ale może wadliwości kontrolowanego aktu podnosić z urzędu. W tym celu sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszeń prawa w stosunku do aktów i czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Biorąc pod rozwagę przytoczone wyżej podstawowe zasady oceny dokonywanej przez sądy administracyjne, należy stwierdzić, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja znajduje oparcie w przepisach prawa materialnego, a postępowanie przeprowadzone przez organ nie zostało obarczone takimi wadami, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Podniesione w skardze zarzuty naruszenia wskazanych zasad procedury administracyjnej i prawa materialnego nie potwierdziły ich słuszności. Ocena ta wynika z konfrontacji prawidłowo poczynionych ustaleń faktycznych z dyspozycjami norm zawartych w przepisach prawnych mających zastosowanie w sprawie. Materialnoprawną podstawę orzekania w rozpoznawanej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego. Rozpoznając sprawę na wstępie podkreślić należy, że w myśl art. 37 ust. 1 pkt 2 u.d.j.s.t. w przypadku gdy ustalona dla jednostki samorządu terytorialnego część oświatowa subwencji ogólnej jest wyższa od należnej, minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze decyzji zobowiązuje do zwrotu nienależnej kwoty tej części subwencji, chyba że jednostka wcześniej dokonała zwrotu nienależnie otrzymanych kwot subwencji za lata poprzedzające rok budżetowy. Jak wynika z powyższego, wydanie przez Ministra decyzji zobowiązującej do zwrotu nienależnej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej, może nastąpić po zweryfikowaniu przez organ wysokości należnej subwencji i stwierdzeniu, że przysługuje w niższej wysokości niż kwota subwencji uprzednio ustalonej i wypłaconej. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Przedmiotem prowadzonego przez Ministra postępowania był zwrot nienależnie otrzymanej przez Skarżącego kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2010, poprzedzony wynikiem kontroli w zakresie prawidłowości gospodarowania środkami publicznymi, w tym wykonywania obowiązków związanych z gromadzeniem danych stanowiących podstawę naliczania subwencji za rok 2010. Odnosząc się do podniesionych w skardze zarzutów Sąd stwierdza w pierwszej kolejności, iż w ocenie Sądu art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego stanowi samoistną podstawę do żądania zwrotu nienależnie otrzymanej części subwencji. Wyjaśnienia wymaga, iż zgodnie z art. 38 ust. 1 pkt 3 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, w odniesieniu do nienależnie otrzymanych w latach poprzedzających rok budżetowy kwot części oświatowej subwencji ogólnej stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa z wyłączeniem przepisu art. 57 oraz rozdziału 6 i art. 67 § 1 pkt 3 tej ustawy. Z użytego w tym przepisie sformułowania "o ile przepisy ustawy stanowią inaczej" jednoznacznie wynika, iż w przypadku orzekania o zwrocie nienależnie uzyskanej przez jednostkę samorządu terytorialnego kwoty części oświatowej subwencji ogólnej w pierwszej kolejności znajdą zastosowanie przepisy ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego. Przepisy tej ustawy regulują natomiast kwestię zwrotu ww. nienależnie uzyskanej subwencji. Podstawą wydania decyzji w tym przedmiocie jest bowiem powołany art. 37 ust. 1 pkt 2, zgodnie z którym w przypadku gdy ustalona dla jednostki samorządu terytorialnego część oświatowa subwencji ogólnej jest wyższa od należnej minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze decyzji zobowiązuje do zwrotu nienależnej kwoty tej części subwencji, chyba że jednostka dokonała wcześniej zwrotu nienależnie otrzymanych kwot – w zakresie subwencji za lata poprzedzające rok budżetowy. Zwrócić uwagę należy, że ustawa o dochodach jednostek samorządu terytorialnego reguluje również kwestię przedawnienia żądania zwrotu nienależnej kwoty części (oświatowej) subwencji ogólnej. Zgodnie bowiem z art. 36 ust. 8 tej ustawy decyzja w tym przedmiocie nie może być wydana po upływie 5 lat, licząc od końca roku budżetowego, za który sporządzono sprawozdanie z wykonania budżetu jednostki samorządu terytorialnego, zawierające dane stanowiące podstawę do wyliczenia subwencji. Podkreślenia wymaga, iż część oświatowa stanowi część subwencji ogólnej, zatem powołany przepis niewątpliwie mógłby znaleźć zastosowanie w przedmiotowej sprawie, o ile oczywiście nastąpiłby upływ terminu (5 lat) wskazanego w jego treści. Termin ten jednak w rozpoznawanej sprawie nie upłynął, bowiem podstawą do ustalenia subwencji na 2010 r. były dane z 2009 r., a zatem 5 letni termin biegł od dnia 31.12.2009 r. i upłynął z dniem 31.12.2014 r. Decyzja organu pierwszej instancji wydana została w dniu [...].12.2014 r., a doręczona w dniu 29.12.2014 r., a więc przed upływem terminu przedawnienia prawa do jej wydania, czyli 5 lat. Wskazać też należy, iż art. 37 ust. 5 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego zawiera wyraźne odesłanie do ww. art. 36 ust. 8 stanowiąc, iż przepis ten stosuje się odpowiednio. Organ zasadnie stwierdził, że ustawa o dochodach jest ustawą szczególną i ma pierwszeństwo stosowania przed ustawą Ordynacja podatkowa. Okoliczność, że decyzja II instancji została wydana w dniu 07.09.2016 r. nie ma na to wpływu. Zgodnie z art. 38 ust. 1 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego do nienależnie otrzymanych przez jednostki samorządu terytorialnego kwot części subwencji ogólnej stosuje się przepisy Działu III Ordynacji podatkowej. W sprawie niniejszej kompetencje organu podatkowego wykonuje minister właściwy do spraw finansów publicznych. Decyzja zobowiązująca jednostkę samorządu terytorialnego do zwrotu ma charakter konstytutywny, a przy jej wydaniu stosuje się w zakresie nieuregulowanym w ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego - przepisy Dz. III Ordynacji podatkowej. Instytucje przedawnienia prawa do wydania decyzji wymiarowej reguluje art. 68 § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym zobowiązanie podatkowe nie powstaje, jeżeli decyzja ustalająca to zobowiązanie została doręczona po upływie 3 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy. Natomiast przedawnienie zobowiązań podatkowych reguluje art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Jednakże przedawnienie prawa do wydania decyzji ustalającej wysokość podlegającej zwrotowi części oświatowej subwencji ogólnej jest uregulowane w art. 36 ust. 8 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego i to jej przepisy mają zastosowanie przed przepisami Ordynacji podatkowej, zgodnie z zasadą "Lex specialis derogat legi generali" (ustawa szczególna uchyla ustawę powszechną). Zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym postępowanie I instancji zmierza do wydania decyzji powodującej powstanie zobowiązania podatkowego, a II instancja rozpoznaje odwołanie w sytuacji już istniejącego zobowiązania. Wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 30.01.2015 r. sygn. akt II FSK 3232/12 stwierdził, że utrzymując w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji, organ II instancji aprobuje całokształt dokonanych ustaleń, w tym zasadność ustalonego zobowiązania. Nie ma więc znaczenia, że decyzja II instancji (utrzymująca w mocy) jest wydana po upływie terminu przedawnienia (orzeczenie to oraz orzeczenia powołane poniżej są dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie przedawnienie nie wystąpiło i decyzja mogła być wydana. Decyzja organu odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji, jak też decyzja zaskarżony akt zmieniająca, bo za taką uznać należy rozstrzygnięcie uchylające decyzję organu pierwszej instancji w całości lub w części i w tym zakresie orzekające co do istoty sprawy, nie prowadzą do powstania nowego zobowiązania podatkowego. Utrzymując w mocy rozstrzygnięcie organu wcześniej rozpoznającego sprawę podatnika organ odwoławczy aprobuje bowiem całokształt dokonanych ustaleń, w tym zasadność ustalonego zobowiązania. Źródło powstania zobowiązania podatkowego, którym jest decyzja organu pierwszej instancji, pozostaje zatem to samo. Podobnie zmieniając decyzję organu pierwszej instancji organ odwoławczy nie neguje zasadności ustalenia zobowiązania, a dokonuje jedynie niezbędnej w jego ocenie korekty istotnych jego cech. Wobec tego i w tym przypadku, pomimo poczynionych zmian, źródłem zobowiązania podatkowego pozostanie więc decyzja organu pierwszej instancji. Uchylenie decyzji, któremu towarzyszy rozstrzygnięcie sprawy co do istoty nie skutkuje zatem wyeliminowaniem wszystkich skutków, jakie pociągała za sobą wymiarowa decyzja organu pierwszej instancji, jak by to mogło wynikać z dosłownego rozumienia zwrotu: "uchylenie decyzji". Stanowisko takie wynika z analizy orzecznictwa sądowoadministracyjnego. Przykładowo w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 07.03.2012 r. sygn. akt II FSK 1727/10 stwierdzono, że decyzja organu odwoławczego, o której mowa w art. 233 § 1 pkt 2 lit. a) O.p. wydana po upływie terminu określonego w art. 68 § 4 O.p., która uchyla decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodu i ustala wysokość zobowiązania podatkowego w mniejszej wysokości, nie jest powtórnym merytorycznym rozstrzygnięciem kreującym zobowiązanie podatkowe, lecz oznacza jedynie stwierdzenie, że decyzja organu pierwszej instancji, w wyniku której powstało zobowiązanie podatkowe, była zgodna z prawem, jednak nieprecyzyjna co do wysokości zobowiązania podatkowego. Podobnie, wskazując na utrwalone orzecznictwo, Sąd ten orzekł w wyroku z dnia 01.04.2008 r. sygn. akt II FSK 182/07 uznając, że zobowiązanie podatkowe kreuje decyzja organu pierwszej instancji i nie zmienia tego fakt, że sprawa w postępowaniu odwoławczym została rozpoznana po upływie terminu przedawnienia. Z kolei w wyroku z dnia 28.05.2009 r. sygn. akt II FSK 145/08 inny skład tego Sądu zważył, że w doręczonej podatnikowi decyzji reformatoryjnej z art. 233 § 1 pkt 2 lit. a) O.p., organ odwoławczy nie może ustalić i wykreować zobowiązania podatkowego podatniczki. On może co najwyżej ustalić inną i tylko niższą (z uwagi na wynikający z art. 234 O.p. zakaz reformationis in peius) - po dacie przedawnienia z art. 68 § 4 O.p. - wysokość tego zobowiązania podatkowego. Brak przeszkód, aby po upływie terminu, o którym mowa w art. 68 O.p. wydać decyzję obniżającą wysokość podatku ukształtowanego decyzją konstytutywną w postępowaniu zwyczajnym NSA potwierdził również w wyroku z dnia 15.09.2011 r. sygn. akt II FSK 507/10. Zgodzić należy się też z wnioskiem, że skoro decyzja organu odwoławczego nie zakwestionowała zasadności ustalenia zobowiązania, to zmiana jego wysokości przez organ odwoławczy dokonana po upływie terminu określonego w art. 68 § 4 O.p. nie stanowi naruszenia terminu przedawnienia (por. wyrok z dnia z dnia 9.02.2010 r. sygn. akt II FSK 2019/08). Zbieżne wnioski płyną także z uzasadnienia wyroku z dnia 5.11.2009 r. sygn. akt II FSK 874/08 gdzie potwierdzono, że wydając decyzję po upływie terminu określonego w art. 68 § 4 O.p. organ odwoławczy nie może skierować sprawy do wymiaru uzupełniającego, ani też do ponownego rozpoznania, ale może wydać decyzję, w której ustali wysokość zobowiązania w kwocie niższej niż to wynika z decyzji organu I instancji. Wobec tego doręczenie przez podatkowy organ odwoławczy decyzji uchylającej w całości decyzję organu pierwszej instancji i orzekającą mniejszą kwotę tego zobowiązania nie stanowi naruszenia przepisu art. 68 § 4 O.p. Możliwość zmiany decyzji wymiarowej w postępowaniu odwoławczym, w sytuacji gdy upłynął w trakcie tego postępowania termin przedawnienia prawa do wymiaru podatku nie budzi też większych wątpliwości w piśmiennictwie. Leonard Etel, w komentarzu do art. 68 O.p., wyraził pogląd, że: "w przypadku, gdy podatnikowi doręczono decyzję wymiarową w terminie, a następnie odwołał się on od niej i w trakcie postępowania odwoławczego upłynął omawiany termin przedawnienia, organ odwoławczy może nie tylko utrzymać w mocy tę decyzję, ale także ją uchylić i orzec merytorycznie. Decyzja organu odwoławczego nie może być jednak mniej korzystna dla podatnika niż uchylona. Skorygowanie przez organ odwoławczy decyzji wymiarowej nie jest ustaleniem zobowiązania podatkowego - ono już istnieje po doręczeniu decyzji wymiarowej organu pierwszej instancji, ale jest przejawem kontroli poprawności tego ustalenia i w razie stwierdzenia uchybień, ich wyeliminowania. Korekta decyzji organu pierwszej instancji wymaga jej uchylenia w całości lub w części i orzeczenia co do meritum przez organ odwoławczy. Organ odwoławczy nie może jednak po upływie terminu przedawnienia prawa do ustalenia zobowiązania uchylić w całości decyzji wymiarowej i przekazać sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W takiej sytuacji upływ terminu przedawnienia uniemożliwia organowi pierwszej instancji wydanie i doręczenie decyzji ustalającej zobowiązanie" (Ordynacja podatkowa. Komentarz, wyd. V, J. Brolik, R. Dowgier, L. Etel, C. Kosikowski, P. Pietrasz, M. Popławski, S. Presnarowicz, W Stachurski, LEX 2013). W związku z tym, w przekonaniu Sądu, brak jest przesłanek do umorzenia postępowania. Sąd stwierdza, że organ prawidłowo ustalił, iż część oświatowa subwencji ogólnej na rok 2010 została nieprawidłowo skalkulowana z uwzględnieniem zawyżonej liczby uczniów przeliczeniowych. Istotę sporu w rozpoznawanej sprawie stanowi ocena zasadności zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za 2010 r. Ramy materialnoprawne rozpoznawanej sprawy przedstawiają się następująco: zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego w przypadku, gdy ustalona dla jednostki samorządu terytorialnego część oświatowa subwencji ogólnej jest wyższa od należnej, minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze decyzji: 1) zmniejsza o odpowiednią kwotę część oświatową subwencji ogólnej w zakresie subwencji na rok budżetowy oraz potrąca z kolejnej raty nienależnie otrzymaną kwotę, wynikającą ze zmniejszenia tej części subwencji, a jeżeli nienależnie otrzymana kwota jest wyższa od jednej raty - wstrzymuje przekazywanie rat, bądź gdy nienależnie otrzymana kwota jest wyższa od kwoty pozostałej do przekazania do końca roku budżetowego - wstrzymuje przekazywanie rat i zobowiązuje do zwrotu pozostałej części nienależnej kwoty części subwencji; 2) zobowiązuje do zwrotu nienależnej kwoty tej części subwencji, chyba że jednostka ta dokonała wcześniej zwrotu nienależnie otrzymanych kwot - w zakresie subwencji za lata poprzedzające rok budżetowy. Jak już podkreślono wcześniej, Minister orzekł o zwrocie nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za 2010 r., w związku z tym, że nastąpiło nieprawidłowe jej naliczenie na skutek zawyżenia liczby uczniów, w poszczególnych wagach, co spowodowało zawyżenie liczby tzw. uczniów przeliczeniowych o 334,1592. Wskazać należy, że zaskarżona decyzja została wydana po uwzględnianiu wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 03.12.2015 r. sygn. akt V SA/Wa 2366/15 skargi na decyzję Ministra Finansów z dnia [...].03.2015 r. utrzymującą w mocy decyzję Ministra Finansów dnia [...].12.2014 r. W związku z tym, w rozpatrywanej sprawie zachodzi sytuacja przewidziana w art. 153 p.p.s.a., zgodnie z którym ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Przepis art. 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, co oznacza, że ani organ administracji publicznej, ani sąd, orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w orzeczeniu sądu, gdyż są nimi związane. Związanie sądu administracyjnego oceną prawną oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, które byłyby sprzeczne z wyrażonym wcześniej poglądem (por. wyrok NSA z dnia 01.09.2010 r. sygn. akt II OSK 518/09). Przez ocenę prawną, o której mowa w art. 153 p.p.s.a. rozumie się powszechnie wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich stosowania w rozpoznawanej sprawie. Ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego oraz kwestii zastosowania określonego przepisu prawa do ustalonego stanu faktycznego. Natomiast wskazania co do dalszego postępowania stanowią z reguły konsekwencję oceny prawnej i dotyczą sposobu działania w toku ponownego rozpoznawania sprawy (por. wyrok NSA z dnia 09.10.2014 r. sygn. akt II FSK 2523/12). Jeżeli zatem organ lub strona nie zgadza się z oceną prawną i wskazaniami wyrażonymi w wyroku kasatoryjnym, to powinni orzeczenie to zakwestionować za pomocą właściwych środków odwoławczych. Ponieważ w niniejszej sprawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 03.12.2015 r. sygn. akt V SA/Wa 2366/15 nie wniesiono skargi kasacyjnej, to zarówno organ jak i sąd rozpatrując ponownie sprawę są związani poglądem prawnym zawartym w uzasadnieniu tamtego prawomocnego wyroku. Kwestia, czy po ponownym rozpatrzeniu sprawy organ podporządkował się wskazaniom sądu i jego ocenie prawnej stanowi nawet główne kryterium kontroli poprawności nowowydanego rozstrzygnięcia (por. wyrok NSA z dnia 20.04.2011 r. sygn. akt II OSK 729/10). Przypomnieć należy, że w wyroku z dnia 03.12.2014 r. sygn. akt V SA/Wa 2366/15 Sąd stwierdził, że jedyną podstawą do wykazywania uczniów objętych kształceniem specjalnym w Systemie Informacji Oświatowej według stanu na dzień 30.09.2009 r., a następnie uwzględnienia przy naliczaniu części oświatowej subwencji ogólnej na rok 2010, stanowić mogły orzeczenia publicznej poradni psychologiczno-pedagogicznej, w tym poradni specjalistycznej, o potrzebie kształcenia specjalnego. Tak więc we wszystkich tych sytuacjach, w których nawet przy podjęciu czynności opisanych w piśmie MEN z [...].11.2014 r. nie jest możliwe ustalenie, że dany uczeń posiadał orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, brak będzie podstaw do uznania, że możliwe było zaliczenie go do wagi wiążącej się z przyznaniem na niego części oświatowej subwencji ogólnej w wyższej kwocie. Wobec tego wszelkie zarzuty Skarżącego w tym zakresie, oraz jego twierdzenia kwestionujące konieczność legitymowania się przez danego ucznia orzeczeniem wydanym przez poradnię psychologiczno-pedagogiczną o potrzebie kształcenia specjalnego ważnym na dzień 30.09.2009 r. celem możliwości zaliczenia go do danej wagi, a co za tym idzie, ustalenia przypadającej na niego części oświatowej subwencji ogólnej, nie są trafione. Dotyczy to następujących grup uczniów: - uczennic Młodzieżowego O. w S., które nie miały orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego z uwagi na niedostosowanie społeczne lub miały orzeczenia niezgodne z obowiązującymi przepisami. Należy przy tym zauważyć, że z decyzji oraz z powołanego w niej materiału dowodowego (wyjaśnień Ministerstwa Edukacji Narodowej przedstawionych w piśmie z dnia: [...].04.2014 r., [...].11.2014 r., [...].01.2015 r., [...].08.2016 r. i [...].08.2016 r. oraz wyniku kontroli Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...].12.2013 r.) wynika, że były to 22 uczennice Gimnazjum przy tym Ośrodku (przy czym w przypadku 9 uczennic posiadających następujące numery w księdze uczniów: [...] - stwierdzono brak orzeczenia, zaś w przypadku 13 uczennic posiadających następujące numery w księdze uczniów: [...] - orzeczenia zostały wydane po dniu 30.09.2009 r., tj. na dzień 30.09.2009 r. ww. uczennice nie posiadały orzeczeń; dodać też należy, że co do uczennic o numerach [...] Minister przyjął, że mimo pewnych wad orzeczeń polegających na nieprawidłowym określeniu czasu, na jaki zostały one wydane, uczennice te mogą korzystać z przeliczenia wagą P2 przy naliczaniu części oświatowej subwencji ogólnej, a zatem nie zostały one uwzględnione w decyzji z dnia [...].03.2015 r ani w decyzji z dnia [...].09.2016 r.) oraz 17 uczennic ZSZ przy tym Ośrodku (przy czym w przypadku 11 uczennic posiadających następujące numery w księdze uczniów: [...] - stwierdzono brak orzeczenia, w przypadku 2 uczennic posiadających następujące numery w księdze uczniów: [...] - stwierdzono, że orzeczenia zostały wydane po dniu 30.09.2009 r., tj. na dzień 30.09.2009 r. ww. uczennice nie posiadały orzeczeń, w przypadku 4 uczennic posiadających następujące numery w księdze uczniów: [...] - stwierdzono, że orzeczenia zostały wydane na niewłaściwy etap edukacji, tj. na czas kształcenia w gimnazjum, a więc uczennice te nie miały prawidłowych orzeczeń; dodać też należy, że co do 1 uczennicy posiadającej numer w księdze uczniów [...] Minister przyjął, że mimo że orzeczenie zostało wydane "do czasu obowiązywania postanowienia sądowego", tj. na inny okres niż wynikało z § 9 ust. 1 powołanego wyżej rozporządzenia MEN z dnia 18 września 2008 r., uczennica ta może korzystać z przeliczenia wagą P2 przy naliczaniu części oświatowej subwencji ogólnej, a zatem nie została ona uwzględniona w decyzji z dnia [...].03.2015 r ani w decyzji z dnia [...].09.2016 r.); - uczniów, którzy nie mieli orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego z uwagi na niepełnosprawność (uczeń klasy "0" szkoły podstawowej wchodzącej w skład Zespołu Szkół S. przy [...] w W. L.T. nr [...]); - uczniów, którzy legitymowali się orzeczeniami wydanymi po 30.09.2009 r., a więc po terminie, natomiast nie mieli ważnego orzeczenia na dzień 30.09.2009 r. (byli to: uczeń szkoły podstawowej przy Niepublicznym Specjalnym O. [...] przy [...] w J. K.P. nr [...], uczennica szkoły podstawowej wchodzącej w skład Zespołu Szkół S. przy [...] w W. P.K. nr [...], uczennica klasy "0" szkoły podstawowej wchodzącej w skład Zespołu Szkół S. przy [...] w W. B.A. nr [...], uczeń gimnazjum wchodzącego w skład Zespołu Szkół S. przy [...] w W. W.D. nr [...]); - uczniów, którzy mieli orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego na niewłaściwy etap edukacji (dwie uczennice szkoły podstawowej przy Niepublicznym S. [...] przy [...] w J. S.J. nr [...] i G.D. nr [...], które miały orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego do czasu rozpoczęcia nauki w szkole podstawowej, ale które z uwagi na brak miejsc w klasie 0 skierowane zostały do klasy 1, a także wyżej opisane 4 uczennice ZSZ przy Młodzieżowym O. w S., posiadające następujące numery w księdze uczniów: [...]); - uczniów, którzy mieli orzeczenia pozwalające zaliczyć ich do innej wagi niż to zostało uczynione (uczniowie szkoły podstawowej przy Niepublicznym Specjalnym O. [...] przy [...] w J.: N.M. nr [...], P.Ł. nr [...], L.M. nr [...], Z.A. nr [...], uczniowie szkoły podstawowej wchodzącej w skład Zespołu Szkół S. przy [...] w W.: H.K. nr [...], S.T. nr [...], K.R. nr [...], H.P. nr [...], W.K. nr [...], M.M. nr [...], G.M. nr [...], T.I. nr [...], K.A. nr [...], uczniowie gimnazjum wchodzącego w skład Zespołu Szkół S. przy [...] w W.: L.P. nr [...], P.K. nr [...], B.A. nr [...], W.M. nr [...], M.A. nr [...], T.P. nr [...], K.M. nr [...], uczniowie liceum wchodzącego w skład Zespołu Szkół S. przy [...] w W.: J.B. nr [...], K.M. nr [...], K.M. nr [...]). Jeżeli chodzi natomiast o uczniów, którzy mieli orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego, z których treści wynikało występowanie u nich co najmniej dwóch rodzajów niepełnosprawności, ale jedna z nich była sformułowana niepoprawnie, ewentualnie zamieszczona w uzasadnieniu orzeczenia, to z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że przekazane we wniosku Skarżącego z dnia [...].01.2015 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2010 wyjaśnienia i argumentacje oraz orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego ucznia: [...], zostały poddane ponownej analizie. W jej wyniku Minister stwierdził, że możliwe jest zakwalifikowanie jako uczniów z niepełnosprawnością sprzężoną, posiadających orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego, następujących uczniów: [...]. W związku z tym kwota zawyżenia części oświatowej subwencji ogólnej na 2010 r. w wysokości 1.857.547,26 zł ulega zmianie i po ponownym przeliczeniu kwota zawyżenia części oświatowej subwencji ogólnej na rok 2010 Minister ustalił, że kwota zawyżenia części oświatowej subwencji ogólnej na 2010 r. dla Skarżącego wynosi 1.458.402,27 zł w wyniku zawyżenia liczby uczniów przeliczeniowych o 334,1592. Stanowiło to wykonanie wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych w orzeczeniu sądu. Zaznaczyć jednak także, że przy wyliczeniach zawartych w zaskarżonej decyzji (a także w uchylonej uprzednio przez Sąd decyzji z dnia [...].03.2015 r.) nie byli uwzględnieni uczniowie, których orzeczenia ostatecznie zostały uznane za poprawne, tj.: uczeń K.P. nr [...], uczennica G.A. [...], uczennica N.J. nr [...] i uczeń F.A. nr [...] oraz wyżej wymienione uczennice o numerach [...]. Jednocześnie w wyroku z dnia 03.12.2015 r. sygn. akt V SA/Wa 2366/15 Sąd wskazał, że w jego ocenie przyznanie części oświatowej subwencji ogólnej wiąże się z finansowanie przez daną jednostkę samorządu terytorialnego kosztów ponoszonych w związku z pobytem ucznia w danej szkole. W sytuacji, w której uczeń ten nie stawia się w danej placówce, brak jest podstaw do uwzględnienia go przy naliczaniu części oświatowej subwencji ogólnej. Wobec tego bezzasadne są twierdzenia i argumenty Skarżącego, iż część oświatowa subwencji ogólnej winna być wypłacona również na tych uczniów, którzy nie zgłosili się do placówek oświatowych według stanu na dzień 30.09.2009 r. Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 03.06.2015 r. sygn. akt V SA/Wa 12/15: "do zadań własnych Powiatu należy zakładanie i prowadzenie między innymi Młodzieżowych O., których celem jest eliminowanie przyczyn i przejawów niedostosowania społecznego oraz przygotowanie wychowanków do życia zgodnego z obowiązującymi normami społecznymi i prawnymi. W tym zakresie Powiat jako jednostka samorządu terytorialnego realizuje konstytucyjne zadanie Państwa jakim jest oświata. Jak wskazał Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 16 lipca 2013 r., sygn. akt K 13/10, (dotyczącym zgodności art. 30a ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela z art. 2, art. 7 oraz z art. 167 ust. 1 i 4 Konstytucji RP, jednakże mającym bezpośrednie odniesienie do rozpoznawanej sprawy) w finansowaniu tego zadania znaczący udział mają środki pochodzące z budżetu państwa, ale nie są one jedyne. Władze lokalne ponoszą dodatkowe wydatki ze swoich dochodów własnych, bowiem subwencja oświatowa nie musi pokrywać 100% wydatków oświatowych i samorząd terytorialny musi w tych wydatkach partycypować. Na tym tle należy stwierdzić, iż organ zasadnie przyjął, że zgodnie z algorytmem podziału części oświatowej subwencji ogólnej między jednostki samorządu terytorialnego na 2010 rok przy wadze P34 mogli być uwzględnieni jedynie nieletni wykazani w Systemie Informacji Oświatowej, którzy według stanu na 30 września 2009 r. byli zakwaterowani i przebywali w Młodzieżowym O. Środków na utrzymanie podnoszonej w skardze "gotowości" do przyjęcia nieletniego Skarżący winien natomiast szukać w swych dochodach własnych." Wobec tego nieletni, którzy – mimo otrzymania skierowania – nie stawili się w Młodzieżowym Ośrodku Wychowawczym, nie mogli być uwzględnieni przy wadze P34, ani też – skoro nie było ich w szkole – przy wadze P2, P7 i P8. Tym bardziej nie ma możliwości uwzględniania przy tych wagach "miejsca rezerwowego", trzymanego na wypadek, gdyby pojawiło się kolejne skierowanie jakiegoś nieletniego. Wobec powyższego zasadnie Minister przyjął, że liczba uczniów w Gimnazjum w M. w S. została zawyżona o uczennicę Ś.M., która nie stawiła się do tego Ośrodka mimo otrzymania skierowania, a liczba uczniów ZSZ w M. w S. została zawyżona o cztery uczennice: K.S. i H.M. (które nie stawiły się do Ośrodka mimo otrzymania skierowania), P.J. (która - z uwagi na osiągnięcie pełnoletności - utraciła status wychowanki M.) oraz o jedno "miejsce rezerwowe" (wykazane w SIO jako dotyczące liczby wychowanek internatu i ZSZ). Daje to razem 5 wychowanków niezasadnie przeliczonych wagą P34, co zostało wskazane w decyzji. W ocenie składu sędziowskiego orzekającego w niniejszej sprawie, wydając zaskarżoną decyzję Minister zastosował się do oceny prawnej i wskazań zawartych w wyroku tutejszego Sadu z dnia 03.13.2015 r. sygn. akt 2366/15. W zawiązku ze wskazaniem w ww. wyroku, że jedyną podstawą do wykazywania uczniów objętych kształceniem specjalnym w Systemie Informacji Oświatowej według stanu na dzień 30.09.2009 r., a następnie uwzględnienia przy naliczaniu części oświatowej subwencji ogólnej na rok 2010, stanowić mogły orzeczenia publicznej poradni psychologiczno-pedagogicznej, w tym poradni specjalistycznej, o potrzebie kształcenia specjalnego, uczniowie nie legitymujący się orzeczeniem wydanym przez poradnię psychologiczno-pedagogiczną o potrzebie kształcenia specjalnego ważnym na dzień 30.09.2009 r. nie mogli zostać zaliczeni do danej wagi. Zasadnie zatem Minister uwzględnił ich w decyzji przy wyliczaniu różnicy między otrzymaną przez Skarżącego częścią oświatową subwencji ogólnej na rok 2010 a należną częścią oświatową subwencji ogólnej za ten rok, czyli podlegającej zwrotowi kwoty części oświatowej subwencji ogólnej. To samo dotyczy też uczniów, którzy mimo skierowania nie zgłosili się do ośrodka wychowawczego, a więc nie byli w tym ośrodku zakwaterowani i nie podlegali jego całodobowej opiece. Jednocześnie Minister przeanalizował orzeczenia wskazanych w wyniku kontroli uczniów, z uwzględnieniem wskazań zawartych w piśmie MEN z dnia [...].11.2014 r., w którym stwierdzono, że nawet jeżeli orzeczenie zawiera uchybienia w zakresie stosowanej terminologii, to jeżeli na podstawie treści orzeczenia (nie tylko sentencji) można ocenić jakiego rodzaju niepełnosprawność występuje u dziecka, orzeczenie należy uznać za stanowiące postawę do wykazania ucznia w SIO. O przeanalizowanie wybranej grupy orzeczeń w kontekście ustaleń kontroli oraz wyjaśnień i argumentacji skarżącego prosił również Ministerstwo Edukacji Narodowej. W zaskarżonej decyzji wskazano, że pismem z dnia [...].08.2016 r. Ministerstwo Edukacji Narodowej poinformowało, że możliwe jest zakwalifikowanie uczniów jako uczniów z niepełnosprawnością sprzężoną, posiadających orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego, tj. [...]. Uczniowie ci nie zostali wzięci pod uwagę przy wyliczaniu kwoty podlegającej zwrotowi. Nie jest więc zasadny zarzut, iż uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie pozwala na ustalenie, czym się kierował Minister pomniejszając kwotę subwencji do zwrotu oraz jakie przesłanki zostały wzięte pod uwagę przez ten organ. Rozpoznając przedmiotową sprawę Sąd, opierając się na zaskarżonej decyzji oraz wskazanym w niej materiale dowodowym, tj. wyniku kontroli Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...].12.2013 r. i wyjaśnieniach Ministerstwa Edukacji Narodowej przedstawionych w piśmie z dnia: [...].04.2014 r., [...].11.2014 r., [...].01.2015 r., [...].08.2016 r. i [...].08.2016 r. bez problemu ustalił, którzy uczniowie zostali uwzględnieniu przy wyliczaniu podlegającej zwrotowi kwoty części oświatowej subwencji ogólnej na rok 2010. W decyzji z dnia [...].09.2016 r. odniesiono się do wyniku kontroli Urzędu Kontroli Skarbowej w W., ustaleń Ministerstwa Edukacji Narodowej, stanowiska Powiatu [...] wyrażonego we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Podkreślić należy, że dokumenty na podstawie których Minister dokonał ustalenia stanu faktycznego, zostały sporządzone przez organ kontroli skarbowej i organ administracji publicznej w zakresie ich działania. Stanowią więc dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. W uzasadnieniu decyzji zostały wskazane fakty udowodnione, dowody na których się organ oparł oraz przyczyny, z powodu którym innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, a także wyjaśniona podstawa prawna decyzji z przytoczeniem właściwych przepisów prawa. Uzasadnienie to wyjaśnia, w sposób czytelny i możliwy do weryfikacji w oparciu o zebrany materiał dowodowy, jaka jest wysokość dotacji otrzymanej nienależnie przez Skarżącego. Nie jest więc zasadny zarzut naruszenia art. 107 k.p.a. Podjęto wszelkie czynności niezbędne do wyczerpującego zebrania oraz rozpatrzenia całego materiału dowodowego, a także do wyjaśnienia stanu faktycznego, zgodnie z przepisami art. 7 i art. 77 k.p.a. Oceny zebranych dowodów dokonano z uwzględnieniem zasady swobodnej oceny dowodów, o której mowa w art. 80 k.p.a. Tym samym zostały usunięte wady postępowania, które były przyczyną uchylenia przez Sąd decyzji Ministra z dnia [...].03.2015 r. Wszystko to pozwala uznać, że wydając zaskarżaną decyzję Minister działał na podstawie przepisów prawa, a więc zarzut naruszenia art. 6 k.p.a. nie jest zasadny. Z przedstawionych względów zarzuty dotyczące naruszenia prawa materialnego, jak i procesowego nie zasługują na uwzględnienie. Sąd nie stwierdził także żadnego innego naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na rozstrzygnięcie, ani też naruszenia przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności. Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu i na podstawie art. 151 p.p.s.a. skarga podlega oddaleniu jako niezasadna.