V SA/Wa 571/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska - Jóźków (spr.), Sędzia WSA - Irena Jakubiec – Kudiura, Sędzia WSA - Barbara Mleczko - Jabłońska, , Protokolant sekretarz sądowy - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 maja 2012 r. sprawy ze skargi D. S. i K. S. - wspólników [...] s.c. na informację [...] Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; postanawia: pozostawić skargę bez rozpatrzenia D. S. i K. S. wspólnicy D. s.c., zwani dalej skarżącymi, złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na negatywne rozpatrzenie środka odwoławczego przez [...] Jednostkę Wdrażania Programów Unijnych w W., zwaną dalej MJWPU. Pismem z 8 marca 2012 r. skarżący złożyli skargę na pismo MJWPU z [...] lutego 2012r. Do skargi załączyli, jej odpis, dowód uiszczenia wpisu oraz załączniki. Załączniki do skargi stanowiły (w kolejności złożonej i ułożonej przez skarżących): 1) kserokopia zaskarżonego rozstrzygnięcia MJWPU z [...] lutego 2012 r. 2) kserokopia protestu skarżących z 18 stycznia 2012 r. wraz z załącznikami (postanowienie z [...] lutego 2010r. i decyzja nr [...] z [...] stycznia 2010r. Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] oraz decyzja Wojewody [...] z [...] marca 2010r.); 3) kserokopia informacji MJWPU z [...] stycznia 2012r. o numerze [...] w przedmiocie oceny projektu; 4) kserokopia wniosku o dofinansowanie realizacji projektu bez załączników; Skarga została włączona do akt sądowych sprawy, zaś pozostałe załączniki – jako dokumentacja załączona do skargi – zostały pozostawione przy aktach sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 30c ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.), dalej: u.z.p.p.r., po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270), dalej: p.p.s.a. Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wprowadziła szczególny tryb składania skargi do sądu administracyjnego, odmienny od trybu uregulowanego w p.p.s.a. Stosownie do przepisu art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., skarga wnoszona jest przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Jednocześnie w myśl art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r., wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Kwestia "kompletności dokumentacji" – jako pojęcia wprowadzonego przez u.z.p.p.r. – była również przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego w kontekście pojęcia "braków formalnych skargi" funkcjonującego w p.p.s.a. W świetle bogatego już orzecznictwa w tym przedmiocie, daje się sformułować jasne stanowisko, zgodnie z którym, braku dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., nie można utożsamiać z brakami formalnymi skargi, podlegającymi uzupełnieniu na wezwanie sądu. Jak to bowiem podkreślono, skarga jako pismo procesowe naruszające wymagania określone w art. 46, 47 i 57 § 1 p.p.s.a. nie jest niekompletna w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. Zatem a contrario, skarga podlegająca pozostawieniu bez rozpatrzenia na podstawie art. 30c ust. 5 u.z.p.p.r. – to skarga nie spełniająca wymagań określonych w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. (por. postanowienie NSA z 29 lipca 2009 r., sygn. akt II GSK 568/09; postanowienie NSA z 6 stycznia 2010 r., sygn. akt II GSK 1057/09; postanowienie NSA z 25 listopada 2009 r., sygn. akt II GSK 916/09; postanowienia dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy podkreślić, iż tryb składania skargi do sądu administracyjnego, przewidziany w u.z.p.p.r., jest trybem szczególnym. Jednym z odstępstw od ogólnych zasad (unormowanych w p.p.s.a) jest pominięcie przy składaniu skargi organu administracyjnego i wniesienie skargi przez stronę skarżącą bezpośrednio do sądu, a nie za pośrednictwem organu. Przepis art. 30e u.z.p.p.r. wprowadził odstępstwo nie tylko od powyższej reguły, ale co więcej, wyłączył obowiązek organu wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a, tj. przekazania skargi wraz z aktami administracyjnymi sprawy. W konsekwencji oznacza to, iż Sąd rozpoznaje sprawę tylko w oparciu o dokumentację złożoną przez stronę skarżącą, która to dokumentacja zastępuje akta administracyjne. Tak więc dokumenty złożone przez stronę skarżącą muszą być kompletne, żeby umożliwiły sądowi kontrolę działań podjętych przez organy (jednostki) upoważnione do podejmowania rozstrzygnięć. W niniejszej sprawie skarżący wnieśli skargę, do której załączyli dokumentację, która nie jest kompletna w rozumieniu omówionych wyżej regulacji. Stwierdzić należy, iż brak jest załączników do wniosku o dofinansowanie w tym m.in. biznes planu, na który wprost powołuje się MJWPU w zaskarżonym piśmie, a pośrednio również skarżący podnosząc zarzuty w skardze. Należy podkreślić, że załączniki do wniosku o dofinansowanie stanowią integralną część wniosku i ich brak jest równoznaczny z brakiem kompletności złożonego wniosku. Skarżący byli zobligowani przesłać wraz ze skargą pełną dokumentację w sprawie. Skarżący nie mogą dokonywać samodzielnie oceny jakie dokumenty przedłożyć do Sądu, a jakie nie. Winni byli przesłać wszystkie dokumenty składane do organu i od niego otrzymywane. Niedopuszczalne jest przesyłanie niekompletnych akt, gdyż ocena dokonana przez Sąd na podstawie niekompletnych akt mogłaby być nieprawidłowa. Zgodnie z tym co zostało powiedziane wyżej dokumenty załączone przez stronę skarżącą stanowią swego rodzaju akta sprawy, na bazie których Sąd orzeka. Skoro skarżący składali do organu określone ww. dokumenty, to winni byli również załączyć je do skargi. Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, które Sąd orzekający w niniejszej sprawie w całości aprobuje, dokumentację uznać należy za kompletną, gdy stanowi całość, a więc gdy zawiera wszystkie dokumenty złożone przez stronę, którymi dysponowały organy oceniając projekt jak i rozpoznając środki odwoławcze, oraz dokumenty pochodzące od organu, a doręczone stronie. Tylko wówczas bowiem możliwa jest prawidłowa kontrola legalności zaskarżonych aktów (por. postanowienia NSA z: 27 stycznia 2011 r., sygn. akt II GSK 22/11 i 19 maja 2011r., sygn. akt II GSK 813/11). W tym miejscu zaznaczyć również należy, iż Sąd – mając na uwadze przepis art. 30d ust. 3 u.z.p.p.r., zgodnie z którym, na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie wpływa negatywnie błędne pouczenie lub brak pouczenia, o którym mowa w art. 30b ust. 1 i 4 – dokonał analizy pouczenia zawartego w piśmie MJWPU z [...] lutego 2012 r. o numerze [...] (strona 4 pisma), które uznał za prawidłowe i kompletne. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 i 3 u.z.p.p.r., orzekł jak w sentencji postanowienia.