V SA/Wa 756/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Joanna Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 16 grudnia 2025 r. nr BŻ.WS.411.99.2025 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na rzecz [...] kwotę 120 zł (słownie: sto dwadzieścia złotych) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. [...] (dalej "skarżący"), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 16 grudnia 2025 r. nr BŻ.WS.411.99.2025 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 3.000 zł. Na podstawie zarządzenia z dnia 25 lutego 2026 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w oryginale lub uwierzytelnionej kopii poświadczonej za zgodność zgodnie z obowiązującymi przepisami. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 18 marca 2026 r., zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął 25 marca 2026 r. W odpowiedzi na ww. wezwanie pełnomocnik skarżącego nadesłał przy piśmie z 30 marca 2026 r. (nadanym w tym samym dniu w urzędzie pocztowym) uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego przed sądami z 16 października 2025 r. Jednocześnie pełnomocnik skarżącego wskazał, że w aktach sprawy znajduje się żądane pełnomocnictwo, które zostało dołączone do odwołania skarżącego z 21 października 2025 r. od decyzji Łódzkiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z 26 września 2025 r. o wymierzeniu kary pieniężnej w wysokości 3.000 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z tych wymagań jest dołączenie pełnomocnictwa lub jego wierzytelnego odpisu, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Jak stanowi bowiem art. 37 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Braki w tym zakresie mogą zostać uzupełnione w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a. przez wzywanie strony o ich uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Brakiem formalnym obarczona jest zatem skarga, do której podpisująca ją osoba nie złożyła dokumentu, z którego wynikałoby jej upoważnienie do reprezentacji skarżącego w dacie złożenia skargi. Oznacza to bowiem, że nie zostało wykazane umocowanie osoby, która podpisała skargę do działania w imieniu strony skarżącej. Tego rodzaju brak formalny możliwy jest do uzupełnienia, o czym stanowi cytowany wyżej art. 49 § 1 p.p.s.a. Takim właśnie brakiem dotknięta jest skarga złożona w niniejszej sprawie. Z akt spawy wynika, że pełnomocnik skarżącego, pomimo wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci złożenia oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa uprawniającego do reprezentowania skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, nie uzupełnił powyższego braku formalnego skargi w zakreślonym terminie tj. do 25 marca 2026 r., co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu i obliguje Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy. Odnosząc się natomiast do podniesionej przez pełnomocnika skarżącego kwestii złożenia pełnomocnictwa wraz z odwołaniem od decyzji organu I instancji wskazać należy, że zostało ono złożone do akt administracyjnych i nawet gdy obejmuje ono umocowanie do działania w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie zwalnia pełnomocnika z obowiązku określonego w art. 37 § 1 p.p.s.a. Pogląd ten należy uznać za dominujący w aktualnym orzecznictwie sądów administracyjnych (zob. np. uzasadnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 29 stycznia 2015 r., sygn. akt II FSK 3627/14 i powołane tam orzecznictwo; 17 maja 2016 r., sygn. akt II OSK 2587/17; 15 maja 2018 r., sygn. akt I FSK 1379/16; 28 lipca 2022 r., sygn. akt I OSK 1879/21; uzasadnienie postanowienia NSA z 24 stycznia 2024 r., sygn. akt I OZ 668/23 i wyroku NSA z 16 lutego 2024 r. sygn. akt I OSK 2080/22). Wyjaśnić przy tym należy, że przez akta sprawy w rozumieniu art. 37 § 1 p.p.s.a. należy rozumieć akta sprawy sądowoadministracyjnej - będącej przecież sprawą nową, odrębną od sprawy administracyjnej - a nie akta administracyjne, zaś pierwszej czynności procesowej, o której mowa w tym przepisie, nie można utożsamiać z czynnością dokonaną przed organem administracji. Wskazany przepis dotyczy bowiem postępowania sądowoadministracyjnego, które jest postępowaniem odrębnym względem postępowania administracyjnego, a zatem dla każdego z tych postępowań prowadzone są osobne, samodzielne akta. Wobec tego należy przyjąć, że nawet jeśli w aktach administracyjnych znajduje się dokument pełnomocnictwa upoważniającego do działania w imieniu strony skarżącej także przed sądem administracyjnym, nie zwalnia to pełnomocnika z obowiązku określonego w art. 37 § 1 p.p.s.a., którego w tej sprawie pełnomocnik skarżącego nie wypełnił na wezwanie Sądu w zakreślonym terminie. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.