V SO/Wa 68/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Piotr Piszczek (spr.) sędzia WSA Sławomir Fularski sędzia WSA Artur Kot po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.S. o wyłączenie sędziego WSA Beaty Blankiewicz-Wóltańskiej od orzekania w sprawach o sygn. akt: V SAB/Wa 8/14, V SAB/Wa 20/14, V SAB/Wa 35/14, V SAB/Wa 43/14, V SAB/Wa 44/14, V SAB/Wa 45/14, V SAB/Wa 46/14, V SAB/Wa 12/15, V SAB/Wa 13/15, V SAB/Wa 14/15, V SAB/Wa 15/15, V SAB/Wa 25/15, V SAB/Wa 26/15, V SAB/Wa 27/15, V SAB/Wa 28/15, V SAB/Wa 29/15, V SAB/Wa 35/15, V SAB/Wa 45/15, V SAB/Wa 46/15, V SAB/Wa 47/15, V SAB/Wa 48/15, V SAB/Wa 49/15, V SAB/Wa 50/15, V SAB/Wa 51/15, V SAB/Wa 53/15, V SAB/Wa 54/15, V SAB/Wa 59/15, V SAB/Wa 60/15, V SAB/Wa 61/15, V SAB/Wa 62/15, V SAB/Wa 63/15, V SAB/Wa 64/15, V SAB/Wa 65/15, VSAB/Wa 88/15, V SAB/Wa 89/15, V SAB/Wa 90/15, V SAB/Wa 91/15, V SA/Wa 2743/15, V SA/Wa 2818/15, V SA/Wa 2819/15, V SA/Wa 2820/15, V SA/Wa 2821/15, V SA/Wa 3968/15, V SA/Wa 3969/15, V SA/Wa 3970/15, V SA/Wa 3971/15, V SA/Wa 3972/15, V SA/Wa 3973/15, V SO/Wa 6/14, V SO/Wa 7/14, V SO/Wa 8/14, V SO/Wa 9/14, V SO/Wa 10/14, V SO/Wa 11/14, V SO/Wa 12/14, V SO/Wa 13/14, V SO/Wa 14/14, V SO/Wa 15/14, V SO/Wa 16/14, V SO/Wa 18/14, V SO/Wa 4/15, V SO/Wa 5/15, V SO/Wa 6/15, V SO/Wa 7/15, V SO/Wa 8/15, V SO/Wa 9/15, V SO/Wa 10/15, V SO/Wa 11/15, V SO/Wa 12/15, V SO/Wa 13/15, V SO/Wa 14/15, V SO/Wa 15/15, V SO/Wa 16/15, V SO/Wa 17/15, V SO/Wa 46/15, V SO/Wa 47/15, V SO/Wa 48/15, V SO/Wa 49/15, V SO/Wa 50/15, V SO/Wa 51/15, V SO/Wa 52/15, V SO/Wa 53/15, V SO/Wa 54/15, V SO/Wa 55/15 i V SO/Wa 61/15 postanawia: oddalić wniosek Pismem z [...] listopada 2015 r. W.S. wniósł o wyłączenie sędziego WSA Beaty Blankiewicz-Wóltańskiej od rozpoznania spraw, w których W.S. występuje w charakterze skarżącego przeciwko Ministrowi Finansów. Motywując wniosek W.S. zarzucił sędziemu: 1) "ustawienie przebiegu spraw V SAB/Wa 7/14 w wyniku zmowy z przewodniczącą V Wydziału sędzią NSA Ewą Wrzesińską – Jóźków, że skarga z dnia [...] stycznia 2014 r. na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Ministra Finansów, przez rażące przekroczenie terminów do załatwienia sprawy w postępowaniu z wniosku skarżącego o stwierdzenie nieważności postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w L. , z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kodeksu postępowania administracyjnego, zostanie oddalona"; 2) "w zmowie z przewodniczącą V Wydziału sędzią NSA Ewą Wrzesińska - Jóźków, uzgodnienie na długo przed rozpoczęciem posiedzenia Sądu w sprawach V SAB/Wa 7/14, że skarga z dnia [...] sierpnia 2014 r. na orzeczenie Ministra Finansów z dnia [...].12.2013 znak [...] o uchylenie; a) postanowienia ZUS [...] w L. Inspektorat w K. nr [...], b) postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...].04.2013 nr [...], c) postanowienia Ministra Finansów z dnia [...].12.2013 r. znak [...] w przedmiocie utrzymania w mocy postanowienia Dyrektora z dnia [...].04.2013 nr [...]; 3) "w zmowie z przewodniczącą V wydziału sędzią NSA Ewą Wrzesińska - Jóźków, uzgodnienie na długo przed rozpoczęciem posiedzenia Sądu w sprawach V SAB/Wa 7/14, V SAB/Wa 15/14, że sprawy o sygn. akt V SO/Wa 11/14, V SO/Wa 16/14 o ukaranie Ministra Finansów grzywną za niedostarczenie kompletnych akt, zostaną oddalone." ; 4) "uczestniczenie w rozpoznaniu spraw V SAB/Wa 7/14 podczas gdy w realiach sprawy postępowanie w sprawach o sygn. akt V SO/Wa 11/14, V SO/Wa 16/14 o ukaranie Ministra Finansów grzywną za niedostarczenie kompletnych akt na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. nie zostały zakończone. Wymierzenie Ministrowi Finansów grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni funkcję dyscyplinującą jak również prewencyjną. Funkcja ta aktualizuje się, gdy organ nie dopełnił tej czynności, a Sąd chce na nim wymusić jej dokonanie."; 5) "uczestniczenie w rozprawach V SAB/Wa 7/14 nie mając zgody skarżącego na rozpoznanie sprawy bez dokumentów (art. 55 § 2 p.p.s.a.).". Skarżący stwierdził także, że sędzia "wiedząc o tym, że: a. Dyrektor Izby Skarbowej w L. ukrywa dokumenty, którymi nie ma prawa wyłącznie rozporządzać, w tym dokument z dnia [...].04.2007 r. i przedstawienie stanu sprawy zgodnie ze stanem rzeczywistym będzie fałszywe, na taką procedurę się godził, zapewniając Ministrowi Finansów ochronę prawną przez oddalenie skargi z dnia [...].01.2014 r., b. Dyrektor Izby Skarbowej w L. ukrywa dokumenty, którymi nie ma prawa wyłącznie rozporządzać, w tym dokument z dnia [...].04.2007 r., poświadcza nieprawdę w wystawionym dokumencie z dnia [...].11.2011 r. nr [...] i używa tak wystawionego dokumentu, na taki stan się godził, zapewniając Ministrowi Finansów ochronę prawną przez oddalenie skargi z dnia [...].01.2014 r." Zdaniem W.S. z uwagi na powyższe między sędzią WSA w Warszawie Beatą Blankiewicz-Wóltańską a wnioskodawcą zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że wywołuje uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziego. W wykonaniu zarządzenia z [...] listopada 2015 r. wezwano wnioskodawcę do sprecyzowania wniosku o wyłączenie sędziego poprzez wskazanie sygnatury sprawy toczącej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, której dotyczy ww. wniosek, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W odpowiedzi na wezwanie Sądu W.S. w piśmie z [...] grudnia 2015 r. wskazał 85 sygnatur spraw zarejestrowanych w Wydziale V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W oświadczeniu z dnia [...] stycznia 2016 r. złożonym do akt sprawy sędzia WSA Beata Blankiewicz-Wóltańska wskazała, że nie istnieje żadna okoliczność, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w sprawach wszczętych skargami lub wnioskami W.S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 18 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") wyłączenie sędziego od orzekania w sprawie sądowoadministracyjnej może nastąpić z mocy samej ustawy bądź też na wniosek strony. Przyczyny wyłączenia z mocy ustawy zostały enumeratywnie wymienione w art. 18 p.p.s.a. i stanowią katalog zamknięty. Tym samym nie jest możliwym orzeczenie o wyłączeniu sędziego od orzekania w sprawie z mocy ustawy w przypadkach innych niż przewidziane przez ustawodawcę. Przesłanką wyłączenia sędziego na podstawie art. 19 p.p.s.a. jest natomiast istnienie okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Przyczyny wyłączenia sędziego na wniosek strony zostały przez ustawodawcę jedynie ogólnie określone. W konsekwencji zasadność wniosku o wyłączenie sędziego zależy od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób prowadzenia postępowania przez sędziego. Zaznaczyć przy tym należy, iż zgodnie z art. 20 § 1 p.p.s.a. strona składająca wniosek obowiązana jest wskazać i jednocześnie uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Na stronie spoczywa zatem obowiązek wskazania przyczyny wyłączenia oraz powołania okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie tej przyczyny. Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu, nie dającym pewności co do określonych faktów, a stanowiącym jedynie wiarygodność twierdzenia o nich. Ponieważ instytucja wyłączenia sędziego stanowi gwarancję konstytucyjnego prawa do bezstronnego sądu, rozpatrując wniosek sąd obowiązany jest nie tylko zbadać, czy ów szczególny stosunek osobisty rzeczywiście istnieje i czy występują podstawy wyłączenia, ale także czy przytoczone okoliczności mogą budzić wątpliwości co do bezstronności sędziego i uzasadniać jego wyłączenie. Istotnym jest, że nie wszystkie stosunki osobiste ze stroną mogą uzasadniać wyłączenie sędziego od rozpoznania sprawy, lecz tylko takie, które na podstawie obiektywnych okoliczności mogą wywołać wątpliwości co do jego bezstronności. Zaznaczyć również należy, iż w celu wyjaśnienia charakteru stosunków osobistych łączących sędziego ze stroną, w myśl art. 22 § 2 p.p.s.a., ustawodawca nałożył na sędziego, którego dotyczy wniosek o wyłączenie, obowiązek złożenia w tym zakresie stosownych wyjaśnień. sędziemu brak bezstronności, uzgadnianie z Przewodniczącą Wydziału V, na długo przed rozprawą, że skargi wniesione przez W.S. zostaną oddalone, uczestnictwo w rozprawach nie mając zgody Skarżącego na rozpoznanie spraw bez dokumentów oraz zapewnianie Ministrowi Finansów ochrony prawnej poprzez oddalenie skarg. Jednocześnie Wnioskodawca nie uprawdopodobnił, aby zachodziły jakiekolwiek okoliczności wzbudzające wątpliwości co do bezstronności sędziego objętego żądaniem wyłączenia. Fakt, iż Strona nie akceptuje rozstrzygnięć procesowych sądu, zarządzeń wydawanych w toku postępowania, czy też pozostaje w subiektywnym przeświadczeniu o stronniczości bądź złej woli sędziego rozpatrującego jej sprawę czy też wszystkich sędziów danego sądu, nie może stanowić podstawy do wyłączenia sędziego. Przekonanie strony co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie, zwłaszcza nieobiektywnie czy też stronniczo, nie jest przesłanką żądania jego wyłączenia. Strona może bowiem zwalczać nieprawidłowe jej zdaniem orzeczenie wydane przez sąd pierwszej instancji wykorzystując przysługujące jej środki odwoławcze (por. postanowienie NSA z dnia 6 sierpnia 2009 r., II OZ 648/09, dostępne, podobnie jak inne przywołanej dalej orzeczenia, w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej: www.nsa.gov.pl). Również niezadowolenie Skarżącego z wydawanych przez takiego sędziego orzeczeń w innych sprawach zainicjowanych jego skargami ani też niezadowolenie odnoszące się do sposobu prowadzenia innych postępowań sądowych nie stanowi automatycznej przesłanki wyłączenia tego sędziego (por. postanowienia NSA: z dnia 2 lipca 2013 r., sygn. akt II OZ 527/13; z dnia 27 września 2012 r., sygn. akt II OZ 816/12; z dnia 21 września 2012 r. II OZ 608/12). Dodatkowo wskazać trzeba, że z treści oświadczenia złożonego przez sędziego Andrzeja Kanię wynika, iż nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., które dawałyby podstawy do wyłączenia od rozpoznania spraw wskazanych we wniosku. W ocenie Sądu prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, zatem wniosek o jego wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela bowiem pogląd wyrażony w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, iż skoro sędzia, którego przedmiotowy wniosek dotyczy, złożył oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do jego wyłączenia od rozpoznawania sprawy i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o wyłączenie sędziego nie zasługuje na uwzględnienie (por. postanowienia NSA: z dnia 19 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 441/08; z dnia 12 maja 2010 r., sygn. akt I OZ 332/10, z dnia 13 lutego 2013 r., sygn. akt I OZ 89/13; CBOSA). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 20 i art. 22 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.