V SO/Wa 71/15
PostanowienieWSA w Warszawie2016-01-20
Skład orzekający: Piotr Piszczek, Sławomir Fularski, Artur Kot, Tomasz Zawiślak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zarzuty strony skarżącej dotyczące rzekomego udziału sędziego w "nagonce" na skarżącego i troski o budżet państwa, które miały być przejawem braku bezstronności, uzasadniają wyłączenie sędziego od orzekania?Ratio decidendi
Zarzuty strony skarżącej dotyczące niezadowolenia z rozstrzygnięć procesowych, zarządzeń lub subiektywnego przekonania o stronniczości sędziego nie stanowią podstawy do jego wyłączenia. Brak jest obiektywnych okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego, zwłaszcza gdy sam sędzia złożył oświadczenie o braku podstaw do wyłączenia, a jego prawdziwość nie budzi wątpliwości.Stan faktyczny
Wnioskodawca W.S. złożył wniosek o wyłączenie sędziego WSA Tomasza Zawiślaka od orzekania w wielu sprawach, zarzucając mu udział w "nagonce" na skarżącego i troskę o budżet państwa, co miało świadczyć o braku jego bezstronności. Sędzia Tomasz Zawiślak złożył oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności uzasadniające jego wyłączenie. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wyłączenie sędziego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Piotr Piszczek (spr.) sędzia WSA Sławomir Fularski sędzia WSA Artur Kot po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.S. o wyłączenie sędziego WSA Tomasza Zawiślaka od orzekania w sprawach o sygn. akt: V SAB/Wa 8/14, V SAB/Wa 20/14, V SAB/Wa 35/14, V SAB/Wa 43/14, V SAB/Wa 44/14, V SAB/Wa 45/14, V SAB/Wa 46/14, V SAB/Wa 12/15, V SAB/Wa 13/15, V SAB/Wa 14/15, V SAB/Wa 15/15, V SAB/Wa 25/15, V SAB/Wa 26/15, V SAB/Wa 27/15, V SAB/Wa 28/15, V SAB/Wa 29/15, V SAB/Wa 35/15, V SAB/Wa 45/15, V SAB/Wa 46/15, V SAB/Wa 47/15, V SAB/Wa 48/15, V SAB/Wa 49/15, V SAB/Wa 50/15, V SAB/Wa 51/15, V SAB/Wa 53/15, V SAB/Wa 54/15, V SAB/Wa 59/15, V SAB/Wa 60/15, V SAB/Wa 61/15, V SAB/Wa 62/15, V SAB/Wa 63/15, V SAB/Wa 64/15, V SAB/Wa 65/15, VSAB/Wa 88/15, V SAB/Wa 89/15, V SAB/Wa 90/15, V SAB/Wa 91/15, V SA/Wa 2743/15, V SA/Wa 2818/15, V SA/Wa 2819/15, V SA/Wa 2820/15, V SA/Wa 2821/15, V SA/Wa 3968/15, V SA/Wa 3969/15, V SA/Wa 3970/15, V SA/Wa 3971/15, V SA/Wa 3972/15, V SA/Wa 3973/15, V SO/Wa 6/14, V SO/Wa 7/14, V SO/Wa 8/14, V SO/Wa 9/14, V SO/Wa 10/14, V SO/Wa 11/14, V SO/Wa 12/14, V SO/Wa 13/14, V SO/Wa 14/14, V SO/Wa 15/14, V SO/Wa 16/14, V SO/Wa 18/14, V SO/Wa 4/15, V SO/Wa 5/15, V SO/Wa 6/15, V SO/Wa 7/15, V SO/Wa 8/15, V SO/Wa 9/15, V SO/Wa 10/15, V SO/Wa 11/15, V SO/Wa 12/15, V SO/Wa 13/15, V SO/Wa 14/15, V SO/Wa 15/15, V SO/Wa 16/15, V SO/Wa 17/15, V SO/Wa 46/15, V SO/Wa 47/15, V SO/Wa 48/15, V SO/Wa 49/15, V SO/Wa 50/15, V SO/Wa 51/15, V SO/Wa 52/15, V SO/Wa 53/15, V SO/Wa 54/15, V SO/Wa 55/15 i V SO/Wa 61/15 postanawia: oddalić wniosek
Pismem z [...] grudnia 2015 r. W.S. wniósł o wyłączenie sędziego WSA Tomasza Zawiślaka od rozpoznania spraw, w których W.S. występuje w charakterze skarżącego przeciwko Ministrowi Finansów.
Motywując wniosek W.S. zarzucił sędziemu Tomaszowi Zawiślakowi:
- "udział w nagonce na skarżącego zorganizowanej przez przewodniczącą wydziału w reakcji na uzasadnioną krytykę uprawiania bezprawia w wyniku roztaczania ochrony nad funkcjonariuszami publicznymi łamiącymi prawo. W kalce trzech postanowień o sygn. akt V SO/Wa 8/14; V SO/Wa 9/14; V SO/Wa 18/14 odmowa przyznania skarżącemu ochrony prawnej była troska o budżet Państwa." Skarżący dodał, iż powyższe postanowienia zostały uchylone przez Naczelny Sąd Administracyjny.
W.S. wskazał, że "zatroskanie Pana jako sędziego WSA o budżet Państwa było wyrachowane, lokajskie, uległe, dyspozycyjne, motywowane jedynie dyktatem przewodniczącej wydziału, osoby z przerostem ambicji nad możliwościami, pragnącej przykryć spontanicznie zorganizowaną nagonką, uzasadniony zarzut uprawiania bezprawia."
W.S. dodał, że z uwagi na powyższe, między sędzią WSA Tomaszem Zawiślakiem a wnioskodawcą zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że wywołuje uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziego.
W wykonaniu zarządzenia z [...] grudnia 2015 r. wezwano wnioskodawcę do sprecyzowania wniosku o wyłączenie sędziego poprzez wskazanie sygnatury sprawy toczącej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, której dotyczy ww. wniosek, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu W.S. w piśmie z [...] stycznia 2016 r. wskazał 85 sygnatur spraw zarejestrowanych w Wydziale V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
W oświadczeniu złożonym do akt sprawy sędzia WSA Tomasz Zawiślak wskazał, że nie istnieje żadna okoliczność, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w sprawach wszczętych skargami lub wnioskami W.S.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 18 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") wyłączenie sędziego od orzekania w sprawie sądowoadministracyjnej może nastąpić z mocy samej ustawy bądź też na wniosek strony. Przyczyny wyłączenia z mocy ustawy zostały enumeratywnie wymienione w art. 18 p.p.s.a. i stanowią katalog zamknięty. Tym samym nie jest możliwym orzeczenie o wyłączeniu sędziego od orzekania w sprawie z mocy ustawy w przypadkach innych niż przewidziane przez ustawodawcę. Przesłanką wyłączenia sędziego na podstawie art. 19 p.p.s.a. jest natomiast istnienie okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie.
Przyczyny wyłączenia sędziego na wniosek strony zostały przez ustawodawcę jedynie ogólnie określone. W konsekwencji zasadność wniosku o wyłączenie sędziego zależy od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób prowadzenia postępowania przez sędziego. Zaznaczyć przy tym należy, iż zgodnie z art. 20 § 1 p.p.s.a. strona składająca wniosek obowiązana jest wskazać i jednocześnie uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Na stronie spoczywa zatem obowiązek wskazania przyczyny wyłączenia oraz powołania okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie tej przyczyny. Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu, nie dającym pewności co do określonych faktów, a stanowiącym jedynie wiarygodność twierdzenia o nich.
Ponieważ instytucja wyłączenia sędziego stanowi gwarancję konstytucyjnego prawa do bezstronnego sądu, rozpatrując wniosek sąd obowiązany jest nie tylko zbadać, czy ów szczególny stosunek osobisty rzeczywiście istnieje i czy występują podstawy wyłączenia, ale także czy przytoczone okoliczności mogą budzić wątpliwości co do bezstronności sędziego i uzasadniać jego wyłączenie. Istotnym jest, że nie wszystkie stosunki osobiste ze stroną mogą uzasadniać wyłączenie sędziego od rozpoznania sprawy, lecz tylko takie, które na podstawie obiektywnych okoliczności mogą wywołać wątpliwości co do jego bezstronności.
Zaznaczyć również należy, iż w celu wyjaśnienia charakteru stosunków osobistych łączących sędziego ze stroną, w myśl art. 22 § 2 p.p.s.a., ustawodawca nałożył na sędziego, którego dotyczy wniosek o wyłączenie, obowiązek złożenia w tym zakresie stosownych wyjaśnień.
We wniosku z [...] grudnia 2015 r. W.S. zarzucił sędziemu udział w nagonce na skarżącego w reakcji na uzasadnioną krytykę uprawiania bezprawia w wyniku roztaczania ochrony nad funkcjonariuszami publicznymi łamiącymi prawo, przejawiającej się m.in. wydaniem trzech postanowień o odmowie przyznania prawa pomocy we wskazanych we wniosku spawach.
Zdaniem Sądu, podnoszone przez stronę skarżącą zarzuty nie wywołują uzasadnionych wątpliwości co do bezstronności sędziego i w konsekwencji nie uzasadniają jego wyłączenia.
Wnioskodawca nie uprawdopodobnił, aby zachodziły jakiekolwiek okoliczności wzbudzające wątpliwości co do bezstronności sędziego objętego żądaniem wyłączenia. Fakt, iż strona nie akceptuje rozstrzygnięć procesowych sądu, zarządzeń wydawanych w toku postępowania, czy też pozostaje w subiektywnym przeświadczeniu o stronniczości bądź złej woli sędziego rozpatrującego jej sprawę czy też wszystkich sędziów danego sądu, nie może stanowić podstawy do wyłączenia sędziego. Przekonanie strony co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie, zwłaszcza nieobiektywnie czy też stronniczo, nie jest przesłanką żądania jego wyłączenia. Strona może bowiem zwalczać nieprawidłowe jej zdaniem orzeczenie wydane przez sąd pierwszej instancji wykorzystując przysługujące jej środki odwoławcze (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 sierpnia 2009 r., sygn. akt II OZ 648/09, dostępne w CBOSA: orzeczenia.nsa.gov.pl). Również niezadowolenie skarżącego z wydawanych przez sędziego orzeczeń w innych sprawach zainicjowanych jego skargami ani też niezadowolenie odnoszące się do sposobu prowadzenia innych postępowań sądowych nie stanowi automatycznej przesłanki wyłączenia tego sędziego (por. postanowienia NSA: z dnia 2 lipca 2013 r., sygn. akt II OZ 527/13; z dnia 27 września 2012 r., sygn. akt II OZ 816/12; z dnia 21 września 2012 r. II OZ 608/12 dostępne w CBOSA: orzeczenia.nsa.gov.pl).
Dodatkowo wskazać trzeba, że z treści oświadczenia złożonego przez sędziego WSA Tomasza Zawiślaka wynika, iż nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., które dawałyby podstawy do wyłączenia od rozpoznania spraw wskazanych we wniosku. W ocenie Sądu prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, zatem wniosek o wyłącznie sędziego nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela bowiem pogląd wyrażany w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, iż skoro sędzia, którego przedmiotowy wniosek dotyczy, złożył oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do jego wyłączenia od rozpoznawania niniejszej sprawy i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o wyłączenie sędziego nie zasługuje na uwzględnienie (por. postanowienia NSA: z dnia 19 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 441/08; z dnia 12 maja 2010 r., sygn. akt I OZ 332/10, z dnia 13 lutego 2013 r., sygn. akt I OZ 89/13; dostępne w CBOSA: orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. art. 20 i art. 22 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło