VI SA/Wa 1004/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Sędziowie: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) Asesor WSA Paweł Gorajewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 12 sierpnia 2022 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Z. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] października 2021 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania o unieważnienie patentu europejskiego oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej "Urząd Patentowy") utrzymał w mocy swoje postanowienie z [...] maja 2021 r. o zawieszeniu postępowania w sprawie z wniosku A. P. sp. z o.o. z siedzibą w W. (obecnie Z. P. sp. z o.o. w W.) – dalej "Skarżąca", "Spółka", "Wnioskodawca" przeciwko Y. R. & D. C. Ltd. Z siedzibą w R., I. (dalej "Uprawniony", "Uczestnik") o unieważnienie patentu europejskiego na wynalazek pt. "Reżim dozowania w przypadku stwardnienia rozsianego" o numerze [...] do czasu prawomocnego zakończenia toczącego się przed Europejskim Urzędem Patentowym postępowania sprzeciwowego dotyczącego patentu europejskiego o numerze [...]. Jako podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia wskazano art. 138 § 1 pkt 1 i art. 144 w związku z art. 127 § 3 k.p.a. oraz w związku z art. 256 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 324 - dalej p.w.p.) Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu [...] listopada 2020 r. do Urzędu Patentowego RP wpłynął wniosek A. P. sp. z o.o. z siedzibą w W. o unieważnienie patentu europejskiego na wynalazek pt. "Reżim dozowania w przypadku stwardnienia rozsianego" o numerze [...] udzielonego na rzecz Y. R. & D. C. Ltd. z siedzibą w R., I. Wnioskodawca jako podstawę prawną żądania wskazał art. 2 ust. 2 oraz art. 138 ust 1 lit. a-c w związku z art. 52 (1), art. 53 (c), art. 54, art. 56, art. 76 (1), art. 83 oraz art. 123 ust. 2 Konwencji o udzielaniu patentów europejskich oraz w związku z art. 89 ust. 1, art. 921 p.w.p. W odpowiedzi z dnia [...]marca 2021 r. Uprawniony wniósł o oddalenie wniosku. Uprawniony w piśmie z dnia 26 marca 2021 r. wniósł o zawieszenie postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. do czasu prawomocnego zakończenia postępowania prowadzonego przed Europejskim Urzędem Patentowym (dalej "EUP") w sprawie patentu europejskiego o numerze [...] w sprawie zmiany treści zastrzeżeń patentowych. Wnioskodawca w piśmie z dnia [...] maja 2021 r. nie wyraził zgody na zawieszenie przedmiotowego postępowania. W jego ocenie, postępowanie prowadzone przed EPO nie może stanowić przeszkody w prowadzeniu postępowania spornego. Postanowieniem z dnia [...] maja 2021 r. Urząd zawiesił przedmiotowe postępowanie do czasu prawomocnego zakończenia prowadzonego przed EPO postępowania sprzeciwowego dotyczącego patentu [...]. Urząd Patentowy w uzasadnieniu podkreślił, że zmiana zakresu i treści zastrzeżeń w postępowaniu sprzeciwowym ma bezpośredni wpływ na istnienie i zakres patentu, który obowiązuje w Polsce na skutek walidacji. Ponadto organ uznał, że w niniejszej sprawie zachodzą podstawy do zawieszenia postępowania, z uwagi na wydaną w dniu [...] stycznia 2014 r. decyzję Europejskiego Urzędu Patentowego, którą zmieniony został zakres ochrony spornego wynalazku. Organ wskazał, że decyzja ta jest nieprawomocna, bowiem wniesiono od niej odwołanie. W związku z powyższym, Urząd Patentowy uznał, że w tej sytuacji istnieje przeszkoda w prowadzeniu postępowania, gdyż rozpatrzenie podnoszonych w niniejszej sprawie zarzutów braku nowości i nieoczywistości, zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia innego organu (EPO/EUP). Dopiero w wyniku rozpatrzenia odwołania określony zostanie zakres ochrony spornego wynalazku, który w obecnym postępowaniu spornym będzie podstawą oceny ww. zarzutów. Urząd przy tym podkreślił, że istotą postanowienia nie jest sam fakt toczącego się postępowania przed Europejskim Urzędem Patentowym, ale wydana decyzja, która w obecnym brzmieniu wpływa na treść spornego wynalazku. Z jednej strony orzeczenie to, jako nieprawomocne, nie jest automatycznie wykonalne, ale z drugiej strony nie może być potraktowane jako nieistniejące w obrocie. Wnioskodawca pismem z dnia [...] czerwca 2021 r. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy i o uchylenie zaskarżonego postanowienia z [...] maja 2021r. Podniósł, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzi podstawa do zawieszenia postępowania, gdyż postępowanie sprzeciwowe prowadzone przed Europejskim Urzędem Patentowym, "w którym zgłoszono wnioski posiłkowe (auxHliary reguests), nie stanowi kwestii prejudycjalnej" w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. W jego ocenie zasadne jest przyjęcie wymogu co do zawieszenia uwzględniającego nie sam fakt złożenia wniosku o zmianę zastrzeżeń, a dopiero fakt wydania pierwszo-instancyjnej decyzji Europejskiego Urzędu Patentowego już zmieniającej treść zastrzeżeń. Uprawniony w odpowiedzi z dnia [...] sierpnia 2021 r. wniósł o oddalenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Podniósł, że przyszła decyzja Europejskiego Urzędu Patentowego, dotycząca ewentualnej zmiany treści zastrzeżeń patentu europejskiego wywoła skutek ex tunc na terytorium Polski. Podkreślił również, że w przypadku, gdy patent [...] zostanie utrzymany w mocy w zmienionej wersji, to ta zmieniona treść patentu [...], ustalona w postępowaniu sprzeciwowym będzie przedmiotem oceny przez Urząd Patentowy RP w niniejszym postępowaniu. Zwrócił także uwagę na fakt, iż jest poza jakąkolwiek dyskusją, że wydana w tym zakresie decyzja Europejskiego Urzędu Patentowego, może oznaczać, że patent zostanie utrzymany w mocy w zmienionej formie, a zatem rozstrzygnięcie w zawisłym przed EUP postępowaniu sprzeciwowym stanowi wskazane w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. "zagadnienie wstępne". Ponownie rozpoznając sprawę w oparciu o art. 256 ust. 1 p.w.p. Urząd Patentowy utrzymał w mocy decyzję z [...] maja 2021 r. Omawiając sprawę z punktu widzenia art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Urząd Patentowy doszedł do wniosku, że swoboda oceny organu administracji publicznej, ustalającego istnienie przesłanek zawieszenia postępowania administracyjnego sprowadza się w istocie wyłącznie do ustalenia, czy dane zagadnienie ma charakter prejudykatu (zagadnienia wstępnego), czy też nie. Analizując tę kwestię z punktu widzenia orzecznictwa NSA organ stwierdził, że zagadnienie wstępne dotyczy sytuacji, w której merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy będącej przedmiotem postępowania uzależnione jest od wcześniejszego rozstrzygnięcia zagadnienia materialnoprawnego, które z istoty swej należy do kompetencji innego organu administracyjnego lub sądu i nie było wcześniej prawomocnie przesądzone. Prejudycjalność zachodzi zatem tylko wtedy, gdy rozstrzygnięcie co do pewnej kwestii prawnej stanowi wiążącą przesłankę wydania decyzji w postępowaniu głównym. W ocenie organu w sprawie prawidłowo wydano postanowienie o zawieszeniu postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.. Zdaniem Urzędu Patentowego zmiana w Europejskim Urzędzie Patentowym zastrzeżeń patentowych będzie miała wpływ na postępowanie sporne przed Urzędem Patentowym RP. Taka zmiana bowiem dotyczy zakresu ochrony spornego patentu. W przypadku zmiany zastrzeżeń patentu przez EUP patent "walidowany" w Polsce będzie miał inny zakres ochrony. W konsekwencji błędne są twierdzenia wniosku, że decyzja EUP nie będzie miała wpływu na postępowanie przed UPRP. W sytuacji bowiem wydania przez EUP w kolejnej instancji decyzji utrzymującej patent [...] w zmienionej wersji, to właśnie zmieniona wersja (ze zmienionymi zastrzeżeniami) będzie podlegała ocenie w niniejszym postępowaniu sprzeciwowym. Tym samym rozstrzygnięcie przez EUP kwestii związanej ze zmianą zastrzeżeń spornego patentu stanowi zagadnienie wstępne, bowiem od niego będzie zależało rozstrzygnięcie postępowania o unieważnienie spornego patentu w postępowaniu przed UPRP. Według organu dopiero po wydaniu prawomocnego orzeczenia przez Europejski Urząd Patentowy, Urząd Patentowy RP będzie miał pełną wiedzę na temat zakresu ochrony spornego patentu, która jest określona poprzez zastrzeżenia. Zdaniem organu istnieje bezpośredni i ścisły związek pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy przez EUP a niniejszym postępowaniem, ponieważ jakakolwiek zmiana zastrzeżeń w patencie europejskim wpływa na zakres ochrony patentu chronionego w Polsce. Ponadto, w ocenie Urzędu Patentowego trudno jest uzależnić możliwość zawieszenia postępowania od toku instancji, w którym możliwe jest rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego. Istotną kwestią pozostaje jedynie istnienie zagadnienia wstępnego względem prowadzonego postępowania a nie to, czy w pierwszej czy drugiej instancji zostanie ono rozpatrzone. Ustosunkowując się do cytowanych przez Skarżącego wyroków w sprawach prowadzonych przez WSA w Warszawie o sygnaturach: VI SA/Wa 939/18 i VI SA/Wa 940/18 organ wskazał, że zostały one wydane w innym stanie faktycznym, a mianowicie po uprzedniej zmianie treści zastrzeżeń w pierwszej instancji przez EUP. W treści tych wyroków nie znajdują się tezy wykluczające zawieszenie postępowania na wcześniejszym etapie. Oba wyroki wskazują jednoznacznie, że "dopiero po wydaniu przez EPO prawomocnej decyzji w sprawie ww. patentu europejskiego możliwe będzie merytoryczne rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy bez narażania się na wzruszenie decyzji wydanej w tej sprawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a." Podsumowując swoje stanowisko organ podkreślił, że zgadza się z twierdzeniem Uprawnionego zawartym w odpowiedzi na wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym wskazał, że "kontynuowanie niniejszego postępowania może doprowadzić do niedopuszczalnej sytuacji, w której EUP i UPRP mogłyby wydać sprzeczne ze sobą rozstrzygnięcia. Dla przykładu, jedną z teoretycznych możliwości jest oddalenie przez UPRP wniosku o unieważnienie w całości i tym samym utrzymanie patentu w mocy, zaś EUP może teoretycznie utrzymać patent w zmienionej treści. W takim przypadku decyzja UPRP odnosiłaby się do nieistniejącego prawa. Jedynym sposobem na uniknięcie takiego "chaosu prawnego" jest zawieszenie niniejszego postępowania do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia przez EUP w kwestii patentu [...]. Ponadto Urząd Patentowy podkreślił, że jest uprawniony orzec w sprawie unieważnienia patentu jedynie wówczas, gdy możliwe jest samodzielnie przeanalizowanie wszystkich przesłanek zawartych we wniosku o unieważnienie. Wystarczy, że zaistnieje jedna kwestia stanowiąca prejudykat a organ obligatoryjnie musi zawiesić postępowanie , a taka sytuacja ma miejsce w przedmiotowej sprawie, gdyż niepewny jest zakres ochrony spornego prawa określony zastrzeżeniami patentowymi, które mogą zostać zmienione. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie podniesiono zarzuty naruszenia: a) art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w zw. z w zw. z art. 256 ust. 1 i art. 921 p.w.p. i w zw. z art. 6 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o dokonywaniu europejskich zgłoszeń patentowych poprzez błędne przyjęcie, że w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka obligatoryjnego zawieszenia postępowania, podczas gdy właściwa wykładnia i zastosowanie przepisu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. winna prowadzić do wniosku o braku podstaw do takiego zawieszenia; b) art. 7, art. 8, art. 11, art. 77, art. 80, art. 107 § 3 w zw. z art. 126 k.p.a. w zw. z art. 256 ust. 1 p.w.p., poprzez brak wszechstronnego, dokładnego i wyczerpującego rozpoznania sprawy oraz nieuwzględnienia okoliczności istotnych dla zastosowania przepisów prawa materialnego, w tym: - błędne przyjęcie, że złożenie wniosków ewentualnych przez właściciela patentu w postępowaniu przed Europejskim Urzędem Patentowym ("EUP") stanowi wystarczającą podstawę do zawieszenia postępowania, podczas gdy złożenie takich wniosków leży w wyłącznej gestii właściciela patentu (zainteresowanego zawieszeniem postępowania i przedłużeniem monopolu) i nie wpływa bezpośrednio na zakres patentu ani nie tworzy nowego stanu prawnego uzasadniającego zawieszenie postępowania; - nieodróżnienie stanu hipotetycznej możliwości wydania przez EUP określonej decyzji od stanu, w którym taka decyzja faktycznie zaistniała w obrocie i mogłaby stanowić podstawę do jakichkolwiek rozważań nad przesłankami z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.; - niewyjaśnienie przyczyn odejścia od ugruntowanego orzecznictwa zgodnie z którym to, że równolegle w toku jest sprawa sprzeciwowa przed EUP samo w sobie nie uzasadnia zawieszenia postępowania przed organem w przedmiocie unieważnienia patentu;  - nieuwzględnienie dominującej w judykaturze ścisłej wykładni "zagadnienia wstępnego" o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.; - niewzięcie pod uwagę, że zaskarżone postanowienie prowadzi do nieuprawnionego różnicowania sytuacji prawnej właścicieli patentów krajowych (które można egzekwować i unieważnić) oraz właścicieli patentów europejskich (które można egzekwować lecz nie można ich unieważnić z uwagi na zawieszenie); - niewzięcie pod uwagę, że zawieszenie postępowania w okolicznościach niniejszej sprawy w istocie prowadzi do pozbawienia organu i Skarżącego prawa do uzyskania decyzji administracyjnej oraz do nieuprawnionego i sprzecznego z interesem społecznym sztucznego przedłużania monopolu patentowego; - które to uchybienia miały wpływ na wynik sprawy, ponieważ doprowadziły organ do błędnego wniosku o tym, że należy zawiesić postępowanie, podczas gdy nie zachodziły ku temu przesłanki. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu skarżonego postanowienia. Uczestnik postępowania - Uprawniony wniósł o oddalenie skargi. W piśmie procesowym z [...] maja 2022 r. Skarżąca podniosła, że w dniu [...] grudnia 2021 r. EUP wydał w postępowaniu sprzeciwowym nieprawomocną decyzję o unieważnieniu patentu w całości. Zdaniem Skarżącej nieprawomocna decyzja o unieważnieniu patentu przez EUP uzasadnia dalsze prowadzenie postępowania krajowego po to, aby nie przedłużać nieuprawnionego monopolu patentowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje; Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy Urząd Patentowy postąpił prawidłowo zawieszając postępowanie w sprawie o unieważnienie patentu europejskiego na wynalazek pt. "Reżim dozowania w przypadku stwardnienia rozsianego" o numerze [...] do czasu prawomocnego zakończenia toczącego się przed Europejskim Urzędem Patentowym postępowania sprzeciwowego dotyczącego patentu europejskiego o numerze [...]. Należało zatem rozważyć czy w sprawie tej wystąpiło zagadnienie wstępne, skutkujące koniecznością zawieszenia przez organ postępowania, czy też takiego zagadnienia nie było, a co za tym idzie – wydanie postanowienia o zawieszenia postępowania było zbędne i rozstrzygnięcie sprawy powinno być dokonane przez Urząd w ramach postępowania toczącego się wyłącznie przed tym organem, jak uważała Skarżąca. Przepis art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. stanowi, że organ administracji publicznej zawiesza postępowanie gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Nie budzi wątpliwości Sądu, że instytucja "zawieszenia postępowania" nie została uregulowana przez ustawodawcę w ustawie Prawo własności przemysłowej. Nieuregulowanie powyższej kwestii w przepisach p.w.p. (a zatem również w tytule VII odnoszącym się do postępowania spornego) powoduje, że w tej materii stosuje się "odpowiednio" przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, co wynika z treści art. 256 ust. 1 p.w.p., który stanowi: do postępowania spornego przed Urzędem Patentowym w sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. W sytuacji, w której sama norma prawna narzuca zastosowanie przepisu prawnego lub przepisów prawnych należących do innej instytucji prawnej użycie formuły "odpowiedniego stosowania przepisu" nakazuje aby interpretator uwzględnił ewentualnie powstające różnice między instytucjami do których należy przepis odsyłający czy/i odesłania. Nie musi to oznaczać jego zastosowania wprost lecz może zaistnieć konieczność wprowadzenia odpowiednich modyfikacji przepisu odesłania. Innymi słowy, uwzględnienie odrębności może prowadzić do zastosowania danego przepisu w następujących konfiguracjach: a) wprost b) z odpowiednią zmianą c) bądź wreszcie może prowadzić do uznania, że dany przepis nie ma w ogóle zastosowania. W rozpatrywanej sprawie "odpowiednie stosowanie" oznacza konieczność respektowania specyfiki postępowania prowadzonego przez Urząd Patentowy w trybie spornym. Kwestie związane z instytucją obligatoryjnego zawieszenia postępowania administracyjnego, w tym również samo pojęcie zagadnienia wstępnego, zostały szeroko omówione w literaturze przedmiotu, a zwłaszcza w orzecznictwie sądów administracyjnych. Według poglądu zawartego w wyroku NSA z 23 stycznia 2014 r., sygn. akt II OSK 1980/12, zgodnie z którym: "Z zagadnieniem wstępnym w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. mamy do czynienia wówczas, gdy ziszczone są cztery elementy: po pierwsze, zagadnienie to wyłania się w toku postępowania administracyjnego; po wtóre, jego rozstrzygnięcie należy do innego organu lub sądu; po trzecie, wymaga ono "uprzedniego" rozstrzygnięcia, tzn. musi poprzedzać rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji; po czwarte, istnieje zależność między uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji". Natomiast, jeśli chodzi o sam charakter zagadnienia wstępnego, warto przytoczyć wyrok NSA z dnia 20 lutego 2014 r. o sygn. akt I OSK 1789/12, LEX nr 1494705, zgodnie z którym: "Przez pojęcie "zagadnienia wstępnego" należy rozumieć kwestie prawne, które albo ujawniły się w toku postępowania i dotyczą istotnej dla sprawy przesłanki decyzji lub postanowienia albo z przepisów prawa materialnego wynika wprost konieczność rozstrzygnięcia danej kwestii prawnej. Zagadnienie wstępne musi wpływać na rozstrzygnięcie sprawy, w której toczy się postępowanie "główne", ponadto musi zachodzić bezpośredni związek pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy, będącej przedmiotem postępowania administracyjnego a zagadnieniem wstępnym." (por. wyrok NSA z: 10 kwietnia 2013 r. sygn. akt II GSK 73/12 i II GSK 75/12, 30 marca 2017 r. sygn. akt II GSK 1412/15; 18 maja 2016 r. sygn. akt II GSK 2738/14; opubl.: orzeczenia.nsa.gov.pl). Przenosząc te rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że wbrew zarzutom skargi Urząd Patentowy nie naruszył prawa, akceptując stanowisko, że istnieje bezpośredni i ścisły związek pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy przez EUP a niniejszym postępowaniem, ponieważ:"(...) fakt zmiany zakresu i treści zastrzeżeń w postępowaniu sprzeciwowym przed EUP, wpływa bezpośrednio na istnienie oraz zakres niniejszego patentu, który obowiązuje w Polsce na skutek tzw. "walidacji". Zgodnie bowiem z art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o dokonywaniu europejskich zgłoszeń patentowych oraz skutkach patentu europejskiego w Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli w wyniku rozpatrzenia sprzeciwu przez EUP patent europejski zostanie zmieniony, uprawniony, w terminie trzech miesięcy od daty opublikowania przez EUP zmienionego patentu, jest zobowiązany złożyć w Urzędzie Patentowym RP tłumaczenie patentu europejskiego na język polski. Niespełnienie tego wymagania, zgodnie z art. 6 ust. 4 ww. ustawy, skutkuje nieważnością patentu europejskiego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej od daty jego udzielenia. W wypadku unieważnienia przez EUP spornego patentu, postępowanie przed Urzędem Patentowym RP stałoby się bezprzedmiotowe, albowiem patent europejski utraciłby moc. Natomiast w wypadku utrzymania patentu w formie zmienionej zaistnieje konieczność powtórzenia niektórych lub wszystkich dotychczas przeprowadzonych czynności postępowania (zmieni się przedmiot tego postępowania) albo wręcz konieczność umorzenia dotychczasowego postępowania i wszczęcia ponownej procedury dotyczącej zmienionego patentu europejskiego. Nie można wykluczyć też sytuacji, w której oba orzeczenia będą ze sobą sprzeczne, t.j. kiedy Urząd Patentowy RP utrzyma w mocy sporny patent w zakresie w jakim został walidowany a EUP utrzyma ten sam patent w formie zmienionej. W konsekwencji, po złożeniu tłumaczenia zmienionego patentu w Urzędzie Patentowym RP, na terytorium Polski obowiązywałyby dwa prawa o różnym zakresie ochrony. Może też dojść do sytuacji, kiedy Urząd Patentowy RP unieważni niniejszy patent, a EUP utrzyma go w formie zmienionej. Będzie to stanowiło podstawę do rozważenia przez uprawnionego zasadności podjęcia działań mających na celu wzruszenie decyzji UPRP, w zależności od tego, na jakim etapie postępowania polskiego zostanie wydane rozstrzygnięcie w EUP. Jedynym rozwiązaniem, które mogłoby eliminować ryzyko zaistnienia w obrocie sprzecznych rozstrzygnięć jest zawieszenie niniejszego postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w tożsamej sprawie przed EUP." Zacytowany wyżej przez Sąd fragment uzasadnienia postanowienia organu z dnia [...] maja 2021 r. ewidentnie świadczy o tym, że rację ma Urząd Patentowy, że dopiero po wydaniu przez EUP prawomocnej decyzji w sprawie patentu europejskiego możliwe będzie merytoryczne rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy bez konieczności sięgania po nadzwyczajne instrumenty prawne służące do wzruszania decyzji ostatecznych. Nie można zatem podzielić twierdzeń Skarżącej, która podnosi, że w rozpoznawanej sprawie doszło do naruszenia przepisów art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w związu z art. 256 ust. 1 i art. 921 p.w.p. i w związku z art. 6 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o dokonywaniu europejskich zgłoszeń patentowych oraz art. 7, art. 8, art. 11, art. 77, art. 80, art. 107 § 3 w zw. z art. 126 k.p.a. w zw. z art. 256 ust. 1 p.w.p., Stanowisko Skarżącej zawarte w skardze oraz w pismach procesowych, w ocenie Sądu stanowi niezasadną polemikę ze słusznym poglądem Urzędu Patentowego, że w niniejszej sprawie wyłoniło się zagadnienie wstępne dotyczące istoty patentu jakim jest jego zakres oraz ważność i dlatego zasadne było zawieszenie postępowania w oparciu o art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. Sprawa została – na postawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a., rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Z tych względów Sąd uznał, że zarzuty skargi nie znajdują oparcia w przepisach prawa, a biorąc dodatkowo pod uwagę, że Sąd nie dostrzegł takich naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy – skargę należało oddalić. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.