VI SA/Wa 1100/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka Sędziowie Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędzia WSA Danuta Szydłowska (spr.) Protokolant Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi S. w Z. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu ofert na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia na rzecz skarżącego S. w Z. kwotę 450 (czterysta pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2010 roku Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia, na podstawie art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania S. w Z. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2010 r. nieuwzględniającą odwołania wniesionego przez S. w Z. od rozstrzygnięcia postępowania przeprowadzonego w trybie konkursu ofert w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ratownictwo medyczne, w zakresie: świadczenia udzielane przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego oraz świadczenia udzielane przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego na obszarze Rejonu operacyjnego nr [...]. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wyjaśnił, iż [...] Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia w dniu [...] stycznia 2010 r. ogłosił konkurs ofert w sprawie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej na okres od dnia [...] kwietnia 2010 r. do dnia [...] grudnia 2011 r. w rodzaju ratownictwo medyczne, w zakresie: świadczenia udzielane przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego oraz świadczenia udzielane przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego, na obszarze: [...] Rejon operacyjny nr [...] -Miasto i Gmina [...]. W postępowaniu wpłynęły 2 oferty: N. w L., oraz S. w Z. Komisja konkursowa w części jawnej postępowania konkursowego dokonała weryfikacji złożonych ofert pod względem spełnienia przez oferentów warunków formalnych. Wezwała w dniach [...] i [...] lutego 2010 r. N. do usunięcia braków formalnych w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia oferty, m.in. w postaci korekty czasu pracy kierowców w specjalistycznym zespole ratownictwa medycznego oraz korekty nieprawidłowej odpowiedzi w ankiecie na pytanie dotyczące czasu pracy lekarzy medycyny ratunkowej. Natomiast w dniu [...] lutego 2010 r. wezwała S. w Z. do usunięcia braków formalnych w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia oferty, poprzez złożenie dokumentów potwierdzających stosowne kompetencje kierowców bądź ratowników-kierowców oraz korekty odpowiedzi w ankiecie dotyczącej certyfikatu ISO. Pismem z dnia [...] lutego 2010 r. pełnomocnik N. Spółka z o.o., poinformował, iż w związku z wypowiedzeniem z dniem [...] stycznia 2010 r. umowy najmu pomieszczeń znajdujących się w Z. przy ul. K. przeznaczonych na działalność podstawowych i specjalistycznych zespołów ratownictwa medycznego spółka będzie korzystała z pomieszczeń przy ul. K. do dnia [...] lutego 2010 r. oraz uzyskał tytuł prawny do pomieszczeń przy ul. D. w Z. Zgodnie z § 6 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia [...] grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłoszenia o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zaproszenia do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań (Dz. U. Nr 273, poz. 2719 ze zm.), zespół kontrolujący, powołany przez komisję konkursową, w celu potwierdzenia prawdziwości i prawidłowości danych zawartych w ofertach, w dniu [...] lutego 2010 r. przeprowadził kontrolę obydwu oferentów biorących udział w przedmiotowym postępowaniu, przy czym odnośnie oferenta N. kontrola obejmowała lokal przy ul. K. oraz ul. D. Na podstawie złożonych i wczytanych zapytań ofertowych i ankiet biorących udział w postępowaniu, system komputerowy Narodowego Funduszu Zdrowia wygenerował automatycznie "Ranking otwarcia z propozycjami Funduszu". N. uzyskał 195,00 pkt natomiast drugi z oferentów biorących udział w postępowaniu uzyskał 160,00 pkt. Następnie obaj oferenci biorący udział w postępowaniu, w celu uzgodnienia najkorzystniejszej ceny za udzielane świadczenia opieki zdrowotnej oraz liczby planowanych do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, zostali zaproszeni do negocjacji, które przeprowadzone zostały w dniu [...] lutego 2010 r. i zakończyły się podpisaniem protokołu końcowego z negocjacji. W części niejawnej postępowania komisja konkursowa dokonała ostatecznej oceny i porównania ofert, S. w Z. uzyskał łącznie 162,50 pkt., natomiast N. otrzymał w sumie 195,00 pkt. W dniu [...] lutego 2010 r. nastąpiło rozstrzygnięcie postępowania konkursowego wybrana zaś została oferta N jako korzystniejsza. W odwołaniu od rozstrzygnięcia postępowania S. w Z. zarzucił naruszenie: 1) przepisów ustawy o świadczeniach tj.: a) art. 134 poprzez naruszenie obowiązku zapewnienia równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji, b) art. 147 poprzez naruszenie zasady jawności oraz niezmienności kryteriów oceny w toku postępowania, c) art. 148 poprzez niezastosowanie w odniesieniu do oceny ofert złożonej przez N. kryterium ciągłości udzielania świadczeń, d) art. 149 ust. 1 pkt 2 oraz pkt 7 poprzez nieodrzucenie oferty złożonej przez N., a zawierającej nieprawdziwe informacje oraz niespełniającej wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz warunków określonych przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3. 2) ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. 2001 Nr 112, poz. 1198) to jest art. 4 ust. 1 pkt 5, w zw. z art. 5 ust. 2 i 3 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a i b poprzez odmowę dostępu do informacji publicznej w zakresie przedstawionych przez oferenta tj. N. z siedzibą w L, ul. L. dokumentów, a w konsekwencji uniemożliwienie zapoznania się z nimi oraz zweryfikowania ich prawidłowości. 2) ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U 2007, Nr 14, poz. 89) tj.: a) art. 14 ust. 2 w zw. z art. 12 poprzez dokonanie zmiany w zakresie udzielanych świadczeń zdrowotnych przez N. poprzez zmianę miejsca świadczenia usług przed terminem uzyskania przez decyzję o wpisie zmian w rejestrze z dnia [...] lutego 2010 r. (znak: [...]) waloru ostateczności, b) art. 15 ust. 5 w postaci zaniechania przez organ prowadzący rejestr wykreślenia działalności podstacji P. w sytuacji niepodjęcia działalności w tym zakresie w terminie 3 miesięcy od dnia wpisu do rejestru po uprzednim wyznaczeniu terminu podjęcia tej działalności. Jednocześnie w powyższym odwołaniu wniósł o: * wydanie decyzji administracyjnej uwzględniającej odwołanie oraz ponowne przeprowadzenie postępowania w sprawie udzielania świadczeń zdrowotnych w zakresie ratownictwa medycznego, * odrzucenie oferty N. na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 2 oraz pkt 7 ustawy o świadczeniach . Decyzją z dnia [...] marca 2010 r. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia oddalił odwołanie nadając decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. W odwołaniu od powyższej decyzji wniesionym do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, S. w Z. ponowił swoje zarzuty dodatkowo podnosząc zarzut nieważności oferty ze względu na zaniechanie przez organ prowadzący rejestr wykreślenia działalności podstacji P. w sytuacji niepodjęcia działalności w tym zakresie w terminie 3 miesięcy od dnia wpisu do rejestru po uprzednim wyznaczeniu terminu podjęcia tej działalności na podstawie art. 15 ust. 5 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej oraz zarzut naruszenia prawa procesowego tj. art. 6, art. 7 w zw. z art. 77 § 1, art. 80, art. 8, art. 10 § 1, 107 § 1 i 3, art. 108 § 1 k.p.a. W konkluzji S. w Z. wniósł o wydanie decyzji administracyjnej uwzględniającej odwołanie oraz ponowne przeprowadzenie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń zdrowotnych w zakresie ratownictwa medycznego oraz wstrzymanie natychmiastowego wykonania kwestionowanej decyzji, ewentualnie jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu odwołujący wskazał nadto, iż dokonano rozstrzygnięcia konkursu ofert nie dysponując informacją o prawach do nowego lokalu, jednocześnie wiedząc, że z dniem [...] lutego 2010 r. N. utraci uprawnienia do lokalu przy ul. K. w Z. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wskazał, iż wynika z art. 154 ust. 1 i art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach przedmiotem rozstrzygania dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu oraz Prezesa Funduszu jest badanie naruszenia interesu prawnego odwołującego się wskutek naruszenia zasad postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Prezes, badając prawidłowość decyzji wydanej w I instancji, powinien mieć na względzie również kontrolę prawidłowości postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Przedmiot badania organów obu instancji jest zatem skonkretyzowany do określonego podmiotu (odwołującego się) i do określonych czynności komisji, podejmowanych w stosunku do tego podmiotu. Oznacza to, iż organy obu instancji nie prowadzą ponownie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, lecz jedynie rozpoznają sprawę w odniesieniu do konkretnego podmiotu i konkretnych czynności. Wskazał, że oferenci przystępujący do postępowania w sprawie zawarcia umów prowadzonego w trybie konkursu ofert, oprócz wymagań wynikających z przepisów prawa powszechnie obowiązującego, powinni spełniać wymagania określone przez Prezesa Funduszu, na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach, tj. w : 1) zarządzeniu Nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej ze zm.; 2) zarządzeniu Nr [...] z dnia [...] października 2009 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju ratownictwo medyczne. Ocena ofert w niniejszej sprawie następowała w oparciu o zarządzenie nr [...] Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] listopada 2009 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej ze zm. Po analizie całości zgromadzonej dokumentacji Prezes stwierdził, iż w/w postępowanie przeprowadzone zostało zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 134 ustawy o świadczeniach. Fundusz zapewnił równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy, w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem udostępnione zostały oferentom na takich samych zasadach. Odwołujący mógł i powinien zapoznać się z warunkami wymaganymi od świadczeniodawców, które były dla wszystkich biorących w nim udział jednakowe. Organ stwierdził, iż uwagi dotyczące warunków wymaganych od świadczeniodawców mogą być zgłaszane na etapie konsultacji takich projektów, natomiast ustalone przez Prezesa Funduszu są wiążące w danym postępowaniu. Zwrócił uwagę na fakt, iż każdy ze świadczeniodawców biorących udział w postępowaniu składa stosowne oświadczenie, iż zapoznał się z warunkami postępowania dotyczącymi zawierania umów i nie zgłasza do nich zastrzeżeń oraz przyjmuje je do stosowania. Oświadczenie o powyższej treści zostało złożone przez obydwu oferentów biorących udział w przedmiotowym postępowaniu. Prezes NFZ przytoczył treść art. 148 ustawy o świadczeniach określający zakres porównania ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Wskazał, iż kryteria oceny ofert zostały określone w zarządzeniu Nr [...] Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] listopada 2009 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej ze zm. Szczegółowe parametry kryteriów oceny, o których mowa powyżej oraz wagę poszczególnych kryteriów w ocenie łącznej, w odniesieniu do świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ratownictwo medyczne, określone zostały w tab. 1.9.3 załącznika nr 1 do zarządzenia w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w stosunku do zakresu: świadczenia udzielane przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego, natomiast w tab. 1.9.1 w/w załącznika w odniesieniu do zakresu: świadczenia udzielane przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego. Sposób oceny ofert pod względem kryterium ceny, dla wszystkich rodzajów i zakresów świadczeń opieki zdrowotnej, określono w załączniku nr 2 do w/w zarządzenia. Załącznik nr 1 w w/w tabelach szczegółowo wskazuje parametry kryteriów oceny ofert oraz ich wagi punktowe. Ocena punktowa poszczególnych kryteriów oceny ofert dokonywana jest automatycznie przez system komputerowy Funduszu, na podstawie listy ankiet wypełnianych przez Oferenta podczas składania oferty, dotyczących danego kryterium. Wartość punktowa pozycji oferty w danym kryterium wynika z sumowania punktów uzyskanych w poszczególnych pytaniach ankietowych na podstawie udzielonej przez Oferenta odpowiedzi i ustalonej punktacji danej odpowiedzi. Brane są pod uwagę wszystkie pytania z ankiet dotyczących danego kryterium Jak wynika z "Rankingu końcowego" z dnia [...] lutego 2010 r. oferta złożona przez odwołującego w końcowej ocenie punktowej oferty uzyskała łącznie 162,50 pkt, tj. o 32,5 pkt mniej niż oferent, którego oferta została wybrana. Prezes wyjaśnił, iż obie oferty zostały porównane zgodnie z wszystkimi kryteriami określonymi w art. 148 ustawy i kryterium różnicującym było kryterium jakości i kryterium cenowe oceny ofert. Podkreślił, iż z analizy zgromadzonej podczas postępowania dokumentacji wynika, iż komisja konkursowa stosowała szczegółowe warunki oceny ofert w ramach poszczególnych kryteriów oceny ofert do omawianego rodzaju świadczeń opieki zdrowotnej, oceniając w sposób obiektywny wszystkie złożone oferty. Powyższe warunki oceny były jawne i nie podlegały zmianie w toku postępowania w związku, z czym nie doszło do naruszenia art. 148 ustawy o świadczeniach. Odnosząc się do zarzutów dotyczących nie posiadania przez N. lokalu stanowiącego miejsce wyczekiwania zespołów ratownictwa medycznego w Z., Prezes podniósł , iż jak wynika z dokumentacji postępowania, na dzień złożenia oferty, tj.: na dzień [...] stycznia 2010 r. posiadał on lokal przeznaczony na miejsce wyczekiwania zespołów ratownictwa medycznego w Z. co zostało potwierdzone podczas kontroli. Nadto złożył oświadczenie o posiadaniu tytułu prawnego do korzystania z lokalu, w którym będą udzielane świadczenia i przedłożył aktualny wpis do rejestru zakładów opieki zdrowotnej dokonany przez Wojewodę. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego wątpliwości, co do sposobu uzyskania certyfikatu ISO Prezes zauważył, iż sposób jego nadania nie jest przedmiotem badania przez Fundusz, albowiem nie ma on uprawnień do kwestionowania sposobu nadania certyfikatu ISO przez niezależny podmiot certyfikujący. Prezes nie zgodził się także z twierdzeniem odwołującego, że ma znaczenie, iż N. w zgłoszonym lokalu nigdy nie świadczył usług zdrowotnych, nie stacjonowały w tym miejscu zespoły ratownictwa medycznego ponadto nigdy nie świadczył usług na terenie Zduńskiej Woli wobec czego nie gwarantuje należytego wykonania zawartej umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ratownictwo medyczne albowiem zgodnie z § 2 ust. 1, pkt 5 zarządzenia w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju ratownictwo medyczne, miejsce wyczekiwania zespołów ratownictwa medycznego, nie jest miejscem udzielania świadczeń opieki zdrowotnej. Odnosząc się do zarzutu, iż oferent wybrany w przedmiotowym postępowaniu nie spełnił wszystkich niezbędnych kryteriów gwarantujących prawidłowe i rzetelne wykonywanie świadczeń opieki zdrowotnej w omawianym zakresie, ponieważ w piśmie z dnia [...] marca 2010 r. skierowanym do Dyrektora S. w Z., zaproponował zatrudnienie pracowników odwołującego zatrudnionych w jednostce ratownictwa medycznego, Prezes NFOZ podniósł, iż z "Wykazu personelu" zamieszczonego w Formularzu ofertowym RTM wynika, iż spełniał on na dzień złożenia oferty wymagane warunki w zakresie wykształcenia, kwalifikacji i doświadczenia personelu oraz wymaganego czasu pracy poszczególnych grup zawodowych zespołu ratownictwa medycznego. Prezes stwierdził, iż odwołujący nie składał, ani w trakcie postępowania konkursowego, ani po jego zakończeniu, wniosku o udostępnienie informacji publicznej stanowiącej oferty uczestników postępowania konkursowego, w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej a zatem Fundusz nie mógł naruszyć przepisów w/w ustawy. Oferenci byli w należyty sposób informowani o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogły mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego, mogli wziąć czynny udział w każdym etapie postępowania, a przed wydaniem decyzji Fundusz umożliwił odwołującemu wypowiedzenie się co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów. Udostępnił także oferentowi jego oferty do wglądu. Natomiast, zdaniem Prezesa, oferty konkurentów zawierające dane wrażliwe, wyłączone z ujawniania przez przepisy szczególne w zakresie ochrony danych osobowych oraz tajemnicy handlowej przedsiębiorstwa nie mogły zostać udostępnione odwołującemu. Prezes NFOZ, odnosząc się do zarzutu nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności szeroko wywodził, iż brak wykonania decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Funduszu i niezawarcie obowiązującej od 1 kwietnia 2010 r. umowy z Oferentem wybranym podczas przedmiotowego postępowania doprowadziłoby do niezabezpieczenia świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ratownictwo medyczne, w zakresie: świadczenia udzielane przez podstawowe zespoły ratownictwa medycznego oraz specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego na obszarze Rejonu operacyjnego nr [...]. Odnosząc się do zarzutu, iż F. nie posiada w miejscu wyczekiwania dyspozytorni wyposażonej w środki łączności telefonicznej i radiowej, oraz że podany numer telefonu jednostki organizacyjnej nie jest prawdziwy organ podniósł, że zagadnienie łączności badane jest przy ocenie oferty w kilku aspektach, tj. posiadania aktywnego łącza umożliwiającego przyjmowanie powiadomień z centrów powiadamiania ratunkowego, posiadania wyposażenia ofertowanych środków transportu w środki łączności oraz posiadania systemu nadzoru obiektów mobilnych w oparciu o monitoring satelitarny, co znajduje swoje uzasadnienie w załączniku nr 3 do zarządzenia w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju ratownictwo medyczne. Na podstawie analizy dokumentów złożonych w ofercie przez N., jak i przeprowadzonej, w dniu [...] lutego 2010 r. kontroli u oferenta, komisja nie stwierdziła, aby nie spełniał on wyżej wymienionych warunków w dniu złożenia oferty. Oferent do swojej oferty dołączył także Pozwolenie Radiowe Nr [...] wydane przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w dniu [...] marca 2009 r. (ważne do dnia [...] lutego 2019 r.) na używanie radiowych urządzeń nadawczych lub nadawczo-odbiorczych pracujących w służbie radiokomunikacyjnej ruchomej lądowej typu dyspozytorskiego. Prezes stwierdził nadto, iż odpowiedzialnym za zapewnienie, aby centrum powiadamiania ratunkowego lub podmiot, któremu zlecono to zadanie do dnia [...] grudnia 2011 r., przyjmował zgłoszenia z numeru alarmowego 112 i przekierowywał je do właściwej jednostki pogotowia ratunkowego jest wojewoda. Prezes nie podzielił także zarzutu naruszenia przez komisję konkursową Planu Działania Systemu Państwowe Ratownictwo Medyczne dla Województwa [...] wywodząc, iż postępowanie konkursowe zostało zgodnie z tym Planem zgłoszone. Odnosząc się do wywodów odwołującego, iż utraci on pozyskane dofinansowanie Prezes podniósł, iż ryzyko finansowe związane z prowadzeniem zakładu opieki zdrowotnej obciąża bezpośrednio świadczeniodawcę, a nie Fundusz działający w imieniu i na rzecz osób ubezpieczonych oraz osób uprawnionych do świadczeń. Zdaniem organu zarówno na etapie części jawnej konkursu, jak i niejawnej oferta N., jaki i oferta S. w Z.- były rozpatrywane na tych samych zasadach, zgodnie z przepisami prawa powszechnie obowiązującego, jak i przepisami wydanymi na ich podstawie przez Prezesa Funduszu w warunkach poszanowania zasady równego traktowania wszystkich oferentów. W obszernej skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego S. w Z. zwany dalej skarżącym, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, wstrzymania jej wykonania oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Podniósł zarzut naruszenia prawa procesowego tj. -art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie podjęcia działań mających na celu dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, a wobec tego również zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, * art. 80 k.p.a. poprzez zaniechanie dokonania oceny dowodów na podstawie całokształtu materiału dowodowego wyrażające się w pominięciu dowodu z dokumentów z których wynika, iż postępowanie konkursowe zostało dotknięte licznymi nieprawidłowościami, tj. dowodu z: decyzji W. z dnia [...] lutego 2010 r. o wpisie zmian w rejestrze, pisma H. Sp. z o.o. z dnia [...] stycznia 2010 r. stanowiącego wypowiedzenie umowy najmu lokalu przy ul. K. w Z., pisma N. z dnia [...] lutego 2010 r. do Dyrektora [...] Wojewódzkiego Oddziału NFZ, pisma N. z dnia [...] lutego 2010 r. do Dyrektora [...] Wojewódzkiego Oddziału NFZ wraz z załącznikami tj. certyfikatem jakości ISO z dnia [...] lutego 2010 r., decyzją o wpisie zmian w rejestrze ZOZ, schematem pomieszczeń oraz umową najmu lokalu w Z. przy ul. D. oraz postanowienia PPIS w Z. z dnia [...] lutego 2010 r., - art. 8 k.p.a. poprzez wydanie zaskarżonej decyzji pomimo braku wyjaśnienia budzącego wątpliwości stanu faktycznego, -art. 107 § 1 i 3 k.p.a. przejawiające się w zaniechaniu starannego uzasadnienia decyzji administracyjnej pod względem faktycznym i prawnym poprzez sporządzenie uzasadnienia decyzji obarczonej wadą wewnętrznej sprzeczności, polegającej na nie odrzuceniu oferty N. w sytuacji nieprzedstawienia dokumentów potwierdzających wpis do rejestru zakładów opieki zdrowotnej przed dniem rozstrzygnięcia postępowania konkursowego, pomimo przyznania konieczności takiego rozwiązania oraz nie odniesienie się do części zarzutów stawianych w odwołaniu, a także uznanie za prawidłowe stanowiska organu I instancji odmawiającego prawa dostępu do informacji publicznej w zakresie przedstawionych przez N. dokumentów ofertowych. * art. 16 k.p.a. w zw. z art. 130 § 1 k.p.a. w postaci dokonania rozstrzygnięcia w oparciu o nie ostateczną decyzję o wpisie zmian w rejestrze z dnia [...] lutego 2010 r. nie podlegającą wykonaniu w dniu rozstrzygnięcia konkursu, ze względu na bieg terminu do wniesienia odwołania, * art. 135 k.p.a. w związku z art. 108 § 1 k.p.a. poprzez nie uwzględnienie wniosku w przedmiocie o wstrzymanie natychmiastowego wykonania decyzji z dnia [...] marca 2010 r. pomimo wykazania prawdopodobieństwa wadliwości zaskarżonej decyzji organu I instancji narażając tym samym stronę postępowania na istotną szkodę. oraz zarzut naruszenie przepisów prawa materialnego tj.: - art. 134 poprzez naruszenie obowiązku zapewnienia równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji, * art. 147 poprzez naruszenie zasady jawności oraz nie zmienności kryteriów oceny w toku postępowania, - art. 148 poprzez nie zastosowanie w odniesieniu do oceny oferty złożonej przez N. kryterium ciągłości udzielania świadczeń, - art. 149 ust. 1 pkt 2, pkt 5 oraz pkt 7 poprzez nie odrzucenie oferty złożonej przez NZOZ Falck w wyniku złożonego odwołania, pomimo że zawierała nieprawdziwe informacje oraz nie spełniała wymaganych warunków określonych w przepisach prawa oraz warunków określonych przez Prezesa Funduszu na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3, jak również jej nieważności ze względu na zaniechanie przez organ prowadzący rejestr wykreślenia działalności podstacji P. w sytuacji nie podjęcia działalności w tym zakresie w terminie 3 miesięcy od dnia wpisu do rejestru po uprzednim wyznaczeniu terminu podjęcie tej działalności na podstawie art. 15 ust. 5 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej, a nadto naruszenie ustawy o zakładach opieki zdrowotnej z dnia 30 sierpnia 1991 r. (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 14, poz. 89 ze zm.), a mianowicie: - art. 14 ust. 2 i art. 12 w związku z art. 16 k.p.a. poprzez dokonanie rozstrzygnięcia w oparciu o decyzję o wpisie zmian w rejestrze z dnia 23 lutego 2010 r. w zakresie udzielanych świadczeń zdrowotnych przez N. poprzez zmianę miejsca świadczenia usług, przed terminem w jakim decyzja stała się ostateczna. W odpowiedzi na skargę Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona albowiem przy wydaniu zaskarżonej decyzji doszło do naruszenia przepisów prawa procesowego i naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jak stanowi art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych w art. 153 i 154. Według art. 154 ust. 1 ustawy świadczeniodawca biorący udział w postępowaniu może wnieść do dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia o rozstrzygnięciu postępowania, odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia postępowania. Odwołanie wniesione po terminie nie podlega rozpatrzeniu. Po rozpatrzeniu odwołania dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu wydaje decyzję administracyjną uwzględniającą lub oddalającą odwołanie (art. 154 ust. 3). Od decyzji dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu przysługuje odwołanie do Prezesa Funduszu. Odwołanie wnosi się za pośrednictwem dyrektora właściwego oddziału wojewódzkiego Funduszu (art. 154 ust. 4), które to odwołanie Prezes Funduszu, zgodnie z art. 154 ust. 6 ustawy rozpatruje, wydając w terminie 30 dni decyzję administracyjną. Na decyzję tę świadczeniodawcy przysługuje skarga do sądu administracyjnego (art. 154 ust. 8). Z orzecznictwa sądów administracyjnych wynikają już pewne ustalenia co do postępowania w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami, prowadzonego na podstawie ustawy o świadczeniach, jak i postępowania prowadzonego w związku z odwołaniami od orzeczeń komisji, powoływanych na podstawie art. 139 ust. 4 ustawy o świadczeniach. I tak, postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami, prowadzone na podstawie w/w ustawy nie jest postępowaniem administracyjnym w rozumieniu przepisów K.p.a. (por. postanowienie NSA z dnia 15 listopada 2006 r., sygn. akt II GSK 186/06, ONSA i WSA 2007/4/101). Sprawa o zawarcie umowy o udzielenie świadczenia staje się sprawą administracyjną z chwilą złożenia przez świadczeniodawcę odwołania od rozstrzygnięcia komisji (tak postanowienia NSA: - z dnia 14 lutego 2007 r., sygn. akt II GSK 330/06, LEX nr 325383, z dnia 14 czerwca 2007 r., sygn. akt II GSK 57/07, LEX nr 339681). Jednocześnie w orzecznictwie NSA podkreśla się odrębności przedmiotowego postępowania. W postanowieniu NSA z dnia 29 maja 2007 r., sygn. akt II GSK 37/07, LEX nr 351033, stwierdzono, że: "1. Odwołanie, o jakim mowa w art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. Nr 210, poz. 2135), nie jest odwołaniem w rozumieniu art. 127 § 1 k.p.a. 2. Decyzja Prezesa Funduszu wydana na podstawie art. 154 ust. 6 ustawy o świadczeniach nie jest decyzją, o jakiej mowa w art. 138 K.p.a. 3. Artykuł 154 ust. 8 ustawy o świadczeniach, który nie określa warunków, terminu ani sposobu wniesienia skargi do sądu administracyjnego, należy interpretować w ten sposób, że od decyzji Prezesa NFZ stronie służy skarga do sądu administracyjnego, ale jej wniesienie podlega zasadom określonym w Rozdziale 2 p.p.s.a., w tym przede wszystkim wymogowi wyczerpania przez stronę środków zaskarżenia, jakie służyły jej w postępowaniu administracyjnym przed Prezesem NFZ. 4. Jeżeli dopiero postępowanie przed Prezesem NFZ, o jakim mowa w art. 154 ust. 6 ustawy o świadczeniach, toczy się na podstawie przepisów K.p.a., to stronie tego postępowania przysługują od rozstrzygnięcia tego organu środki zaskarżenia przewidziane w tym kodeksie." Podobnie w postanowieniu NSA z dnia 14 lutego 2007 r., sygn. akt II GSK 370/06, LEX nr 326265 uznano, że: "Decyzja Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, podlegająca w myśl art. 154 ust. 8 ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. Nr 210, poz. 2135 ze zm.) zaskarżeniu do sądu administracyjnego, nie jest decyzją odwoławczą (decyzją organu II instancji)." Na tle tych odrębności określono rolę Prezesa Funduszu w tym postępowaniu. W wyroku WSA w Warszawie z dnia 22 września 2005 r., sygn. akt III SA/Wa 1904/05, LEX nr 195031, uznano m.in., że "(...) Wszelkie działania, w tym działania Prezesa NFZ, mają na celu - z założenia - zweryfikowanie podanych przez stronę informacji, a nie ustalanie nowego stanu faktycznego, istotnego dla rozstrzygnięcia. W trakcie postępowania kontrolnego Prezes NFZ nie prowadzi postępowania dowodowego w tym znaczeniu, że nie wykazuje i nie ustala okoliczności, na które skarżący nie zwrócił uwagi w ofercie." Podobnie w wyroku WSA w Warszawie z dnia 21 września 2006 r., sygn. akt VII SA/Wa 1004/06, LEX nr 255829, uznano, iż "1. Organ rozpoznający odwołanie nie prowadzi ponownie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, lecz rozpoznaje sprawę w odniesieniu do konkretnego podmiotu i konkretnych czynności. Nie powiela zatem czynności zarezerwowanych przez ustawę dla komisji powoływanej przez dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu (art. 139 ust. 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, (...). Organ bada czy rozstrzygnięcie postępowania dokonane przez komisję zostało podjęte z naruszeniem zasad postępowania, i czy wskutek tego doszło do naruszenia interesu prawnego odwołującego się." Potwierdzono to stanowisko w wyroku WSA z dnia 23 stycznia 2007r., sygn. akt VII SA/Wa 950/06, LEX nr 306385, stwierdzając, że: "Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia kontroluje zakończone postępowanie konkursowe i może prowadzić postępowanie dowodowe jedynie w ograniczonym zakresie zakreślonym art. 152 w związku z art. 154 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (...). Organ bada jedynie, czy w związku z naruszeniem zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, nie doznał uszczerbku interes prawny oferenta stosownie do art. 134 ustawy." Zgodnie z treścią art. 139 ust.1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. Nr 210, poz. 2135 ze zm.) zawieranie przez Fundusz umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, z zastrzeżeniem art. 159, odbywa się po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu ofert albo rokowań. Zgodnie z art. 134 ustawy o świadczeniach opieki (...) Fundusz jest obowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Dokonując oceny oferty komisja kieruje się określonymi kryteriami przeliczając je na określoną liczbę punktów należnych danej ofercie. Oferta uzyskująca najwięcej punktów wygrywa i z podmiotem wygrywającym winna być zawarta umowa. W toku postępowania komisja konkursowa może żądać od świadczeniodawcy ubiegającego się o zawarcie umowy złożenia wyjaśnień dotyczących przeprowadzanego postępowania. Zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r., komisja konkursowa ma także prawo przeprowadzenia kontroli świadczeniodawcy ubiegającego się o zawarcie umowy w celu potwierdzenia prawdziwości i prawidłowości danych zawartych w ofercie. Może także zażądać dostarczenia dokumentów potwierdzających dane i informacje przekazane przez świadczeniodawcę w toku postępowania. Konkurs ofert składa się z części jawnej i niejawnej. Zgodnie z przepisem art. 142 komisja w poszczególnych etapach postępowania może podjąć niżej wymienione czynności, których jednak ustawa nie wylicza w sposób enumeratywny. W części jawnej komisja w obecności oferentów: stwierdza prawidłowość ogłoszenia konkursu ofert oraz liczbę złożonych ofert; przyjmuje do protokołu zgłoszone przez oferentów wyjaśnienia lub oświadczenia. W części niejawnej komisja konkursowa może: 1) wybrać ofertę lub większą liczbę ofert, które zapewniają ciągłość udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, ich kompleksowość i dostępność oraz przedstawiają najkorzystniejszy bilans ceny w odniesieniu do przedmiotu zamówienia; 2) nie dokonać wyboru żadnej oferty, jeżeli nie wynika z nich możliwość właściwego udzielania świadczeń opieki zdrowotnej. Aby dokonać wyboru oferty, komisja może przeprowadzić negocjacje z oferentami w celu ustalenia liczby planowanych do udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej oraz ceny za udzielane świadczenia opieki zdrowotnej. Negocjacje z oferentami są głównym punktem konkursu ofert. W toku negocjacji bowiem ocenia się ofertę pod kątem jej zgodności z wymaganiami określonymi przez Prezesa Funduszu, jak również ustala się wartość udzielanych świadczeń, a więc wartość umowy. To w toku negocjacji praktyczne zastosowanie znajdują kryteria oceny ofert określone przez Prezesa Funduszu, gdyż komisja porównuje oferty, uwzględniając w szczególności: 1) ciągłość, kompleksowość, dostępność, jakość udzielanych świadczeń, kwalifikacje personelu, wyposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną - na podstawie wewnętrznej oraz zewnętrznej oceny, która może być potwierdzona certyfikatem jakości lub akredytacją; 2) ceny i liczby oferowanych świadczeń opieki zdrowotnej oraz kalkulacje kosztów. Na tym etapie postępowania kształtuje się treść umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. W art. 152 ust. 1 ustawy wskazano, że środki odwoławcze (a w konsekwencji skarga do sądu administracyjnego), o których mowa w art. 153 i 154 ustawy przysługują wówczas, gdy interes prawny świadczeniobiorcy biorącego udział w postępowaniu doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Ze sformułowania tego trzeba wyprowadzić wniosek, że celem procedury uruchamianej na wniosek - odwołanie (art. 154 ust. 1 ustawy), jest weryfikacja w postępowaniu administracyjnym, czy we wcześniejszej nieadministracyjnej fazie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej nie doznał uszczerbku interes prawny podmiotu powołującego się na naruszenie zasad postępowania. Zakres kontroli dokonywanej przez organ administracyjny ściśle jest zatem związany z pojęciem uszczerbku interesu prawnego, powstałego w wyniku naruszenia przepisów prawa (zasad postępowania). Pojęcie uszczerbku interesu prawnego nie występuje zasadniczo w prawie administracyjnym, gdzie mowa jest o naruszeniu interesu prawnego (a nie o jego uszczerbku). Skoro jednak podstawą żądania strony w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym jest uszczerbek w interesie prawnym to istnieje potrzeba dokonania analizy różnic w wymienionych sformułowaniach, w szczególności czy różnice te sprowadzają się tylko do warstwy językowej. Określając warunki skorzystania ze środków odwoławczych, o których mowa w art. 152 ustawy, ustawodawca posłużył się pojęciem uszczerbku interesu prawnego. Pojęcie to jest używane również w ustawie o zamówieniach publicznych. Wprawdzie w procedurze zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej nie stosuje się przepisów o zamówieniach publicznych (art. 138 ustawy), nie ma jednak przeszkód, aby w analizie pojęcia występującego na gruncie innej ustawy posłużyć się argumentacją wypracowaną przez piśmiennictwo prawnicze i orzecznictwo, w takim zakresie, w jakim może ono mieć zastosowanie w odniesieniu do stosowania przepisu art. 152, w zw. z art. 154 ustawy. Zgodnie z dyrektywą wykładni językowej, jeżeli określony termin należy do terminów specyficznych w określonej dziedzinie wiedzy, to należy przyjąć, iż termin ten ma takie znaczenie, jak w tych dziedzinach (domniemanie znaczenia specjalnego). Jak wynika z piśmiennictwa i judykatury odnoszącej się do zamówień publicznych istotą badania uszczerbku interesu prawnego jest ustalenie czy na skutek naruszenia prawa nie nastąpił uszczerbek w możliwości uzyskania zamówienia, nie zaś jakikolwiek uszczerbek w interesie prawnym wykonawcy. (Por. M. Stachowiak, J. Jerzykowski, W. Dzierżanowski, Prawo zamówień publicznych. Komentarz, LEX, 2007, wyd. III). Podobny, bardziej ogólny pogląd zaprezentował Europejski Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z dnia 11 stycznia 2005 r. w sprawie C-26/03 "Możliwość zaskarżenia przysługuje każdemu podmiotowi, który ma lub miał interes w uzyskaniu danego zamówienia publicznego i w przypadku gdy taki podmiot dozna uszczerbku lub zagraża mu doznanie uszczerbku w wyniku zarzucanego naruszenia (...)" Do uszczerbku interesu prawnego uczestnika postępowania w procedurze zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej dojść może wówczas, gdy naruszenie zasad postępowania, tj. konkretnego przepisu prawa przez podmiot prowadzący postępowanie, ma wpływ na ocenę możliwości zawarcia umowy o świadczenie takich usług. Takie ujęcie uszczerbku interesu prawnego w postępowaniu zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej determinuje sposób postępowania organu administracyjnego, do obowiązków którego będzie należało zbadanie okoliczności podnoszonych we wniosku - odwołaniu, a następnie ocena, czy i w jakim zakresie naruszenie to realnie spowodowało doznanie takiego uszczerbku. Obowiązek zapewnienia świadczeń zdrowotnych, których celem jest zachowanie zdrowia, zapobieganie chorobom i urazom, wczesne wykrywanie chorób, leczenie, pielęgnacja oraz zapobieganie niepełnosprawności i jej ograniczanie (art. 15 ust. 1 ustawy), nałożony na NFZ, w odniesieniu do świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, realizowany jest przez zapewnienie im równego traktowania i prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. (art. 134 ustawy). Spełnienie tych standardów przez NFZ w możliwie najwyższym stopniu stanowi bowiem gwarancję, że realizacja podmiotowych praw określonych w art. 68 ust. 1 i 2 Konstytucji (których dochodzenia nie wyłącza art. 81), będzie wynikiem wyboru najlepszej możliwej oferty. Kontrola zaś zachowania tych standardów we wcześniejszych fazach postępowania o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej odbywa się w postępowaniu administracyjnym w oparciu o zasady i reguły obowiązujące w k.p.a., i ma prowadzić do realnej, a nie tylko formalnej kontroli takiego postępowania. Zadaniem organu NFZ, któremu powierzono przeprowadzenie postępowania administracyjnego, zależnie od tego jakie zarzuty zostaną podniesione we wniosku-odwołaniu, a także czy i jak zostaną uzasadnione, jest ustalenie, czy postępowanie konkursowe przeprowadzone zostało zgodnie z przepisami prawa z zachowaniem zasad uczciwej konkurencji oraz zasad równego traktowania świadczeniodawców. Oznacza to, że nie chodzi jedynie o zbadanie czy nie zostały naruszone wymagania formalnoprawne, ale również po wyjaśnieniu tej podstawowej kwestii, czy nie naruszono wymienionych zasad w znaczeniu materialnym przez nierównoprawne stosowanie kryteriów przyjętych jako podstawa dokonanych ocen. Nie chodzi zatem w postępowaniu administracyjnym o ponawianie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, lecz dokonanie przez organ kontroli tego postępowania pod kątem ewentualnego naruszenia przepisów prawa poprzez ustosunkowanie się do zgłoszonych zarzutów, ale także zbadanie stanu faktycznego sprawy w takim zakresie, który mógł mieć wpływ na uszczerbek interesu prawnego rozumiany jako uszczerbek w możliwości wyboru lepszej oferty. Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż jak wynika z akt sprawy w dniu [...] lutego 2010 r. komisja konkursowa przeprowadziła kontrolę lokalu w Z. przy ul. D.. Tymczasem informację, iż powyższy lokal znajduje się w dyspozycji konkurencyjnego oferenta wpłynęła do komisji w dniu [...] lutego 2010 r. a zatem już po dacie kontroli. Co więcej, pisemna informacja oferenta, iż "od dnia 1 marca 2010 r. posiada nowe pomieszczenie, na terenie Z. przy ul. D., z przeznaczeniem na miejsce stacjonowania zespołów ratownictwa medycznego w związku z czym nie zachodzi obawa niemożliwości świadczenia usługi w rodzaju ratownictwo medyczne na terenie Miasta i Powiatu Z. wraz z certyfikatem ISO na miejsce wyczekiwania zespołów ratownictwa medycznego, decyzją o wpisie w rejestrze wojewody lokalu w Z. przy ul. D. z dnia [...] lutego 2010 r., umową najmu dotycząca tego lokalu zawarta w dniu [...] lutego 2010 r. wraz z protokołem zdawczo-odbiorczym wpłynęła do [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w dniu [...] marca 2010 r. (czarny skoroszyt akt administracyjnych, karty nie są ponumerowane) a więc dwa dni po rozstrzygnięciu konkursu ofert. W tej sytuacji musi budzić zdziwienie stanowisko Prezesa NFZ, zawarte z zaskarżonej decyzji iż ".....gdyby N. nie przedstawił dokumentów potwierdzających wpis nowej lokalizacji przy ul. D. w Z. do rejestru zakładów opieki zdrowotnej prowadzonego przez wojewodę, przed dniem rozstrzygnięcia przedmiotowego postępowania, jego oferta zostałaby odrzucona na podstawie art. 149 ustawy o świadczeniach" (str. 25 decyzji). Nadto organ nie wyjaśnił rozbieżności w ankiecie i oświadczeniu skarżącej podczas gdy drugi oferent był dwukrotnie wzywany w trybie art. 64 k.p.a., do korekty nieprawidłowej odpowiedzi w ankiecie na pytanie dotyczące czasu pracy lekarzy medycyny ratunkowej. Uznać zatem należy, iż postępowanie administracyjne (a także odpowiedź na skargę) nie wyjaśniły wszystkich okoliczności przeprowadzonego konkursu, a w szczególności w świetle zasady wynikającej z przepisu art. 134 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Stosownie zaś do normy tego przepisu Narodowy Fundusz Zdrowia zobowiązany jest zapewnić równe traktowanie wszystkim świadczeniodawcom biorącym udział w postępowaniu o zawarcie umów, jak również postępowanie musi być przeprowadzone z zachowaniem zasad uczciwej konkurencji. Organy, nie ustosunkowując się szczegółowo do istoty podnoszonych zarzutów, nie wykazały, że konkurs przeprowadzono w warunkach poszanowania opisanej wyżej zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców biorących udział w postępowaniu o zawarcie przedmiotowej umowy. Z tego względu brak jest też podstaw do oceny przez Sąd, czy w toku konkursu zapewniono równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzono postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji, a także czy w konsekwencji prawidłowo porównano oferty (art. 134 i art. 148 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych). W ocenie Sądu, organy naruszyły zasady postępowania w tym także, art. 7 i 77 k.p.a., wobec braku dokładnego wyjaśnienia sprawy i wobec braku wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego. Podkreślić należy, że wyrażona w art. 7 k.p.a. zasada prawdy obiektywnej zobowiązuje organy administracji publicznej prowadzące postępowanie do zebrania i rozpatrzenia całości materiału dowodowego, w taki sposób, by ustalone na jego podstawie okoliczności faktyczne mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, odpowiadały rzeczywistości i mogły stać się podstawą prawidłowego zastosowania przepisów prawa materialnego. Natomiast zasada wskazana w przepisie art. 77 § 1 k.p.a. nakłada na organy obowiązek ustalenia prawdziwego stanu faktycznego na podstawie całościowo zebranego materiału dowodowego. Tylko realizując powyższe zasady organ prowadząc postępowanie administracyjne może trafnie ocenić istotne dla sprawy okoliczności faktyczne i prawidłowo rozstrzygnąć o prawach strony. Stosownie bowiem do treści art. 107 § 3 k.p.a. i art. 7 k.p.a. w sytuacji, w której strona postępowania przypisuje określonym zdarzeniom, faktom czy okolicznościom decydujące dla wyniku sprawy znaczenie, organ ma obowiązek odnieść się w uzasadnieniu w sposób rzeczywisty do przedstawionych argumentów, w przeciwnym razie postępowanie organu będzie naruszać prawo i uchybiać zasadzie przekonywania i wyjaśniania sformułowanej w art. 11 k.p.a. Wskazanie podstawy prawnej decyzji, przytoczenie przepisów prawa polega nie tylko na obowiązku powołania podstawy prawnej, ale także na wszechstronnym wyjaśnieniu, dlaczego organ orzekający zastosował określony przepis - rozstrzygając sprawę, względnie też, dlaczego przyjął daną wykładnię, gdy strona przedstawiła wykładnię odmienną. Powyższe uchybienia stanowią zatem o naruszeniu zasady określonej w art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik postępowania. Ma to bowiem istotny wpływ na właściwą ocenę obu ofert, uzasadnia wątpliwości skarżącej, czy nie została naruszona zasada równego traktowania świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzone postępowanie gwarantowało zachowanie uczciwej konkurencji. Biorąc pod uwagę konieczność ponownego przeprowadzenia postępowania administracyjnego Sąd nie odniósł się do pozostałych zarzutów podniesionych w skardze uznając, iż zajmowanie stanowiska odnośnie trafności rozstrzygnięcia zawartego w uchylonej decyzji jest przedwczesne. Rozpoznając sprawę ponownie organy powinny dokonać szczegółowej analizy pod kątem tego, czy doszło do naruszenia wyżej opisanych zasad postępowania i czy skutkiem tego doznał uszczerbku interes prawny skarżącej, w rozumieniu wskazanym przez Sąd. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) orzekł jak w sentencji. Na podstawie art. 152 cyt. ustawy orzeczono, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. O kosztach postępowania Sąd postanowił na podstawie art. 200 p.p.s.a.