VI SA/Wa 1979/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. B. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi D. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego Skarżący – D. B. w dniu 11 sierpnia 2014 r. wniósł o przywrócenie uchybionego terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2014 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia. W uzasadnieniu wniosku podał, że w dniach od 13 do 16 lipca 2014 r. przebywał w Szpitalu [...] w R. w związku z zaplanowanym zabiegiem operacyjnym. Po wyjściu ze szpitala przez kilkanaście dni zażywał leki przeciwbólowe i nasenne w związku z wykonanym zabiegiem i bólem z tym związanym. Skarżący podkreślił, że w tym czasie nie był w stanie myśleć, ani normalnie funkcjonować. Okoliczności te spowodowały uchybienie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, a jego niedotrzymanie nie wynikało z niedbalstwa, nieuwagi, czy zaniedbania. Do wniosku skarżący załączył kartę informacyjną leczenia szpitalnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przepis art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 dalej jako "p.p.s.a.") wprowadził zasadę, zgodnie z którą czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie niewątpliwie doszło do uchybienia 7-dniowego terminu do uiszczenia wpisu sądowego, którego bieg rozpoczął się w dniu 9 lipca 2014 r., tj. w dacie doręczenia skarżącemu przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu. Uchybionej czynności skarżący dokonał w dniu 8 sierpnia 2014 r., podczas gdy ostatni dzień terminu do uiszczenia wpisu przypadał na 16 lipca 2014 r. Tryb złożenia wniosku o przywrócenie terminu szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Skarżący w złożonym wniosku o przywrócenie uchybionego terminu nie podał konkretnego momentu, w którym ustała wykazywana przez niego przyczyna uchybienia terminu. Sąd mając jednak na względzie wykształcony w orzecznictwie pogląd, że w sytuacji gdy nie jest możliwe jednoznaczne ustalenie, czy termin ten został zachowany, to obowiązkiem sądu jest wydać rozstrzygnięcie merytoryczne w przedmiocie uchybienia terminu na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dn. 13 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 376/08, Legalis; postanowienie NSA z dn. 28 czerwca 2006 r., sygn. akt II OZ 661/06, npubl., czy postanowienie NSA z dn. 15 września 2006 r., sygn. akt II OZ 885/06, npubl.) - postanowił rozpoznać merytorycznie złożony wniosek. Zgodnie z brzmieniem art. 87 § 2 p.p.s.a. w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W judykaturze już od dawna przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy, stanowiący sytuację, gdy zainteresowany nie był w stanie pokonać przeszkody przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych. Do takich przeszkód zalicza się m.in. stany nadzwyczajne, problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (por. postanowienie NSA z dnia 18 kwietnia 2012 r. II FZ 203/12, LEX nr 1137710, postanowienie NSA z dnia 8 sierpnia 2012 r. sygn. akt II GZ 257/12, LEX nr 1223957 oraz postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2012 r. sygn. akt II GZ 224/12, LEX nr 12257/11). Jednocześnie w orzecznictwie przyjmuje się, że przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu należy brać pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu skutecznych działań, mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie NSA z dnia 18 lutego 2014 r. sygn. akt II GZ 53/14, LEX nr 1450799). Przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że usprawiedliwieniem braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu nie może być powoływanie się przez skarżącego na zaplanowany zabieg plastyki przegrody nosowej, skutkujący kilkunastodniowym bólem uniemożliwiającym normalne funkcjonowanie. Podkreślić bowiem należy, że skarżący na kilka dni przed zaplanowaną hospitalizacją odebrał wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego. Był zatem świadomy, że w terminie otwartym do dokonania uchybionej czynności zostanie poddany zabiegowi. W tej sytuacji - uwzględniając obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy – skarżący w ocenie Sądu miał możliwość podjęcia działań zabezpieczających się w dotrzymaniu terminu, czy to przez osobiste uiszczenie wpisu przed planowanym zabiegiem, czy to przez wyręczenie się inną osobą przy jej dokonaniu. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 09.10.2013 r. sygn. akt II FZ 872/13, LEX nr 1399273). Dodatkowo zauważyć wypada, że skarżący w żaden sposób nie uwiarygodnił twierdzeń, że przeprowadzony zabieg wyłączył go na kilkanaście dni z normalnego funkcjonowania. Przeciwnie z przedstawionej karty informacyjnej leczenia szpitalnego wynika, że wypisany został w stanie ogólnym dobrym. Mając powyższe na względzie, Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.