VI SA/Wa 3308/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Q. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Sportu i Turystyki z [...] października 2015 r. nr [...] w sprawie ze skargi Q. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Sportu i Turystyki z [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia zaszeregowania obiektu hotelarskiego do wnioskowanego rodzaju i kategorii postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca – Q. Sp. z o.o. z siedzibą w W., z zachowaniem trybu i terminu wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Sportu i Turystyki (dalej Minister), którą odmówiono jej potwierdzenia zaszeregowania obiektu hotelarskiego do kategorii cztery gwiazdki. W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji uzasadniając go wyrządzeniem znacznej szkody w majątku poprzez utracenie korzyści majątkowych, będących konsekwencją tego, że hotele trzygwiazdkowe są tańsze od czterogwiazdkowych. Nadto podniosła, że w skutek wykonania decyzji utraci swoją pozycję na lokalnym rynku, co będzie trudne do odwrócenia i uniemożliwi jej skuteczną konkurencję z innymi hotelami. Postanowieniem z 21 grudnia 2015 r. Minister odmówił skarżącej wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż uznał, że nie wykazała ona ziszczenia się przesłanek warunkujących zadośćuczynienie jej żądaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania zatem postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę o to wnioskującą okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nadto, uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. To na stronie wnioskującej ciąży bowiem obowiązek wykazania, iż w razie wykonania zaskarżonej decyzji, mogłoby to ją narazić na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (vide postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 lipca 2008 r. sygn. akt II OZ 766/08, z 5 grudnia 2012 r. sygn. akt II GZ 457/12 oraz z 12 marca 2013 r. sygn. akt II GZ 93/13). Jednocześnie warto zaznaczyć, że Sąd - w przypadku braku należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, nie może działać w tym zakresie za stronę, ponieważ jak to już wskazano powyżej to na stronie wnioskującej ciąży obowiązek wykazania, iż zaskarżona decyzja w razie wykonania mogłoby narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na wstępie należy wyjaśnić także, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może znaleźć zastosowanie jedynie w stosunku do takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przykładowo w postanowieniu z 28 września 2011 r., sygn. akt II OZ 852/11, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Natomiast w postanowieniu z 10 maja 2012 r., sygn. akt II FZ 358/12 Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na postawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Reasumując Sąd rozpoznając ww. wniosek obowiązany jest zbadać trzy kwestie: po pierwsze czy wskazany we wniosku akt administracji – decyzja jest aktem podlegającym wykonaniu – czy nadaje się do wykonania. Po drugie, jeżeli decyzja nadaje się do wykonania, Sąd musi ocenić czy skarżąca w sposób przekonywujący i pełny wykazała przesłanki – okoliczności, przemawiające za koniecznością wstrzymania wykonania ww. decyzji. Po trzecie czy ww. przesłanki istnieją i czy dają one podstawę do zastosowania tymczasowej ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o której mowa w art. 61 p.p.s.a. Żądaniem wstrzymania wykonania została objęta decyzja, którą odmówiono potwierdzenia zaszeregowania hotelu do kategorii czterech gwiazdek. Zdaniem Sądu nie ulega wątpliwości, że akt ten jest rozstrzygnięciem posiadającym przymiot wykonalności, polega na przeszeregowaniu hotelu z cztero- na trzygwiazdkowy, a od skarżącej wymaga powstrzymania się od oznaczania hotelu czterema gwiazdkami. Wobec tego Sąd przyjął, że przedmiot wniosku o wstrzymanie nadaje się do wykonania, a zatem skarżąca mogła wnieść o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przechodząc do samego wniosku Sąd przypomina, że skarżąca upatruje jako przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji po pierwsze szkodę w postaci utraconych korzyści majątkowych, gdyż hotele trzygwiazdowe są tańsze, a po wtóre trudne do odwrócenia skutki, gdyż utraci pozycję na lokalnym rynku hotelarskim, na którym nie będzie mogła skutecznie konkurować. Zdaniem Sądu powyższe okoliczności nie uzasadniają rozpoznawanego wniosku w sposób umożliwiający zadośćuczynienie żądaniu skarżącej. Zmiana zaszeregowania hotelu z wyższej na niższą może wiązać się z ewentualną utratą korzyści majątkowych, wynikającą z faktu, że ceny w hotelach trzygwiazdowych są niże. Nie mniej sama utrata korzyści majątkowych jeszcze nie uzasadnia wstrzymania wykonania decyzji, gdyż musi ona mieć przymiot znaczącej. Zdaniem Sądu bez odniesienia ewentualnej utraty korzyści majątkowych do innych skutków, np. w postaci utraty płynności finansowej powodującej w następstwie niemożność regulowania zobowiązań wobec innych podmiotów lub konieczności zwolnienia zatrudnionych pracowników, nie uzasadnia jeszcze ziszczenia się przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Samo stwierdzenie skarżącej, że wykonanie decyzji skutkować będzie szkodą w majątku i to znaczną jest niewystarczające. Skarżąca jako wnioskująca powinna była uprawdopodobnić, że szkoda ta jest - będzie znaczną. Nazwanie jej znaczną, bez próby wykazania tego, nie powoduje, że zachodzi przesłanka wstrzymania wykonania decyzji. Odnosząc się do stwierdzenia skarżącej, że "taka zmiana utrudniłaby skuteczną konkurencję z innymi hotelami na lokalnym rynku" Sąd uznał, że samo to zdanie nie wyjaśnia w czym ona upatruje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca nie podała bowiem ile jest na lokalnym rynku hoteli, a zatem czy w ogóle w sprawie można mówić o konkurencji i jakiej. Nie podała np. w jakim hotele z nią mające konkurować pozostają zaszeregowaniu, czy istotnie może utracić swoją pozycję na lokalnym rynku. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu – decyzji, jest odstępstwem od zasady, że decyzja ostateczna podlega wykonaniu - co do zasady bowiem wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonalności przedmiotu zaskarżenia. Zatem wstrzymanie ma charakter wyjątkowy i jako taki musi po stornie podmiotu o niego wnioskującego rodzić obowiązek należytego uzasadnienia swojego żądania. Skarżąca chcąc skutecznie wnieść o wstrzymanie wykonania decyzji nie mogła więc poprzestać na niepopartym żadnym uzasadnieniem stwierdzeniu, że utraci korzyści majątkowe i możliwość skutecznej konkurencji. W tym stanie rzeczy – skoro skarżąca nie wykazała by wykonanie zaskarżonej decyzji wywołało niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd – na zasadzie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.