VI SA/Wa 730/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Pawłowska (spr.) Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 2 listopada 2020 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi [...] sp. z.o.o. z siedzibą w D. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] stycznia 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania oddala skargę Decyzją z dnia [...] stycznia 2020r. nr [...] (dalej jako "zaskarżona decyzja"), Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej jako "Organ", "GINB") po rozpatrzeniu odwołania "D." sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej także jako "Skarżąca", "Strona", "Spółka", "Producent") od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej jako "[...] WINB", ,,Organ I instancji") nr [...] z dnia [...] października 2019r. (dalej ,,decyzja I instancji") umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie wyrobu budowlanego - rura dymowa 150/250 mm, (SPK-2,0) wyprodukowanej przez Stronę utrzymał w mocy decyzję I instancji. Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniach 22 sierpnia – 3 września 2018 r. osoby upoważnione przez [...] WINB przeprowadziły kontrolę u sprzedawcy tj. C. sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej ,,Sprzedawca"). Miejscem kontroli był sklep w [...] przy ul. [...] Kontroli podlegał m.in. wyrób budowlany: rura dymowa 150/250 mm, (SPK-2,0), w ilości 9 sztuk. Ustalenia kontroli zawarte zostały w protokole kontroli podpisanym w dniu [...] sierpnia 2018 r. (nr akt kontroli: [...] ), w którym m.in. stwierdzono nieprawidłowości w zakresie informacji towarzyszącej oznakowaniu CE oraz w deklaracji właściwości użytkowych dotyczących wskazanego wyrobu budowlanego. W dniu 2 września 2019 r., pismem znak: [...] [...] WINB wszczął postępowanie administracyjne w sprawie wyrobu budowlanego: rura dymowa 150/250 mm, wyprodukowanego przez Stronę, w ilości 9 sztuk, niespełniającego wymagań określonych w ustawie z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych (t.j. Dz. U. 2019, poz. 266, dalej ,,ustawa o wyrobach"). O wszczęciu postępowania Organ I instancji zawiadomił kontrolowanego Sprzedawcę oraz Producenta. W piśmie wskazane zostały stwierdzone nieprawidłowości w odniesieniu do deklaracji właściwości użytkowych nr [...] z dnia 15 kwietnia 2016 r. (dalej także ,,DWU") oraz informacji towarzyszących oznakowaniu CE. Równocześnie poinformowano o możliwości zapoznania się przez Strony z aktami sprawy i przedstawienia swojego stanowiska. Pismem z dnia 9 września 2019 r. Producent wskazał, że "wyroby zostały oznakowane i posiadają stosowne dokumenty uzupełniające zgodnie z obowiązującymi przepisami" a ponadto poinformował, że "wyroby te i ich oznakowanie były przedmiotem kontroli planowej Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w okresie od 6 kwietnia 2016 r. do 15 kwietnia 2016 r.", a postępowanie administracyjne w sprawie wyrobu zostało umorzone po potwierdzeniu przez ten organ "poprawności oznaczeń". Ponadto Skarżąca wskazała, że zamierza wycofać zakwestionowany wyrób z marketu budowlanego C. w [...] w terminie 7 dni od nadania pisma. [...] WINB, pismem z dnia 1 października 2019 r., znak: [...] poinformował Stronę, że powinna przekazać Organowi kopie wskazanych w piśmie z dnia 9 września 2019 r. dokumentów, które spełniają wymogi rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 305/2011 z dnia 9 marca 2011 r. ustanawiającego zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych i uchylającego dyrektywę Rady 89/106/EWG (Dz. Urz. UE L 88 z 4 kwietnia 2011, str. 5 ze zm., dalej ,,rozporządzenie 305/2011"). Ponadto Organ I instancji poinformował Spółkę, że fakt wycofania wyrobu z obrotu powinien zostać potwierdzony poprzez przesłanie oryginału lub potwierdzonej za zgodność z oryginałem kopii dokumentu potwierdzającego fakt wycofania wyrobu z obrotu, co pozwoli na umorzenia postępowania. Pismem z dnia 10 października 2019 r. Producent poinformował Organ I instancji, że ze względu na kontrolę i postępowanie administracyjne prowadzone przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej także ,, [...] WINB") w 2016 r. prowadzenie postępowanie w odniesieniu do wyrobu budowlanego: rura dymowa 150/250 mm wyczerpuje dyspozycję art. 156 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2019r. poz. 2096 ze zm., dalej ,,Kpa"). Do pisma załączone zostały kopie dowodów wycofania wyrobu z obrotu w ilości 9 sztuk: dowód wyjścia nr: [...] z dnia 8 października 2019r. oraz nota obciążeniowa nr: [...] z dnia 10 października 2019 r. Ponadto dołączono kopię decyzji [...] WINB z dnia [...] czerwca 2016 r. znak: [...] . Postępowanie administracyjne zostało zakończone decyzją [...] WINB nr [...] z dnia [...] października 2019 r., wydaną na podstawie art. 32 pkt 2 ustawy o wyrobach, umarzającą postępowanie w sprawie wyrobu budowlanego rura dymowa 150/250 mm, wyprodukowanego przez Stronę, niespełniającego wymagań określonych w ustawie o wyrobach w związku z wycofaniem wyrobu przez Producenta od Sprzedawcy. Pismem z dnia 20 listopada 2019 r. Skarżąca, wniosła odwołanie od decyzji I instancji. Producent wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, alternatywnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, lub też stwierdzenia jej nieważności. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji GINB wskazał, że zgodnie z art. 32 pkt 2 ustawy o wyrobach właściwy organ wydaje decyzję o umorzeniu postępowania, jeżeli niezgodność wyrobu budowlanego z wymaganiami określonymi niniejszą ustawą została usunięta albo wyrób ten został wycofany z obrotu. W świetle przepisu art. 2 pkt 11 ustawy o wyrobach przez wycofanie z obrotu należy rozumieć każdy środek, którego celem jest zapobieżenie udostępnieniu na rynku wyrobu budowlanego w danym łańcuchu dostaw. Organ podkreślił, że mając na uwadze przekazane przez Producenta dokumenty z których wynika, że wyrób budowlany objęty postępowaniem nie znajduje się już u kontrolowanego Sprzedawcy, gdyż został zwrócony Stronie, a więc został wycofany z obrotu, zasadnym było wydanie przez [...] WINB decyzji na podstawie art. 32 pkt 2 ustawy o wyrobach i umorzenie postępowania w sprawie wyrobu budowlanego niespełniającego wymagań określonych w ustawie o wyrobach. Odnosząc się natomiast do zarzutów Skarżącej dotyczących naruszenia przepisów postępowania poprzez niezastosowanie art. 10 § 1 Kpa i niezapewnienie czynnego udziału Stronom, GINB wyjaśnił, że pojęcie to obejmuje pominięcie poinformowania strony o wszczęciu postępowania w sprawie, a także poinformowanie o czynnościach w toku postępowania (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 października 2019 r. sygn. akt: II OSK 2756/17). Jak zaś wskazują zwrotne potwierdzenia odbioru oraz pisma Producenta, wszystkie wystosowane przez [...] WINB pisma oraz decyzja były kierowane oraz odbierane przez właściwie określone obie strony postępowania. Ponadto Organ I instancji w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania pouczył Strony o treści art. 10 § 1 i art. 73 § 1 Kpa. Odnośnie zaś wniosku Strony o stwierdzenie nieważności decyzji I instancji GINB podniósł, że w przypadku zbiegu odwołania oraz żądania stwierdzenia nieważności pierwszeństwo należy przyznać pierwszemu z wymienionych trybów weryfikacji rozstrzygnięcia organu administracji publicznej. Brak rozpatrzenia wniesionego odwołania w trybie odwoławczym i zastąpienie go trybem nadzoru stanowiłoby rażące naruszenie przepisów o postępowaniu administracyjnym, a zwłaszcza art. 138 Kpa. Odnosząc się do podnoszonej przez Stronę okoliczności wydania decyzji przez [...] WINB mającej uzasadniać podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji I instancji Organ stwierdził, że z zebranego materiału dowodowego, w tym z przekazanej przez Producenta kopii decyzji [...] WINB wynika, że postępowania administracyjne prowadzone przez oba organy dotyczyły innych podmiotów oraz przedmiotu postępowania. Mianowicie postępowanie [...] WINB było wszczęte po kontroli u Producenta, natomiast postępowanie wszczęte przez [...] WINB po kontroli u Sprzedawcy. Ponadto w zakresie przedmiotowym postępowania te obejmowały inne wyroby (choć o tym samym niepowtarzalnym kodzie typu wyrobu), tj. wyprodukowane w innych latach. W tym stanie rzeczy, uznając decyzję I instancji za prawidłową, GINB utrzymał ją w mocy na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa. Na ww. decyzję Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w której zarzuciła Organowi przy wydaniu zaskarżonej decyzji: 1. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, to jest art. 5 ust. 1 ustawy o wyrobach oraz art. 11 ust. 1 rozporządzenia 305/2011 poprzez uznanie, że deklaracja właściwości użytkowych wyrobu rury dymowej 150/250 mm została sporządzona przez Producenta niezgodnie z art. 6 rozporządzenia 305/2011 oraz informacje towarzyszące oznakowaniu CE nie odpowiadają wymaganiom określonym w art. 9 ust. 2 tego rozporządzenia, podczas gdy wyrób ten i jego oznaczenie spełnia wszystkie wskazane wyżej normy; 2. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, to jest: a. art. 32 pkt. 2 ustawy o wyrobach poprzez umorzenie postępowania w oparciu o przesłankę wycofania z obrotu wyrobu budowlanego niezgodnego z ustawą o wyrobach, w sytuacji, w której postępowanie powinno zostać umorzone na podstawie art. 32 pkt. 1 ustawy o wyrobach, to jest na podstawie stwierdzenia, że rura dymowa 150/250 mm wyprodukowana przez Stronę spełnia wymagania określone w ww. ustawie; b. art. 138 §1 pkt 1 Kpa poprzez utrzymanie w mocy decyzji I instancji w sytuacji, w której Organ winien uchylić przedmiotową decyzję i umorzyć postępowanie w oparciu o przesłankę z art. 32 pkt 1 ustawy o wyrobach; c. art. 10 §1 Kpa poprzez niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że naruszenie wymienionego przepisu przez Organ I instancji nie jest istotne dla sprawy; d. art. 156 §1 pkt 3 Kpa poprzez stwierdzenie, że zbadanie wyrobu budowlanego przez [...] WINB i ustalenie przez niego w drodze ostatecznej decyzji, iż wyrób budowlany jest zgodny z przyjętymi normami, nie kreuje stanu powagi rzeczy osądzonej i uprawnia [...] WINB do ponownego badania tego wyrobu budowlanego i ponownego merytorycznego badania zgodności wyrobu z normami, pomimo tożsamości podmiotowej i przedmiotowej ww. spraw. Strona wniosła jednocześnie o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji I instancji, ewentualnie o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji I instancji. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 roku, poz. 2107), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako ,,Ppsa"). Dokonując kontroli działalności administracji publicznej w związku z wniesioną skargą w świetle powołanych wyżej kryteriów, należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie, ponieważ w zaskarżonej decyzji nie można dopatrzyć się naruszenia prawa, które zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a lub c Ppsa obligowałyby Sąd do jej uchylenia. Nie zachodzą także w kontrolowanym postępowaniu wady kwalifikowane, uzasadniające stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji ani podstawy do wznowienia postępowania administracyjnego. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli sądu administracyjnego była decyzja administracyjna, której podstawę materialnoprawną stanowił przepis art. 32 pkt 2 ustawy o wyrobach. Zgodnie z postanowieniem art. 32 pkt 2 ustawy o wyrobach właściwy organ wydaje decyzję o umorzeniu postępowania, jeżeli niezgodność wyrobu budowlanego z wymaganiami określonymi niniejszą ustawą została usunięta albo wyrób ten został wycofany z obrotu. Możliwość wydania prawidłowej decyzji administracyjnej w oparciu o tę podstawę prawną wymaga poczynienia określonych ustaleń co do okoliczności faktycznych, jakich zaistnienie warunkuje zastosowanie ww. przepisu w sprawie. W pierwszej kolejności wymagane jest ustalenie, czy wyrób budowlany jest objęty normą zharmonizowaną (czy też nie), bądź czy też została dla niego wydana europejska ocena techniczna albowiem ma to znaczenie w świetle stawianych mu wymagań określonych ustawą o wyrobach (zob. art. 5 ustawy o wyrobach). Następnie powinno dojść do ustalenia w jakim zakresie jest on niezgodny z wymaganiami określonymi ustawą o wyrobach oraz czy stwierdzone niezgodności zostały usunięte lub też może wyrób został wycofany z obrotu. Stwierdzenie niezgodności wyrobu z wymaganiami powinno opierać się na dokonanej przez Organ analizie polegającej na określeniu wymagań, jakie dany wyrób powinien spełniać a następnie odniesieniu tych wymagań do konkretnego wyrobu budowlanego, który takiej ocenie jest poddawany w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego. Realizacja tego celu następuje między innymi w oparciu o wyniki przeprowadzonej kontroli (w niniejszej sprawie przeprowadzonej u Sprzedawcy). W decyzji I instancji Organ poczynił w omawianym tutaj zakresie niezbędne ustalenia faktyczne, które zasadnie doprowadziły Organ do wniosku o konieczności umorzenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 32 pkt 2 ustawy o wyrobach na skutek wycofania z obrotu wyrobu budowlanego niezgodnego z wymaganiami określonymi tą ustawą. Stosownie do postanowienia art. 2 pkt 1 ustawy o wyrobach wyrobem budowlanym jest wyrób budowlany, o którym mowa w art. 2 pkt 1 rozporządzenia 305/2011 a zatem jest każdy wyrób lub zestaw wyprodukowany i wprowadzony do obrotu w celu trwałego wbudowania w obiektach budowlanych lub ich częściach, którego właściwości wpływają na właściwości użytkowe obiektów budowlanych w stosunku do podstawowych wymagań dotyczących obiektów budowlanych. Wyrób może być wprowadzony do obrotu lub udostępniany na rynku krajowym na zasadach określonych w art. 5 lub art. 10 ustawy o wyrobach. W odniesieniu do wyrobu objętego przedmiotem prowadzonego postępowania administracyjnego trzeba zauważyć, że stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy o wyrobach wyrób budowlany objęty normą zharmonizowaną lub zgodny z wydaną dla niego europejską oceną techniczną, może być wprowadzony do obrotu lub udostępniany na rynku krajowym wyłącznie zgodnie z rozporządzeniem 305/2011. Wyrób, którego dotyczy postępowanie został objęty zharmonizowaną normą wyrobu EN 1856-2:2009. W takiej sytuacji producent sporządza przy wprowadzeniu do obrotu deklarację właściwości użytkowych, stosując się do wymogów w zakresie jej zawartości wynikających z art. 4 i art. 6 rozporządzenia 305/2011 (art. 11 ust. 1 rozporządzenia 305/2011). Sporządzenie przez producenta deklaracji właściwości użytkowych wiąże się zaś z przyjęciem na siebie przez ten podmiot odpowiedzialności za zgodność wyrobu budowlanego z zadeklarowanymi w ten sposób właściwościami użytkowymi albowiem deklaracja ta wyraża właściwości użytkowe wyrobu budowlanego w odniesieniu do zasadniczych charakterystyk tego wyrobu zgodnie z odpowiednimi zharmonizowanymi specyfikacjami technicznymi (por. art. 6 ust. 1 rozporządzenia 305/2011). Zawartość deklaracji właściwości użytkowych jest reglamentowana prawnie, stosownie do postanowienia art. 6 ust. 2 i ust. 3 rozporządzenia 305/2011. Trzeba także zauważyć, że zgodnie z art. 6 ust. 4 rozporządzenia deklarację właściwości użytkowych sporządza się stosując wzór przedstawiony w załączniku III do rozporządzenia. Należy także mieć na uwadze, że na mocy rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) Nr 574/2014 z dnia 21 lutego 2014 r. zmieniającego załącznik III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011 w odniesieniu do wzoru, który należy stosować przy sporządzaniu deklaracji właściwości użytkowych wyrobów budowlanych (Dz.Urz. UE. L. 2014.159.41 z 28 maja2014 r., dalej ,,rozporządzenie 574/2014") doszło do zmiany wzoru tej deklaracji. Odwołując się do powyższych uregulowań prawnych Organy właściwie przyjęły, że deklaracja właściwości użytkowych dla wyrobu rura dymowa 150/250 mm powinna spełniać wymogi określone w tych przepisach prawa. W tym zakresie należy w pierwszej kolejności wskazać, że dokument ten powinien zostać sporządzony z zastosowaniem wzoru przyjętego w rozporządzeniu 574/2014 i nie powinny się tym samym znaleźć w nim zapisy, które nie stanowią treści przewidzianej i dopuszczalnej przepisami. Dopuszczalna elastyczność w sporządzaniu deklaracji właściwości użytkowych, w tym w dodawaniu czy pomijaniu zapisów w treści tego dokumentu, jest bowiem reglamentowana prawnie zapisami Instrukcji dotyczących sporządzania deklaracji właściwości użytkowych, zawartych w rozporządzeniu 574/2014 (dalej ,,Instrukcja"). W kontekście powyższego nie ulega wątpliwości, że w deklaracji właściwości użytkowych rury dymowej 150/250 mm powinny zostać zastosowane sformułowania i nagłówki podane we wzorze deklaracji właściwości użytkowych, określone w rozporządzeniu 574/2014 a nadto nie powinny być zamieszczane informacje, które wzorem nie są objęte. Dostrzeżone przez Organ uchybienia w tym zakresie nie powinny mieć miejsca albowiem nie mieszczą się dopuszczalnej elastyczności przewidzianej w Instrukcji. Ponadto w DWU powinien zostać wskazany numer referencyjny i data wydania normy zharmonizowanej (art. 6 ust. 2 pkt c rozporządzenia 305/2011) przyjęta przez jeden z organów normalizacyjnych, która została ujęta w wykazie tytułów i odniesień do norm zharmonizowanych, opublikowanym przez Komisję Europejską. Zgodnie z wykazem ujętym w Komunikacie Komisji w ramach wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011 ustanawiającego zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych i uchylającego dyrektywę Rady 89/106/EWG (Dz.Urz.UE. C 92/139 z 9 marca 2018 r., dalej ,,Komunikat Komisji") określoną w nim normą zharmonizowaną dla metalowych kanałów wewnętrznych i metalowych łączników jest norma EN 1856-2:2009 i taka też norma winna zostać wskazana jako zharmonizowana specyfikacja rury dymowej 150/250 mm. Deklaracja właściwości użytkowych dla przedmiotowego wyrobu powinna również zawierać wykaz zasadniczych charakterystyk określonych w zharmonizowanej specyfikacji technicznej wyrobu, którą stanowi norma EN 1856-2:2009 (art. 6 ust. 3 rozporządzenia 305/2011). W wykazie tym powinny zatem znaleźć się zasadnicze charakterystyki i odpowiadające im właściwości użytkowe (wytrzymałość przy dotrzymaniu szczelności, wytrzymałość przy zginaniu, wytrzymałość przy ściskaniu, odporność ogniowa, szczelność gazowa/przeciek, opór przepływu, opór cieplny, odporność na szok termiczny, zamrażanie-odmrażanie). Nadto także właściwości użytkowe winny zostać prawidłowo wskazane. Stwierdzone przez Organy, na podstawie ustaleń kontroli, uchybienia w powyższym zakresie w odniesieniu do deklaracji właściwości użytkowych wyrobu budowalnego rura dymowa 150/500 mm czynią zasadnym stwierdzenie, że deklaracja ta nie odpowiada wymogom art. 6 w związku z art. 11 ust. 1 rozporządzenia 305/2011 a zatem wymogom wynikającym z art. 5 ust. 1 ustawy o wyrobach. Oznakowanie CE umieszcza się na wyrobie budowlanym lub na jego etykiecie w sposób widoczny, czytelny i trwały a gdy to nie jest możliwe lub nie można tego zapewnić z uwagi na charakter wyrobu, umieszcza się je na opakowaniu lub dokumentach towarzyszących (art. 9 ust. 1 rozporządzenia 305/2011). W art. 9 ust. 2 rozporządzenia 305/2011 zostały ujęte dane i informacje, jakie powinny towarzyszyć oznakowaniu CE. Organy stwierdziły naruszenie dotyczące niewskazania numeru referencyjnego deklaracji właściwości użytkowych, niewłaściwego wskazania w zakresie poziomu lub klas zadeklarowanych właściwości użytkowych (analogicznie jak przy ww. nieprawidłowościach stwierdzonych przy deklaracji właściwości użytkowych) oraz nieprawidłowe odniesienie do zastosowanej zharmonizowanej normy, poprzez niewskazanie normy zharmonizowanej, za którą należało uznać normę EN 1856-2:2009, zgodnie z postanowieniem Komunikatu Komisji. Ustalenia Organów co do stwierdzonych nieprawidłowości w informacjach towarzyszących oznakowaniu CE dla wyrobu budowlanego rura dymowa 150/250 mm nie budzą wątpliwości. Organy zasadnie uznały, że w tym zakresie nie są spełnione wymagania określone w art. 5 ust. 1 ustawy o wyrobach w związku z art. 9 ust. 1 i ust 2 rozporządzenia 305/2011. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że Organ I instancji ustalił i w sposób należyty wyjaśnił w decyzji I instancji, jakie niezgodności z wymaganiami określonymi ustawą o wyrobach zaistniały w odniesieniu do wyrobu budowlanego rura dymowa 150/250 mm. Zasadnie także przyjął, że doszło do wycofania z obrotu 9 sztuk tego wyrobu budowlanego, co warunkowało umorzenie postępowania na podstawie art. 32 pkt 2 ustawy o wyrobach. Organ rozpoznając sprawę w wyniku wniesionego odwołania podzielił stanowisko Organu I instancji, przyjmując za własne ustalenia faktyczne, jakie dla wyniku prowadzonego postępowania wynikały z protokołu kontroli jak i faktu wycofania wyrobu budowlanego z obrotu. W świetle zaistniałego stanu rzeczy Sąd ocenia, że Organ zasadnie utrzymał w mocy decyzję I instancji a postępowanie przed GINB nie jest dotknięte naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Odnosząc się do zarzutów skargi, Sąd stwierdza, że niezasadne jest stanowisko Skarżącego co do istnienia podstaw do przyjęcia zgodności wyrobu budowlanego rura dymowa 150/250 mm z wymaganiami określonymi ustawą o wyrobach z uwagi na brzmienie art. 66 ust. 2 rozporządzenia 305/2011. Przepis ten umożliwia wystawianie deklaracji właściwości użytkowych na podstawie certyfikatu zgodności lub deklaracji zgodności wydanych przed dniem 1 lipca 2013 r. zgodnie z dyrektywą 89/106/EWG a zatem na podstawie dokumentów wystawianych w ramach systemu potwierdzania zgodności właściwości użytkowych wyrobu z normami zharmonizowanymi. Nie oznacza to jednak, że producent wystawiając deklarację właściwości użytkowych jest zwolniony z zachowania wymogów, jakie dla treści tej deklaracji wynikają z rozporządzenia 305/2011. Może jedynie, podając w nich określone informacje, zrobić to na podstawie wystawionego wcześniej certyfikatu czy deklaracji zgodności. Nie zasługuje także na uwzględnienie argumentacja Skarżącego odwołująca się do postanowienia pkt 5 rozporządzenia 574/2014 zmieniającego załącznik III do rozporządzenia 305/2011 w odniesieniu do wzoru, który należy stosować przy sporządzaniu deklaracji właściwości użytkowych wyrobów budowlanych, jako wskazującego na pewną elastyczność, jaką należy zapewnić producentom przy sporządzaniu deklaracji właściwości użytkowych. Nie chodzi tutaj bowiem o zwolnienie z obowiązku zamieszczania informacji wymaganych rozporządzeniem 305/2011 ale o elastyczność rozumianą tak jak to jest podane wprost Instrukcji ujętej w rozporządzenia 574/2014. W tym znaczeniu elastyczność, z zastrzeżeniem podania informacji wymaganych zgodnie z art. 6 rozporządzenia 305/2011, to: możliwość zastosowania innego układu niż określono we wzorze, połączenia punktów wzoru, przedstawiając niektóre z nich łącznie, przedstawienia punktów określonych we wzorze w innej kolejności lub z zastosowaniem jednej tabeli lub większej ich liczby; pominięcia niektórych punktów określonych we wzorze, które nie dotyczą wyrobu, w odniesieniu do którego sporządzana jest deklaracja właściwości użytkowych czy przedstawienia punktów bez numeracji. W każdym bądź razie, jak wyraźnie podkreślono, nie dotyczy to rezygnacji z podania informacji lub też nieprawidłowego ich podania. Odnosząc się do sformułowanego w skardze zarzutu naruszenia art. 156 § 1 pkt 3 Kpa opartego na twierdzeniu, że sprawa była już przedmiotem rozstrzygnięcia przed [...] WINB, Sąd zauważa, że niezgodności wyrobu budowlanego objętego przedmiotem prowadzonego postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie nie dotyczyły właściwości tkwiących w samym wyrobie budowlanym (por. art. 4 ustawy o wyrobach) ale niezgodności formalnej wyrobu budowlanego z wymaganiami przypisanymi dla dokumentów towarzyszących oznakowaniu CE oraz dla DWU. Już zatem charakter tych wymagań jest tego rodzaju, że nie wyklucza prowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie wyrobu budowlanego niespełniającego tych wymagań także w odniesieniu do takiego wyrobu, w stosunku do którego uprzednio (nawet kilka lat wcześniej) wydano decyzję umarzającą postępowanie z uwagi na usunięcie określonych nieprawidłowości. Trzeba bowiem mieć na uwadze, że postępowanie dotyczy wyrobów będących w obrocie i jeżeli na skutek kontroli okazałoby się, że w obrocie pozostają wyroby budowlane niespełniające tych wymagań organ zobowiązany jest wszcząć takie postępowanie i, w zależności od wyniku dokonanej w jego toku oceny co do zarzucanych niezgodności, wydać odpowiednią decyzję. Zasadność takiego stanowiska znajduje swoje potwierdzenie w postanowieniu art. 59 rozporządzenia 305/2011 zgodnie z którym w przypadku stwierdzenia m.in. niezgodności polegającej na tym, że oznakowanie CE zostało umieszczone z naruszeniem art. 8 lub art. 9 tego rozporządzenia lub też deklaracja właściwości użytkowych nie została sporządzona zgodnie z przepisami art. 4, art., 6 i art. 7 rozporządzenia państwo członkowskie zobowiązuje właściwy podmiot gospodarczy do usunięcia występujących niezgodności (art. 59 ust. 1 lit. a i d rozporządzania 305/2011). Przy czym, przepis art. 59 ust. 2 rozporządzenia przewiduje, że w przypadku utrzymywania się stwierdzonej niezgodności opisanej w ust. 1 konieczne staje się podjęcie wszelkich odpowiednich środków w celu ograniczenia lub zakazania udostępniania wyrobu budowlanego na rynku, lub zapewnienia jego wycofania od użytkowników lub jego wycofania z obrotu. Z uregulowań tych należy wnioskować, że celem nadrzędnym jest niepozostawanie w obrocie wyrobów budowlanych niespełniających wymagań formalnych i w każdym przypadku stwierdzenia takiego stanu rzeczy konieczne staje się podjęcie właściwych środków w celu usunięcia utrzymującej się niezgodności. Reakcja zatem właściwych organów powinna następować zawsze gdy aktualny pozostaje w dalszym ciągu stan niezgodności formalnej wyrobu budowlanego. Z powyższych względów zarzut naruszenia art. 156 § 1 pkt 3 Kpa we wskazanym przez Skarżącą zakresie nie zasługuje na uwzględnienie albowiem nie mamy tutaj do czynienia z res iudicata. Za niezasadny należy także uznać sformułowany w skardze, bliżej nieuzasadniony, zarzut naruszenia art. 10 § 1 Kpa. Sąd nie dopatrzył się naruszenia uprawnień Strony wynikających z tego przepisu prawa. Strona została poinformowana o swoich uprawnieniach a ponadto jak wynika z akt sprawy korzystała z nich w zakresie jaki postrzegała za uzasadniony. Należy ponadto zauważyć, że zarzut naruszenia przepisu art. 10 § 1 Kpa aby mógł okazać się skuteczny winien opierać się na wykazaniu, że jego uchybienie miało wpływ na wynik sprawy i uniemożliwiło stronie podjęcie konkretnej czynności. Jest to niezbędne dla stwierdzenia, czy w konkretnym przypadku rzeczywiście doszło do naruszenia zasady czynnego udziału strony w postępowaniu (zob. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 listopada 2015 r., sygn. akt II OSK 747/14; z 17 maja 2016 r., sygn. akt I OSK 1994/14; z 11 stycznia 2013 r. sygn. akt II GSK 1142/11, z 18 grudnia 2012 r. sygn. akt II OSK 1490/11; z 16 października 2012 r. sygn. akt II OSK 1122/11, z 25 maja 2012 r. sygn. akt II OSK 414/11; z 22 marca 2012 r. sygn. akt II GSK 431/11). W rozpoznawanej sprawie Skarżąca nie wykazała, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnej czynności procesowej, której przedsięwzięcie przełożyłoby się na wynik sprawy. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 Ppsa, oddalił skargę.