VII SA/Wa 1040/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Montowski, Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Asesor WSA Iwona Ścieszka, Protokolant specjalista Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2023 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 20 marca 2023 r. znak 227/OPON/2023 w przedmiocie niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji Zaskarżoną decyzją z dnia 20 marca 2023 r. nr 227/OPON/2023, znak: WI-II.7840.14.3.2023.DS, Wojewoda Mazowiecki, po rozpatrzeniu odwołania J.P., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta m. st. Warszawy z dnia 21 grudnia 2022 r. nr 274/22, znak: UD-VI-WAB-A.6743.330.2022.DSZ, odmawiającą orzeczenia o niezbędności wejścia przez J.P. na teren sąsiedniej nieruchomości przy ul. [...] (dz. ew. nr [...]z obrębu [...]), stanowiącej własność B.i P.I., sąsiadującej z terenem objętym zgłoszeniem robót budowlanych niewymagających pozwolenia na budowę, polegających na wykonaniu remontu i ociepleniu ścian oraz remoncie dachu i komina budynku przy ul. [...] (dz. ew. nr [...]z obrębu [...]) w [...], Dzielnicy [...]. Zaskarżona decyzja została wydana w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. Wnioskiem z dnia 6 września 2022 r. J.P. wystąpiła o wydanie decyzji o niezbędności wejścia w teren nieruchomości przy ul. [...] (dz. ew. nr [...]z obrębu [...]), sąsiadującej z terenem objętym zgłoszeniem robót budowlanych niewymagających pozwolenia na budowę, polegających na wykonaniu remontu i ociepleniu ścian oraz remoncie dachu i komina budynku przy ul. [...] (dz. ew. nr [...]z obrębu [...]) w [...], Dzielnicy [...] Zawiadomieniem z dnia 3 października 2022 r., znak: UD-Vl-WAB-A.6740.330.2022.DSZ, Prezydent m.st. Warszawy poinformował strony postępowania o wszczęciu postępowania w przedmiotowej sprawie oraz uprawnieniach wynikających z art. 10 k.p.a. Prezydent m.st. Warszawy decyzją z dnia 21 grudnia 2022 r. nr 274/22, znak: UD-VI-WAB-A.6743.330.2022.DSZ, wydaną na podstawie art. 47 ust. 1 i 2 oraz art. 82 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2021., poz. 2351) i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022, poz. 2000), dalej "k.p.a.", oraz art. 92 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2022 r., poz. 528) w związku z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy (Dz. U. z 2018 r., poz. 1817), odmówił orzeczenia o niezbędności wejścia przez wnioskodawcę na teren sąsiedniej nieruchomości przy ul. [...] (dz. ew. nr [...]z obrębu [...]), stanowiącej własność B i P.I, sąsiadującej z terenem objętym zgłoszeniem robót budowlanych niewymagających pozwolenia na budowę, polegających na wykonaniu remontu i ociepleniu ścian oraz remoncie dachu i komina budynku przy ul. [...] (dz. ew. nr [...]z obrębu [...]) w [...], Dzielnicy [...]. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła J.P. Wojewoda Mazowiecki zaskarżoną decyzją z dnia 20 marca 2023 r. nr 227/OPON/2023, znak: WI-II.7840.14.3.2023.DS, po rozpatrzeniu odwołania J.P., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta m. st. Warszawy z dnia 21 grudnia 2022 r. nr 274/22. W uzasadnieniu organ II instancji podał, że materialnoprawną podstawę decyzji z dnia 20 marca 2023 r. stanowił art. 47 Prawa budowlanego. Dalej Wojewoda Mazowiecki podał, że z akt sprawy wynika, że inwestor – J.P co prawda podjęła starania celem uzyskania zgody sąsiada na wejście w teren dz. ew. nr [...], natomiast z przedłożonej korespondencji w niniejszej sprawie nie wynika, żeby właściciele działki sąsiedniej – B.i P.I jednoznacznie odmówili udzielenia takiej zgody, a obiektywne starania inwestora okazały się bezskuteczne. Również załączona do przedmiotowego odwołania od decyzji Prezydenta m. st. Warszawy z dnia 21 grudnia 2022 r., korespondencja e-mail, nie wskazuje na jednoznaczną odmowę udzielenia zgody przez sąsiadów. Z materiału dowodowego wynika, że B.i P.I niejednokrotnie składali propozycję naprawy wewnętrznej ściany przy ul. [...], jak i docelowego docieplenia ściany wspólnej budynku w zabudowie bliźniaczej, natomiast w mailu z dnia 24 czerwca 2022 r. wyrazili wolę podpisania oświadczenia o zgodzie na udostępnienie nieruchomości własnej, pod warunkiem określenia zakresu szczegółowego robót budowlanych niezbędnych do wykonania oraz wskazanie danych wykonawcy prac. Mając na uwadze powyższe, Wojewoda Mazowiecki uznał, że organ I instancji prawidłowo odmówił orzeczenia o niezbędności wejścia przez wnioskodawcę na teren sąsiedniej nieruchomości przy ul. [...], wskazując, że nie został spełniony warunek z art. 47 ust. 2 Prawa budowlanego, dotyczący nieuzgodnienia warunków wejścia w teren. Dopiero nieuwzględnienie warunków określonych w art. 47 ust. 1 Prawa budowlanego otwiera drogę do wydania decyzji administracyjnej w trybie art. 47 ust. 2 ww. ustawy. Wojewoda Mazowiecki wyjaśnił, że badając niezbędność wejścia na nieruchomość sąsiednią, o której mowa w art. 47 ust. 1 Prawa budowlanego, organ nie jest uprawniony do kwestionowania ani rodzaju planowanych robót budowlanych, ani potrzeby ich przeprowadzenia. I to oznacza, że wszelkie wątpliwości pod adresem robót budowlanych objętych zgłoszeniem inwestora nie mogą zostać w ramach niniejszej sprawy ocenione. Istotne jest jedynie, że inwestor legitymuje się skutecznym zgłoszeniem zamiaru przystąpienia do robót budowlanych, co w przedmiotowej sprawnie nie budzi wątpliwości (zaświadczenie o braku podstaw do wniesienia sprzeciwu z dnia 25 sierpnia 2022 r. dołączone do akt przedmiotowej sprawy). Tym samym organ I instancji nie powinien był w decyzji Prezydenta m. st. Warszawy z dnia 21 grudnia 2022 r. oceniać, na której działce znajduje się część wspólnej ściany oraz badać oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Skargę na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 20 marca 2023 r. nr 227/OPON/2023 wniosła J.P., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji. Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie: 1) przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., tj.: a) naruszenie art. 7 i art. 8 § 1 oraz art. 75 § 1, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. w kontekście art. 6 ust. 1 i 2 oraz art. 9 Europejskiego Kodeksu Dobrej Praktyki Administracyjnej , "dalej: KDA" w zw. z art. 41 ust. 1, Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, dalej: "KPP" - poprzez niezastosowanie powołanych przepisów, a w konsekwencji wybiórczą oraz niezgodną z regułami logiki oraz doświadczeniem życiowym ocenę materiału dowodowego w sprawie, w szczególności korespondencji e-mailowej pełnomocnika skarżącej oraz B.I., z której wynika, że: - strony nie doszły do żadnego porozumienia w przedmiocie udostępnienia nieruchomości sąsiedniej, na co wprost wskazali B.iP.I. w piśmie z 19 października 2022 r. skierowanym do Wydziału Architektury i Budownictwa dla Dzielnicy [...], która to okoliczność została pominięta przez organy obu instancji w uzasadnieniu wydanych decyzji; - strony nie mogły dojść do żadnego porozumienia w przedmiocie udostępnienia nieruchomości sąsiedniej, ponieważ rokowania w tym przedmiocie prowadzone przez B.i P.I od samego początku miały charakter instrumentalny i nie były prowadzone w dobrej wierze; b) art. 107 § 3 w zw. z art. 7 i art. 8 k.p.a., gdyż w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy nie odniósł się do żadnej z wymienionych wyżej okoliczności; 2) prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) k.p.a., tj. naruszenie: a) art. 47 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego poprzez błędną wykładnię powołanych przepisów; a w konsekwencji przyjęcie nieskonkretyzowanej bliżej formy w jakiej miałoby dojść do "obiektywnego" "zakończenia się niepowodzeniem" starań skarżącej; b) art. 47 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego w kontekście art. 31 ust. 3 Konstytucji RP oraz art. 7 w zw. z art. 17 KPP oraz art. 8 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności w zw. z art. 1 Protokołu nr 1 do ww. Konwencji poprzez odmowę zastosowania instytucji przewidzianej w prawie krajowym, nawet wówczas gdy B.i P.I celowo uchylali się od jednoznacznego udzielenia odmowy na wejście na teren należącej do nich nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Mazowiecki wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021r., poz. 137), sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: p.p.s.a.). sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W sprawie niniejszej skarga został uwzględniona. Przedmiotem skargi wywiedzionej do tutejszego Sądu jest decyzja Wojewody mazowieckiego nr 227/OPON/2023 z dnia 20 marca 2023r. , utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta m. st. Warszawy z dnia 21 grudnia 2022 r. nr 274/22, odmawiającą orzeczenia o niezbędności wejścia przez J.P. na teren sąsiedniej nieruchomości przy ul. [...] (dz. ew. nr [...]z obrębu [...]), stanowiącej własność B.iP.I, sąsiadującej z terenem objętym zgłoszeniem robót budowlanych niewymagających pozwolenia na budowę, polegających na wykonaniu remontu i ociepleniu ścian oraz remoncie dachu i komina budynku przy ul. [...] (dz. ew. nr [...]z obrębu [...]) w [...], Dzielnicy [...]. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 47 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r. poz. 2351 ze zm.), powoływanej dalej jako "ustawa". Zgodnie z ust. 1 art. 47 ustawy - jeżeli do wykonania prac przygotowawczych lub robót budowlanych jest niezbędne wejście do sąsiedniego budynku, lokalu lub na teren sąsiedniej nieruchomości, inwestor jest obowiązany przed rozpoczęciem robót uzyskać zgodę właściciela sąsiedniej nieruchomości, budynku lub lokalu (najemcy) na wejście oraz uzgodnić z nim przewidywany sposób, zakres i terminy korzystania z tych obiektów, a także ewentualną rekompensatę z tego tytułu. Na podstawie ust. 2 art. 47 ustawy - w razie nieuzgodnienia warunków, o których mowa w ust. 1, organ administracji architektoniczno – budowlanej, na wniosek inwestora - w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, rozstrzyga, w drodze decyzji, o niezbędności wejścia do sąsiedniego budynku, lokalu lub na teren sąsiedniej nieruchomości; w przypadku uznania zasadności wniosku inwestora, organ administracji architektoniczno - budowlanej określa jednocześnie granice niezbędnej potrzeby oraz warunki korzystania z sąsiedniego budynku, lokalu lub nieruchomości. W świetle cytowanej regulacji prawnej należy zgodzić się ze stanowiskiem przyjmującym, że organ rozważając zasadność wydania decyzji odmawiającej stwierdzenia bądź stwierdzającej niezbędność wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości, zobowiązany jest do zbadania – czy inwestor podjął starania o uzyskanie zgody na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości od jej właściciela, a starania te okazały się bezskuteczne oraz czy wejście na teren sąsiedniej nieruchomości jest niezbędne dla wykonania prac przygotowawczych lub robót budowlanych. Jak wynika z akt postępowania uczestnicy postępowania B i P.I właściciele działki nr ew. [...]położonej w [...]przy ul. [...] prowadząc roboty budowlane na podstawie decyzji Prezydenta m.st. Warszawy Nr 345/19 z dnia 10 września 2019r. odstąpili od zatwierdzonego projektu budowlanego przebudowy rozbudowy i nadbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej. W wyniku prowadzonych robót doszło do niemal całkowitej rozbiórki objętego projektem budynku, co doprowadziło do odsłonięcia i uszkodzenia ściany wspólnej obu budynków. Pismem z dnia 26 listopada 2021r. B.i P.I zaproponowali "zorganizowanie i sfinansowanie" przez nich prac remontowych na zewnątrz i wewnątrz budynku w celu zabezpieczenia ściany wspólnej pomiędzy budynkami przy ul. [...]i [...], na którą skarżąca nie wyraziła zgody. Korespondencja prowadzona pomiędzy stronami , a dotycząca kwestii wykonania prac remontowych przedmiotowej ściany trwała od maja 2022r. i nie przyniosła rezultatu w postaci dobrowolnej zgody na wejście na teren działki nr ew. [...]celem wykonania prac remontowych ściany. W dniu 22 sierpnia 2022r. J.P , właścicielka działki nr ew. [...]przy ul. [...] dokonała zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na remoncie i dociepleniu ściany odsłoniętej i uszkodzonej w wyniku robót na działce nr ew. [...]. Właściwy organ nie wniósł sprzeciwu wobec dokonanego zgłoszenia, zaś Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków decyzją z dnia 15 lipca 2022r. zezwolił na wykonanie robót polegających na zabezpieczeniu przed działaniem warunków atmosferycznych i dalszą degradacją ściany w budynku przy ul. [...] w [...]. Wnioskiem z dnia 6 września 2022r. J.P wystąpiła o wydanie decyzji o niezbędności wejścia na teren nieruchomości przy ul. [...] ( działka nr ew. [...]) celem wykonania robót objętych zgłoszeniem z dnia 22 sierpnia 2022r. Stan faktyczny pozostaje więc w zgodzie z rozumieniem art. 47 zgodnie z którym zakres ingerencji w prawo własności właściciela nieruchomości sąsiedniej dotyczy tylko robót budowlanych, których realizacja będzie miała legalny charakter (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2017 r. sygn. II OSK 1358/15, dostępny w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie - https://orzeczenia.nsa.gov.pl) W toku postępowania administracyjnego w sprawie skarżąca wnosiła o udzielenie zgody na wejście na teren sąsiedniej nieruchomości celem dokonania opisanych w zgłoszeniu robót budowlanych(e- mail z 19 sierpnia 2022r. oraz z dnia 3 września 2022r.) W odpowiedzi uczestnicy drogą elektroniczną poinformowali pełnomocnika skarżącej, że na ten moment nie widzą możliwości wykonania prac w obszarze ich działki ( e-mail z 3 września 2022r. k-35). Zatem w okolicznościach niniejszej sprawy nie może nasuwać wątpliwości, że przedmiotem wniosku i postępowania było wykonanie robót polegających na naprawie i dociepleniu odsłoniętej ściany. W celu ich wykonania koniecznym jest ustawienie rusztowań na terenie działki nr ew. [...]. W realiach faktycznych sprawy uzasadniona pozostawała konstatacja, że wejście na teren sąsiedniej nieruchomości jest niezbędne dla wykonania planowanych robót budowlanych. Okoliczność ta wynikała ze sposobu posadowienia ściany budynku podlegającego zaplanowanym robotom. Jak wskazuje się w orzecznictwie administracyjnosądowym – warunek niezbędności wejścia na teren sąsiedni występuje, gdy obiekty, na których mają być wykonane prace, znajdują się na granicy działki sąsiedniej w takiej od niej odległości, że teren dostępny na nieruchomości inwestora nie wystarczy na ich przeprowadzenie. Chodzi więc wyłącznie o sytuację, gdy nie ma innej możliwości przeprowadzenia przez inwestora prac przygotowawczych lub budowlanych jak tylko poprzez wejście na teren sąsiedniej nieruchomości. (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 lipca 2017 r. sygn. II SA/Wr 46/17). Zgodnie z orzecznictwem administracyjnosądowym, wysłanie listu do właściciela nieruchomości sąsiedniej z prośbą o wyrażenie zgody na czynności w ramach art. 47 ustawy, spełnia warunek podjęcia przez inwestora starań warunkujących wydanie przez organ pozytywnej decyzji w zakresie wejścia na teren nieruchomości sąsiedniej na podstawie art. 47 ust. 2 ustawy (tak : wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 listopada 2010 r. sygn. II OSK 1819/09; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 kwietnia 2009 r. sygn. VII SA/Wa 110/09, dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie - https://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu warunek ten spełnia także korespondencja mailowa. Wystarczająca jest więc sama próba uzyskania takiej zgody (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 11 października 2011 r. sygn. II SA/Op 201/07, dostępny w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie - https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Próba zawarcia porozumienia w przedmiotowym zakresie nie powiodła się. Zostały zatem podjęte starania o uzyskanie zgody, lecz okazały się one nieskuteczne. W tym miejscu przypomnieć wypada, że zgodnie z art. 47 ust. 2 w zw. z art. 47 ust. 1 Prawa budowlanego, wydanie rozstrzygnięcia o prawie wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości uzależnione jest od braku dobrowolnej zgody jej właściciela. W świetle tych przepisów tryb administracyjny rozstrzygnięcia o prawie wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości jest wynikiem braku zgody właściciela nieruchomości sąsiedniej, w sytuacji niezbędności wejścia na teren tejże nieruchomości, w związku z potrzebą wykonania prac przygotowawczych lub robót budowlanych (por. wyrok NSA z 26 listopada 2010 r., II OSK 1819/09, LEX nr 746814). Wystarczy więc brak dobrowolnej zgody właściciela nieruchomości na wejście na jej teren. Nie jest natomiast, jak tego chcą organy, warunkiem uzyskania decyzji na podstawie art. 47 ust 2 Prawa budowlanego " jednoznaczna odmowa udzielenia takiej zgody". Przeciwna interpretacja prowadziłaby do zniweczenia instytucji określonej w art. 47 ust 2 Prawa budowlanego i umożliwiałaby właścicielowi nieruchomości niezbędnej dla wykonania legalnych robót budowlanych bezterminowego blokowania ich realizacji. Zauważenia także wymaga, że od daty zwrócenia się do uczestników o zgodę na wejście na ich teren do daty wydania zaskarżonej decyzji minęło siedem miesięcy w czasie których B.I. i P.I nie zajęli oczekiwanego przez organy jednoznacznie negatywnego stanowiska w sprawie wyrażenia zgody na wejście, jednocześnie zgody takiej nie wyrażając. Podkreślenia także wymaga, że nie jest możliwe uzgadnianie warunków korzystania z nieruchomości( działki nr 24), jeżeli jej właściciele nie wyrażają zgody na wejście na jej teren. Uzgadnianie warunków jest możliwe jedynie wtedy, gdy zgoda taka zostanie udzielona. Przy czym nieuprawnionym jest oczekiwanie przez właścicieli działki nr ew. [...]projektu budowlanego przewidywanych robót budowlanych przy przedmiotowej ścianie, skoro ich zakres nie wymaga takiego dokumentu w świetle przepisów Prawa budowlanego. Z uwagi na uchylenie decyzji organów obu instancji sprawa będzie ponownie rozpoznawana przez organ pierwszej instancji, który winien uwzględnić treść przedstawionej oceny prawnej przy podejmowaniu rozstrzygnięcia. Wskazania co do dalszego postępowania w sprawie wynikają wprost z treści niniejszego uzasadnienia. Rozpoznając wniosek o zezwolenie na wejście na sąsiednią nieruchomość w trybie art. 47 ust. 2 Prawa budowlanego organ administracji powinien ograniczyć się wyłącznie do oceny niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości w celu wykonania zamierzonych przez inwestora robót budowlanych, objętych wcześniej uzyskanym pozwoleniem na budowę lub zgłoszeniem, co do którego organ nie zgłosił sprzeciwu (wyrok NSA z 12 grudnia 2003 r., II SA/Łd 268/01). W niniejszym postępowaniu nie rozstrzyga się sporu dotyczącego przebiegu granicy i usytuowania ściany wspólnej budynku w zabudowie bliźniaczej. Konkludując, mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że decyzja Wojewody z dnia 20 marca 2023 roku, utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta m.st. Warszawy z dnia 21 grudnia 2022 roku, jak również decyzja organu I instancji naruszyły przepisy prawa materialnego – art. 47 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Nadto biorąc pod uwagę powołane okoliczności Sąd zważył, że organy nie ustaliły należycie wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności, przez co naruszyły przepisy postępowania administracyjnego - art. 7, art. 77 § 1 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w związku z art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta m.st. Warszawy.