VII SA/Wa 1796/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 22 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. C. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w sprawie ze skargi I. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...]. Skarżąca – I. C. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [....] czerwca 2015 r., nr [....] umarzającą postępowanie odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania skarżącej od decyzji Prezydenta [....] z dnia [....] grudnia 2014 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na budowie zespołu dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych II – kondygnacyjnych z poddaszem użytkowym i garażem podziemnym. W skardze strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta [....] z dnia [....] grudnia 2014 r. nr [....]. W uzasadnieniu obszernego wniosku skarżąca podniosła, że zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków zarówno dla skarżącej, jak i innych osób. Skarżąca podniosła, że trudne do odwrócenia skutki są związane z: siecią kanalizacyjną na osiedlu i istniejącą oczyszczalnią ścieków, brakiem kanalizacji deszczowej, naruszeniem naturalnych stosunków wodnych oraz strat w środowisku naturalnym (m.in. wycięcie starodrzewu, wzrost zanieczyszczenia powietrza), zacienieniem nieruchomości skarżącej i ograniczeniem naturalnego oświetlenia, niedostateczną infrastrukturą drogową, zagrożeniem dla mienia i ludzi, a to z uwagi na konieczność użycia ciężkiego sprzętu przez inwestora przy realizacji inwestycji. Zdaniem skarżącej jej nieruchomość znajdzie się w sferze zagrożenia. Skarżąca podniosła, że straty przez nią poniesione w wyniku wykonania nieprawomocnej decyzji nie zawsze będą mogły być zrekompensowane na drodze odszkodowawczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a., zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Zwrot "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 p.p.s.a., który wskazuje na przedmiot sądowej kontroli, a także art. 134 i 135 tej ustawy, które regulują zakres sądowej kontroli. W związku z tym, zakresem art. 61 § 3 p.p.s.a. objęte będą zarówno akty wydane w pierwszej instancji, jak i np. akty w stosunku do których toczy się postępowanie trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli. Za takim rozumieniem omawianego zwrotu normatywnego pośrednio opowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów w uchwale z dnia 27 czerwca 2000 r. sygn. akt FPS 12/99 (publ. ONSA 2001, nr 1, poz. 7), podjętej wprawdzie na gruncie poprzednio obowiązujących przepisów, ustawy procesowej, ale zachowującej aktualność także obecnie, stwierdzając, że zwrot "w granicach danej sprawy", użyty w art. 29 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz. 368 ze zm.), dotyczy sprawy w ujęciu materialnym - w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy można mówić wówczas gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy wykazujące tożsamość podmiotową i przedmiotową. Sytuacja taka wystąpi wówczas, gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, identycznego przedmiotu, stanu faktycznego oraz podstawy prawnej. Jak wskazuje się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, zwrot "w granicach tej samej sprawy" użyty w art. 61 p.p.s.a. dotyczy sprawy w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy wykazujące tożsamość podmiotową i przedmiotową. Sytuacja taka wystąpi wówczas, gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, identycznego przedmiotu, stanu faktycznego oraz podstawy prawnej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 14 września 2010 r. II GZ 246/10 Lex nr 743040; z dnia 2 września 2009 r. II OZ 689/09 Lex nr 1110357; z dnia 12 czerwca 2012 r. II FZ 441/12 Lex nr 1170772). W rozpoznawanej sprawie wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania dotyczy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, natomiast przedmiotem skargi jest decyzja umarzająca postępowanie odwoławcze od ww. decyzji udzielającej pozwolenia na budowę, z uwagi na fakt, iż skarżąca - składająca również odwołanie nie posiada przymiotu strony postępowania. Zauważyć wobec tego należy, że kwestia udzielenia pozwolenia na budowę oraz kwestia uprawnienia do występowania w charakterze strony w postępowaniu odwoławczym prowadzonym w tym przedmiocie, nie zachowują tożsamości w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Celem postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę jest zbadanie przez organ zachowania przez inwestora ustawowo zakreślonych warunków dla legalnego prowadzenia budowy. Tymczasem w zaskarżonej decyzji materia ta w ogóle nie byłaby badana, bowiem Wojewoda [....] umorzył postępowanie odwoławcze od decyzji udzielającej pozwolenia na budowę, uznając, iż osoba składająca odwołanie nie posiada przymiotu strony postępowania. Brak jest zatem tożsamości spraw w znaczeniu materialnym, co powoduje, że decyzja Prezydenta [....] z dnia [....] grudnia 2014 r. nr [....] nie może być przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania w niniejszym postępowaniu. Stwierdzić zatem należy, że w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody [....] z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [....] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego, nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta [.....] z dnia [....] grudnia 2014 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, gdyż akt ten znajduje się poza granicami niniejszej sprawy w ujęciu materialnym. Powyższe stanowisko znajduje odzwierciedlenie w orzecznictwie sądowoadministracyjny – postanowienia NSA: z dnia 6 października 2015 r. sygn. akt II OZ 932/15, z dnia 19 maja 2015 r. sygn. akt II OZ 441/15, z dnia 17 lipca 2013 r., sygn akt II OZ 594/13, postanowienia WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 18 maja 2015 r., sygn. akt II SA/Go 306/15, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.