VII SA/Wa 2003/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Moniki Kramek, , sędzia WSA Grzegorz Antas, asesor WSA Elżbieta Granatowska (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 18 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi R. L. i A. G. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2020 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę Postanowieniem z dnia 7 września 2020 r., znak [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 i art. 144 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 z późn. zm.), dalej w skrócie k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku A. G. i R. L. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lipca 2020 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ wskazał, że postanowieniem z [...] lipca 2020 r., po rozpatrzeniu wniosku A. G. i R. L., odmówił wznowienia postępowania zakończonego decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] maja 2019 r., znak: [...], utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] listopada 2018 r., znak: [...]. Decyzją tą Wojewoda, na wniosek Z. D., stwierdził nieważność decyzji Starosty [...] z [...] maja 2008 r., Nr [...] (zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej "[...]" sp. z o.o. z siedzibą w G. pozwolenia na wykonanie fundamentów i montaż 23 wież elektrowni wiatrowych typu [...] o mocy 3 MW każda i wysokości 149 m, w tym wysokość wieży 105 m na działkach nr ew. [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...], obręb S.; nr ew. [...],[...],[...],[...],[...],[...], obręb M.; nr ew. [...],[...],[...],[...],[...],[...], obręb J.; nr ew. [...],[...], obręb O. i nr ew. [...], obręb K. - bez infrastruktury technicznej) w części dotyczącej działek o nr ew. [...] i [...], obręb S. oraz [...], obręb M., a w pozostałej części umorzył postępowanie organu pierwszej instancji. Pismem z [...] sierpnia 2020 r. A. G. i R. L. złożyli w terminie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, że brak jest podstaw do uwzględnienia tego wniosku i utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W uzasadnieniu wskazał, że wnioskodawcy jako podstawę wznowienia postępowania podali art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., wskazując, że bez własnej winy nie brali udziału w postępowaniu zakończonym decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] maja 2019 r. Organ administracji publicznej oceniając zasadność żądania wznowienia postępowania winien zbadać, czy wniosek o wznowienie postępowania został złożony przez stronę postępowania, czy jest oparty na ustawowej przesłance wznowienia, wymienionej w art. 145 § 1 k.p.a., oraz czy został wniesiony z zachowaniem terminu wymienionego w art. 148 k.p.a. Stosownie do art. 148 § 1 k.p.a., podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (art. 148 § 2 k.p.a.). Organ podkreślił, że powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji nie jest przy tym pojęciem tożsamym z zawiadomieniem o pełnej treści decyzji, co mogłoby nastąpić dopiero po doręczeniu decyzji. Artykuł 148 § 2 k.p.a. nie wymaga dla otwarcia biegu terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. dopełnienia wymogu doręczenia decyzji, której dotyczy żądanie wznowienia. Bieg tego terminu rozpoczyna się w dacie powzięcia przez stronę wiadomości o istnieniu danej decyzji. Istotne jest to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i o zawartym w niej rozstrzygnięciu, niezależnie od źródła, z którego pochodzi informacja. Chodzi więc tu o takie dane, jak nazwa organu, który decyzję wydał oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy. Jeśli chodzi o tę ostatnią informację, to nie jest tu konieczne, aby strona poznała dokładnie treść rozstrzygnięcia, wystarczy, jeżeli posiadła informację, czego dana decyzja dotyczy (por.: wyrok NSA z 6 czerwca 2019 r., I OSK 2396/18). Wnioskodawcy w podaniu z [...] grudnia 2019 r, wskazali, że w dniu [...] października 2019 r. dowiedzieli się, że w stosunku do innych działek, objętych decyzją Głównego Inspektora Budowlanego z dnia [...] maja 2019 r., znak [...], na których również mają zostać wybudowane elektrownie wiatrowe toczy się postępowanie sądowe przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1684/19. Na skutek złożonego wniosku, postanowieniem Sądu z dnia 12 listopada 2019 r. zostali dopuszczeni do udziału w postępowaniu w charakterze uczestników. Następnie, w związku z otrzymanym postanowieniem w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1684/19 udali się do Urzędu Miejskiego w G., w celu otrzymania informacji czy w sprawie nieruchomości, z którymi bezpośrednio graniczą nie toczy się również postępowanie administracyjne. Na skutek przeprowadzonych rozmów z sąsiadami oraz wizyty w Urzędzie, w dniu [...] listopada 2019 r. uzyskali informację, że Wojewoda [...] w dniu [...] listopada 2019 r. wydał decyzję o numerze [...]. Organ stwierdził, że analiza akt sprawy wykazała, że wnioskodawcy o wskazanej okoliczności, że postępowanie zakończone decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] maja 2019 r. dotyczyło również nieruchomości graniczących z działkami będącymi ich własnością, wiedzieli już znacznie wcześniej. Z akt sprawy wynika, że wnioskodawcy w dniu [...] października 2019 r. nadali do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo z [...] października 2019 r. stanowiące wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym ze skargi [...] sp. z o. o. [...] G. sp. k. w P. na ww. decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] maja 2019 r., znak: [...]. W uzasadnieniu powyższego pisma wnioskodawcy wskazali cyt.: "(...) jesteśmy właścicielami działek nr [...],[...],[...]. Nasza nieruchomość znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie z działką [...]. Na działce [...] znajduje się budynek mieszkalny jednorodzinny, który na podstawie zaskarżonego ww. pozwolenia na budowę miałby znajdować się w odległości 195 m od turbiny wiatrowej, a sama turbina ma mieć prawie 150 m (...)". Do ww. wniosku skarżący dołączyli mapę sytuacyjną obrazującą położenie ich nieruchomości względem elektrowni wiatrowej usytuowanej na działce nr [...]. W ocenie organu, wnioskodawcy w czasie składania do WSA w Warszawie powyższego pisma z [...] października 2019 r. mieli wiedzę, czego dotyczy decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] maja 2019 r., w stopniu pozwalającym im na sformułowanie żądania wznowienia postępowania, tj. mieli wiedzę o istnieniu tej decyzji, przedmiocie postępowania i rozstrzygnięciu sprawy. Skoro skarżący posiadali na tyle dużą wiedzę o decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] maja 2019 r., by żądać dopuszczenia ich do udziału w ww. postępowaniu sądowym, to tym samym, w ocenie GINB, mieli świadomość tego, że mogli zostać niesłusznie pominięci przez organ jako strona postępowania zakończonego tą decyzją, co uprawniało ich do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Wniosek o wznowienie postępowania został nadany w polskiej placówce pocztowej w dniu [...] grudnia 2019 r. Niewątpliwie zatem doszło do uchybienia przez wnioskodawców terminu przewidzianego dla wniesienia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] maja 2019 r. Wobec powyższego, w ocenie GINB, zarzuty wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy pozostają bez wpływu na podjęte w sprawie rozstrzygnięcie. W ocenie organu, na uwzględnienie nie zasługuje zarzut dotyczący naruszenia przez GINB art. 7 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a., gdyż organ rozpatrzył cały materiał dowodowy, czemu dał wyraz w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia z [...] lipca 2020 r. Nie sposób zarzucić również organowi, że nie podjął wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w związku z niewysłuchaniem skarżących. Wobec ewidentnego uchybienia przez nich terminowi przewidzianemu dla wniesienia wniosku o wznowienie postępowania organ nie widział podstaw do ponownego wezwania skarżących celem złożenia przez nich dalszych wyjaśnień w sprawie. Organ dodał, że w sytuacji, gdy sama strona we wcześniejszych pismach powołuje się na posiadanie wiedzy o wydaniu przez organ decyzji określonej treści uznać należy, że data tych wcześniejszych pism jest datą, od której należy liczyć termin do wniesienia podania o wznowienie i ustalać czy został zachowany (wyrok WSA w Poznaniu z 11 kwietnia 2018 r., II SA/Po 935/17). Skargę na to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli R. L. i A. G., zaskarżając je w całości i zarzucając organowi naruszenie: a) art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. w zw. z art. 148 § 2 k.p.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie tj. uznanie, że skarżący w czasie składania do WSA w Warszawie pisma z dnia [...] października 2019 r. mieli wiedzę o wydaniu i treści decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2019 r. znak: [...], a tym samym doszło do uchybienia terminu przewidzianego do złożenia wniosku o wznowienia postępowania, co skutkowało odmówieniem przez organ wznowienia postępowania. b) art 7 i 77 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie, tj. niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i niewezwanie skarżących do złożenia przez nich wyjaśnień w sprawie, mimo istnienia okoliczności spornych co do początku biegu terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Skarżący wnieśli o zmianę zaskarżonego postanowienia i wznowienie postępowania zakończonego decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2019 r. oraz o zasądzenie od organu na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi wskazali, że fakt posiadania ogólnej wiedzy o toczącym się postępowaniu administracyjnym nie może być podstawą do uznania, że w tym czasie rozpoczął się bieg terminu, o którym mowa w art. 148 k.p.a. Co więcej, w orzecznictwie wskazuje się, że zwrot "strona dowiedziała się o decyzji", o jakim mowa w art. 148 § 2 k.p.a., należy rozumieć w ten sposób, że strona uzyskała informacje pozwalające jej zidentyfikować decyzję, której jej nie doręczono, w stopniu pozwalającym jej na sformułowanie żądania wznowienia postępowania, (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 grudnia 2019 r., I OSK 1183/18). Mimo to, wbrew powyżej przytoczonemu stanowisku, organ przyjął, iż 30- dniowy termin, o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a., rozpoczął bieg z dniem 24 października 2019 r., gdyż w tym czasie skarżący złożyli wniosek do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o dopuszczeniu ich do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Treść tego wniosku nie wskazuje na to, iż skarżący mieli wiedzę czego dotyczy toczące się postępowanie sądowe. Opisali jedynie ich sytuację faktyczną i prawną, bez odnoszenia się bezpośrednio do samej decyzji. Skarżący wskazali, że co prawda dowiedzieli się o wydaniu decyzji przez GINB, jednakże nie wiedzieli, jakich działek ona dotyczy. Planowana inwestycja budowy elektrowni wiatrowych obejmuje bardzo duży obszar i to, że wydano decyzję nie oznacza jeszcze, że może mieć wpływ na nasze nieruchomości. A zatem nieprawidłowe jest założenie przez organ, że w związku z tym, że dowiedzieli się o wydaniu decyzji przez GINB i to, że chcieli dołączyć do sprawy, przesądza o uzyskaniu informacji dotyczących działek, których są właścicielami. Skarżący podkreślili, że w przypadku uznania, iż doszło do przekroczenia przez nich terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, koniecznym było bezsporne potwierdzenie przez organ okoliczności dowiedzenia się o konkretnej decyzji i zawartej w niej rozstrzygnięciu. Natomiast, treść postanowienia z dnia [...] lipca 2020 r. oraz postanowienia z dnia [...] września 2020 r. opiera się w głównej mierze jedynie na przytoczeniu fragmentów ich wniosku. A przywołane przez organ cytaty pisma nie mogą stanowić podstawy do uznania, że w tym czasie dowiedzieli się o istnieniu decyzji GINB z dnia [...] maja 2019 r. w takim zakresie, który pozwoliłby im na ocenę, iż posiadają interes prawny i faktyczny do jej zaskarżenia. Składając wniosek o przyłączenie do sprawy, powzięli jedynie wiadomość o wydaniu decyzji, natomiast nie znali jej treści i nie wiedzieli czy ona ich dotyczy. Skarżący podnieśli, że dopiero po tym jak otrzymali postanowienie w sprawie o sygn. akt VII SA/ Wa 1684/19 udali się do Urzędu Miejskiego w G., w celu otrzymania informacji czy w sprawie nieruchomości, z którymi bezpośrednio graniczą nie toczy się również postępowanie administracyjne. Na skutek przeprowadzonych rozmów z sąsiadami oraz wizyty w Urzędzie, w dniu [...] listopada 2019 r. uzyskali informację, że Wojewoda [...] w dniu [...] listopada 2018 r. wydał decyzję o numerze [...]. Skarżący wskazali, że zgodnie z art. 7 k.p.a. i 77 k.p.a. organ zobowiązany jest do jak najdokładniejszego zbadania sprawy, a w przypadku zaistnienia jakichkolwiek niejasności, zobowiązany jest do podjęcia działań mających na celu ich wyjaśnienie. W przeciwnym razie, w przypadku przyjęcia przez organ niekorzystnego dla skarżących rozstrzygnięcia koniecznym jest uprzednie ich wysłuchanie. Potwierdza to m in. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 października 2019 r., II SA/ Kr 826/19. Reasumując, skarżący stwierdzili, że organ nieprawidłowo przyjął, iż termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania biegnie od dnia [...] października 2019 r. albowiem powzięli wiedzę na temat wydania decyzji dotyczącej bezpośrednio ich działek dopiero z dniem [...] listopada 2019 r. Wobec czego został zachowany termin do złożenia wznowienia postępowania. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2019 poz. 2325 – zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd uwzględnia skargę w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.) oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach sąd stwierdza nieważność postanowienia (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Sądowa kontrola zaskarżonego postanowienia z uwzględnieniem powyższych reguł doprowadziła do uznania, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Zgodnie z art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Natomiast w myśl art. 148 § 2 k.p.a. termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przez "dowiedzenie się o decyzji" należy rozumieć powzięcie wiedzy o samym fakcie wydania rozstrzygnięcia w sposób umożliwiający złożenie podania o wznowienie. Chodzi więc o takie dane, jak nazwa organu, który decyzję wydał oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy. Nie jest natomiast konieczne dokładne poznanie pełnej treści decyzji (por. wyrok NSA z dnia 4 grudnia 2019 r., II OSK 168/18). Powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji nie jest zatem pojęciem tożsamym z zawiadomieniem o pełnej treści decyzji. Wystarczające jest aby strona wiedziała czego dana decyzja dotyczy (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. B. Adamiak, J. Borkowski, wyd. 16, Warszawa 2019, s. 852 -853). Zwrot "strona dowiedziała się o decyzji" należy rozumieć w ten sposób, że strona uzyskała informacje pozwalające zidentyfikować decyzję w stopniu pozwalającym jej na sformułowanie żądania o wznowienie postępowania. Dowiedzenie się nie oznacza precyzyjnego określenia decyzji. Wystarcza wiedza o rozstrzygnięciu zawartym w decyzji (por. wyrok NSA z dnia 18 września 2014 r., II OSK 674/13, wyrok NSA z dnia 26 czerwca 2013 r., II OSK 528/12). Powzięcie wiadomości o wydaniu decyzji nie jest przy tym pojęciem tożsamym z zawiadomieniem o pełnej treści decyzji. Chodzi tu o takie dane jak nazwa organu oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy z zastrzeżeniem, iż nie jest tu konieczne, aby strona dokładnie poznała treść rozstrzygnięcia. Nie jest natomiast konieczne dokładne poznanie pełnej treści decyzji (por. wyroki NSA z 26 czerwca 2013 r., II OSK 528/12; z 18 września 2014 r., II OSK 674/13, z 4 grudnia 2019 r., II OSK 168/18, z 17 września 2020 r., II OSK 1340/20; z 30 września 2020 r., II OSK 1464/20, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarżący w dniu [...] grudnia 2019 r. złożyli wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] maja 2019 r., znak: [...], utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] listopada 2018 r., znak: [...]. Decyzją tą Wojewoda, na wniosek Z. D., stwierdził nieważność decyzji Starosty [...] z [...] maja 2008 r., Nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej "[...]" sp. z o.o. z siedzibą w G. pozwolenia na wykonanie fundamentów i montaż 23 wież elektrowni wiatrowych typu [...] o mocy 3 MW każda i wysokości 149 m, w tym wysokość wieży 105 m na działkach nr ew. [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...], obręb S.; nr ew. [...],[...],[...],[...],[...],[...], obręb M.; nr ew. [...],[...],[...],[...],[...],[...], obręb J.; nr ew. [...],[...], obręb O. i nr ew. [...], obręb K. - bez infrastruktury technicznej w części dotyczącej działek o nr ew. [...] i [...], obręb S. oraz [...], obręb M., a w pozostałej części umorzył postępowanie organu pierwszej instancji. Z treści uzasadnienia tej decyzji wynika, że zakres postępowania nieważnościowego został ograniczony do działek Z. D. i S. i I. O. (działki nr ew. [...] i [...], obręb S. oraz [...], obręb M.) i w tym zakresie organ I instancji stwierdził nieważność decyzji Starosty [...] z [...] maja 2008 r., zaś w pozostałym zakresie nieobjętym wnioskiem postępowanie zostało umorzone. Organ odwoławczy utrzymał to rozstrzygnięcie w mocy. Podstawą stwierdzenia nieważności tej decyzji we wskazanej części było stwierdzenie przez organy, że w decyzji Burmistrza [...] z [...] kwietnia 2008 r. o środowiskowych uwarunkowaniach dla tej inwestycji zawarty został warunek, że minimalna odległość wież elektrowni od zabudowań mieszkalnych nie może być mniejsza niż 400 m i powinna uwzględniać warunki lokalizacyjne zgodne z przepisami ustawy Prawo budowlane. Projektowana lokalizacja wież elektrowni wiatrowych na działkach objętych wnioskiem o stwierdzenie nieważności nie spełnia warunku tej odległości. Podstawą odmowy wszczęcia postępowania wznowieniowego w tej sprawie było uznanie przez organ, iż wniosek o wznowienie został złożony z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a. Organ ustalił, że wnioskodawcy w dniu 25 października 2019 r. nadali do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo z [...] października 2019 r. stanowiące wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym ze skargi [...] sp. z o. o. [...] G. sp. k. w P. z dnia [...] czerwca 2019 r. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] maja 2019 r., znak: [...]. W uzasadnieniu powyższego pisma wnioskodawcy wskazali:"(...) jesteśmy właścicielami działek nr [...],[...],[...]. Nasza nieruchomość znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie z działką [...]. Na działce [...] znajduje się budynek mieszkalny jednorodzinny, który na podstawie zaskarżonego ww. pozwolenia na budowę miałby znajdować się w odległości 195 m od turbiny wiatrowej, a sama turbina ma mieć prawie 150 m (...). Istotą postępowania jest określenie czy warunek minimalnej odległości elektrowni wiatrowych od zabudowań mieszkalnych – 400 m został spełniony w kontekście do wszystkich turbin wiatrowych (...). Nasz przypadek pokazuje rażące naruszenie zapisów decyzji środowiskowej nakładającej uwzględnienie w projekcie budowlanym m.in. minimalnej odległości 400 m od zabudowań mieszkalnych". Do tego wniosku skarżący dołączyli mapę sytuacyjną obrazującą położenie ich nieruchomości względem wieży elektrowni wiatrowej usytuowanej na działce nr [...]. Dodać należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 12 listopada 2019 r., VII SA/Wa 1684/19 dopuścił skarżących do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika postępowania. Sąd podziela ocenę organu odwoławczego, że treść tego pisma wskazuje, że skarżący dowiedzieli się o decyzji, której dotyczy wniosek o wznowienie przed dniem [...] października 2019 r. We wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowym w sprawie o sygn. VII SA/Wa 1684/19 skarżący wskazali datę oraz numer decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] maja 2019 r., także nazwę inwestora. Mieli także choćby częściową wiedzę o treści tej decyzji, gdyż podali wysokość turbiny wiatrowej (150 m) oraz numer działki [...] (obręb J.), na której planowana jest lokalizacja jednej z 23 wież elektrowni wiatrowych, która to działka znajduje się w pobliżu ich nieruchomości. Na załączniku graficznym przestawili planowaną lokalizację turbiny względem swoich nieruchomości. Wskazali też, że realizacja tej turbiny planowana jest w II etapie inwestycji. Podkreślili również, że istotą postępowania jest określenie czy warunek minimalnej odległości elektrowni wiatrowych od zabudowań mieszkalnych określony w decyzji środowiskowej – 400 m został spełniony w kontekście do wszystkich turbin wiatrowych. Organ prawidłowo więc przyjął, że skarżący mieli wiedzę, czego dotyczy decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] maja 2019 r. w stopniu pozwalającym im na sformułowanie żądania wznowienia postępowania, tj. mieli wiedzę o istnieniu tej decyzji, przedmiocie postępowania i rozstrzygnięciu sprawy. Skoro skarżący dowiedzieli się o treści decyzji przed dniem [...] października 2019 r., wniosek o wznowienie postępowania został nadany w polskiej placówce pocztowej w dniu [...] grudnia 2019 r., to prawidłowo organ uznał, że przekroczony został termin miesięczny, o którym mowa w art. 148 § 2 k.p.a., co skutkować musiało odmową wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. Nie zasługuje zatem na uwzględnienie zarzut skargi dotyczący naruszenia przez organ art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. w zw. z art. 148 § 2 k.p.a. Skarżący wskazali w uzasadnieniu skargi, że wprawdzie wiedzieli o wydaniu decyzji z dnia [...] maja 2019 r., lecz nie wiedzieli jakich działek ona dotyczy oraz czy będzie mieć wpływ na ich nieruchomości. Twierdzeniu temu przeczy przytoczona treść wniosku z dnia [...] października 2019 r., w którym wskazali oni konkretnie na lokalizację jednej z wież planowanych elektrowni wiatrowych na działce nr [...], przestawiając w załączniku graficznym do wniosku planowaną lokalizację turbiny względem swoich nieruchomości i stwierdzając, że wykazane tam odległości naruszają warunek minimalnej odległości elektrowni wiatrowych od zabudowań mieszkalnych określony w decyzji środowiskowej. Nieuzasadniony jest także zarzut skargi naruszenia przez organ art. 7 i 77 k.p.a., gdyż organ nie wezwał skarżących do złożenia wyjaśnień w sprawie, mimo istnienia okoliczności spornych co do początku biegu terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. To czy kwestia zachowania terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania nasuwała wątpliwości należało do oceny organu, który – wobec treści wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowym z dnia [...] października 2019 r. – uchybienie terminowi uznał za ewidentne. Poza tym skarżący złożyli wyjaśnienia na piśmie we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, które zostały prawidłowo uznane przez organ za niemające wpływu na treść rozstrzygnięcia. Z powyższych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. Sprawa rozpoznana została w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.