VII SA/Wa 231/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Nina Beczek po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Miasta W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 29 listopada 2024 r. znak: DOR.7111.93.2024.JUR w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) na rzecz Miasta W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Miasto W. pismem z 30 grudnia 2024 r. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 29 listopada 2024 r. znak: DOR.7111.93.2024.JUR uchylające postanowienie Wojewody [...] z [...] września 2024 r. nr [...] zawieszającego z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta W. z [...] stycznia 2019 r. nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej dla Miasta W. pozwolenia na budowę szkoły podstawowej i rozbiórkę budynku trafostacji wraz z niezbędną infrastrukturą i zagospodarowaniem, w tym przyłączem telekomunikacyjnym, na części działki nr ew. [...] z obrębu [...] zlokalizowanej przy ul. [...] w W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.), sąd orzeka w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zaskarżone postanowienie niewątpliwie nie kończy postępowania, ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Przeciwnie, na skutek jego wydania, zawieszone przez organ pierwszej instancji postępowanie administracyjne będzie się toczyć dalej w celu wydania rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Jakkolwiek natomiast zaskarżone postanowienie zostało wydane na skutek rozpatrzenia zażalenia (wniesionego przez inwestora) od postanowienia, którym organ pierwszej instancji zawiesił postanowienie, to trzeba przypomnieć, że rozstrzyga ono o uchyleniu tego postanowienia ze względu na stwierdzenie braku podstaw do zwieszenia postępowania. Przepis art. 3 § 2 pkt 2 powołanej ustawy należy rozumieć w ten sposób, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, w drodze odrębnej skargi, jest wyłączona w sprawach, które w toku postępowania administracyjnego są załatwiane postanowieniem, na które nie służy zażalenie. Stosowanie do treści art. 103 § 3 kpa na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie. Na tle wykładni powołanego przepisu w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ukształtował się pogląd, że ustawodawca dopuścił wniesienie środka zaskarżenia (zażalenia) tylko w stosunku do postanowień tamujących postępowanie administracyjne i jednocześnie wyłączył możliwość zaskarżania postanowień, które nie wstrzymują biegu postępowania administracyjnego, a więc postanowień o odmowie zawieszenia oraz o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego (por. np. postanowienia NSA: z dnia 23 maja 2013 r., II OSK 1617/12; z dnia 18 października 2013 r., II OSK 1175/12; z dnia 22 stycznia 2014 r., II OSK 1906/12; z dnia 29 stycznia 2015 r., II OSK 1590/13 oraz wyrok NSA z dnia 17 kwietnia 2014 r., II OSK 2825/12 – dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skoro zatem zaskarżonym postanowieniem uchylono postanowienie organu pierwszej instancji o zawieszeniu postępowania z powodu braku podstaw do zawieszenia (w konsekwencji czego bieg postępowania nie zostanie wstrzymany i będzie się ono toczyć dalej), to postanowienie to nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Nie mieści bowiem się w katalogu rozstrzygnięć wymienionych w art. 3 § 2 pkt 2 powołanej ustawy. Należy przy tym wskazać, że Sąd tak też orzekł w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 233/25 odrzucając skargę postanowieniem z dnia 7 maja 2025 r., w której stan faktyczny i prawny przedstawia się identycznie. W związku powyższym skarga podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O zwrocie wpisu od skargi Sąd orzekł na mocy art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.