VII SA/Wa 378/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr), Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi S. P. Sp. z o.o. w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. znak [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu w sprawie zgłoszenia zamiaru wykonania urządzenia reklamowego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego S. P. Sp. z o.o. w W. kwotę 757 (siedemset pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Prezydent W. decyzją z dnia [...] września 2007r., Nr [...] na podstawie art. 30 ust 6 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.- Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r., Nr 156, poz. 1118), po rozpatrzeniu zgłoszenia Spółki z o.o. S. P. z dnia [...] sierpnia 2007r. dotyczącego zamiaru instalacji tablicy reklamowej tymczasowej małoformatowej typu ML, o wymiarach powierzchni ekspozycyjnej 2,44 x 3, 44 m (9,00 m2) powierzchni brutto wraz z ramą ozdobną każdego urządzenia 2,78 x 3,76 m ( 10,45 m2 ) posadowionej na podstawie przestawnej, nietrwale związanej z gruntem, stylizowanej na donice z nasadzeniami zieleni o powierzchni 4 m2 na działce nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w W. wniósł sprzeciw do zgłoszenia. Zdaniem organu pierwszej instancji budynek przy ul. [...] wpisany jest do rejestru zabytków co oznacza, że wszystkie obiekty znajdujące się w okolicy budynku oraz ich otoczenie podlega ochronie konserwatorskiej. Prezydent W. uznał, że zakres robót budowlanych związanych z umieszczeniem tablicy reklamowej przy ul. [...] wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania inwestora, decyzją z dnia [...] stycznia 2008r., znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego - zwanej dalej kpa (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy uznał za zasadny zarzut inwestora, iż art. 29 ust 2 pkt 6 Prawa budowlanego dotyczy wyłącznie instalowania tablic reklamowych na obiektach wpisanych do rejestru zabytków, a nie odnosi się do wolnostojących urządzeń reklamowych. W ocenie organu odwoławczego sprzeciw jest jednak uzasadniony, gdyż przedmiotowe urządzenie reklamowe jest urządzeniem trwale związanym z gruntem i jego budowa wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. Dokonując takiej oceny organ odwoławczy powołał się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 2007r., sygn. akt: II OSK 1509/06. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł inwestor. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 138 § 1 kpa oraz art. 30 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Skarżący podniósł, że przedmiotowe urządzenie reklamowe nie jest urządzeniem trwale związanym z gruntem, lecz urządzeniem montowanym na przestawnej podstawie żelbetowej co wynika z treści zgłoszenia oraz projektu budowlanego. Zdaniem skarżącego w odniesieniu do przedmiotowego urządzenia zastosowanie ma przepis art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego. W związku z powyższym instalacja tego urządzenia zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego jest dopuszczalna na podstawie zgłoszenia. W odpowiedzi na skargę, Wojewoda [...] podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Przedmiotowa sprawa podlega rozpatrzeniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 3 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, który zgodnie z dyspozycją określoną w art. 1 § 2 w/w ustawy dokonuje kontroli aktu zaskarżonego pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi następuje tylko wówczas gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia przepisów prawa (art. 145 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zwanej dalej ppsa - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Należy podkreślić, że materialnoprawną podstawą decyzji Prezydenta W. z dnia [...] września 2007r. był przepis art. 30 ust. 6 pkt 1 Prawa budowlanego zgodnie, z którym właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli: zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę. Art. 29 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym w dacie dokonanego zgłoszenia stanowił, iż "pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu i remoncie tablic i urządzeń reklamowych z wyjątkiem usytuowanych na obiektach wpisanych do rejestru zabytków w rozumieniu przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym". Treść art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego zdaniem Sądu orzekającego jest jasna i wyłącza ze zgłoszenia tylko tablice i urządzenia reklamowe usytuowane na obiektach wpisanych do rejestru zabytków oraz reklamy świetlne i podświetlane usytuowane poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym. W tej sytuacji Wojewoda [...] prawidłowo uznał za zasadny zarzut inwestora, iż art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego dotyczy wyłącznie instalowania tablic reklamowych na obiektach wpisanych do rejestru zabytków, a nie odnosi się do wolnostojących urządzeń reklamowych. Za wadliwie natomiast należy uznać zakwalifikowanie przez organ II instancji przedmiotowego urządzenia reklamowego jako urządzenia trwale związanego z gruntem, którego instalacja wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. Z treści zgłoszenia oraz załączonej dokumentacji technicznej wynika, że inwestor zgłosił zamiar instalacji na obszarze zabudowanym (mieszkaniowym) wolno stojącej nie trwale związanej z gruntem tablicy reklamowej składającej się z przestawnej, nietrwale związanej z gruntem, prefabrykowanej żelbetonowej podstawie o wymiarach 2,00 m x 2,00 m i wysokości 0,9 m w przekroju o kształcie donicy, słupa z rur stalowych o przekroju 500 x 400 mm i wysokości 2,5 m oraz ekranu ekspozycyjnego o wymiarach 3, 4 m x 2, 4 m. Tego rodzaju roboty budowlane w świetle art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego, nie wymagają pozwolenia na budowę (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 czerwca 2006r., sygn. akt: II OSK 931/05). Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie również stoi na stanowisku, że zgłoszony przez inwestora zamiar instalacji tablicy reklamowej nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę i korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego. Niezależnie od powyższego wskazać trzeba, że problematyka objęta treścią skargi niejednokrotnie stanowiła już przedmiot rozpoznania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Sąd w niniejszym składzie orzekającym podziela wcześniej wyrażane stanowisko (które w chwili obecnej stanowi już utrwaloną linię orzeczniczą), iż instalacja urządzeń reklamowych, niezależnie czy umieszczanych na budynkach czy bezpośrednio na gruncie, stanowi przedmiot regulacji art. 29 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (zob. m. in. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 kwietnia 2008r. sygn. akt: VII SA/Wa 258/08, z dnia 9 kwietnia 2008r. sygn. akt: VII SA/Wa 184/08, z dnia 8 kwietnia 2008r. sygn. akt: VII SA/Wa 88/08, z dnia 18 marca 2008r. sygn. akt: VII SA/Wa 85/08). Godnym podkreślenia jest, że w art. 28 zawarta jest zasada wg której budowę można rozpocząć po uzyskaniu przez inwestora pozwolenia na budowę zamierzonego przedsięwzięcia inwestycyjnego. Wyjątek od tej zasady stanowią przepisy art. 29-31 tej ustawy, na mocy których możliwe jest wykonywanie obiektów budowlanych lub robót budowlanych na podstawie zgłoszenia zamiaru inwestycyjnego. Art. 29 ust. 2 w pkt 6 Prawa budowlanego zwalnia zaś z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu i remoncie tablic i urządzeń reklamowych z zastrzeżeniem wyjątków. Wykonywanie robót, określonych w art. 29 ust. 2 pkt 6, wymaga jedynie zgłoszenia (art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy). W ocenie tutejszego Sądu z przytoczonych powyżej przepisów wynika, iż instalacja tablic i urządzeń reklamowych nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę, przy czym ustawodawca nie uzależnił wyjątku wyszczególnionego w art. 29 ust. 2 pkt 6 ani od wielkości tablic i urządzeń reklamowych, ani też od tego, czy są to tablice lub urządzenia wkopane w ziemię, a więc trwale związane z gruntem, które zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego można uznać za budowle, czy też są to tablice lub urządzenia reklamowe ustawione na konstrukcji naziemnej. W związku z tym Sąd nie podzielił poglądu prawnego wyrażonego w decyzjach organów obu instancji o konieczności uzyskania pozwolenia na budowę dla urządzenia reklamowego, zgłoszonego przez skarżącego. Poza tym analizując wskazane przepisy, trzeba wziąć pod uwagę kierunek kolejnych zmian prawa budowlanego. Podstawowym celem tych nowelizacji było uproszczenie procedur związanych z przebiegiem procesu budowlanego. Określony w art. 29 Prawa budowlanego katalog obiektów i robót budowlanych niewymagających uzyskania pozwolenia na budowę stanowi wyjątek od zasady przyjętej w ustawie, nakładającej obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę. Katalog ten obejmuje obiekty i roboty budowlane o niskim stopniu skomplikowania i znikomym wpływie na otoczenie, zarówno architektoniczne, jak i na środowisko naturalne. Sukcesywnie poszerzany katalog zwolnień od uzyskiwania pozwolenia budowlanego ma na celu liberalizację wymagań i skrócenie drogi do uzyskania prawa legalnego wykonania robót budowlanych. Zamiarem ustawodawcy była zatem liberalizacja i odformalizowanie procedur w celu uproszczenia i przyspieszenia procesów inwestycyjnych (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 7 marca 2008r. sygn. akt: VII SA/Wa 2087/07). Reasumując z uwagi na naruszenia art. 30 Prawa budowlanego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" ppsa orzekł jak w sentencji. Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku na zasadzie art. 152 ppsa. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy.