VII SA/Wa 907/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Rudnicki (spr.), Sędziowie sędzia WSA Bogusław Cieśla, sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi H M i M M na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego oddala skargę Uzasadnienie. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "[...]WINB") postanowieniem z [...] stycznia 2018 r. nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: k.p.a.), po rozpatrzeniu zażalenia H i M M – utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej: "PINB") Nr [...] z [...].11.2017 r., odmawiające na podstawie art. 61a § 1 k.p.a.- wszczęcia na wniosek H i M M postępowania w sprawie wydania decyzji rozbiórkowej dotyczącej ściany wschodniej budynku wzniesionego niezgodnie z warunkami zabudowy pozwolenia na budowę Nr [...] z dnia [...].12.1982 r. na działce nr ew. [...] (dawny nr ew. [...]) w obrębie [...] w [...] przy ul. [...]. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ omówił stan faktyczny sprawy, wskazując, że H M i M M zwrócili się z wnioskiem "o wydanie decyzji rozbiórkowej dotyczącej ściany wschodniej budynku wzniesionego niezgodnie z warunkami zabudowy pozwolenia na budowę Nr [...] z dnia [...].12.1982 r. na działce nr ew. [...] (dawny nr ew. [...]) w obrębie [...] w [...] przy ul. [...]". Organ powiatowy przeprowadził [...].04.2017r. oględziny, w trakcie których ustalił, że budynek mieszkalny został zrealizowany na podstawie decyzji Urzędu Miasta i Gminy [...] z dnia [...].12.1982 r. Decyzją Nr [...] z dnia [...].07.1995 r. zatwierdzono projekt budowlany zamienny budynku mieszkalnego. W dniu [...].01.1999 r. inwestor zawiadomił Urząd Miasta i Gminy [...] o oddaniu obiektu do użytkowania. Dnia [...].02.1999 r. budynek został przyjęty do użytkowania. Ze względu na brak oryginalnej dokumentacji technicznej nie można było stwierdzić, czy obiekt powstał zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym i pozwoleniem na budowę. W dniu [...].06.2017 r. do organu powiatowego wpłynęło pismo H i M M z dnia [...].05.2017 r., w którym wnioskodawcy wskazywali m.in. fakt naruszenia ich własności poprzez wybudowanie budynku mieszkalnego usytuowanego przy ul. [...] w [...] niezgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym i pozwoleniem na budowę. W dniu [...].06.2017 r. do PINB wpłynęło pismo z [...].06.2017 r. adw. M C, do którego dołączono odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...].05.2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 1259/16, oddalającego skargę M i H M na decyzję GINB z dnia [...].03.2016 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji [...]WINB Nr [...]. W uzasadnieniu wyroku sąd wskazał, że: "Niezależnie od powyższego, Sąd zauważa, iż badana decyzja z dnia [...].07.2014 r. dotyczy wyłącznie "części płyty balkonowej budynku", to zaś oznacza, że jej pozostawanie w obrocie prawnym nie stanowi przeszkody do wszczęcia i prowadzenia postępowania odnoszącego się do całego budynku zrealizowanego na działce o nr ew. [...] przy ul. [...] w [...], tym bardziej w sytuacji, gdy z wystąpień skarżących wynika, że nie tylko część płyty balkonowej, ale ponad 60 cm tego obiektu znajduje się na nieruchomości skarżących, stąd też ich zamiarem było uruchomienie postępowania naprawczego w stosunku do całej tej zabudowy, a to - z uwagi na istotne odstąpienie przy jej realizacji od zatwierdzonego projektu budowlanego". Po zapoznaniu się z treścią ww. wyroku, organ nadzoru budowlanego I instancji pismem z dnia [...].06.2017 r. zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego zrealizowanego na działce o nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w [...]. PINB, pismem z [...].07.2017 r., zwrócił się do Urzędu Miasta i Gminy [...] i do Starostwa Powiatowego w [...] o odnalezienie i wypożyczenie akt sprawy dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego usytuowanego na ww. nieruchomości. Starosta [...] przy piśmie z dnia [...].07.2017 r. przekazał odpisy akt sprawy, wskazując, że oryginalna dokumentacja została przekazana do GINB. [...]WINB, postanowieniem Nr [...] z dnia [...].10.2017 r., uznał zażalenie na bezczynność PINB H i M M z dnia [...].08.2017 r., uzupełnione pismem z dnia [...].09.2017 r. za zasadne i wyznaczył organowi powiatowemu 30-dniowy termin na rozpatrzenie ich wniosku z dnia [...].01.2017 r., uzupełnionego pismem z dnia [...].07.2017r. PINB decyzją Nr [...] z dnia [...].11.2017 r. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. [...] w [...], które zostało wszczęte, zgodnie z zawiadomieniem z dnia [...].06.2017 r. Postanowieniem Nr [...] z dnia [...].11.2017 r. odmówiono wszczęcia na wniosek H i M M postępowania w sprawie wydania "decyzji rozbiórkowej dotyczącej ściany wschodniej budynku wzniesionego niezgodnie z warunkami zabudowy pozwolenia na budowę Nr [...] z dnia [...].12.1982 r. na działce nr ew. [...] (dawny nr ew. [...]) w obrębie [...] w [...] przy ul. [...]" z dnia [...].01.2017r., uzupełniony pismem z dnia [...].05.2017r. Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie złożyli H i M M. Po rozpatrzeniu zażalenia [...]WINB podzielił argumentację organu I instancji. Uzasadniając stanowisko organ wskazał, że zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 61 a § 1 k.p.a. Przywołał treść tego przepisu i wskazał, że wydane przez PINB postanowienie Nr [...] z dnia [...].11.2017 r. zostało wydane na skutek postanowienia [...]WINB Nr [...] z dnia [...].10.2017 r. którym organ nadzoru budowlanego I instancji został zobowiązany do rozpatrzenia wniosku H i M M z dnia [...].01.2017 r., uzupełnionego pismem z dnia [...].07.2017 r. "o wydanie decyzji rozbiórkowej dotyczącej ściany wschodniej budynku wzniesionego niezgodnie z warunkami zabudowy pozwolenia na budowę Nr [...] z dnia [...].12.1982r. na działce o nr ew. [...] (dawny nr ew. dz. [...]) w obrębie [...] w [...] nie przy ul. [...]". Zdaniem [...]WINB, odmowa wszczęcia postępowania z wniosku skarżących była zasadna. W sprawie zabudowy działki o nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w [...] prowadzone już jest bowiem postępowanie przez PINB. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia [...].07.2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 2027/16, uchylił decyzję [...]WINB Nr [...] z dnia [...].07.2016 r., którą organ utrzymał w mocy decyzję PINB Nr [... z dnia [...].04.2016 r., umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie zabudowy działki o nr ew. [...] przy ul. [...] w [...]. Wobec powyższego, [...]WINB decyzją Nr [...] z dnia [...].11.2017 r. uchylił decyzję PINB Nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, wskazując dokładnie, jakie czynności wyjaśniające ma podjąć PINB w celu wszechstronnego zbadania sprawy i wydania odpowiedniego rozstrzygnięcia. Wobec powyższego, wszczęcie odrębnego postępowania na wniosek H i M M byłoby niezasadne, gdyż takowe już się toczy, a organ powiatowy zobowiązany jest do dokładnego wyjaśnienia sprawy dotyczącej budowy ww. budynku mieszkalnego w związku z decyzją [...]WINB Nr [...]. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w zażaleniu [...]WINB wyjaśnił, że co prawda w zawiadomieniu PINB z dnia [...].03.2017 r. o przeprowadzeniu dowodu, organ powiatowy wskazał, że odbędą się one "w związku z prowadzonym postępowaniem w sprawie wniosku o decyzję rozbiórkową ściany wschodniej budynku położonego przy ul. [...] w [...]", jednakże z akt sprawy nie wynika aby takie postępowanie na dzień [...].03.2017 r. było prowadzone bądź wszczęte przez organ nadzoru budowlanego I instancji. PINB w piśmie z [...].12.2017r. przy którym przekazano zażalenie H i M M na postanowienie Nr [...] wskazał, że ww. sformułowanie zostało omyłkowo zawarte w zawiadomieniu z dnia [...].03.2017 r. o przeprowadzeniu czynności kontrolnych. Ponadto przeprowadzenie takich czynności nie jest tożsame z przeprowadzeniem oględzin, które mogą mieć miejsce po wszczęciu postępowania. Art. 81 ust. 4 ustawy Prawo budowlane wskazuje, że organ nadzoru budowlanego może dokonywać czynności kontrolnych przy wykonywaniu obowiązków określonych przepisami prawa budowlanego. Protokolarne ustalenia dokonane w toku tych czynności mogą stanowić podstawę do wydania decyzji oraz podejmowania innych środków przewidzianych w przepisach Prawa budowlanego. Oznacza to, że wynik dokonanych czynności kontrolnych może stanowić dowód we wszczętym następnie przez organ postępowaniu administracyjnym zmierzającym do wydania decyzji. Kontrola poprzedza postępowanie administracyjne, a jej wynik (dokonane ustalenia) stanowi dowód w sprawie i podstawę do wydania decyzji bez konieczności jego ponawiania. Taka regulacja stanowi niewątpliwie pewne odstępstwo od przepisów k.p.a., ale nie jest to jedyny przypadek, kiedy przepisy szczególne wprowadzają rozwiązania odmienne od kodeksowych, które mają charakter ogólny, uniwersalny i nie mogą być stosowane automatycznie i wprost w każdym przypadku. Tak więc postępowanie kontrolne prowadzone przez organ nadzoru budowlanego nie jest równoznaczne z wszczęciem postępowania administracyjnego. W niniejszej sprawie nie doszło zatem do wszczęcia postępowania administracyjnego, a organ jedynie podjął z urzędu czynności kontrolne na skutek pisma skarżących, do czego upoważniają go przepisy Prawa budowlanego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie [...]WINB z [...] stycznia 2018 r. nr [...] złożyli H M i M M wnosząc o jego uchylenie i uchylenie poprzedzającego go postanowienia organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucili naruszenie przepisów postępowania tj. art. 138 § 1 pkt. 2 i § 2 k.p.a. w zakresie w jakim przyjęto, iż postępowanie jest tożsame z postępowaniem wszczętym na podstawie pisma organu nadzoru budowlanego I instancji pismem z dnia [...].06.2017 r., podczas gdy postępowanie to jako kontynuacja postępowania w sprawie z wniosku skarżących o usunięcie części płyty balkonowej budynku nie mogło mieć szerszego przedmiotu niż ten który we wniosku skarżących został wskazany, zatem organ I instancji wszczynając postępowanie w tym zakresie naruszył art. 61 § 1 k.p.a. a organ II instancji winien to uchybienie dostrzec z urzędu. W treści uzasadnienia skargi wskazano też, że z oceną przedstawioną przez organ II instancji nie można się zgodzić; organ związany jest bowiem wnioskiem strony i może prowadzić postępowanie jedynie w zakresie wskazanym we wniosku, chyba że dokona osobnego wszczęcia postępowania działając z urzędu w zakresie szerszym niż ten który wynikał z wniosku strony. Skoro więc wniosek skarżących dotyczył usunięcia części płyty balkonowej, to też w tym zakresie powinno toczyć się postępowanie w sprawie, gdyż tak został zakreślony przedmiot postępowania. Natomiast, jeśli organ widział możliwość przeprowadzenia postępowania w szerszym zakresie niż ten, który wynikał z wniosku strony, powinien dokonać osobnego zawiadomienia o wszczęciu postępowania z urzędu, wskazując i wyznaczając w ten sposób na nowy zakres postępowania. W niniejszym przypadku tego typu procedura nie została wdrożona zatem organ pozostaje w błędzie co do tego, że toczy się już postępowanie którego przedmiotem jest ściana wschodnia sąsiedniego budynku wzniesionego niezgodnie z warunkami zabudowy. Należy bowiem uznać, iż przedmiot postępowania wskazany w piśmie organu z dnia [...].06.2018 roku jest bezskuteczny, postępowanie to może dotyczyć jedynie płyty balkonowej. W konsekwencji wszczęciu postępowania o wydanie decyzji rozbiórkowej dotyczącej ściany wschodniej budynku wzniesionego niezgodnie z warunkami zabudowy pozwolenia na budowę Nr [...] z dnia [...].12.1982 r. nie stoi na przeszkodzie postępowanie dotyczące usunięcia części płyty balkonowej. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi przepisami prawa, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, że w wypadku, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że kontrolowane postanowienie, jak również postanowienie je poprzedzające były prawidłowe, a skarga nie była zasadna. Na wstępie należy wyjaśnić, że organ administracji publicznej może na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. odmówić wszczęcia postępowania z następujących przyczyn. Po pierwsze wówczas, kiedy wystąpią tzw. przesłanki podmiotowe – a więc gdy wnoszący podanie nie jest stroną w sprawie, czyli nie powołuje się na własny interes (obowiązek) prawny. Po drugie, kiedy wystąpią tzw. przesłanki przedmiotowe – a więc, gdy złożenie żądania nie podlega rozstrzygnięciu w formie decyzji, a wymaga innej formy działania lub żądania wszczęcia postępowania dotyczy sprawy, dla której przewidziana jest droga sądowa, a właściwym jest sąd powszechny. Po trzecie, organ odmawia wszczęcia postępowania z innych uzasadnionych przyczyn. Do takich innych przyczyn zalicza się np. żądanie jednostki dotyczące sprawy rozstrzygniętej już decyzją, żądanie jednostki dotyczące sprawy, w której już prowadzone jest postępowanie (por. komentarz do art. 61a k.p.a. w: B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Wyd. 15, Warszawa 2017). Jak słusznie stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6 września 2018 r., sygn. akt I OSK 449/18 (CBOSA), "do innych przyczyn uzasadniających odmowę wszczęcia postępowania należą sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania, np. gdy w tej samej sprawie postępowanie administracyjne już się toczy albo w sprawie takiej zapadło rozstrzygnięcie". Pogląd ten nie jest kwestionowany ani w orzecznictwie, ani w doktrynie (por. np. wyrok WSA w Kielcach z dnia 24 maja 2018 r., sygn. akt I SA/Ke 117/18, wyrok WSA w Gliwicach z dnia 28 marca 2018 r., sygn. akt II SA/Gl 106/18, wyrok WSA w Warszawie z dnia 28 lutego 2018 r., sygn. akt VIII SA/Wa 945/17 – CBOSA). Na skutek odmowy wszczęcia postępowania organ nie prowadzi postępowania administracyjnego i nie rozstrzyga sprawy, co do jej istoty i dlatego w postanowieniu wydanym w trybie art. 61a § 1 k.p.a. organ nie może formułować wniosków i ocen dotyczących meritum żądania. Instytucja odmowy wszczęcia postępowania kończy się aktem formalnym, a nie merytorycznym (por. wyrok WSA w Warszawie z 10 września 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 141/14 - CBOSA). Jak wynika z akt sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia [...] lipca 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 2027/16, uchylił decyzję [...]WINB Nr [...] z dnia [...] lipca 2016 r., którą organ utrzymał w mocy decyzję PINB Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r., umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie zabudowy działki o nr ew. [...] przy ul. [...] w [...]. Na ten fakt prawny powołał się PINB w uzasadnieniu postanowienia z [...] listopada 2017 r. Nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania na wniosek skarżących, wskazując, ze takie postępowanie już się toczy. W ww. wyroku WSA w Warszawie, uchylając decyzję [...]WINB, nakazał organowi nie tylko odniesienie się do kwestii przekroczenia granicy i czy przekroczenie granicy wynikało z projektu budowlanego i planu zagospodarowania terenu, czy też jest wynikiem odstępstw od udzielonego pozwolenia na budowę. Sąd, w wiążących organ wskazaniach co do dalszego postępowania w sprawie, stwierdził, że "organ II instancji winien również ocenić legalność robót budowlanych wykonywanych w oparciu o decyzję Nr [...] z dnia [...] listopada 2012 r." – a więc decyzję Starosty [...], zezwalającą na przebudowę przedmiotowego budynku. WSA w Warszawie w wyroku z [...] lipca 2017 r. zakwestionował też stanowisko [...]WINB, że "zawiadomienie o zakończeniu budowy i brak skutecznego sprzeciwu właściwego organu powoduje, że nie jest dopuszczalne prowadzenie przez organ nadzoru budowlanego postępowania sprawdzającego i naprawczego na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane". Oznacza to, że – jak podkreślił Sąd w ww. wyroku – "jeżeli proces inwestycyjny został zakończony poprzez zawiadomienie o zakończeniu budowy, to prowadzeniu później postępowania w sprawie istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego nie stoją na przeszkodzie względy wywodzące się z zasady trwałości ostatecznej decyzji administracyjnej, gdyż w tym przypadku decyzja nie jest wydawana. Ponadto kontrola wykonania obiektu budowlanego zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym ma charakter formalny i pośredni. Opiera się bowiem na oświadczeniu kierownika budowy, a nie na bezpośrednich ustaleniach organu administracji. Zatem, w ocenie Sądu, w przypadku zakończenia procesu inwestycyjnego poprzez zawiadomienie o zakończeniu budowy nie występują te same okoliczności, co w przypadku zakończenia tego procesu poprzez uzyskanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego, które stanowiłyby podstawę uznania, że nie jest dopuszczalne prowadzenie postępowania administracyjnego w sprawie wykonania obiektu budowlanego z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego". W konsekwencji więc wiążąca organ ocena prawna Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wyrażona w ww. wyroku polegała na tym, że pomimo skutecznego zawiadomienia o zakończeniu inwestycji budowlanej organ nadzoru budowlanego może prowadzić kontrolę inwestycji pod względem jej zgodności z prawem. Związany wyrokiem WSA w Warszawie, [...]WINB decyzją Nr [...] z dnia [...] listopada 2017 r. uchylił więc decyzję PINB Nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, wskazując jakie czynności wyjaśniające ma podjąć PINB. Na skutek wyroku WSA w Warszawie i ww. decyzji [...]WINB Nr [...], organ I instancji ponownie więc prowadzi postępowanie w zakresie legalności budowy i dokonanej przebudowy budynku przez inwestora. Postępowanie to, mając za przedmiot również legalność robót budowlanych wykonywanych w oparciu o decyzję Starosty [...] Nr [...] z dnia [...] listopada 2012 r., dotyczy więc wszystkich ewentualnych naruszeń udzielonego zezwolenia na przebudowę – w tym także i podnoszonych przez skarżących w ich wniosku z [...] stycznia 2017 r. kwestii ściany wschodniej budynku. Skoro, jak wynika z akt sprawy, organ nadzoru budowlanego prowadzi ponownie, w związku z ww. wyrokiem WSA w Warszawie (i ww. decyzją [...]WINB) postępowanie sprawdzające legalność robót budowlanych, to nie mógł wszcząć i prowadzić kolejnego postępowania w tym zakresie na wniosek skarżących z [...] stycznia 2017 r. Błędne jest stanowisko skarżących, że organ związany był wnioskiem strony w tym znaczeniu, że mógł prowadzić postępowanie jedynie w zakresie wskazanym we wniosku, a prowadzenie postępowania w zakresie szerszym niż wynikający z wniosku wymagało odrębnego wszczęcia postępowania przez organ. Należy bowiem zauważyć, że toczące się na skutek wyroku WSA w Warszawie z dnia [...] lipca 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 2027/16 przed organem nadzoru budowlanego postępowanie trwa od [...] marca 2015 r. (zawiadomienie PINB o wszczęciu postępowania), natomiast wniosek skarżących, którego dotyczy zaskarżone postanowienie [...]WINB, złożony został [...] stycznia 2017 r., a więc w toku trwającego już postępowania. Zakres przedmiotowy sprawy, wszczętej w marcu 2015 r., wynika z oceny prawnej Sądu i wskazań, co do dalszego postępowania, zawartych w ww. wyroku. Należy więc podkreślić, że postępowanie wszczęte przez PINB [...] czerwca 2017 r. w sprawie budowy budynku mieszkalnego przy ul. [...] w [...] (o którym wspominają skarżący w skardze) zostało umorzone przez PINB decyzją z dnia [...] listopada 2017 r. Nr [...]. Podstawą prawną umorzenia postępowania był art. 105 § 1 k.p.a. Organ I instancji wyjaśnił, że postępowanie w sprawie zostało błędnie wszczęte, powołał się przy tym na wyrok WSA w Warszawie z dnia [...] lipca 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 2027/16 i wskazał w uzasadnieniu decyzji z [...] listopada 2017 r. Nr [...], że takie postępowanie już się toczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w związku z twierdzeniami, zawartymi w uzasadnieniu skargi, wyjaśnia ponadto, że – wbrew stwierdzeniom skarżących – ich wniosek z [...] stycznia 2017 r. (co do którego organa obu instancji odmówiły wszczęcia postępowania, co jest przedmiotem kontroli tut. Sądu) nie dotyczył "usunięcia części płyty balkonowej". Wniosek zawierał bowiem żądanie "wydania decyzji rozbiórkowej" i dotyczył – jak to określili sami skarżący – "ściany wschodniej budynku wzniesionego niezgodnie z warunkami zabudowy pozwolenia na budowę (...)". Postępowanie administracyjne, dotyczące wniosku skarżących o "usunięcie płyty balkonowej" zakończyło się wydaniem decyzji PINB w lipcu 2014 r., umarzającej to postępowanie. Postanowienie to było następnie przedmiotem postępowania nadzwyczajnego (w sprawie stwierdzenia jego nieważności). GINB w marcu 2016 r. utrzymał w mocy decyzję [...]WINB z lutego 2016 r., odmawiającą stwierdzenia nieważności tego postanowienia, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia [...] maja 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 1259/17 oddalił skargę M i H M na decyzje GINB. Wobec tego, że zaskarżone postanowienie [...]WINB, jak również postanowienie organu I instancji były prawidłowe prawnie i należycie (art. 124 § 1 i § 2 k.p.a.) uzasadnione, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt. 3 p.p.s.a.