I SA/Wr 1208/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. P. i D. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2016 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na 2016 r. w wysokości 7.440 zł, strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozstrzygnięcia przedmiotowej skargi. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca wskazała, że realizacja decyzji przed merytorycznym jej rozpoznaniem może skutkować powstaniem po jej stronie istotnego uszczerbku majątkowego, przy czym stwierdzenie prawidłowości jej stanowiska na późniejszym etapie postępowania, będzie obligowało organy podatkowe do zwrotu nienależnie pobranych należności publicznoprawnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej w skrócie: p.p.s.a.), Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania, w trybie powołanego wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a., wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, że to wnioskodawca winien wskazać okoliczności uzasadniające jego żądanie. Podkreślić należy, że powyższe okoliczności muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, a nie tylko potencjalny i hipotetyczny. Twierdzenia strony powinny też być poparte dokumentami źródłowymi (por. postanowienia NSA: z 24 listopada 2015 r. sygn. akt II FSK 2877/15, z 26 sierpnia 2015 r. sygn. akt I OZ 879/15, czy z 16 stycznia 2013 r. sygn. akt II GZ 388/12, wszystkie dostępne na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W judykaturze utrwalony jest pogląd, zgodnie z którym podmiot występujący o ochronę tymczasową nie może oczekiwać od sądu, aby ten, wyręczając go, niejako z urzędu poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku. Brak należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wyklucza dokonywanie jego merytorycznej oceny (por. postanowienia NSA: z 25 kwietnia 2012 r. sygn. akt II FSK 498/12, z 10 maja 2011 r. sygn. akt II FZ 106/11, z 9 września 2011 r. sygn. akt II FSK 1501/11, z 28 września 2011 r. sygn. akt I FZ 219/11, czy z 26 listopada 2007 r. sygn. akt II FZ 338/07, dostępne na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu, wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje w tym kontekście na uwzględnienie. Na wnioskującym o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa ciężar szczegółowego i wiarygodnego wykazania, że wykonanie kwestionowanej decyzji wywoła skutki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Tymczasem w niniejszej sprawie strona skarżąca podniosła jedynie, że realizacja decyzji przed merytorycznym jej rozpoznaniem może skutkować powstaniem po jej stronie istotnego uszczerbku majątkowego, nie wskazując jednocześnie jaka konkretnie szkoda oraz jakich rozmiarów powstanie w jej majątku w wyniku wykonania decyzji. Wbrew ocenie strony, stwierdzenie na późniejszym etapie postępowania prawidłowości jej stanowiska w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego na 2016 r., nie stanowi przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.