I SA/Wr 1575/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Olejnik po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.M. – K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 14 marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia wznowionego postępowania podatkowego w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić na rzecz skarżącej kwotę 200,00 zł (słownie: dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Pismem z 18 kwietnia 2014 r. T.M. – K. (zwana dalej skarżącą, stroną), reprezentowana przez radcę prawnego D.D, wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z 14 marca 2014 r., znak [...], utrzymujące w mocy postanowienie organu pierwszej instancji (Dyrektora Izby Skarbowej we W.) z 3 stycznia 2014 r., znak [...], w przedmiocie zawieszenia z urzędu wznowionego postępowania podatkowego zakończonego ostateczną decyzją Dyrektora Izby Skarbowej we W. z 25 lutego 2009 r., znak [...], m.in. ustalającą skarżącej zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów w kwocie 47.766,00 złotych (k. 2 akt sądowych). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 23 maja 2014 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni od doręczenia pisma, braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej 2 czerwca 2014 r. (k.12-13). Pismem z 9 czerwca 2014 r. radca prawny D.D., udzielając odpowiedzi na wezwanie Sądu wskazał, że pełnomocnictwo procesowe znajduje się w aktach przesłanych przez organ podatkowy. Jednocześnie pełnomocnik cofnął skargę i wniósł o zwrot uiszczonego wpisu sądowego (k.14). W związku z nieprzedłożeniem przez pełnomocnika pełnomocnictwa do działania w imieniu strony przed sądem administracyjnym, skarżąca zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 30 czerwca 2014 r. została wezwana do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni od doręczenia pisma, braków formalnych poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie odpisu prawidłowo podpisanej skargi. Pismo zawierające wezwanie zostało dwukrotnie awizowane skarżącej, poprzez pozostawienie zawiadomienia w oddawczej skrzynce pocztowej. Wobec nieodebrania przez stronę korespondencji, pismo zostało pozostawione w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia (k.17-18). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, co w myśl art. 46 § 3 p.p.s.a. oznacza również konieczność dołączenia do pisma pełnomocnictwa, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Stosownie do art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ukształtowało się jednolite stanowisko, zgodnie z którym konstrukcja przepisu nie pozostawia wątpliwości, że określenie "akta sprawy" odnosi się do akt postępowania inicjowanego przed sądem administracyjnym. Wobec powyższego pełnomocnik zobowiązany jest do złożenia pełnomocnictwa wraz ze skargą nawet wówczas, gdy w toku postępowania przed organami administracji publicznej, stosowny dokument już przedłożył (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 2 września 2013 r., sygn. akt I FSK 1373/13, 15 czerwca 2011 r., sygn. akt II FSK 1004/11, 2 września 2010 r., sygn. akt II FSK 1376/10, 27 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 430/09, 22 sierpnia 2008 r., sygn. akt II FSK 829/07, 23 września 2008 r., sygn. akt I FSK 347/08). W przypadku niedopełnienia powyższego obowiązku, pismo, a wypadku niniejszej sprawy skarga, dotknięta jest brakiem formalnym. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W stosunku do skargi skutkiem nieuzupełnienia w terminie braków formalnych jest jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W stanie faktycznym sprawy bezspornym jest, że pełnomocnik skarżącej przy wniesieniu skargi nie dołączył do niej ani oryginału pełnomocnictwa ani jego uwierzytelnionego odpisu. Nie wypełnił również dyspozycji zawartej w wezwaniu przewodniczącego z 28 maja 2014 r., doręczonym mu 2 czerwca 2014 r. Nie można bowiem uznać za wystarczające, w świetle art. 37 § 1 p.p.s.a., powołanie się na pełnomocnictwo znajdujące się w aktach przesłanych przez organ podatkowy. Marginalnie przy tym należy wspomnieć, że w zbiorze dokumentów Dyrektora Izby Skarbowej we W. dołączonych do odpowiedzi na skargę, nie znajduje się pełnomocnictwo udzielone radcy prawnemu D.D. przez stronę skarżącą. Nieskuteczne okazało się również wezwanie do osobistego podpisania skargi bądź przesłania jej podpisanego odpisu przez skarżącą. Zgodnie z treścią art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 – 72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). W przedmiotowej sprawie strona dwukrotnie została zawiadomiona o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej, po raz pierwszy w dniu 11 lipca 2014 r. Wobec jej niepodjęcia skutek doręczenia nastąpił 25 lipca 2014 r. Podkreślić należy, że zarówno wezwanie skierowane do pełnomocnika jak i skarżącej zawierało stosowne pouczenie o konieczności uzupełnienia braków skargi w terminie siedmiu dni liczonych od dnia doręczenia pisma, pod rygorem jej odrzucenia. Termin na uzupełnienie braków formalnych skargi przez skarżącą upłynął zatem z dniem 1 sierpnia 2014 r. Strona w wyznaczonym terminie nie uzupełniła jednak braków skargi. Wobec powyższego skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zaś uiszczony wpis sądowy w kwocie 200,00 złotych zwrócić skarżącej w oparciu o dyspozycję art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Odnosząc się do oświadczenia pełnomocnika strony o cofnięciu wniesionej skargi stwierdzić należy, iż w stanie faktycznym niniejszej sprawy, nie mogło ono wywołać zamierzonych skutków prawnych. Zgodnie z art. 60 zd. 1 i 2 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, co wiąże sąd. Jednakże strona może cofnąć skargę dopiero wówczas, gdy będzie ona wniesiona skutecznie tj. opłacona i pozbawiona braków formalnych. W sytuacji niespełnienia którejkolwiek z wymienionych przesłanek formalnych, Sąd zobligowany jest do odrzucenia skargi, bez względu na stanowisko stron w tym zakresie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OSK 928/12, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 2 marca 2011 r., sygn. akt III SA/Łd 56/11). Mając na uwadze powyższe należało orzec jak w sentencji.