I SA/Wr 1652/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 listopada 2015 r. (sygn. akt 1652/15) w sprawie ze skargi H. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej jako byłego członka zarządu spółki z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące od września do grudnia 2009 r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 6 listopada 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił w całości skargę H. W. na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. W następstwie wywiedzionej przez pełnomocnika skarżącej skargi kasacyjnej od ww. wyroku zarządzeniem z dnia 26 lutego 2016 r. (doręczonym 4 marca 2016 r.) wezwano tego pełnomocnika do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 250 zł. Wobec nieuiszczenia wymaganego wpisu od skargi kasacyjnej, postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną jaką wniósł pełnomocnik strony skarżącej. Jak wynika z akt sprawy, odpis tego postanowienia doręczono na adres kancelarii pełnomocnika strony skarżącej w dniu 15 kwietnia 2016 r. W dniu 22 kwietnia 2014 r. (co wynika z prezentaty biura podawczego tut. Sądu) pełnomocnik strony skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, dołączając do tego wniosku dowód uiszczenia wymaganej opłaty (przelewem w dniu 21 kwietnia 2016 r.). W uzasadnieniu złożonego wniosku wskazał, że do uchybienia terminowi do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej doszło z przyczyn niezawinionych przez skarżącą. Wyjaśniając okoliczności tego uchybienia pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, że po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej zawiadomił męża skarżącej o obowiązku opłacenia skargi kasacyjnej, doręczając mu wezwanie Sądu w tym przedmiocie. Mąż skarżącej, pomimo podjętego zobowiązania, o tym obowiązku nie poinformował skarżącej, jak również, nie doręczył jej wezwania do opłacenia skargi kasacyjnej. Skarżąca nie posiadała zatem w ogóle wiedzy o tym, że takie pismo miało być jej doręczone. O tym, że wymagany wpis od skargi kasacyjnej nie został uiszczony skarżąca dowiedziała się w dniu 15 kwietnia 2016 r., kiedy to pełnomocnik skarżącej poinformował ją o doręczonym mu postanowieniu Sądu o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej nie zasługiwał na uwzględnienie. Zasadność ww. wniosku Sąd oceniał przy uwzględnieniu ustawowych kryteriów zastosowania instytucji przywrócenia terminu w postępowaniu sądowym, o jakich mowa w treści art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: u.p.p.s.a). Zgodnie z powołanymi przepisami, Sąd - na wniosek strony - przywróci termin do dokonania czynności, jeżeli uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy, równocześnie z wnioskiem strona dokona zaległej czynności, a sam wniosek zostanie złożony w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W sprawie, wymagany przepisami prawa siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu Sąd liczył, zgodnie z wnioskiem, od dnia 15 kwietnia 2016 r., kiedy to skarżąca powzięła wiedzę o odrzuceniu skargi kasacyjnej z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego. Przechodząc do merytorycznej oceny okoliczności podniesionych w ww. wniosku, wymaga przypomnienia, że przesłankę uzasadniającą przywrócenie uchybionego terminu pełnomocnik strony skarżącej wywodził w oparciu o argumentację, w myśl której skarżąca nie ponosi winy w uchybieniu terminowi do uiszczenia wymaganego wpisu od skargi kasacyjnej, albowiem do uchybienia tego terminowi doszło na skutek przyczyn za które odpowiedzialność ponosi mąż skarżącej, który nie poinformował skarżącej o obowiązku opłacenia skargi kasacyjnej. W odniesieniu do tej argumentacji wymaga w pierwszej kolejności wyjaśnienia, że pojęcie winy strony w uchybieniu terminowi w postępowaniu sądowym należy rozumieć szeroko, tj. jako konsekwencję określonego postępowania także osób trzecich (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 17 lutego 2015 r., I OZ 104/15, LEX nr 1643284; z 27 stycznia 2015 r., II GZ 798/14, LEX nr 1640552; z 18 listopada 2014 r., I GZ 498/14, LEX nr 1624740; z 15 października 2014 r., I FZ 394/14, LEX nr 1517812; z 23 września 2014 r. II GZ 523/14, LEX nr 1530539; z 26 maja 2014 r., II FZ 679/14, LEX nr 1465298; z 10 września 2014 r., II OZ 892/14, LEX nr 1530861). Tak szerokie rozumienie zakresu braku zawinienia strony w rozumieniu art. 86 § 1 u.p.p.s.a. ma istotne znaczenie w sprawie jeżeli zważyć, że argumentacja wniosku sprowadzała się w istocie do wykazania zawinionego działania męża skarżącej. Powyższe uzasadnia wniosek, że okoliczności, z powodu których w sprawie doszło do uchybienia terminowi do złożenia skargi, a wynikające z określonego sposobu postępowania męża skarżącej, trzeba traktować jako przypisane samej stronie. Odwołując się do orzecznictwa, oceniając wystąpienie przesłanki braku zawinienia w rozumieniu art. 86 § 1 u.p.p.s.a., Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od każdego, kto należycie dba o swoje interesy. Wykazanie przesłanki "braku winy" oznacza uprawdopodobnienie okoliczności, które nawet przy zachowaniu należytej staranności uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności i jednocześnie były nie do przewidzenia i nie do usunięcia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2005 r., FZ 713/04). A contrario, za zawinione przez stronę należy uznać te okoliczności, które przy dołożeniu należytej staranności nie stanowiłyby przeszkody do zachowania terminu. Wychodząc z założenia, że dochowanie przez męża skarżącej należytej staranności w poinformowaniu jej o obowiązku uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej mogłoby uchronić stronę od negatywnych konsekwencji związanych z nieopłaceniem skargi kasacyjnej, Sąd uznał, że w sprawie nie została spełniona przesłanka braku zawinienia, która warunkuje przywrócenie uchybionego terminu. Wskazane okoliczności uzasadniały odmowne rozpoznanie wniosku, o czym, na podstawie art. 86 § 1 u.p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia