I SA/Wr 1862/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji w sprawie ze skargi J. O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. W skardze na wskazaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej we W., skarżący – reprezentowany przez pełnomocnika procesowego - wniósł m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji do czasu rozstrzygnięcia sprawy. Skarżący, co wynika z treści uzasadnienia skargi, nie przedstawił żadnej argumentacji na poparcie tak sformułowanego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – w skrócie: "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak przyjmuje się w doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych, wnioskodawca żądając wstrzymania wykonania decyzji, ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych i zindywidualizowanych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 2 kwietnia 2009 r., II OZ 308/09). Zatem wniosek w tej materii powinien być poparty nie tylko szczegółową argumentacją, ale także materiałem dowodowym (por. Komentarz do art. 61 p.p.s.a. [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III). Przez materiał dowodowy o jakim mowa wyżej należy rozumieć dokumenty źródłowe dotyczące sytuacji finansowej i majątkowej strony. Zestawienie argumentów zaprezentowanych w uzasadnieniu wniosku z udokumentowaną sytuacją finansowo-majątkową wnioskodawcy, pozwala bowiem na ocenę, czy w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji, wystąpią opisane w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanki dla udzielenia ochrony tymczasowej. Brak natomiast należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyklucza dokonywanie jego merytorycznej oceny (por. postanowienia NSA: z dnia 25 kwietnia 2012 r., II FSK 498/12; z dnia 10 maja 2011 r., II FZ 106/11; z dnia 9 września 2011 r., II FSK 1501/11; z dnia 28 września 2011 r., I FZ 219/11 i z dnia 26 listopada 2007 r., II FZ 338/07). W kontekście powyższego Sąd stwierdza, że wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż poprzez brak przedstawienia argumentacji oraz nieprzedłożenie stosownych dokumentów źródłowych, skarżący nie wykazał okoliczności przemawiających za zastosowaniem ochrony tymczasowej. Dodania również wymaga, że podstaw wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie można upatrywać w przekonaniu strony o wadliwości zaskarżonego aktu. Pogląd taki jest powszechnie prezentowany w orzecznictwie sądów (por. postanowienia NSA: z dnia 22 stycznia 2013 r., II OZ 14/13; z dnia 8 maja 2014 r., II OZ 425/14). W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.