II SA/Wr 275/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon Sędziowie: Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz (spr.) Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 maja 2017r. sprawy ze skargi Spółdzielni G. we W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę w całości. Decyzją z dnia [...] r. właściwy organ stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Decyzję doręczono pełnomocnikowi wnioskodawcy w dniu 25.07.2016 r., zaś przesyłka do kolejnej strony została dwukrotnie awizowana w dniach 4.08. i 12.08.2016 r. oraz w dniu 19.08.2016 r. zwrócona jako niepodjęta w terminie. W postępowaniu tym nie wziął udziału skarżący. O wydaniu decyzji dokonano wymaganych obwieszczeń. Właściwy organ wydał zaświadczenie, że w związku z niewniesieniem odwołania decyzja stała się ostateczna z dniem 19.08.2016 r. Zaskarżonym postanowieniem organ na podstawie art. 58 i art. 59 § 2 k.p.a. odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Jak podał w uzasadnieniu, w dniu 7.10.2016 r. wpłynęło do organu odwołanie skarżącego wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. W motywach wniosku skarżący wywodził, że został bezpodstawnie pominięty jako strona w pierwszej instancji. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ przytoczył orzecznictwo sądowe wyrażające stanowisko, że strona pominięta jest uprawniona do wniesienia odwołania w terminie otwartym dla strony lub stron biorących udział w postępowaniu, której lub którym decyzję doręczono. Po upływie tego terminu decyzja staje się ostateczna. Stronie pominiętej przysługuje wówczas nie wniosek a przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, lecz podanie o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 k.p.a. (wyroki II SA/Po 574/07, II SA/Wr 613/07, I SA/Wa 417/08, II OSK 555/13, II OSK 1959/14). W nin. sprawie skarżący pominięty jako strona w postępowaniu środowiskowym złożył odwołanie przesyłką pocztową w dniu 19.09.2016 r., zatem wniosek o przywrócenie terminu był niedopuszczalny. W skardze do sądu administracyjnego, poza ogólnym wskazaniem zaskarżonego postanowienia, skarżący nie odniósł się do argumentacji organu. Twierdził natomiast, że organ naruszył art. 6 k.p.a., art. 16 k.p.a., art. 58 § 2 i art. 7 k.p.a., a w końcu art. 8. k.p.a. Zarzuty skarżącego odnosiły się do wydanych w sprawie decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w oparciu o dotychczasową argumentację. Podkreślił dodatkowo, że rozpatrując wniosek organ nie mógł zajmować się meritum sprawy lub wyjaśniać okoliczności istotnych w postępowaniu wznowieniowym. Skarżący będąc osobą prawną wniósł pismo oznaczone w sposób wyraźny jako odwołanie, zawierające wniosek o przywróceniu terminu do odwołania. W tej sytuacji organ nie miał powinności zwrócenia się do skarżącego o wyjaśnienie charakteru procesowego pisma lub dokonania pouczeń (wyroki III SA/Wa 362/06, I OSK 284/07, I SA/Ol 833/14, IV SA 1313/97, II OSK 429/07). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego postanowienia w granicach kwestii incydentalnej wymagających rozstrzygnięcia (art. 134 § 1 p.p.s.a.). W nin. sprawie wymagało jedynie rozstrzygnięcia zagadnienie prawne, czy stronie pominiętej w postępowaniu pierwszoinstancyjnym przysługuje, po wprowadzeniu decyzji do obrotu prawnego poprzez doręczenie jej stronom niepominiętym oraz po upływie terminu do wniesienia odwołania przez te strony, które odwołania nie wniosły, uprawnienie do domagania się przywrócenia terminu do wniesienia odwołania przez siebie. W nauce prawa i orzecznictwie sądowym jednolicie przyjął się pogląd prawny, że uprawnienie takiej stronie pominiętej nie przysługuje (Komentarz do art. 58 KPA, M. Jaśkowska teza 2 z powołaniem wyroku II OSK 1762/09, H. Golęba, red. H. Knysiak – Molczyk teza 4, P. Przybysz teza 15, wyrok II OSK 505/08, 1759/06). Skoro więc skarżący jest stroną pominiętą w pierwszej instancji i wniósł odwołanie od decyzji ostatecznej, to nie przysługiwał mu wniosek o przywrócenie terminu. Odmawiając tego przywrócenia organ nie naruszył art. 58 k.p.a. Jak trafnie podkreślił organ, znaczenie czynności procesowych skarżącego nie budziło wątpliwości i nie było podstaw do wymagania od organu wyjaśnienia tej kwestii z udziałem skarżącego. W tej sytuacji wszelkie zarzuty skargi były bezprzedmiotowe lub bezzasadne. Skarżącego prawidłowo pouczono o uprawnieniu do złożenia podania o wznowienie. Dlatego i zgodnie z art. 151 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.