III SA/Wr 316/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 12 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. w M. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we Wrocławiu z dnia 30 czerwca 2025 r. nr 9001-2025-000390 w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich i przejściowego wsparcia krajowego w ramach Planu Strategicznego na lata 2023-2027 na rok 2024 postanawia: odrzucić skargę. W dniu 11 sierpnia 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęła skarga spółki A. Sp. z o.o. w M. (dalej: strona skarżąca, spółka) na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we Wrocławiu z dnia 30 czerwca 2025 r. nr 9001-2025-000390 utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Świdnicy z dnia 12 marca 2025 r. nr 0019-2025-001083 w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich i przejściowego wsparcia krajowego w ramach Planu Strategicznego na lata 2023-2027 na rok 2024. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału III z 12 sierpnia 2025 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej lub jego uwierzytelnionego odpisu (odpis KRS pełny lub aktualny na dzień wniesienia skargi) zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2024 r. poz. 935 ze zm.) – dalej: p.p.s.a. w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone 21 sierpnia 2025 r. Pismem z 22 sierpnia 2025 r. pełnomocnik strony skarżącej przedłożył pełnomocnictwo oraz wydruk z Krajowego Rejestru Sądowego zawierający informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców według stanu na dzień 26 sierpnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać dane, o których mowa w pkt 1-3 tego przepisu. Warunki formalne pisma zostały określone w art. 46 p.p.s.a. Zgodnie z § 1 pkt 4 tego przepisu, każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Według art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z kolei przepis art. 29 p.p.s.a. określa, że przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Tym samym strona będąca osobą prawną, która wnosi skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest obowiązana dołączyć dokument, z którego będzie wynikało umocowanie do reprezentacji strony, ze względu na konieczność zweryfikowania przez Sąd czy skarga została wniesiona przez uprawnione do tego osoby. W przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością dokumentem, z którego wynika, kto piastuje funkcje w organie uprawnionym do reprezentowania spółki oraz sposób jej reprezentacji, jest odpis z Krajowego Rejestru Sądowego aktualny na dzień wniesienia skargi lub odpis pełny. Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wezwanie na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału III z 12 sierpnia 2025 r. zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 21 sierpnia 2025 r., zatem termin do uzupełnienia braków formalnych upływał wraz dniem 28 sierpnia 2025 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik strony skarżącej przedłożył pełnomocnictwo udzielone pełnomocnikowi oraz wydruk z Krajowego Rejestru Sądowego zawierający informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców według stanu na dzień 26 sierpnia 2025 r., a nie na dzień złożenia skargi, tj. na 21 lipca 2025 r. (data nadania skargi w placówce pocztowej). W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, iż – pomimo, że istnieje jawność treści ujawnionych w Krajowym Rejestrze Sądowym a pobrane samodzielnie wydruki komputerowe aktualnych i pełnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru mają moc zrównaną z mocą dokumentów wydawanych przez Centralną Informację — nie ma podstaw prawnych do zwolnienia strony od obowiązku uzupełniania braków formalnych i przerzucenia ciężaru czynienia ustaleń, czy osoba dokonująca czynności posiada stosowne umocowanie, na sąd na etapie kontroli warunków formalnych skargi, bądź na etapie oceny, czy zachodzą podstawy do odrzucenia skargi wobec niewykonania zarządzenia (por. postanowienia NSA z: 15 maja 2019 r., sygn. akt II OZ 422/19; 8 listopada 2016 r., sygn. akt II FZ 716/16, 23 października 2015 r., sygn. akt II OSK 2456/15, z 5 marca 2025 r., WSA w Szczecinie z 4 kwietnia 2023 r., sygn. akt II SA/Sz 46/23, WSA w Poznaniu sygn. akt III SA/Po 514/24, CBOSA). Sąd podziela wyrażany w orzecznictwie i piśmiennictwie pogląd, że umocowanie do reprezentowania spółek prawa handlowego wykazują dokumenty wydawane przez Centralną Informację Krajowego Rejestru Sądowego. Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony jest brakiem formalnym skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi. Pogląd, że zaniechanie przedłożenia dokumentu, stwierdzającego umocowanie do reprezentowania jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową stanowi brak formalny jest ogólnie przyjęty w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (postanowienie NSA z 17 kwietnia 2019 r., sygn. akt II OZ 343/19, CBOSA). Niewykonanie w terminie nałożonego przez Sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W związku z powyższym Sąd uznał, że strona skarżąca nie usunęła, pomimo wezwania, braku formalnego skargi polegającego na wykazaniu prawa do jej reprezentacji w dacie wniesienia skargi. Wymogów powyższych nie spełnia bowiem wydruk z KRS zawierający informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców na dzień 26 sierpnia 2025 r., gdyż skarga została nadana w placówce pocztowej w dniu 21 lipca 2025 r. Taki wymóg spełniałby pełny odpis z KRS. W oparciu o ten dokument Sąd ustaliłby kto na dzień wniesienia skargi uprawniony był do reprezentowania spółki oraz jaki jest sposób reprezentacji. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.