III SA/Wr 679/16
PostanowienieWSA we Wrocławiu2016-11-23
Skład orzekający: Katarzyna Borońska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji nakładającej karę pieniężną w związku z urządzaniem gier na automacie poza kasynem gry, ze względu na potencjalne wyrządzenie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ strona skarżąca nie wykazała konkretnych okoliczności uzasadniających jej wniosek, takich jak niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak załączenia dokumentów obrazujących sytuację finansową oraz ogólnikowa argumentacja nie pozwoliły na merytoryczną ocenę wniosku.Stan faktyczny
Spółka "A" sp. z o.o. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej we Wrocławiu nakładającą karę pieniężną za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry. W ramach skargi wniosła o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że jej wykonanie pociągnie za sobą daleko idące skutki finansowe i może wpłynąć na płynność finansową spółki, a także że istnieje wysokie prawdopodobieństwo uchylenia decyzji przez sąd.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" sp. z o.o. w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "A" sp. z o.o. o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] marca 2016 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w związku z urządzaniem gier na automacie poza kasynem gry postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W złożonej do tut. Sądu skardze na opisaną w sentencji postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. strona skarżąca wniosła m.in. o jej wstrzymanie wykonania wywodząc, iż jej wykonanie pociągnie za sobą daleko idące skutki - w tym także wymierne finansowo i nie pozostające bez znaczenia dla sytuacji skarżącej. Nadto dodała, że ewentualne uwzględnienie skargi skutkować będzie wyeliminowaniem z obrotu prawnego decyzji obu instancji, a taka sytuacja rodzić będzie konieczność zwrotu Spółce wymierzonej kary pieniężnej, co pozbawi Spółkę możliwości dysponowania tą kwotą w czasie trwania ewentualnych postępowań, co grozi Spółce wyrządzeniem znacznej szkody. Zdaniem strony wykonanie zaskarżonej decyzji będzie miało wpływ na płynność finansową Spółki, stąd zasadnym jest umożliwienie jej prowadzenia działalności bez konieczności uiszczenia wymierzonej kary, do czasu wydania wyroku w sprawie. Ponadto wniosek o wstrzymanie wykonania uzasadniono wysokim prawdopodobieństwem uchylenia decyzji przez sąd administracyjny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej – skrótowo – "p.p.s.a.", Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania w trybie powołanego wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, że to wnioskodawca winien wskazać okoliczności uzasadniające jego żądanie. Wartym podkreślenia jest to, że okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, a nie tylko potencjalny i hipotetyczny.
Twierdzenia strony powinny też być poparte dokumentami źródłowymi (por. np. postanowienia NSA z dnia 24 listopada 2015 r., sygn. akt II FSK 2877/15, z dnia 26 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OZ 879/15, z dnia 16 stycznia 2013 r., sygn. akt II GZ 388/12).
Podkreślić również należy, iż w judykaturze utrwalony jest już pogląd, zgodnie z którym, podmiot występujący o ochronę tymczasową nie może oczekiwać od sądu, aby ten, wyręczając go, niejako z urzędu poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku. Brak należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyklucza dokonywanie jego merytorycznej oceny (por. postanowienia NSA: z dnia 25 kwietnia 2012 r., II FSK 498/12; z dnia 10 maja 2011 r., II FZ 106/11;z dnia 9 września 2011 r., II FSK 1501/11; z dnia 28 września 2011 r., I FZ 219/11 i z dnia 26 listopada 2007 r., II FZ 338/07, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W rozpatrywanej sprawie spółka nie załączyła do wniosku dokumentów obrazujących jej sytuację finansową, a więc nie wykazała niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Wniosek nie zawiera także przekonywującej argumentacji przemawiającej za jego uwzględnieniem, gdyż strona skarżąca nie przedstawiła w nim szczegółowych danych i okoliczności dotyczących jej sytuacji finansowej wskazując jedynie ogólnie na możliwość zakłócenia płynności finansowej prowadzonej działalności gospodarczej.
Zauważyć także należy, że na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu Sąd nie ma możliwości dokonania oceny zgodności z prawem decyzji wydanych w toku postępowania administracyjnego, a zatem niedopuszczalne jest wywodzenie konieczności uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia z przekonania o wadliwości danego rozstrzygnięcia.
Z tych względów na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło