IV SA/Wr 153/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej H. K. i Z. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 kwietnia 2013 r. sygn. akt IV SA/Wr 153/12 w sprawie ze skargi H. K. i Z. K. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postepowania odwoławczego w sprawie anulowania zameldowania w miejscu pobytu stałego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Wydanym w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2013 r. sygn. akt IV SA/Wr 153/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi H. K. i Z. K., dalej skarżący, na decyzję Wojewody D. z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postepowania odwoławczego w sprawie anulowania zameldowania w miejscu pobytu stałego. Postanowienie jest prawomocne od dnia 12 lipca 2013 r. Powyższe postanowienie wraz z uzasadnieniem i prawidłowym pouczeniem o przysługujących środkach zaskarżenia zostało doręczone odrębnymi przesyłkami zarówno H. K. i Z. K. Ze zwrotnych potwierdzeń odbioru wynika, że obie przesyłki odebrała H. K. w dniu 7 maja 2013 r. (k. 198 i 199). Postanowienie Sądu z dnia 10 kwietnia 2013 r. zostało również doręczone adwokatowi W. B. w dniu 18 kwietnia 2013 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 195). Pismem z dnia 7 listopada 2013 r. Okręgowa Rada Adwokacka we W., w związku z pismem skarżących, cofnęła decyzję z dnia 23 kwietnia 2013 r. o wyznaczeniu ww. adwokata pełnomocnikiem z urzędu skarżących i wyznaczyła nowego pełnomocnika w tej sprawie adwokata dra M.B. Pełnomocnik skarżących adwokat dr M.B, pismem z dnia 16 grudnia 2013 r., złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia tut. Sądu z dnia 10 kwietnia 2013 r. Pismem z dnia 5 stycznia 2014 r. Okręgowa Rada Adwokacka we W., w związku z pismem adwokata dra M. B., cofnęła decyzję z dnia 7 listopada 2013 r. o wyznaczeniu ww. adwokata pełnomocnikiem z urzędu skarżących i wyznaczyła nowego pełnomocnika w tej sprawie adwokata D. K. - S. W dniu 7 lutego 2014 r. pełnomocnik skarżących adwokat D. K. – S. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu z dnia 10 kwietnia 2013 r. Pełnomocnik skarżących nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu jako spóźniona. Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W myśl art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z treści art. 178 p.p.s.a. wynika, że sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wskazać należy, że skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej po upływie trzydziestodniowego terminu przewidzianego w art. 177 § 1 p.p.s.a., możliwe jest jedynie wówczas, gdy zostanie przywrócony termin do jej złożenia (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 423/08, lex nr 493807, z 16 grudnia 2011 r., sygn. akt I OZ 1048/11, lex nr 1149538, z 21 września 2011 r., sygn. akt I OZ 698/11, lex nr 1068665 z 8 maja 2013 r., sygn. akt II OZ 341/13, lex nr 1319055). Z akt sprawy wynika, że odpis postanowienia z dnia 10 kwietnia 2013 r. wraz z uzasadnieniem i prawidłowym pouczeniem o przysługujących środkach zaskarżenia doręczono skarżącym w dniu 7 maja 2013 r. (k. 198 i 199). Natomiast skarga kasacyjna została złożona w dniu 7 lutego 2014 r., a więc po terminie do jej wniesienia, który upłynął w dniu 6 czerwca 2013 r. (czwartek). Oczywistym w tym wypadku jest, że skarga kasacyjna wniesiona została po upływie ustawowego, trzydziestodniowego terminu do dokonania tej czynności procesowej. Zatem warunkiem koniecznym otwierającym możliwość skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej, jest złożenie jej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia i tylko wtedy gdy wniosek ten zostanie uwzględniony (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 grudnia 2013 r. sygn. akt I FZ 485/13, z dnia 7 sierpnia 2013 r., sygn. akt I OZ 670/13, z dnia 13 lutego 2013 r., sygn. akt I OZ 85/13, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Tymczasem w rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącego wraz ze skargą kasacyjną nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że skoro skarga kasacyjna została wniesiona po terminie i nie został jednocześnie złożony wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia, na podstawie art. 178 p.p.s.a., skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.