IV SA/Wr 294/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie uznania świadczenia z funduszu alimentacyjnego za nienależnie pobrane i podlegające zwrotowi postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie jest opisana w sentencji decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie uznania świadczenia z funduszu alimentacyjnego za nienależnie pobrane i podlegające zwrotowi. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem strony, wykonanie decyzji spowoduje "poważny uszczerbek dla wnioskodawczyni, ponieważ są to jej jedyne środki utrzymania". Postanowieniem z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej w skrócie: p.p.s.a.), Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania, w trybie powołanego wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a., wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, że to wnioskodawca winien wskazać okoliczności uzasadniające jego żądanie. Podkreślić należy, że powyższe okoliczności muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, a nie tylko potencjalny i hipotetyczny. Twierdzenia strony powinny też być poparte dokumentami źródłowymi (por. postanowienia NSA z 24 listopada 2015 r. sygn. akt II FSK 2877/15, z 26 sierpnia 2015 r. sygn. akt I OZ 879/15, czy z 16 stycznia 2013 r. sygn. akt II GZ 388/12, dostępne - podobnie jak i pozostałe wyroki sądów administracyjnych przywołane w tym uzasadnieniu - na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W judykaturze utrwalony jest pogląd, zgodnie z którym podmiot występujący o ochronę tymczasową nie może oczekiwać od sądu, aby ten, wyręczając go, niejako z urzędu poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku. Brak należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wyklucza dokonywanie jego merytorycznej oceny (por. postanowienia NSA z 25 kwietnia 2012 r. sygn. akt II FSK 498/12, z 10 maja 2011 r. sygn. akt II FZ 106/11, z 9 września 2011 r. sygn. akt II FSK 1501/11, z 28 września 2011 r. sygn. akt I FZ 219/11, czy z 26 listopada 2007 r. sygn. akt II FZ 338/07). W ocenie Sądu, wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje - w tym kontekście - na uwzględnienie. Obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji spoczywa na wnioskodawcy. W niniejszej sprawie wnioskująca podniosła, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje dla niej "poważny uszczerbek", gdyż "są to jej jedyne środki utrzymania". Powyższych okoliczności skarżąca jednak w żaden sposób nie wykazała. Tymczasem, to na wnioskującym o wstrzymanie wykonania decyzji spoczywa ciężar szczegółowego i wiarygodnego wykazania, że wykonanie decyzji wywoła skutki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wskazać w tym miejscu należy również, że postanowieniem z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniając powyższe nie wykazaniem przez skarżącą niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co wykluczyło pozytywne załatwienie jej wniosku. Końcowo podkreślenia wymaga, że zasadności wniosku nie można upatrywać w tym, iż zaskarżona decyzja - w ocenie skarżącej - narusza prawo, o czym na obecnym etapie postępowania Sąd nie przesądza i nie może przesądzać. Podniesione w skardze zarzuty dotyczące naruszenia przepisów prawa mogą stanowić podstawę do oceny zasadności wniesionej skargi, nie zaś wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.