IV SA/Wr 615/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika B. D. – radcy prawnego M. W. – M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 lutego 2013 r. sygn. akt IV SA/Wr 615/12 oddalającego skargę B. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie ustalenia odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 20 lutego 2013 r. sygn. akt IV SA/Wr 615/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę B. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej w sprawie ustalenia odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej. Powyższe orzeczenie wraz z uzasadnieniem zostało doręczone skarżącej w dniu 22 marca 2013 r. Wnioskiem z dnia 27 marca 2013 r. skarżąca zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2013 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie wniosku. Pismem z dnia 10 kwietnia 2013 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych we W. wyznaczyła pełnomocnikiem skarżącej radcę prawnego M. W. – M. W dniu 16 maja 2013 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku tut. Sądu z dnia 20 lutego 2013 r., dopełniając czynności wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazał, że o fakcie wyznaczenia go w sprawie pełnomocnikiem dowiedział się w dniu 16 kwietnia 2013 r. tj. w dniu odebrania zawiadomienia z Okręgowej Izby Radców Prawnych we W.. Zatem początek trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o jego przywrócenie rozpoczął bieg z dniem 17 kwietnia 2013 r. i upłynął z dniem 23 maja 2013 r. Podniósł, że powyższe znajduje odzwierciedlenie w stanowisku Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonym w postanowieniu z dnia 4 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OZ 211/12, zgodnie z którym przyczyna uchybienia terminu ustaje w dniu, w którym adwokat (radca prawny, doradca podatkowy, rzecznik patentowy) ma rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (podobnie: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2011 r. sygn. akt II GZ 243/11, z dnia 8 czerwca 2005 r. sygn. akt I FZ 198/06 oraz z dnia 15 kwietnia 2005 r. sygn. akt II OZ 253/05). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a. strona może wnosić o przywrócenie uchybionego terminu, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie to nie nastąpiło z jej winy. Jednocześnie art. 87 § 1 p.p.s.a. nakłada na stronę obowiązek złożenia wniosku w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przeszkody, stanowiącej przyczynę uchybienia terminowi. Ponadto, w oparciu o art. 87 § 4 p.p.s.a. strona powinna równocześnie z wnioskiem dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przesłanką merytoryczną przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności przed sądem jest brak winy w jego uchybieniu. Należy przez to rozumieć zachowanie należytej staranności w prowadzeniu sprawy, charakteryzującej osobę dbającą o własne interesy. Innymi słowy, podstawą przywrócenia terminu mogą być okoliczności o charakterze zewnętrznym i obiektywnym. Należy również wskazać, że zgodnie z art. 175 § 1 i 3 p.p.s.a. skarga kasacyjna może być sporządzona tylko przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata, radcę prawnego). Wymaga podkreślenia, że skarżąca wystąpiła o przyznanie jej prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu z zachowaniem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Jako, że terminy rozpatrzenia wniosku i wyznaczenia pełnomocnika z urzędu były okolicznościami niezależnymi od skarżącej, należy uznać, że dochowała ona należytej staranności w prowadzeniu sprawy, występując już z samym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Z powyższego wynika, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu liczy się od momentu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w orzecznictwie sądowym wskazuje się, że mimo iż art. 87 § 1 p.p.s.a. zastrzega, że żądanie przywrócenia terminu należy zgłosić w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, to uwzględnienia wymaga fakt, iż zgodnie z § 4 art. 87 wskazanej wyżej ustawy równocześnie z wnioskiem strona jest zobowiązana dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W konsekwencji uznaje się, że w wypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 p.p.s.a., dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 2006 r. sygn. akt I FZ 198/06, z dnia 11 października 2011 r., sygn. akt II FZ 570/11, z dnia 27 czerwca 2012 r. sygn. akt II OZ 539/12, z dnia 19 lipca 2012 r. sygn. akt II OZ 612/12, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skoro pełnomocnik skarżącej w dniu 16 kwietnia 2013 r. powziął wiadomość o wyznaczeniu go pełnomocnikiem w sprawie, to składając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w dniu 16 maja 2013 r. wraz z skargą kasacyjną zachował wymogi formalne o których mowa w art. 87 p.p.s.a. Tym samym w oparciu o art. 86 § 1 p.p.s.a. należało przywrócić skarżącej termin do wniesienia skargi kasacyjnej.