IV SA/Wr 644/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Sikorska Sędziowie Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski (spr.) Protokolant Jolanta Pociejowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 14 grudnia 2011r. sprawy ze skargi M. T. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych oddala skargę. Przedmiotem skargi jest decyzja z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] Wojewody D., który po rozpatrzeniu odwołania M. T. utrzymał w mocy decyzję Starosty L., z dnia [...].06.2011, znak [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnego; Z akt sprawy wynika, że decyzją Starosty L. z dnia [...].06.2011 M. T. uzyskał status osoby bezrobotnej od dnia rejestracji tj. 1.06.2011 r. jednocześnie odmówiono przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, ponieważ w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, nie udokumentował on okresu zatrudnienia w wymiarze co najmniej 365 dni. Od decyzji tej M. T. złożył odwołanie wnosząc o przyznanie zasiłku dla bezrobotnych . Wojewoda D. decyzją z dnia [...] lipca 2011 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty L.. W uzasadnieniu podał, że zgodnie art. 71 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 20.04.2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jednolity Dz. U. z 2008r. Nr 69, poz. 415 ze zm.) -dalej ustawa, prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy, z zastrzeżeniem art. 75. jeżeli: 1) nie ma dla niego propozycji odpowiedniej pracy, propozycji stażu, przygotowania zawodowego dorosłych, szkolenia, prac interwencyjnych lub robót publicznych oraz 2) w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni m.in.: • był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy, z zastrzeżeniem art. 104a -105; w okresie tym nie uwzględnia się okresów urlopów bezpłatnych trwających łącznie dłużej niż 30 dni (art. 71 ust. 1 pkt 2 lit. a); • był zatrudniony, pełnił służbę lub wykonywał inną pracę zarobkową i osiągał wynagrodzenie lub dochód, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy (art. 71 ust. 1 pkt 2 lit. i). W sprawie nie jest sporne, że M. T. zarejestrował się jako osoba zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy w dniu 1.06.2011 r., uzyskując status osoby bezrobotnej od dnia rejestracji. Jednocześnie odmówiono wnioskodawcy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, gdyż nie legitymuje się okresem uprawniającym do zasiłku co najmniej 365 dni w okresie 18 miesięcy poprzedzających datę rejestracji jako bezrobotny. Okres ten w przypadku strony przypada pomiędzy 30.11.2009 r. a 1.06.2011. r. Do okresu, od którego zależy nabycie prawa do zasiłku wliczono następujące okresy pracy: 1) zatrudnienie w firmie "[...]" sp. z o.o. od 30.11.2009 r. do 31.12.2009 r., tj. 32 dni; licząc od początkowej daty 18 - miesięcznego terminu poprzedzającego rejestrację do dnia ustania zatrudnienia; 2) okres zatrudnienia w UM w L.: • 12.04 - 31.05.2010 r. tj. 50 dni: • 2.06 - 30.06.2010 r. tj. 29 dni; 3) zatrudnienie w firmie PHU "[...]" sp. z o.o. 12.07 - 31.10.2010, tj. 112 dni; 4) okres zatrudnienia w UM w L. 4.04 - 31.05.2011. tj. 58 dni, Łącznie wynosi on 281 dni i jest okresem niewystarczającym do przyznania stronie prawa do zasiłku. Stronie odmówiono zaliczenia do okresu, od którego zależy nabycie prawa do zasiłku, okresów pracy wykonywanej na podstawie umowy o dzieło tj.: • 7 - 22.11.2010 r.; • 12 - 31.12.2010 r.; • 2 - 30.01.2011 r.; • 6 - 21.02.2011 r.; • 2 - 21.03.2011 r. Od umowy o dzieło nie ma obowiązku opłacania składek na Fundusz Pracy i składki takie faktycznie nie były odprowadzane, co wynika z zaświadczenia firmy zamawiającej z dnia 28.06.2011. Od umowy o dzieło nie są także odprowadzane składki ZUS. Umowa o dzieło nie jest zatrudnieniem w rozumieniu kodeksu pracy, nie jest też umową o świadczenie usług w rozumieniu przepisów kodeksu cywilnego. Jest to umowa odrębnie uregulowana przez kodeks cywilny (art. 627 kc) i w przepisach ustawy o promocji zatrudnienia jest zdefiniowana jako inna praca zarobkowa (art. 2 ust. 1 pkt 11). Art. 71 ustawy ma charakter bezwzględnie obowiązujący, co nie daje organom administracji uprawnienia do uznaniowego orzekania w tym przedmiocie, uwzględniając argumentację strony zawartą w odwołaniu od decyzji organu I instancji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego strona wniosła o przyznanie jej zasiłku dla bezrobotnych w całości powtarzając zarzuty podniesione w odwołaniu. W odpowiedzi na skargę Wojewoda D. wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stanowiąc w przepisie art. 1 § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uchylenie decyzji może nastąpić w sytuacji, gdy wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło w wyniku naruszenia prawa materialnego lub procesowego, które to naruszenie miało lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami – zwana dalej p.p.s.a.). Istotnym jest także, że rozstrzygając daną sprawę sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może stosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa a zakres jego procedowania wytyczają granice danej sprawy oraz zakaz reformationis in peius (art. 133 i 134 § 1 i 2 p.p.s.a). W ocenie Sądu skarga nie jest zasadna, bowiem zarówno zaskarżona decyzja Wojewody jak i poprzedzająca ją decyzja Starosty L., nie naruszają prawa w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. Podstawę materialnoprawną, zaskarżonej decyzji jest art. 71 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy, który stanowi, że prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy, jeżeli w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365, był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istnieje obowiązek opłacenia składki na Fundusz Pracy. Podstawowym zatem warunkiem, od spełnienia którego zależy nabycie uprawnień do zasiłku, jest zatrudnienie przez okres 365 dni w okresie 18 miesięcy przed zarejestrowaniem i uzyskiwanie w tym czasie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, jak też opłacanie składki na Fundusz Pracy. W przypadku osiągania innego rodzaju dochodów niż wynagrodzenie, np. z tytułu umowy zlecenia, prawo do zasiłku uzależnione zostało od wysokości podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy. Podstawę tę stanowić musi kwota co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę w przeliczeniu na okres pełnego miesiąca (art. 71 ust.1 pkt 2 lit. c). Z tej racji, ani sytuacja materialna osoby, która uzyskała status bezrobotnego, ani też inne okoliczności dotyczące jego sytuacji życiowej nie mają wpływu na uprawnienie do zasiłku dla bezrobotnych. Warunkiem uzyskania prawa do takiego zasiłku jest, jak wskazano wyżej, łączne spełnienie dwóch przesłanek, z których pierwszą jest posiadanie okresu zatrudnienia wynoszącego co najmniej 365 dni w okresie 18 miesięcy poprzedzających rejestrację, natomiast drugą jest uzyskiwanie w powyższym okresie wynagrodzenia w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia objętego obowiązkiem opłacania składki na Fundusz Pracy. Przy czym chodzi tu o wynagrodzenie faktycznie otrzymywane, a nie o wynagrodzenie, które pracownik mógł otrzymywać, będąc zatrudnionym w innym, wyższym wymiarze czasu pracy. Dla uzyskania zasiłku dla bezrobotnych niezbędne jest więc wykazanie, że w czasie 365 dni przed rejestracją wynagrodzenie pracownika nie było niższe od najniższego wynagrodzenia. Okresy, w których nie osiągał on takiego wynagrodzenia nie podlegają natomiast zaliczeniu do stażu zasiłkowego. Nie są przy tym istotne przyczyny takiego stanu rzeczy. Nie ma zatem znaczenia czy zatrudnienie w niepełnym wymiarze czasu pracy i otrzymywane w związku z tym niskie wynagrodzenie było wynikiem świadomego wyboru pracownika, czy też spowodowane było innymi okolicznościami, w szczególności brakiem możliwości podjęcia innej pracy (wyrok NSA z 7 września 2006r. I OSK 333/06 oraz wyroki: WSA w Opolu z dnia 9 listopada 2006r., II SA/Op 509/06, WSA w Olsztynie z 16 grudnia 2008r., II SA/Ol 909/08, WSA w Gliwicach z dnia 6 maja 2010r. IV SA/Gl 596/09). W przedmiotowej sprawie w ocenie Sądu, podzielić należało pogląd organów obu instancji, że skarżący w okresie 18 miesięcy przed dniem rejestracji nie udokumentował 365 dni aktywności zawodowej, o których mowa w art. 71 ustawy, a tym samym nie spełnił przesłanek warunkujących uzyskanie prawa do zasiłku. Skarżący zarejestrował się jako bezrobotny 1 czerwca 2011 r. Tym samym okres 18 miesięcy o jakim mowa w przepisie art. 71 ust. 1 pkt 2 ustawy obejmował okres od 30 listopada 2009 r. do 1 czerwca 2011 r. Organy zaliczyły skarżącemu na poczet wymaganych w tym okresie (w sumie 281 dni) zatrudnienie w firmie "[...]" sp. z o.o., UM w L., PHU "[...]" sp. z o.o. W powyższym okresie otrzymał on wynagrodzenia w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia, od którego istnieje obowiązek odprowadzania składki na Fundusz Pracy, co ma oparcie w przepisie art. 71 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy ). Sporny pozostawał natomiast okres pracy wykonywanej przez skarżącego na podstawie umowy o dzieło, który w jego ocenie jest okresem podlegającym zaliczeniu do stażu zasiłkowego. W ocenie Sądu zasadnie Wojewoda, jak i organ I instancji odmówili zaliczenia pracy wykonywanej na podstawie umowy o dzieło do stażu zasiłkowego. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że ustalenia organów obu instancji odnośnie niespełnienia przez skarżącego wymogu okresu zatrudnienia co najmniej 365 dni w okresie 18 miesięcy poprzedzających datę rejestracji jako bezrobotny, mają pełne odzwierciedlenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Odmowa zaś przyznania skarżącemu prawa do zasiłku, była więc zasadna. W ocenie Sądu organy administracji w sposób prawidłowy oceniły stan faktyczny sprawy i powołał właściwą podstawę prawną. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.