1 CR 1102/60

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia J. Majorowicz. Sędziowie: Z. Masłowski, J. Krajewski (sprawozdawca).SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z powództwa Gminnej Spółdzielni "Samopomoc Chłopska" w M. przeciwko Krystynie K. o 19.505,94 zł, na skutek rewizji powódki od wyroku Sądu Wojewódzkiego dla województwa warszawskiego z dnia 24 sierpnia 1960 r.,uchylił zaskarżony wyrok w części oddalającej powództwo i w tym zakresie przekazał sprawę Sądowi Wojewódzkiemu dla województwa warszawskiego do ponownego rozpoznania.Uzasadnienie faktyczneSąd Wojewódzki ustalił, że w okresie od 1.I.1957 r. do 17.VI.1957 r. w prowadzonym przez pozwaną sklepie powstał niedobór towarowy na kwotę 19.505,94 zł.Wychodząc jednak z założenia, że do powstania szkody przyczyniła się również powodowa Spółdzielnia, Sąd Wojewódzki ograniczył odpowiedzialność sklepowej do 75% powstałej szkody.Powyższy wyrok zaskarżyła powodowa Spółdzielnia, zarzucając naruszenie art. 158 § 2 k.z.Zdaniem skarżącej nietrafnie dopatrzył się Sąd Wojewódzki uchybień organizacyjnych po stronie pracodawcy mających polegać na nieprawidłowym prowadzeniu księgowości, a zwłaszcza na niekontrolowaniu składanych przez pozwaną raportów, skoro w półrocznym okresie pracy pozwanej trzykrotnie sporządzono remanenty, pracownicy zaś księgowości zwracali jej uwagę na konieczność terminowego składania dokumentów.Nieprawidłowości w zastosowaniu art. 158 § 2 k.z. dopatruje się ponadto skarżący w mylnym przyjęciu, że powódka wiedziała o spowodowaniu przez pozwaną manka w poprzednim miejscu pracy. Wbrew ustaleniom zawartym w zaskarżonym wyroku zajęcie w powodowej Spółdzielni było pierwszą pracą pozwanej w życiu.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Trafnie zarzuca rewizja, że materiał dowodowy nie usprawiedliwiał wniosku o przyczynieniu się pracodawcy do powstania szkody. Teza Sądu Wojewódzkiego o braku nadzoru nad pracą sklepowej pozostaje w sprzeczności z faktem, że w ciągu półrocznego okresu przeprowadzono trzy remanenty, a pozwanej - jak to wynika z zeznań świadków D. i W. - kilkakrotnie zwracano uwagę na obowiązek terminowego składania raportów.Ogólnikowe powołanie się na zaniedbania pracodawcy jako jedną z przyczyn powstania niedoboru, bez wykazania przy tym związku przyczynowego pomiędzy tym uchybieniem a zaistniałym niedoborem, nie wystarcza do zastosowania art. 158 § 2 k.z.Nie można również odmówić racji skarżącej, która podnosi brak dostatecznych podstaw do przyjęcia wniosku o spowodowaniu przez pozwaną manka w poprzednim miejscu pracy. Z zeznań świadka S., na których Sąd Wojewódzki oparł swe przekonanie, okoliczność ta nie wynika w sposób wyraźny, a w konfrontacji z treścią opinii biegłego, gdzie podkreślono, iż zajęcie u powódki było dla pozwanej pierwszą pracą w życiu, powstaje poważna wątpliwość co do zgodności poczynionego ustalenia z istotnym stanem rzeczy.Odpadnięcie omawianej podstawy oraz brak związku przyczynowego pomiędzy uchybieniami księgowości a powstaniem niedoboru mogłyby przemawiać przeciwko zastosowaniu art. 158 § 2 k.z.Przy ponownym rozpoznaniu sprawy zajdzie zatem konieczność bliższego wyjaśnienia kwestii podniesionych w rewizji.Wobec konieczności poczynienia dodatkowych ustaleń wyrok w zaskarżonej części ulega z mocy art. 384 k.p.c. uchyleniu.