2 CZ 79/56

SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z powództwa Genowefy T. przeciwko Zenonowi T. o rozwód, po rozpoznaniu zażalenia powódki na postanowienie Sądu Wojewódzkiego w Łodzi z dnia 2 maja 1956 r. w przedmiocie orzeczenia o kosztach, zażalenie oddalił.Uzasadnienie faktyczneSąd Wojewódzki w Łodzi wyrokiem z dnia 2 marca 1956 r. orzekł rozwód z winy obojga małżonków i zniósł wzajemnie koszty procesu między stronami z tym jednak, że od pozwanego zasądził na rzecz powódki sumę 200 zł tytułem zwrotu połowy wydatków na biegłego, wyłożonych w całości przez powódkę i nakazał ściągnąć od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa 800 zł tytułem wpisu od powództwa, od zapłaty którego powódka była zwolniona.Powódka w zażaleniu żąda przyznania jej od pozwanego zwrotu wszystkich kosztów procesu.Zażalenie nie jest uzasadnione.Kwestię winy w procesie o rozwód, gdy obie strony odmiennie ją oceniają, należy zaliczyć do zagadnień najistotniejszych. Nieutrzymanie się powódki ze swym żądaniem rozwiązania małżeństwa z wyłącznej winy pozwanego stanowi częściowe uwzględnienie jej żądań w rozumieniu art. 101 k.p.c, mogące skutkować wzajemne zniesienie kosztów między stronami. Zaskarżone orzeczenie zatem z punktu widzenia zgodności z art. 101 k.p.c. nie budzi zastrzeżeń.Zresztą powódka nie dostrzega, że Sąd Wojewódzki mimo wzajemnego zniesienia kosztów obciążył wyłącznie pozwanego zapłatą 800 zł tytułem wpisu, od którego powódka była zwolniona.