I CR 331/64

SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 6 stycznia 1965 r. sprawy z powództwa Jana K. przeciwko Filharmonii P. o zapłatę na skutej rewizji pozwanej od wyroku Sądu Wojewódzkiego w B. z dnia 28 lipca 1964 r. (sygn. akt II C. 43/64) zmienia zaskarżony wyrok i oddala powództwo; zasądza od powoda na rzecz pozwanej tytułem zwrotu kosztów procesu za obydwie instancje kwotę 375 zł.Uzasadnienie faktycznePowód utrzymywał, że na zlecenie Pracowni Sztuk Plastycznych wykonał dla pozwanej 22 fotografie i otrzymał za nie wynagrodzenie. Fotografie zaopatrzył pieczęcią zawierającą jego imię, nazwisko, adres, a także sformułowanie "artysta fotografik, członek Z.P.A.P.". 12 z tych fotografii pozwana reprodukowała w następnie wydanym prospekcie. Powód przyznaje, że nie pozostaje z pozwaną w stosunku umownym, lecz jako twórca domaga się wynagrodzenia w związku z wykorzystaniem przez pozwaną 12 fotografii.Sąd Wojewódzki uznał, iż okoliczność, że powód nie umieścił na fotografiach wyraźnego zastrzeżenia prawa autorskiego jest bezprzedmiotowa, zgodnie bowiem z art. 7 § 2 prawa autorskiego za twórcę uważa się osobę, której nazwisko jako twórcy zostało uwidocznione na utworze. Uwzględnił więc powództwo.Uzasadnienie prawneRozpoznając sprawę na skutek rewizji pozwanej, Sąd Najwyższy zważył co następuje:Według art. 1 Prawa autorskiego każdy utwór artystyczny, ustalony w jakiejkolwiek postaci, jest przedmiotem prawa autorskiego. Utworem artystycznym może być również utwór wykonany sposobem fotograficznym. Jednakże w myśl art. 2 § 1 Prawa autorskiego, utwór wykonany sposobem fotograficznym jest przedmiotem prawa autorskiego, jeżeli na utworze uwidoczniono wyraźne zastrzeżenie prawa autorskiego.Na gruncie powołanych przepisów, utwory wykonane sposobem fotograficznym, m.in. fotografie, choćby zawierały w sobie artystyczne elementy twórcze, same przez się nie stanowią przedmiotu prawa autorskiego. Fotografie będące utworami artystycznymi stają się przedmiotem wspomnianego prawa dopiero w razie spełnienia przesłanki dodatkowej, mianowicie wyraźnego uwidocznienia na fotografiach zastrzeżenia prawa autorskiego. Art. 7 § 2 Prawa autorskiego nie określa inaczej przedmiotu tego prawa, lecz normuje wypadek, w którym utwór jest już przedmiotem prawa autorskiego i jedynie w odniesieniu do takiego wypadku głosi kogo uważa za twórcę.Zastrzeżenie prawa autorskiego stanowi zatem przesłankę powstania wspomnianego prawa do fotografii, a w konsekwencji i do ochrony na podstawie prawa autorskiego.Ponieważ na fotografiach nie ma zastrzeżenia o którym mowa, nie powstało prawo autorskie powoda do tych fotografii. Powodowi nie przysługuje więc wynagrodzenie w związku z reprodukcją przez pozwaną 12 fotografii.Sąd Wojewódzki naruszył przeto prawo materialne. Toteż orzeczono jak w sentencji.