I PR 25/82

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia SN S. Rejman (sprawozdawca). Sędziowie SN: E. Brzeziński, Z. Stypułkowska.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu skargi Stefana K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi z dnia 20 kwietnia 1980 r. w sprawie z wniosku Stefana K. przeciwko Wojewódzkiemu Ośrodkowi Sportu i Rekreacji w Ł. o przywrócenie do pracy i wynagrodzenie za pracę na skutek rewizji wnioskodawcy od wyroku Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi z dnia 16 stycznia 1981 r.,postanowił odrzucić rewizję.Uzasadnienie faktyczneStefan K. w piśmie z dnia 14.V.1980 r. kwestionował wyrok Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi z dnia 25.IV.1980 r. w sprawie I P 342/80 przeciwko Wojewódzkiemu Ośrodkowi Sportu i Rekreacji - Oddział Ł. w części uchylającej orzeczenie Komisji Odwoławczej do Spraw Pracy dla Dzielnicy Łódź-Górna i umarzającej postępowanie w sprawie, a odnoszącej się do wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych, i wniósł o wznowienie postępowania w tym zakresie.W piśmie z dnia 20.X.1980 r. nazwanym "skargą ponowną o wznowienie postępowania i zmianę wyroku" wnioskodawca powołał się na wcześniejsze pismo i żądał wznowienia postępowania zarówno w przedmiocie przywrócenia go do pracy, jak również w przedmiocie wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych i ustalenia, że dwukrotne okresy jego choroby pozostają w ścisłym związku z warunkami pracy.Skargę swoją oparł wnioskodawca na dwóch podstawach: na nieważności postępowania z powodu pozbawienia go możności działania i na wykryciu takich okoliczności faktycznych i środków dowodowych, które gdyby zostały ujawnione w poprzednim postępowaniu, miałyby wpływ na wynik sprawy.Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił skargę, uznając zgłoszone w niej zarzuty za nieuzasadnione merytorycznie.Wnioskodawca złożył od tego wyroku rewizję.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:W pierwszej kolejności rozważenia wymaga kwestia, czy w tej sprawie rewizja jest dopuszczalna. Wnioskodawca dochodził swoich roszczeń ze stosunku pracy przed komisją odwoławczą do spraw pracy, od orzeczenia której odwołał się do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych. Następnie złożył skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem tego sądu.W myśl przepisu art. 72 ustawy o sądach pracy i ubezpieczeń społecznych w sprawach nią nie uregulowanych do postępowania przed sądami pracy i ubezpieczeń społecznych stosuje się przepisy kodeksu pracy oraz odpowiednio m.in. art. 399-416 k.p.c. Ustawa o sądach pracy nie normuje wznowienia postępowania i dlatego w grę wchodzą przepisy kodeksu postępowania cywilnego. W myśl przepisu art. 405 k.p.c. do wznowienia postępowania właściwy jest sąd, który wydał zaskarżony wyrok. Gdy zaskarżono wyroki różnych instancji, właściwy jest sąd instancji wyższej. Jak to wyjaśnił Sąd Najwyższy (orzecz. z dnia 25.IX.1951 r. C 916/51 - OSN z 1952 r. z. 2, poz. 53 i orzecz. z dnia 18.XII.1951 r. C 1612/51 - OSN z 1953 r. z. 1, poz. 23) postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania wydane przez sąd wojewódzki, który jako sąd drugiej instancji orzekał ostatni co do istoty sprawy, nie podlega zaskarżeniu, gdyż pochodzi od sądu rewizyjnego, którego wszelkie orzeczenia są ostateczne. Analogiczne stanowisko zajął Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 2.XII.1965 r., II CZ 100/65 (OSNCP 1966, poz. 67).Tak więc zarówno odrzucenie skargi o wznowienie postępowania, jak i merytoryczne jej załatwienie przez sąd wojewódzki, jako sąd drugiej instancji, nie podlega już zaskarżeniu w zwykłym trybie.W systemie rozstrzygania sporów o roszczenia pracownika ze stosunku pracy obowiązuje jako zasada dwuinstancyjny tryb postępowania (por. uchwały składu 7 sędziów SN z dnia 24.VII.1975 r. V PZP 7/75 - OSNCP z 1975 r. z. 12, poz. 158 oraz z dnia 23.IV.1976 r. V PZP 1/76 - OSNCP z 1976 r. z. 11, poz. 234). Od orzeczenia okręgowego sądu pracy i ubezpieczeń społecznych nie przysługuje więc odwołanie, z wyjątkami przewidzianymi w art. 68 ustawy o sądach pracy i ubezpieczeń społecznych. W konsekwencji należy dojść do wniosku, że rewizja od wyroku oddalającego skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem okręgowego sądu pracy i ubezpieczeń społecznych, orzekającego jako druga instancja, podlega odrzuceniu.Wobec tego, że nie uczynił tego Sąd Pracy, obowiązek ten ciążył na Sądzie Najwyższym (art. 375 k.p.c. w związku z art. 72 ustawy o sądach pracy i ubezpieczeń społecznych), który orzekł jak w sentencji postanowienia.