I PRN 5/82

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia SN T. Kasiński. Sędziowie SN: Z. Stypułkowska, Z. Świeboda (sprawozdawca).SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy z wniosku Władysława B. przeciwko Przedsiębiorstwu Państwowemu Hoteli "Orbis - W" w W. o dodatek za wysługę lat na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Pracy, Płac i Spraw Socjalnych od wyroku Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu z dnia 30 czerwca 1981 r.uchylił zaskarżony wyrok i oddalił odwołanie pozwanego Przedsiębiorstwa od orzeczenia Zakładowej Komisji Rozjemczej z dnia 22 maja 1981 r.Uzasadnienie faktyczneZakładowa Komisja Rozjemcza orzeczeniem z dnia 22.V.1981 r. zobowiązała pozwane Przedsiębiorstwo do wypłaty wnioskodawczyni dodatku stażowego w wysokości 10% od dnia 1.XI.1980 r. Komisja uznała, że wnioskodawczyni nabyła uprawnienia do dodatku powyższego zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 2 załącznika nr 21 do Układu Zbiorowego Pracy z dnia 31 grudnia 1974 r. dla Zjednoczenia Gospodarki Turystycznej. Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, rozpoznając sprawę na skutek odwołania pozwanego Przedsiębiorstwa, zmienił zaskarżone orzeczenie i oddalił wniosek.Sąd ustalił, że wnioskodawczyni pracowała od 2.VI.1958 r. do 13.VIII.1960 r. w W. Przedsiębiorstwie Obrotu Surowcami Włókienniczymi i Skórzanymi w W. i została zwolniona z pracy na skutek likwidacji etatów. Następnie z dniem 8.IX.1960 r. podjęła pracę w Zakładach Metalowych "Pilmet" i w dniu 10.VIII.1965 r. rozwiązano z nią umowę o pracę przez wypowiedzenie. W dniu 20.VII.1967 r. zatrudniona została w Specjalistycznym Zespole Opieki Zdrowotnej w charakterze pracownika gospodarczego i na skutek porozumienia między zakładami pracy, tj. między powyższym Zespołem Opieki Zdrowotnej a Państwowym Szpitalem Klinicznym, rozwiązano z nią w dniu 31.VII.1976 r. umowę o pracę w Zespole Opieki Zdrowotnej, przyjmując ją w dniu 3.VIII. 1976 r. do pracy w Szpitalu na stanowisko praczki pralni mechanicznej. Jednakże z dniem 31.X.1980 r. rozwiązano z nią umowę o pracę na zasadzie porozumienia między Szpitalem a pozwanym Przedsiębiorstwem i w dniu 1.XI.1980 r. wnioskodawczyni została zatrudniona w pozwanym Przedsiębiorstwie jako praczka.Sąd stanął na stanowisku, że jakkolwiek wnioskodawczyni, pracując w Szpitalu, miała zaliczony okres pracy w Zespole Opieki Zdrowotnej do dodatku stażowego, jako że pracowała w resorcie zdrowia, to z chwilą zmiany zakładu pracy uprawnienia te utraciła w myśl § 3 załącznika nr 21 do Układu Zbiorowego Pracy. Zdaniem Sądu brak podstaw do zaliczenia jej do dodatku stażowego okresów pracy poprzedzających pracę w Szpitalu dlatego, że nie została przeniesiona służbowo z resortu zdrowia do pracy w pozwanym Przedsiębiorstwie, a tylko za porozumieniem między zakładami pracy.W rewizji nadzwyczajnej Minister Pracy, Płac i Spraw Socjalnych wnosi o uchylenie zaskarżonego wyroku i zaliczenie wnioskodawczyni okresu pracy, począwszy od dnia 1.VIII.1967 r., do okresu pracy, od którego zależy wysokość dodatku stażowego w pozwanym Przedsiębiorstwie. Podstawę rewizji nadzwyczajnej stanowi zarzut rażącego naruszenia prawa, a w szczególności § 3 ust. 1 pkt 2 załącznika nr 21 do Układu Zbiorowego Pracy dla Zjednoczenia Gospodarki Turystycznej.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:W myśl art. 13 ust. 1 wiążącego strony Układu Zbiorowego Pracy pracownikom przysługuje prawo do dodatku za wieloletnią i nieprzerwaną pracę w wysokości 5% płacy zasadniczej po przepracowaniu 5 lat, 10% po przepracowaniu 10 lat, 15% po przepracowaniu 15 lat. Według zaś § 3 ust. 1 pkt 1 i 2 załącznika nr 21 do Układu Zbiorowego Pracy z dnia 31.XII.1974 r. dla Zjednoczenia Gospodarki Turystycznej określającego zasady przyznawania i wypłaty dodatku za wieloletnią i nieprzerwaną pracę - dodatek za wieloletnią i nieprzerwaną pracę (dodatek za staż pracy) przysługuje pracownikom zatrudnionym w jednostkach organizacyjnych objętych Układem. Prawo do dodatku za staż pracy uzależnione jest od przepracowanego okresu pracy w jednej jednostce organizacyjnej wyżej wspomnianej lub zachowania ciągłości pracy. Za ciągłość pracy natomiast stanowiącą podstawę do przyznania dodatku za staż pracy rozumie się m.in. przejście pracownika do jednostki organizacyjnej objętej Układem z innych jednostek na podstawie przeniesienia służbowego lub porozumienia tych jednostek, jeśli w danej jednostce stosowany jest taki dodatek, a pracownik nabył lub mógł nabyć prawo do tego dodatku (§ 3 ust. 1 pkt 2 załącznika nr 21).Wyrażenie "pracownik nabył lub mógł nabyć prawo do tego dodatku" użyte w § 3 ust. 1 pkt 2 załącznika nr 21 może istotnie nasuwać wątpliwości. Interpretacja tego określenia w związku z kontekstem całego przepisu prowadzi do takiego jego rozumienia, że chodzi tu o okresy zatrudnienia zaliczone w zakładzie pracy bezpośrednio poprzedzającym przejście do pozwanego Przedsiębiorstwa, czyli zaliczone - w odniesieniu do wnioskodawczyni - w Państwowym Szpitalu Klinicznym. Można zatem wysunąć tezę, że w razie przejścia pracownika do pracy w jednostce organizacyjnej objętej Układem Zbiorowym Pracy dla Zjednoczenia Gospodarki Turystycznej z dnia 31 grudnia 1974 r. z innej jednostki na zasadzie porozumienia między zakładami pracy pracownikowi takiemu przysługuje dodatek stażowy, jeśli w tej "innej jednostce" wymieniony dodatek stosowano, okresy zatrudnienia zaś z poprzednich zakładów pracy również w nich były lub powinny być zaliczane.Wnioskodawczyni - jak to niewadliwie ustalił Sąd - przeszła do pracy w pozwanym Przedsiębiorstwie na zasadzie porozumienia między zakładami pracy, przy czym w poprzednim zakładzie pracy, tj. Państwowym Szpitalu Klinicznym, pobierała dodatek stażowy z uwzględnieniem okresu pracy w Zespole Opieki Zdrowotnej. W sprawie zaś chodzi jej właśnie o zaliczenie do dodatku stażowego okresu pracy w tym Zespole, którego to zaliczenia odmawia pozwane Przedsiębiorstwo.Słusznie zatem w rewizji nadzwyczajnej podniesiono zarzut, iż odmowa zaliczenia wnioskodawczyni do dodatku stażowego okresu pracy w Zespole Opieki Zdrowotnej rażąco narusza § 3 ust. 1 pkt 2 załącznika nr 21 do Układu Zbiorowego Pracy.Z tych przeto przyczyn orzeczono jak w sentencji (art. 422 § 1 k.p.c. w związku z art. 277 § 2 k.p.).