II CR 37/63

SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy z powództwa M. E. S. przeciwko S. F. S. o zaprzeczenie ojcostwa na skutek rewizji powódki od wyroku Sądu Wojewódzkiego dla m. Łodzi z dnia 1 czerwca 1962 r. uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Wojewódzkiemu do ponownego rozpoznania.Uzasadnienie faktyczneE.M.S. urodziła się dnia 26 września 1957 r., jako córka małżonków M.E.S. W powództwie wytoczonym w dniu 18 grudnia 1961 r. M.E.S., działając w charakterze ustawowej przedstawicielki dziecka E.M. wystąpiła o ustalenie, że S.F.S. nie jest ojcem tego dziecka. M.E.S. twierdzi, że od szeregu lat - na skutek rozkładu pożycia małżeńskiego - nie utrzymuje stosunków cielesnych z mężem i dziecko urodzone zostało z pozamałżeńskiego pożycia z W.Cz.Sąd Wojewódzki powództwo oddalił, wychodząc z następujących założeń: Małżonkowie, obecnie już rozwiedzeni, mieszkają w jednym pokoju i do 6 stycznia 1959 r. utrzymywali ze sobą stosunki cielesne. W czasie 10-letniego pożycia z mężem M.S. nie zachodziła w ciążę. W roku 1957 nawiązała bliższe stosunki z W.Cz., przeprowadzone jednak w toku sprawy badanie lekarskie pozwanego nie wykazały jego bezpłodności. W tych warunkach nie można uznać, by zachodziło niepodobieństwo, iż pozwany jest ojcem dziecka (art. 49 k.r.).Rewizja powódki wnosi o uchylenie wyroku Sądu Wojewódzkiego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zarzuca brak wszechstronnego wyjaśnienia sprawy.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Słuszny jest zarzut rewizji, że Sąd Wojewódzki nie przeprowadził dowodu z grupowego badania krwi (por. uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 20 listopada 1953 r. w sprawie C 1964/52 - OSN z 1956 r., poz. 32). Wprawdzie strony wniosku takiego nie zgłosiły w toku postępowania przed Sądem Wojewódzkim, powinien on jednak powziąć odpowiednie postanowienie dowodowe na zasadzie art. 236 k.p.c. Zarzut dotyczący nieprawidłowego ustalenia czasu, w którym pozwany dotknięty był niezdolnością zapłodnienia jest wprawdzie wątpliwy, ponieważ ustalenie Sądu dotyczące roku 1962 obejmuje zapewne i okres wcześniejszy (tj. rok 1957, okres poczęcia i urodzenia dziecka), tym niemniej jednak opinia biegłego wymagała odpowiedniego uzupełnienia.Nie można natomiast zgodzić się z żądaniem rewizji, by zostały przeprowadzone badania tzw. antropologiczne. Sąd Najwyższy wielokrotnie już wyjaśniał, że postępy wiedzy w zakresie badań antropologicznych ("morfologicznych" czy też "biologicznych") nie doprowadziły jeszcze do osiągnięcia tak pewnych wyników, jak w stosunku do dowodu z grupowego badania krwi. Toteż dowód z badań antropologicznych nie może jeszcze stanowić podstawy do zaprzeczenia ojcostwa.Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji wyroku.