II CSK 342/20
WyrokIzba Cywilna2021-03-19
Skład orzekający: Marcin Krajewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy radca prawny B. K. był uprawniony do udzielenia pełnomocnictwa substytucyjnego w dniu 10 czerwca 2020 r., jeśli pełnomocnictwo główne obowiązywało od dnia następującego po jego podpisaniu, a nie wykazano istnienia stosunku pracy jako przesłanki umocowania?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy zwrócił skargę kasacyjną z powodu braków w wykazaniu umocowania radcy prawnego do reprezentowania strony w postępowaniu kasacyjnym. Kluczowe było ustalenie, czy pełnomocnictwo substytucyjne zostało udzielone w okresie obowiązywania pełnomocnictwa głównego oraz czy istniał stosunek pracy radcy prawnego, który stanowił przesłankę jego umocowania.Stan faktyczny
Powódka Z. Spółka Akcyjna wniosła pozew o zapłatę przeciwko Skarbowi Państwa. Po wydaniu wyroku przez Sąd Apelacyjny, strona powodowa wniosła skargę kasacyjną. Sąd Najwyższy dostrzegł braki w wykazaniu umocowania radcy prawnego reprezentującego pozwanego w postępowaniu kasacyjnym.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy zwrócił skargę kasacyjną wraz z aktami sprawy Sądowi Apelacyjnemu w celu usunięcia braków dotyczących umocowania radcy prawnego.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt II CSK 342/20 POSTANOWIENIE Dnia 19 marca 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marcin Krajewski w sprawie z powództwa Z. Spółki Akcyjnej z siedzibą w S. przeciwko Skarbowi Państwa - Generalnemu Dyrektorowi Dróg Krajowych i Autostrad w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 marca 2021 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 19 września 2019 r., sygn. akt I AGa (…), zwraca skargę kasacyjną wraz z aktami sprawy Sądowi Apelacyjnemu w (…) celem usunięcia dostrzeżonych braków poprzez wykazanie istnienia umocowania radcy prawnego M.K. do reprezentowania pozwanego w postępowaniu kasacyjnym, w szczególności przez wykazanie, że radca prawny B. K. była uprawniona do udzielenia w dniu 10 czerwca 2020 r. pełnomocnictwa substytucyjnego (k. 1511), w sytuacji gdy przedłożone do akt pełnomocnictwo główne obowiązywało od dnia następującego po dniu jego podpisania, a więc od 11 czerwca 2020 r. (k. 1510), a nadto nie wykazano, że wiązał wówczas i nadal pozostaje w mocy stosunek pracy na stanowisku radcy prawnego, którego istnienie stanowi przesłankę istnienia umocowania.
2 UZASADNIENIE
Powiązane orzeczenia
- I CSK 2759/25 2025-11-27Czy pełnomocnictwo substytucyjne udzielone radcy prawnemu przez innego radcę prawnego, który sam działał na podstawie pełnomocnictwa substytucyjnego, jest skuteczne w postępowaniu kasacyjnym?
- I CSK 1979/25 2025-09-25Czy pełnomocnictwo substytucyjne radcy prawnego, które ogranicza się do występowania przed sądami powszechnymi we wszystkich instancjach, upoważnia do reprezentowania strony przed Sądem Najwyższym?
- I CSK 82/23 2023-08-22Czy pełnomocnictwo substytucyjne udzielone radcy prawnemu obejmuje zastępstwo przed Sądem Najwyższym, jeśli nie zostało to wyraźnie wskazane?
- IV CSK 168/20 2020-12-11Czy pełnomocnictwo udzielone przez radcę prawnego, który sam nie był umocowany do reprezentowania strony przed Sądem Najwyższym, jest skuteczne?
- V CSKP 55/21 2021-01-28Czy Sąd Najwyższy powinien zwrócić skargę kasacyjną z powodu braków w wykazaniu umocowania radcy prawnego do reprezentowania strony w postępowaniu kasacyjnym i apelacyjnym?
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 20.07.2026. · PDF źródłowy