II CZ 14/62

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia S. Breyer. Sędziowie: J. Szczerski, K. Zieliński (sprawozdawca).SentencjaSąd Najwyższy, w sprawie z powództwa Bogusława D. przeciwko Jadwidze D. o rozwód, na skutek zażalenia powoda Bogusława D. i świadków Adama D. i innych na postanowienie Sądu Wojewódzkiego w Kielcach z dnia 28 kwietnia 1961 r., zażalenie oddalił.Uzasadnienie faktyczneZaskarżonym postanowieniem Sąd Wojewódzki odrzucił wnioski powoda Bogusława D. i świadków Adama D. i innych o zwolnienie od grzywny wymierzonej stronie i świadkom za nieusprawiedliwione niestawiennictwo postanowieniem Sądu Wojewódzkiego z daty 8 lipca 1957 r., gdyż nie usprawiedliwili swego niestawiennictwa w ciągu tygodnia od daty doręczenia im postanowienia skazującego na grzywny.Zażalenie Bogusława D., Adama D. i innych jest nieuzasadnione.Zarzut skarżących, że do grzywny wymierzonej za nieusprawiedliwione niestawiennictwo mają zastosowanie przepisy art. 13 i art. 14 prawa o wykroczeniach, nie może być uwzględniony, gdyż grzywna wymierzona stronie lub świadkowi nie jest wykroczeniem w rozumieniu prawa o wykroczeniach natomiast jest karą porządkową przewidzianą w przepisach kodeksu postępowania cywilnego. Nie mogą więc mieć zastosowania przepisy o przedawnieniu kar przewidziane w prawie o wykroczeniach do grzywien wymierzonych za nieusprawiedliwione niestawiennictwo według przepisów k.p.c.Skarżący mogliby ewentualnie złożyć wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku usprawiedliwiającego niestawiennictwo, gdyż termin do złożenia tego wniosku - stosownie do art. 179 § 1 k.p.c. - nie rozpoczyna biegu, zanim strona bądź świadek dowie się, że w ogóle uchybił terminowi, a w razie zaskarżenia postanowienia o odrzuceniu wniosku usprawiedliwiającego niestawiennictwo termin ten rozpoczyna bieg od daty doręczenia postanowienia sądu rewizyjnego oddalającego zażalenie.Z tych przyczyn, na zasadzie art. 394 § 3 i art. 383 k.p.c. zażalenie należało oddalić.