II KRn 781/53

SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Zofii Marii H. osk. z art. 286 § 2 k.k., po rozpoznaniu założonej przez Prokuratora Generalnego PRL rewizji nadzwyczajnej od prawomocnego postanowienia Sądu Powiatowego w Bielsku-Białej z dnia 4 lutego 1953 r., na podstawie art. 394-396, 400, 383 pkt 2, art. 384 k.p.k., zmienił zaskarżone postanowienie w ten sposób, iż karę jednego roku i trzech miesięcy więzienia wymierzoną oskarżonej Zofii Marii H. prawomocnym wyrokiem Sądu Powiatowego w Bielsku-Białej z dnia 15 października 1951 r. złagodził na podstawie art. 4 ustawy z dn. 22.XI.1952 r. o amnestii o połowę, tj. do siedmiu miesięcy i piętnastu dni więzienia.Uzasadnienie faktycznePrawomocnym wyrokiem Sądu Powiatowego w Bielsku-Białej z dnia 5 października 1951 r. Zofia Maria H. skazana została za przestępstwo z art. 286 § 2 k.k. na karę 1 roku i 3 miesięcy więzienia. Tenże Sąd Powiatowy postanowieniem z dnia 4 lutego 1953 r. złagodził orzeczoną karę na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dn. 22.XI.1952 r. o amnestii do 8 miesięcy więzienia.Postanowienie to zaskarżył Prokurator Generalny PRL, zarzucając w rewizji nadzwyczajnej obrazę art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dn. 22.XI.1952 r. o amnestii, przez złagodzenie orzeczonej kary do 8 miesięcy więzienia zamiast o połowę, tj. do 7 miesięcy i 15 dni więzienia.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy wyraził następujący pogląd prawny:Rewizja nadzwyczajna jest zasadna. Sąd Powiatowy w Bielsku-Białej powinien był w myśl art. 4 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy o amnestii złagodzić orzeczoną karę o połowę, tj. do 7 miesięcy i 15 dni więzienia, gdyż art. 41 k.k. o wymierzaniu kary więzienia tylko w miesiącach i latach nie stosuje się w przypadku łagodzenia takiej kary na podstawie amnestii.