III CR 101/57

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia Z. Resich (sprawozdawca). Sędziowie: S. Piotrowski, S. Strzelczyk.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z powództwa Wilhelma B. przeciwko Hucie "Bobrek" w Bobrku o zapłatę 17.498,04 zł, po rozpoznaniu rewizji powoda od postanowienia Sądu Wojewódzkiego w Katowicach z dnia 10 stycznia 1957 r.,rewizję oddalił.Uzasadnienie faktycznePostanowieniem z dnia 10 stycznia 1957 r. Sąd Wojewódzki odrzucił pozew Wilhelma B. przeciwko Hucie "Bobrek" o zapłatę kwoty 17.498,04 zł tytułem odszkodowania za bezzasadne zwolnienie z pracy ze względu na to, że dochodzone roszczenie podlega rozpoznaniu przez zakładową komisję rozjemczą.Od powyższego postanowienia powód wniósł rewizję, błędnie nazwaną zażaleniem, domagając się uchylenia tego postanowienia i zarzucając, że powód dochodzi należności za czas od dnia 5 grudnia 1953 r., a więc z okresu przed wejściem w życie dekretu z dnia 24 lutego 1954 r., a nadto że powód w momencie wniesienia pozwu, tj. dnia 8 października 1956 r., nie był już pracownikiem pozwanej Huty.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 17 pkt 1 dekretu z dnia 24 lutego 1954 r. o zakładowych komisjach rozjemczych (Dz. U. Nr 10, poz. 35) dekret ten wszedł w życie z dniem 1 maja 1954 r. Od tego przeto dnia spory ze stosunku pracy w przedsiębiorstwach uspołecznionych bez względu na czas ich powstania podlegają rozpoznaniu zakładowych komisji rozjemczych (art. 1 cyt. dekr.). Stanowisko to odpowiada ogólnej zasadzie przyjętej przy stosowaniu norm prawa procesowego w czasie, że odnośnie do czynności procesowych stosuje się to prawo procesowe, które obowiązuje w czasie dokonania tych czynności. Obojętna natomiast jest data tych stosunków prawnomaterialnych, które doprowadziły do dokonania tej czynności procesowej. Przy wniesieniu więc pozwu decyduje data jego wniesienia, a nie data konfliktu, który doprowadził do procesu. Takie też stanowisko zajął ustawodawca w cyt. art. 17, wprowadzając w punkcie 2 tegoż przepisu wyjątek co do spraw wszczętych w sądzie przed dniem 1 maja 1954 r. Gdyby dekret ten miał mieć zastosowanie tylko do sporów wynikających ze stosunków pracy powstałych po jego wejściu w życie, wyjątek ten byłby niepotrzebny, wszystkie bowiem spory dotyczące dawniejszych stosunków podlegały jurysdykcji sądowej.Okoliczność właśnie, że z dniem 1 maja 1954 r. komisje rozjemcze miały rozpoznawać również sprawy dawniejsze, spowodowała potrzebę wprowadzenia punktu 3 art. 17 - w nawiązaniu do terminów przewidzianych w art. 6 tegoż dekretu.Nadmienić również należy, że okoliczność, iż wnioskodawca w momencie wniesienia wniosku nie jest już pracownikiem danego zakładu, jest bezprzedmiotowa, gdyż właśnie decyduje moment wniesienia wniosku dotyczący sporu powstałego już uprzednio.W tych warunkach rewizję należało uznać za nieuzasadnioną.