III CZ 110/24

III CZ 110/24 POSTANOWIENIE 21 sierpnia 2024 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Mariusz Załucki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 21 sierpnia 2024 r. w Warszawie zażalenia M. G. na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z 21 września 2022 r., I ACa 698/21, w sprawie z powództwa M. G. przeciwko syndykowi masy upadłości Bank spółki akcyjnej w W. o ustalenie i zapłatę, 1. oddala zażalenie; 2. nie obciąża powodów kosztami postępowania zażaleniowego. UZASADNIENIE Postanowieniem z 21 września 2022 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku sprawdził wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną powodów W. G. i M. G. wywiedzioną od wyroku tegoż Sądu z 7 czerwca 2022 r. w sprawie przeciwko Bank S.A. z siedzibą w W. o ustalenie i zapłatę i ustalił ją na kwotę 49 680 zł oraz odrzucił skargę kasacyjna jako niespełniająca wymagania kwotowego przewidzianego dla wartości przedmiotu zaskarżenia. Postanowienie Sądu Apelacyjnego zażaleniem zaskarżyli powodowie, zarzucając naruszenie 3986 § 2 k.p.c. w zw. z art. 3982 § 1 k.p.c. w zw. z art. 19 § 1 k.p.c. w zw. z art. 21 k.p.c. w zw. z art. 22 k.p.c. poprzez nieobjęcie ustaloną wartością przedmiotu zaskarżenia także wartości odpowiadającej zaskarżonemu III CZ 110/24 2 zarzutowi zatrzymania oraz naruszenie art. 3271 § 1 k.p.c. w zw. z art. 361 k.p.c. poprzez sporządzenie uzasadnienia postanowienia niepozwalającego na kontrolę jego prawidłowości. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie nie okazało się zasadne. Złożona przez powodów skarga kasacyjna obejmowała swym zakresem jedynie uboczne roszczenie o odsetki naliczane od roszczenia głównego. Zważywszy że roszczenie główne wyrażone było we frankach szwajcarskich, Sąd Apelacyjny, dokonując sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia, przeliczył wartość odsetek na złote polskie, posługując się tabelą A kursów średnich NBP z dnia wniesienia pozwu. Ten sposób przeliczania roszczeń wyrażonych w walucie obcej jest ugruntowany w orzecznictwie Sądu Najwyższego (zob. np. postanowienie SN z 28 października 2011 r., I CZ 90/11). Natomiast brak możliwości uwzględnienia w ustalanej wartości przedmiotu zaskarżenia także kwoty, co do której pozwany podniósł zarzut zatrzymania wynika z tego, że dla oznaczenia wartości przedmiotu sporu decydujące znaczenie ma treść żądania pozwu, a nie sposób obrony pozwanego (zob. np. postanowienia SN z 6 kwietnia 2017 r., IV CZ 138/16; z 12 kwietnia 2000 r., V CZ 20/00; z 18 kwietnia 2001 r., III CZ 19/01; z 19 lipca 2001 r., III CZ 44/01; z 6 listopada 2002 r., III CZ 96/02). Odnosząc się zaś do argumentu dowolnej interpretacji wartości podanej przez powodów, należy wskazać, że o ile wartość przedmiotu sporu wskazana pozwu ulega petryfikacji w toku kolejnych etapów postępowania, jeżeli nie została sprawdzona przed sądem I instancji, o tyle zarówno sądy odwoławcze, jak i Sąd Najwyższy mogą sprawdzić wartość przedmiotu zaskarżenia konkretnym środkiem odwoławczym, który do danego sądu wpłynął (zob. np. postanowienie SN z 23 stycznia 2023 r., III CZP 124/22; z 21 lutego 2020 r., II CZ 2/20; z 12 stycznia 2017 r., I CZ 100/ 16; z 20 listopada 2014 r., V CZ 81/14). Z tych przyczyn Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. O kosztach postępowania zażaleniowego orzekł zaś na podstawie art. 102 k.p.c. III CZ 110/24 3 [SOP] [ms]