III CZ 151/25

PostanowienieIzba Cywilna2025-10-08

Skład orzekający: Dariusz Dończyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie wniesione osobiście przez stronę, która nie jest zwolniona z przymusowego zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne?
Ratio decidendi
Zażalenie wniesione osobiście przez stronę, która nie jest zwolniona z przymusowego zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego, zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne. Brak zastępstwa procesowego przez profesjonalnego pełnomocnika w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, w tym w postępowaniu zażaleniowym, stanowi wadę nieusuwalną.
Stan faktyczny
Powód R.B. złożył skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia. Sąd Okręgowy w Warszawie oddalił wniosek o zawieszenie postępowania i odrzucił skargę jako niedopuszczalną. Powód wniósł osobiście zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił zażalenie R.B. na postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie z 21 maja 2025 r.

Pełny tekst orzeczenia

III CZ 151/25 POSTANOWIENIE 8 października 2025 r. Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie: SSN Dariusz Dończyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 8 października 2025 r. w Warszawie zażalenia R.B. na postanowienie Sądu Okręgowego w Warszawie z 21 maja 2025 r., XXV C 857/24, w sprawie ze skargi R.B. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia z 12 marca 2025 r. w sprawie z powództwa R.B. przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W. o ustalenie, odrzuca zażalenie. (A.G.) UZASADNIENIE Postanowieniem z 21 maja 2025 r. Sąd Okręgowy w Warszawie – w sprawie z powództwa R.B. przeciwko Bankowi S.A. w W. o ustalenie – w punkcie pierwszym oddalił wniosek powoda o zawieszenie postępowania, natomiast w punkcie drugim odrzucił skargę powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, tj. postanowienia tego Sądu z 12 marca 2025 r., utrzymującego w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego o oddaleniu wniosku o zwolnienie powoda od opłaty od pozwu, na podstawie art. 4246 § 3 k.p.c., jako niedopuszczalną w świetle art. 4241 § 1 k.p.c. Powód wniósł osobiście sporządzone zażalenie na powyższe postanowienie. III CZ 151/25 2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, a w sprawach własności intelektualnej także przez rzeczników patentowych. Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Wyjątki od tej zasady przewidziane są w § 2 i § 3 art. 871 k.p.c. W myśl § 2, przepisu § 1 nie stosuje się w postępowaniu o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub rzecznika patentowego oraz gdy stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także gdy stroną, jej organem lub jej przedstawicielem ustawowym jest adwokat, radca prawny lub radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, a w sprawach własności intelektualnej rzecznik patentowy. Z kolei § 3 k.p.c., przewiduje, że przepisu § 1 nie stosuje się także wtedy, gdy zastępstwo procesowe Skarbu Państwa albo państwowej osoby prawnej jest wykonywane przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśniono, że ustanowiony w tym przepisie przymus adwokacko - radcowski dotyczy każdego postępowania przed Sądem Najwyższym, w tym także postępowania zainicjowanego skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem oraz toczącego się w jego ramach postępowania zażaleniowego (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z 8 maja 2013 r., I CZ 19/13 i z 25 lipca 2013 r., II CZ 46/13). Zażalenie wniesione z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c. należy kwalifikować jako niedopuszczalne. Istniejące w tym zakresie uchybienie ma charakter nieusuwalny, wobec czego zażalenie dotknięte takim brakiem podlega odrzuceniu bez wzywania strony skarżącej do jego uzupełnienia (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z 9 lipca 2020 r., IV CZ 33/20 oraz z 17 kwietnia 2019 r., V CZ 15/19, z 20 października 2023 r., III CZ 88/23). Z okoliczności sprawy nie wynika, a żalący nie wykazał, aby należał do kręgu osób zwolnionych z przymusowego zastępstwa, o którym mowa w art. 871 § 2 k.p.c. III CZ 151/25 3 W konsekwencji zażalenie wniesione osobiście przez powoda, pozbawionego zdolności postulacyjnej, podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. w zw. z art. art. 3941 § 1 i 3, art. 42412 w zw. z art. 871 § 1 i art. 130 § 5 k.p.c. Dariusz Dończyk (A.G.) (A.G) [r.g.]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 4246 § 3 KPCart. 4241 § 1 KPCart. 871 § 1 KPCart. 871 KPCart. 871 § 2 KPCart. 3986 § 3 KPCart. 3941 § 1art. 42412art. 871 § 1art. 130 § 5 KPC§ 3§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 20.07.2026. · PDF źródłowy