III CZP 9/90

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia SN Z. Marmaj.Sędziowie SN: J. Szachułowicz, M. Sychowicz (sprawozdawca).SentencjaSąd Najwyższy w sprawie z wniosku Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowego (...) Spółka z o.o. w P. o dokonanie wpisu do rejestru handlowego po rozpoznaniu na posiedzeniu jawnym zagadnienia prawnego przekazanego przez Sąd Wojewódzki w Warszawie postanowieniem z dnia 11 grudnia 1989 r. do rozstrzygnięcia w trybie art. 391 k.p.c.:"Czy dopuszczalne jest dokonanie wpisu do rejestru handlowego przedmiotu przedsiębiorstwa obejmującego usługi, co do których ustanowione zostało wyłączne prawo ich świadczenia na rzecz spółdzielni inwalidów (§ 9 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 lipca 1985 r. - Dz. U. Nr 39, poz. 185), w sytuacji gdy podmiot gospodarczy - spółka z ograniczoną odpowiedzialnością uzyskała, zgodne z art. 11 ust. 1 pkt 11 ustawy z 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 41, poz. 324), koncesję Ministra Spraw Wewnętrznych na prowadzenie tego rodzaju działalności?"podjął następującą uchwałę:Według stanu prawnego ukształtowanego przepisami ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 41, poz. 324 ze zm.) świadczenie usług w zakresie ochrony mienia (w tym usług parkingowych) nie jest zastrzeżone wyłącznie dla spółdzielni inwalidów. Uzasadnienie faktycznePostanowieniem z dnia 2 października 1989 r. Sąd Rejonowy w Płocku m.in. odmówił dokonania zmiany w rejestrze Nr (...) prowadzonym dla Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowego (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w P. wpisu dotyczącego przedmiotu przedsiębiorstwa przez uzupełnienie go o usługi w zakresie ochrony mienia. Sąd rejestrowy stanął bowiem na stanowisku, że zgodnie z § 9 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 lipca 1985 r. w sprawie zapewnienia warunków działania i rozwoju spółdzielczości inwalidów spółdzielni niewidomych (Dz. U. Nr 39, poz. 185), utrzymanym w mocy przez art. 52 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 41, poz. 324), wyłączne prawo świadczenia usług w zakresie ochrony mienia ( w tym usług parkingowych) przysługuje spółdzielni inwalidów. Rozpoznając rewizję Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Handlowego (...) od wymienionego postanowienia Sąd Wojewódzki w Warszawie przedstawił do rozstrzygnięcia Sądowi Najwyższemu przytoczone w sentencji zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości. Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Przedstawione do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne oparte zostało na założeniu, że w obowiązującym stanie prawnym świadczenie usług w zakresie ochrony mienia (w tym usług parkingowych) zastrzeżone jest wyłącznie dla spółdzielni inwalidów. Założenie to jednak jest błędne. Z dniem 1 stycznia 1989 r., tj. z dniem wejścia w życie ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 41, poz. 324 ze zm.), na podstawie art. 53 pkt 14 w związku z art. 54 tej ustawy utraciła moc ustawa z dnia 31 stycznia 1985 r. o drobnej wytwórczości (Dz. U. Nr 3, poz. 11 ze zm.). Oznacza to, że z wymienionym dniem utraciły moc także przepisy wydane na podstawie tej ustawy. Jedyny wyjątek wynika z art. 52 ustawy o działalności gospodarczej. Według bowiem tego przepisu do czasu wydania przepisów dotyczących warunków działania i rozwoju spółdzielczości inwalidów i spółdzielni niewidomych pozostają w mocy przepisy wydane na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o drobnej wytwórczości. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 19 lipca 1985 r. w sprawie zapewnienia warunków działania i rozwoju spółdzielczości inwalidów i spółdzielni niewidomych (Dz. U. Nr 39, poz. 185) wydane zostało - co expressis verbis wynika z jego treści - na podstawie art. 7 ust. 2-4 ustawy o drobnej wytwórczości. Pozostały więc w mocy - stosownie do art. 52 ustawy o działalności gospodarczej - nie wszystkie przepisy wymienionego rozporządzenia, ale tylko te jego przepisy. które wydane zostały na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o drobnej wytwórczości. Ostatnio wymieniony przepis stanowił: "Rada Ministrów w drodze rozporządzenia określa warunki działalności i rozwoju spółdzielczości inwalidów i spółdzielni niewidomych". W mocy zatem pozostały tylko te przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 lipca 1985 r., które określają warunki działania i rozwoju spółdzielczości inwalidów i spółdzielni niewidomych. Jednakże do przepisów tych nie należy § 9 ust. 1 tego rozporządzenia. Przepis ten, który ustanawia na rzecz spółdzielczości inwalidów wyłączne prawo wytwarzania wyrobów i świadczenia usług określonych w załączniku nr 1 do rozporządzenia, a zatem m.in. usług wymienionych pod poz. 42 tego załącznika, tj. usług w zakresie ochrony mienia (w tym usług parkingowych), wydany bowiem został na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy o drobnej wytwórczości. Stosownie do tego przepisu Rada Ministrów, w celu zapewnienia inwalidom i niewidomym warunków rehabilitacji zawodowej w procesie pracy w drodze rozporządzenia mogła ustanowić na rzecz spółdzielni inwalidów i spółdzielni niewidomych wyłączne prawo wytwarzania niektórych wyrobów i świadczenia niektórych usług. Paragraf 9 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 lipca 1985 r. zastrzegający wyłączność świadczenia m.in. usług w zakresie ochrony mienia ( w tym usług parkingowych) na rzecz spółdzielni inwalidów, jako nie wydany na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o drobnej wytwórczości, nie pozostał w mocy stosownie do art. 52 ustawy o działalności gospodarczej. Nie ma zaś innych obowiązujących obecnie przepisów, które zastrzegałyby na rzecz spółdzielni inwalidów świadczenie usług w zakresie ochrony mienia (w tym usług parkingowych).Z wymienionych względów Sąd Najwyższy podjął uchwałę jak w sentencji.