III PR 141/77

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia SN T. Kasiński (sprawozdawca). Sędziowie SN: W. Dębicka, A. Szczurzewski. SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy z powództwa Józefa B. przeciwko Kombinatowi Państwowych Gospodarstw Rolnych K. o odszkodowanie i rentę na skutek rewizji powoda od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Katowicach z dnia 3 sierpnia 1977 r. oddalił rewizję.Uzasadnienie faktyczneW pozwie wniesionym w dniu 16.VII.1977 r. powód domagał się od pozwanego zakładu pracy odszkodowania w związku z wypadkiem przy pracy, któremu uległ w dniu 25.VIII.1966 r. i w wyniku którego doznał obrażeń kręgosłupa i został zaliczony do III grupy inwalidów, pobierając od 29.VI.1967 r. rentę inwalidzką z tego tytułu. Przedmiotem żądania była kwota 102.000 zł, w tym 30.000 zł z tytułu zadośćuczynienia i 72.000 zł tytułem renty uzupełniającej za nie przedawniony okres 3 lat.Sąd Wojewódzki zaskarżonym wyrokiem oddalił powództwo, mając na względzie treść przepisu art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 31 marca 1977 r. o dalszym zwiększeniu emerytur i rent oraz o zmianie niektórych przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym (Dz. U. Nr 11, poz. 43). Postanowienia bowiem tego przepisu stanowią, że osoby uprawnione z tytułu wypadku w zatrudnieniu do rent inwalidzkich, przysługujących na podstawie m.in. ustawy z dnia 23 stycznia 1968 r. o powszechnym zaopatrzeniu emerytalnym i podlegających podwyższeniu w myśl art. 2 ustawy z dnia 31 marca 1977 r., nie mogą od dnia 1 maja 1977 r. dochodzić od zakładów pracy roszczeń z tytułu uszczerbku na zdrowiu będącego następstwem tego wypadku.Powód w rewizji, opartej na podstawie art. 368 pkt 3 k.p.c., zarzucił niewyjaśnienie istotnych okoliczności faktycznych, w szczególności zakresu i warunków ugody, którą strony zawarły w sierpniu 1967 r., co zdaniem skarżącego mogło mieć istotny wpływ na treść wyroku. W związku z tym wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.Rewizja jest nieuzasadniona. Zawarcie ugody w przedmiocie odszkodowania za następstwa wypadku z dnia 25.VIII.1966 r. - nawet gdyby doszło do niej istotnie przed wejściem w życie ustawy z dnia 31 marca 1977 r. - nie zmienia charakteru dochodzonego roszczenia jako "roszczenia z tytułu uszczerbku na zdrowiu będącego następstwem wypadku przy pracy", którego dochodzenie po wejściu w życie omawianej ustawy jest niedopuszczalne. Istotą ugody w świetle art. 917 k.c. jest uczynienie sobie przez strony wzajemnych ustępstw w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego, a zatem jej zawarcie nie uchylałoby zakazu dochodzenia roszczeń z tego stosunku ustanowionego w przepisie art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 31 marca 1977 r. Z tych przyczyn rewizja zgodnie z art. 387 k.p.c. podlegała oddaleniu.