III URN 5/75

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia K. Zieliński. Sędziowie: M. Rafacz-Krzyżanowska (sprawozdawca), G. Cieśliński.SentencjaSąd Najwyższy, po rozpoznaniu sprawy ze skargi Antoniego M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych-Oddział w R. o rentę inwalidzką na skutek rewizji nadzwyczajnej Prokuratora Generalnego PRL od wyroku Okręgowego Sądu Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach z dnia 28 maja 1974 r.uchylił zaskarżony wyrok i przyznał skarżącemu od dnia 11 stycznia 1972 r. rentę inwalidzką według drugiej grupy z tytułu wypadku przy pracy z dnia 21 sierpnia 1970 r.Uzasadnienie faktyczneDecyzją z dnia 3.III.1973 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych oddalił ponowny wniosek skarżącego o przyznanie mu renty inwalidzkiej z tytułu wypadku przy pracy z dnia 21.VIII.1970 r.W związku z zaskarżeniem tej decyzji Okręgowy Sąd Ubezpieczeń Społecznych dopuścił dowód z opinii przeprowadzonej przez Klinikę Ortopedii Śląskiej Akademii Medycznej w B. z dnia 2.II.1974 r. W opinii tej stwierdzono u skarżącego stan po urazowym skręceniu i uderzeniu okolicy lędźwiowej kręgosłupa, uzasadniający zaliczenie skarżącego do II grupy inwalidzkiej.Na tej podstawie Okręgowy Sąd wyrokiem częściowym przyznał skarżącemu rentę inwalidzką II grupy od dnia 21.II.1974 r.Po uzupełniającej opinii biegłego Okręgowy Sąd wyrokiem końcowym zmienił decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 3.III.1973 r. i przyznał skarżącemu rentę inwalidzką II grupy z tytułu wypadku przy pracy od dnia 31.V.1972 r., tj. za trzy miesiące wstecz od dnia zgłoszenia wniosku do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.Wyrok ten zaskarżył rewizją nadzwyczajną Prokurator Generalny Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, zarzucając naruszenie istotnych przepisów prawa, a w szczególności art. 302 § 1 prawa o sądach ubezpieczeń społecznych, art. 75 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 23 stycznia 1968 r. o powszechnym zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin (Dz. U. Nr 3, poz. 6) oraz naruszenie interesu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Rewizja nadzwyczajna na podstawie art. 275 k.p. w związku z art. 83 ustawy o okręgowych sądach pracy i ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 1974 r. Nr 39, poz. 231) wnosi o uchylenie zaskarżonego wyroku i przyznanie skarżącemu świadczeń od dnia 11.I.1972 r.Uzasadnienie prawneRewizję nadzwyczajną należy uznać za uzasadnioną z następujących względów:Zgodnie z art. 75 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 23 stycznia 1968 r. o powszechnym zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin, w razie ponownego ustalenia prawa do świadczeń, przyznane świadczenia wypłaca się od dnia, w którym powstało prawo do tych świadczeń. Jednakże w wypadku gdy odmowa przyznania świadczeń była następstwem błędu organu rentowego lub odwoławczego, świadczenia przyznaje się za okres nie dłuższy niż 3 lata wstecz od dnia zgłoszenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy.Po raz pierwszy z wnioskiem o przyznanie renty inwalidzkiej wystąpił skarżący w dniu 12.II.1971 r. Na podstawie wadliwych orzeczeń Obwodowej i Wojewódzkiej K.I.Z., które nie stwierdziły u skarżącego żadnego inwalidztwa, Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzją z dnia 23.IV.1971 r. odmówił skarżącemu przyznania renty inwalidzkiej.Wadliwą decyzją Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, odmawiającą przyznania renty inwalidzkiej, a spowodowaną błędem orzeczenia lekarskiego, należy uznać za błąd organu rentowego w rozumieniu art. 75 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 23 stycznia 1968 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin (Dz. U. Nr 3, poz. 6).Ponowny wniosek skarżącego o przyznanie mu renty wniesiono w dniu 23.VIII.1972 r. Prawo zatem do świadczeń rentowych przysługiwałoby skarżącemu od dnia 24.VIII.1969 r. Skoro jednak okres pobierania przez skarżącego zasiłku chorobowego zakończył się z dniem 19.II.1971 r., przeto świadczenia rentowe mogły być przyznane skarżącemu - jak słusznie stwierdzono w rewizji nadzwyczajnej - dopiero od dnia 20.II.1971 r. Trafnie jednak podniesiono w rewizji nadzwyczajnej, że przepis art. 75 ust. 3 cytowanej ustawy emerytalnej nie pozwala na przyznanie świadczeń rentowych od tej daty (tj. od dnia 20.II.1971 r.), ponieważ zgodnie z tym przepisem okres 3-letni liczy się od daty wniesienia podania o złożenie rewizji nadzwyczajnej. Ponieważ podanie o wniesienie rewizji nadzwyczajnej zostało złożone w dniu 10.I.1975 r., przeto świadczenia rentowe mogą być przyznane - zgodnie z wnioskiem rewizji nadzwyczajnej - od dnia 11.I.1972 r.Uznając przeto zarzuty rewizji nadzwyczajnej za uzasadnione, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.