IV CNP 45/13

Sygn. akt IV CNP 45/13 POSTANOWIENIE Dnia 10 stycznia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska w sprawie ze skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 15 marca 2012 r., sygn. akt XVI Ca […], w sprawie z powództwa L. K. przeciwko B. J. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 stycznia 2014 r., odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania, zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 1800 (jeden tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym 2 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 13 marca 2013 r. Sąd Okręgowy w G. oddalił apelację powoda od wyroku Sądu Rejonowego w G. oddalającego powództwo skierowane przeciwko B. J. o zapłatę, na podstawie weksla, kwoty 20.000 zł. Skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego złożył powód wskazując, że wyrok jest niezgodny z art. 1 pkt 2, art. 9 i art. 10 prawa wekslowego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zarzuty podniesione w skardze są oczywiście bezzasadne, co prowadziło do odmowy przyjęcia skargi do rozpoznania (art. 4249 k.p.c.). Podstawą oddalenia powództwa było ustalenie Sądu, że weksel, który był podstawą powództwa, był wekslem własnym, in blanco, wystawionym w związku z zawartą przez strony umową sprzedaży ruchomości, zabezpieczającym zapłatę przez pozwaną ceny. Z ustaleń faktycznych Sądu, które w postępowaniu ze skargi nie mogą być wzruszone (art. 4244 k.p.c.), wynikało, że powód był uprawniony do uzupełnienia weksla po wydaniu pozwanej sprzedanych ruchomości, a w tym zakresie umowa przez skarżącego nie została wykonana. Powołanie się przez pozwaną na zarzuty jakie przysługiwały jej w stosunku do skarżącego ze stosunku podstawowego czyli z umowy sprzedaży, w niczym nie naruszało powołanych w skardze przepisów prawa wekslowego, a gwarancyjny charakter weksla uprawniał sąd do oceny zasadności tych zarzutów. Ustalenie, że weksel został wypełniony niezgodnie z porozumieniem prowadziło do oddalenia powództwa wobec trafnego stwierdzenia, że zobowiązanie wekslowe nie powstało. Wynikająca bowiem z porozumienia osoby wręczającej weksel in blanco i jego odbiorcy ścisła więź pomiędzy zobowiązaniem wekslowym a zobowiązaniem, z którego wynikała podlegająca zabezpieczeniu wierzytelność, przejawia się w tym, że wierzyciel nie może z mocy weksla uzyskać więcej praw niż przysługuje mu w ramach stosunku, z którego wynika podlegająca zabezpieczeniu 3 wierzytelność. Stan taki powoduje, że dłużnik wekslowy ma możliwość podnoszenia zarzutu wypełnienia weksla niezgodnie z zawartym porozumieniem i badanie tej okoliczności, a więc i okoliczności wynikających ze stosunku podstawowego, nie stanowi zmiany przez sąd podstawy powództwa. Z przedstawionych przyczyn, na podstawie art. 4249 k.p.c., orzeczono jak w sentencji . O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 2 k.p.c. w związku z § 6 pkt 5 w związku z § 13 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów niepłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2013, poz.461). [aw] es