RAdw 6/59

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia A. Późniczek (sprawozdawca)Sędziowie: W. Bryl, Z. KubecProkurator: M. Madey.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie K.G. obwinionego z art. 87 prawa o ustroju adwokatury, po rozpoznaniu założonej przez Ministra Sprawiedliwości rewizji nadzwyczajnej od orzeczenia Wojewódzkiej Komisji Dyscyplinarnej Izby Adwokackiej w Warszawie z dnia 6 czerwca 1959 r.,Uzasadnienie faktyczneOrzeczeniem Wojewódzkiej Komisji Dyscyplinarnej Izby Adwokackiej w Warszawie z dnia 6 czerwca 1959 r. obwiniony adwokat K.G. skazany został na karę nagany za przestępstwo z art. 87 i 89 ustawy o ustroju adwokatury za to, że jesienią 1957 r. w S. na żądanie sekretarza LPŻ Jana D. wręczył mu kwotę 1.000 zł za czynność sprzeczną z ustawą a polegającą na ułatwieniu temuż adwokatowi G. otrzymanie motocyklowego prawa jazdy bez zdawania wymaganych egzaminów.Od tego prawomocnego orzeczenia założył rewizję nadzwyczajną Minister Sprawiedliwości.Rewizja nadzwyczajna zarzuca wymierzenie oskarżonemu kary rażąco łagodnej w stosunku do przypisanego przewinienia i wnosi o zmianę zaskarżonego orzeczenia w części dotyczącej wymiaru kary przez wymierzenie - jako kary dyscyplinarnej - zawieszenia w czynnościach na okres nie krótszy od sześciu miesięcy.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Rewizja nadzwyczajna jest słuszna.Dokonane w toku postępowania dyscyplinarnego zarówno ustalenia, jak i przyznanie się obwinionego potwierdzają w całej rozciągłości winę adwokata G.Organom dyscyplinarnym adwokatury pozostała ocena czynu obwinionego w świetle etyki zawodowej oraz ustalenie, w jakim stopniu adwokat G. dopuścił się naruszenia wymagań moralno-etycznych, dających gwarancję wykonywania zawodu adwokata zgodnie z interesem mas pracujących.Z oceną tą, dokonaną przez Wojewódzką Komisję Dyscyplinarną, w całości zgodzić się nie można.Przytoczony bowiem - jako okoliczność łagodząca - fakt, że sąd umorzył postępowanie karne przeciwko adwokatowi G. na zasadzie art. 47 mkk, jest w zasadzie bez znaczenia dla moralno-etycznej oceny postępowania obwinionego i nie może stanowić podstawy do wymiaru kary łagodniejszej.Inne natomiast okoliczności łagodzące, jak wieloletnia nieskazitelna praca w zawodzie prawniczym, szczere przyznanie się do popełnionego czynu przestępnego, dotychczasowa niekaralność, istotnie przemawiają za obwinionym i one właśnie stwarzały podstawę do rozważenia możliwości pozostawienia obwinionego w szeregach adwokatury.Niemniej jednak wymierzoną obwinionemu karę nagany uznać należy za rażąco łagodną.Fakt wręczenia łapówki - bez względu na okoliczności, w jakich to nastąpiło, i bez względu na skutki w postępowaniu karnym - stanowi postępowanie sprzeczne z godnością adwokata i powinno znaleźć wyraz w odpowiednim wymiarze kary.Adwokat z tytułu swoistości swego zawodu musi unikać najlżejszych nawet pozorów skłonności do działania za pomocą metod nieetycznych, gdyż podważa to w sposób oczywisty jego rolę w wymiarze sprawiedliwości.Z tych względów Sąd Najwyższy uznał rewizję nadzwyczajną za słuszną i orzekł jak w sentencji wyroku.