I K 1030/60

SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Józefa W. oskarżonego z art. 29 m.k.k., po rozpoznaniu założonej przez oskarżonego rewizji od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Szczecinie z dnia 10 czerwca 1960 r. na podstawie art. 375 k.p.k. utrzymał w mocy zaskarżony wyrok (...).Uzasadnienie faktyczneSąd Wojewódzki w Szczecinie po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 1960 r. sprawy Józefa W. oskarżonego o to, że w okresie od grudnia 1959 r. do lutego 1960 r. w B. publicznie pochwalał faszyzm w ten sposób, że na ścianach i sprzęcie miejscowych Zakładów Urządzeń Okrętowych malował farbą swastyki hitlerowskie, tj. o czyn z art. 29 m.k.k. uznał Józefa W. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z tą zmianą, że farbą namalował jedną swastykę i skazał go na podstawie art. 29 m.k.k. na 1 rok i 6 miesięcy więzienia.Na mocy art. 58 k.k. zaliczył oskarżonemu na poczet wymierzonej mu kary pozbawienia wolności okres jego tymczasowego aresztowania od dnia 11 lutego 1960 r. (...)Od wyroku tego odwołał się oskarżony.Rewizja zarzuca błędną ocenę okoliczności faktycznych, przyjętych za podstawę wyroku i wnosi o uniewinnienie oskarżonego ewentualnie o znaczne złagodzenie wymierzonej mu kary.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Rewizja nie jest słuszna. Fakt, iż oskarżony namalował farbą na przyczepie traktora znak hitlerowskiej swastyki w czasie, kiedy traktor ten znajdował się w eksploatacji i kursował po ulicach miast, nie budzi w sprawie niniejszej wątpliwości. Nie budzi też wątpliwości fakt, że na krótko przed tym czynem oskarżonego, w zakładzie pracy, w którym jest on zatrudniony, odbyło się zebranie robotnicze, na którym omawiane było konkretne znaczenie akcji malowania swastyk, inspirowanej przez żywioły faszystowsko-rewizjonistyczne w NrF.Wprawdzie materiał dowodowy sprawy, co podnosi rewizja i co ustalił zresztą Sąd Wojewódzki, nie daje materiału uzasadniającego twierdzenie, że oskarżony działał z pobudek nienawiści do Państwa Polskiego lub sympatii dla ruchu faszystowsko-rewizjonistycznego, lecz okoliczności te dla bytu przestępstwa nie mają znaczenia zasadniczego, a przy wymiarze kary Sąd uwzględnił je w dostatecznym stopniu.Dla bytu przestępstwa przypisanego oskarżonemu wystarczy niewątpliwy zamiar sprawcy umieszczenia w miejscu publicznym symbolu hitlerowskiego ze świadomością tego, jakie znaczenie narodowe i polityczne posiada ten symbol.Wyjaśnienie oskarżonego sugerujące, iż robił to "na złość" majstrowi, nie uzasadnia łagodniejszego potraktowania go, ponieważ nie jest to pobudka zasługująca na szczególne względy. Kierując się taką pobudką można popełniać czyny mniej szkodliwe lub bardziej jeszcze szkodliwe niż czyn oskarżonego.W tych warunkach i mając na uwadze prowokacyjno-chuligański charakter czynu oskarżonego, orzeczono jak w sentencji.