I K 1327/51

Skład orzekającyPrzewodniczący: Prezes M. Mazur (sprawozdawca); Sędziowie: T. Cyprian, J. Zembaty; Prokurator: H. Rajzman.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Wincentego R., osk. z art. 41 § 1 m.k.k., po rozpoznaniu rewizji oskarżonego od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Poznaniu z dnia 7 lipca 1951 r., na podstawie art. 375 k.p.k. utrzymał w mocy zaskarżony wyrok (...)Uzasadnienie faktyczneSąd Wojewódzki w Poznaniu wyrokiem z dnia 7 lipca 1951 r. skazał Wincentego R. na podstawie art. 41 § 2 m.k.k. na osiem miesięcy więzienia za to, że jako kierownik sklepu Gminnej Spółdzielni "Samopomocy Chłopskiej" w M. działał na szkodę interesu publicznego w zakresie planowego rozdziału towarów między ludność w ten sposób, że sprzedał, wbrew treści zarządzenia naczelnego dyrektora Centrali Handlowej Żelaza i Stali oraz wbrew treści zarządzenia Centrali Rolniczej Spółdzielni "Samopomoc Chłopska" Oddział Okręgowy w Poznaniu, 10 szpul blachy wagi około 600 kg za sumę 62.000 zł osobie nie uprawnionej do nabycia tej blachy, działając przy tym nieumyślnie.Rewizja oskarżonego wnosi o uchylenie wyroku i uniewinnienie oskarżonego lub o zawieszenie wykonania kary.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy wyraził, między innymi, następujący pogląd prawny:Żądanie obniżenia kary i zawieszenia jej wykonania jest bezzasadne. Przestępstwo popełnione przez oskarżonego, polegające na sprzedaży przeznaczonej dla wsi blachy właścicielowi warsztatu rzemieślniczego w mieście, skierowane jest przeciwko spójni między miastem a wsią w zakresie dostarczania rolnictwu wyrobów przemysłowych. Zaatakowanie tej spójni, stanowiącej jeden z fundamentów naszego ustroju państwowego, stanowi czyn o dużym niebezpieczeństwie społecznym i powinno się spotkać z surową represją karną.Z tych zasad należało orzec jak w sentencji.