I KK 152/23

I KK 152/23 POSTANOWIENIE Dnia 22 listopada 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Siwek (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Igor Zgoliński SSN Ryszard Witkowski po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 listopada 2023 r. sprawy M. K. M. oskarżonego z art. 148 § 1 k.k. w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania na podstawie art. 538 § 2 k.p.k. w zw. z art. 249 § 1 k.p.k. w zw. z art. 258 § 2 k.p.k. p o s t a n o w i ł: zastosować wobec M. K. M., ur. […] w G., s. […], środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania na okres 3 miesięcy tj. od dnia 22 listopada 2023 r. godz. 8.50 do dnia 20 lutego 2024 r. godz. 8.50. UZASADNIENIE W ocenie Sądu Najwyższego konieczność zastosowania tymczasowego aresztowania na okres 3 miesięcy, wobec oskarżonego M. K. M., po uchyleniu wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu i skierowaniu niniejszej sprawy do ponownego rozpoznania, wynika z obawy o niezakłócony tok postępowania przed tym Sądem. Aktualne są bowiem przesłanki ogólne stosowania tego środka zapobiegawczego określone w art. 249 § 1 k.p.k., ale także przesłanka szczególna z art. 258 § 2 k.p.k. M. K. M. zarzuca się bowiem popełnienie zbrodni z art. 148 § 1 k.k., zaś stopień prawdopodobieństwa popełnienia tego czynu jest duży w rozumieniu art. 249 § 1 k.p.k. i wynika z dowodów przeprowadzonych do tej pory, I KK 152/23 2 szczegółowo przedstawionych w uzasadnieniu wyroku Sądu I instancji. Wymowa i treść dowodów obciążających tego oskarżonego uzasadnia natomiast wymierzenie mu surowej kary, o jakiej mowa w art. 258 § 2 k.p.k. To natomiast powoduje obawę, że oskarżony może podejmować czynności zmierzające do destabilizacji postępowania, które winno być zabezpieczone w sposób maksymalny, a więc najsurowszym środkiem zapobiegawczym. W realiach sprawy zastosowanie innego niż tymczasowe aresztowanie środka zapobiegawczego byłoby niewystarczające w rozumieniu art. 257 § 1 k.p.k., a nadto brak jest przesłanek z art. 259 k.p.k. Odnotować przy tym należy, że określenie czasu trwania tymczasowego aresztowania wynika z czasu rozpoznania wniesionej w sprawie kasacji i związane jest z godziną wydania niniejszego postanowienia. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. (EF) (R.G.)