I KO 91/58

UchwałaIzba Karna1958-08-14

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy osobę, której skazanie za przestępstwo ochrony własności społecznej zostało uznane za niebyłe na mocy ustawy o amnestii, należy uważać za skazaną w rozumieniu art. 1 § 2 dekretu o ochronie własności społecznej?

Ratio decidendi

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozstrzygnął, że osoby, których skazanie za przestępstwo ochrony własności społecznej zostało uznane za niebyłe na mocy ustawy o amnestii, nie należy uważać za skazane w rozumieniu art. 1 § 2 dekretu o ochronie własności społecznej. Skoro ustawa o amnestii stanowi, że skazanie uważa się za niebyłe i karty karne ulegają usunięciu z rejestru skazanych, nie można sprawcy mimo tego obciążyć zarzutem, że był on za dany czyn skazany.

Stan faktyczny

Sąd Wojewódzki w Rzeszowie przedstawił Sądowi Najwyższemu kwestię prawną dotyczącą wykładni art. 1 § 2 dekretu o ochronie własności społecznej. Dotyczyła ona sytuacji osoby, która przed wejściem w życie ustawy o amnestii była skazana za przestępstwo określone w art. 1 § 1 tego dekretu, lecz skazanie to zostało uznane za niebyłe na mocy art. 2 ust. 1 ustawy o amnestii. Sąd Najwyższy miał rozstrzygnąć, czy taką osobę należy uważać za skazaną.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej uchwalił, że osoby, których skazanie zostało uznane za niebyłe na mocy ustawy o amnestii, nie należy uważać za skazane w rozumieniu art. 1 § 2 dekretu o ochronie własności społecznej.

Pełny tekst orzeczenia

SentencjaSąd Najwyższy w Izbie Karnej na posiedzeniu niejawnym uchwalił przedstawioną przez Sąd Wojewódzki w Rzeszowie kwestię prawną wymagającą zasadniczej wykładni ustawy:"Czy za skazaną w rozumieniu art. 1 § 2 dekretu z dnia 4 marca 1953 r. o ochronie własności społecznej przed drobnymi kradzieżami (Dz. U. Nr 17, poz. 69) należy uważać osobę, która przed 15 kwietnia 1956 r. była skazana za przestępstwo określone w art. 1 § 1 tego dekretu, lecz skazanie to w myśl art. 2 ust. 1 ustawy o amnestii z dnia 27 kwietnia 1956 r. (Dz. U. Nr 11, poz. 57) uważa się za niebyłe" - rozstrzygnąć jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneSkoro ustawa o amnestii z dnia 27 kwietnia 1956 r. (Dz. U. Nr 11, poz. 57) w art. 2 ust. 1 określa, że skazanie uważa się za niebyłe i że karty karne ulegają usunięciu z rejestru skazanych, nie można sprawcy mimo tego obciążyć zarzutem, że jednak był on za dany czyn skazany.Odmienny stan rzeczy występuje tylko na tle szczególnej sytuacji powrotu do przestępstwa, której dotyczy art. 6 wyżej wymienionej ustawy o amnestii (por. orzeczenie Sądu Najwyższego w powiększonym składzie z 10.X.1957 r., II Ko 95/56, ogłoszone w "Nowym Prawie" z 1958 r., z. II).

Powiązane orzeczenia

V KRN 963/66 1967-03-16Czy skazanie za przestępstwo, które uległo zatarciu na mocy dekretu o amnestii, powinno być uwzględniane przy ocenie recydywy i wymiarze kary w późniejszym postępowaniu?
VI KZP 61/67 1968-01-02Czy skazanie za przestępstwo nieobjęte abolicją, za które orzeczono karę pozbawienia wolności do 6 miesięcy lub samoistną karę grzywny do 5.000 zł, uważa się za niebyłe w rozumieniu art. 3 ust. 2 dekretu o amnestii, jeśl…
III KO 100/57 1957-11-14Czy sąd orzekający w sprawie karnej, w której oskarżonemu przypisano dwa odrębne czyny przestępne tego samego rodzaju, z których jeden podlega amnestii, a drugi nie, ma obowiązek nie zastosować amnestii do pierwszego prz…
II KRN 65/74 1975-01-24Czy sąd drugiej instancji, utrzymując w mocy wyrok skazujący za czyn objęty amnestią, prawidłowo zastosował art. 13 ust. 2 ustawy o amnestii, jeśli oskarżony wniósł o rozpoznanie sprawy po wcześniejszym umorzeniu postępo…
II KO 85/57 1957-10-10Czy odbycie w całości lub w trzeciej części kary pozbawienia wolności za przestępstwo abolicyjne w ciągu pięciu lat poprzedzających popełnienie nowego przestępstwa tego samego rodzaju lub z tych samych pobudek stanowi pr…

Powołane przepisy

art. 1 § 2art. 1 § 1art. 2 ust. 1art. 6§ 2§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 17.07.2026.